ไปเที่ยวกะยัยแพมเสร็จปุ๊บ พอถึงบ้านปั๊บฉันก็
ไอ้พ้อยท์ นายผลักฉันทำม้ายยย
อ้าว ..ก็เธอกำลังจะถูกมินนี่ตบไง ก็เลยผลัก
อย่ามาอ้าง นายหมั่นไส้ฉันใช่ไหมที่ไปด่าที่รักนายน่ะหะ!
บ้ากันใหญ่แล้วเธอ จะให้ฉันผลักมินนี่หรึไง เธอก็รุ้ว่ามินนี่ไม่เห็นฉัน
ฉันไม่เชื่อย่ะ ไปไกลๆฉันเลย โมโห!
ฉันผลักพ้อยท์ให้ห่างๆจากตัวฉัน แง้ โมโหวุ้ย
โอ๊ะ โอ๋อย่าโมโหนะนะนะ ^____^ เรามายิ้มกันดีกว่า
กรี๊ดดด มันยิ้มอีกแล้ว T T
นายจะยิ้มทำไมยะ!
^___________^
เลิกยิ้มเหอะ ฉันแพ้รอยยิ้มนาย
หะ .///.
ยิ้มอยู่ได้
ฉันพูดแล้วก้มหน้าอ่านหนังสือหงุดๆ เงยขึ้นมาพ้อยท์ก็รู้ดิว่าฉันหน้าแดง แง้ ฉันเป็นไรเนี่ย ใจเต้น ตุ้มๆต่อมๆตุ้มๆต่อมๆ หัวใจเต้น♪ แล้วทำไมฉันต้องโยงไปเพลงตลอดเลยด้วยง่ะ - -;
ก๊อกๆ
มิโน เปิดประตุให้พี่หน่อยจ้ะ
ค่า
ตั้งแต่ดีกัน ทำไมมันพูดกันหวานจัง << คนแต่ง งง
มีไรหรอคะ
ป่าวจ้ะ พรุ่งนี้วันเกิดพ้อยท์แล้วพี่จะชวนมิโนไปทำบุญไปด้วยกันไหม
เอ่อ..มิโนขี้เกียจ แหะๆพี่มีนาไปกับพี่พาสเถอะ
จ้ะ แล้วเดี๋ยวเอาบุญมาฝาก
ค่ะ
วันเกิดนายพ้อยท์หรอ พรุ่งนี้หรอทำไมนายนี่ไม่ปริปากเลยอ้ะว่าเป็นวันเกิดตัวเอง
วันเกิดนายพรุ่งนี้หรอ
อืม ช่าย ว่าแต่ทำไมเธอไม่ไปทำบุญให้ฉันล่ะ น้อยใจนะT ^ T
อย่ามาทำหน้าแบบนั้นใส่ฉันนะยะ ขี้เกียจทำไมผิดป้ะ
ไม่ผิดครับผม
เดี๋ยวฉันมานะ อยู่ตรงนี้ห้ามไปไหนเด็ดขาดเข้าใจบ่
ทำไมมาภาษาอีสาน
เรื่องของฉัน
ฉันเดินออกจากบ้านพร้อมกับแบงค์500 วันเกิดเค้าทั้งทีแต่ว่าต้องมาเป็นวิญญาณแบบนี้คงไม่สนุกหรอก แต่ว่าฉันจะทำให้เค้ามีความสุขด้วยแบงค์500นี้ 555+ ฉันไปซูเปอร์มาร์เกตใกล้ๆบ้าน ซื้อขนมกับน้ำนิดๆหน่อยๆ แล้วก็แวะมาที่ร้าน cake เค้กที่นี่อร่อยมากเลยแหละ ฉันกินตั้งแต่วันเกิด อายุ1ปีจนตอนนี้17แล้วก็กินอยู่ หุหุ ร้านนี่อยู่ยาวนานมากเลย แต่ความอร่อยไม่เคยเปลี่ยน ฉันซื้อเค้กชอคโกแลต กลับมาบ้าน เหลือเงิน 50กว่าบาท เศร้านะเนี่ยT T
พอกลับมาบ้านฉันก็จัดแจงเก็บของให้เรียบร้อย แล้วรอถึงเที่ยงคืนค่อยเอาไปให้พ้อยท์ เซอร์ไพรส์ๆๆๆ ลัลล้า~
ตกดึกพ้อยท์ก็หลับแล้วส่วนฉันหรอ แกล้งหลับตั้งแต่2ทุ่มแล้วแหละ น่าเบื่อชะมัดหมอนี่มัวแต่นั่งดูดาวอยู่ได้ไม่หลับไม่นอนซักที พอเที่ยงคืนฉันก็เรยย่องๆๆ แล้วก็ย่องลงไปชั้นล่าง ดีนะที่วันนี้พ่อกับแม่ไปดูงานต่างจังหวัด ส่วนพี่มีนาก็หลับปุ๋ยไปแล้ว ฉันเดินไปเอาน้ำเทใส่แก้ว2แก้ว เอาเค้กใส่จาก แร้วเอาเทียนวันเกิดปักตัว P โหะๆ สวย
ฉันเอาเค้กขึ้นไปบนห้องอย่างระวัง ไม่งั้นฉันอาจจะสะดุดล้มเค้กคว่ำอยู่แถวๆบันไดก็ได้
พอเปิดประตูเข้าไปอีตานี่ยังหลับปุ๋ยอยู่เลยแหะฉันเอาน้ำวางไว้บนโต๊ะเล็กกลางห้อง แล้วเดินไปปิดไฟทุกดวงที่มันเปิดอยู่ในห้องฉันแล้วหยิบเค้กไปใกล้ๆตัวพ้อยท์
พ้อยท์
...
พ้อยท์
...
พ้อยท์!
กะจะเซอร์ไพรส์ดันมาหลับปุ๋ยปลุกอยากเดี๋ยวแม่ก็เอาเค้กโปะหน้าเลยนิ
หืม..
กว่าจะตื่น
ลุกขึ้นมาก่อนเร็ว
ฉันเรียกให้พ้อยท์ลุกขึ้น แต่หมอนี่ไม่ลืมตา - - *
ลืมตาด้วยดิ อย่าพึ่งหลับลืมเร็วๆๆๆ
- -^
อ่ะ
ฉันยื่นเค้กไปให้พ้อยท์
หืม?
เค้กวันเกิด เที่ยงคืนแล้วก็ถือว่าวันเกิดนายแล้วไง อะ แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะ
เอ่อ..ขอบใจนะ^ ^
^____^ ไม่เป็นไรกินเค้กดีกว่าเนอะ
ฉันและพ้อยท์ละเลง เอ้ย กินเค้กกันอยู่ในห้อง อีตานี่มันชอบเอาเค้กมาป้ายฉันง่ะ T Tชอคโกแลตนะท่านผู้อ่าน คิดดูว่ามันเหนียวขนาดไหน T T
พอๆเลยไอ้พ้อยท์ฉันเอาเค้กให้นายกินนะไม่ได้ให้นาย ป้ายฉันง่ะ>0<
^ ^
อย่าบังอาจมายิ้มนะ
^ ^
ไอ้นี่..นี่แหนะ
ฉันหยิบเค้กเปะเข้าไปที่ปากเค้า 55+ อยากจะยิ้มดีนักกินชอคโกแลตไปเต็มๆเลย โหะๆ แล้วเราก็เล่นกันไปเล่นกันไป
เฮ้ย เค้กเข้าตาฉันอะ
แหม แค่นี้สำออยนายเป็นวิญญาณนะยะไม่ตายหรอก
มาดูให้หน่อยดิ มันคันอ้ะ
แค่เค้กเข้าตา โวยวาย -*- ฉันเดินไปดูตาพ้อยท์ซึ่ง มันหลับตาอยู่ แล้วฉันจะเห็นไหมฟระ
ลืมตาซิเฟ้ย ไม่ลืมฉันจะเห็นไหม
อ่า ลืมๆ
พ้อยท์ลืมตา ฉันค่อยๆเอาทิชชูเช็ดเค้กที่ติดบริเวณตาเค้าออก
เสร็จและ
มิโน
หืม
อย่ามองหน้าฉันแบบนั้นอีตาบ้า เดี๋ยวหวั่นไหว T T ก็ดูเค้ามองดิจ้องตาฉัน แถมตอนนี้ฉันและเค้ายังอยู่ใกล้กันอีกอ้ะ เดี๋ยวปล้ำวิญญาณขึ้นมาซวยนะ >0< ทำไมฉันเหมือนจะหื่น - -*
ขอบคุณนะ สำหรับเค้ก
อาหะ..เรื่องแค่นี้เอง วันเกิดนายไงนายจะได้ไม่เศร้า
...
เอ่อ..
หมอนี่เงียบแล้วเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้และใกล้ >///< อายโว้ย พ้อยท์ยังไม่หยุดค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้และ
เอ่อ..โทษที -///-
พึ่งรู้ตัวหรึไงยะ >///< ฉันหน้าแดงจะบ้าตายแล้วนะ
เอ่อ..มะเป็นไรเออนี่ ฉันเอาของมาให้นายแล้วอ้ะ เอาจานไปล้างด้วยฉันจะนอนโอเค้
ฉันพูดจบแล้วกระโดดตัวขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มคลุมโปรงทันที อายโว้ย ใจก็เต้น แง้ความรู้สึกนี้มันอะไรอะ หรือว่าฉันจะชอบเค้า0.0 ไม่ได้นะ เค้ามียัยมีนเน่า [มินนี่ คนแต่ง] อยู่แล้วนี่นา T T อย่าบังอาจไปรักเค้าต้องนางเอกเข้าไว้ ฮ่าๆ