วันนี้ฉันมาโรงเรียนพร้อมพ้อยท์เดี๋ยวนี้อีตานี่จะติดสอยห้อยตามฉันไปทุกที่ ดีนะไม่ตามฉันตอนเข้าห้องน้ำ   ฉันคิดไรเนี่ย- -; เสียภาพพจน์นางเอกหมด โหะๆ แต่เป็นอย่างเคย มาถึงโรงเรียนปุ๊บอีตานี่หายปั๊บ จะโผล่มาก็ตอนเลิกเรียน เหมือนเคย - -^

“นายชอบหายไปอยู่เรื่อย”

“ฉันไปนั่งเล่น”

“ที่ใดมิทราบยะ ทั้งวันเลยเนี่ยนะ”

ฉันพยายามเค้นคำตอบจากเค้าว่าเค้าหายไปไหน ภายในห้องนอนของเรา เอ้ย ห้องฉัน

“ก็ขึ้นไปนั่งเล่นบนดาดฟ้า ข้างบนวิวสวยจะตาย นั่งอยู่บนนั้นไม่มีใครเห็น”

แน่ซิยะ นายมันวิญญาณ

“ย่ะ”

“เออนี่ ฉันเจอนี่ด้วยล่ะ”

“อะไรหรอ”

            พ้อยท์ยื่นสมุดไม่ซิ มันคือหนังสือเล่มเล็กๆปกสีน้ำตาลไหม้ดูมันเก่ามากเลยแหละ ปกก็ตัวอักษรซีดจนแทบจะมองไม่เห็น แต่ก็พออ่านออกว่า “วิธี ไสยศาสตร์” แว้ก 0.0 มันจะเอามาทำไม

“เก็บมาทำไมเนี่ย ของใครก็ไม่รู้”

ฉันพูดแล้วเอาหนังสือไปยัดใส่มือพ้อยท์

“เดี๋ยวก่อนดิ ลองอ่านข้างในก่อน นี่เปิดหน้าที่ฉันพับไว้ดิ”

            ฉันเปิดหนังสือหน้าที่พ้อยท์พับไว้ มันพับไว้ทั้งหมด 10หน้าค่ะท่านผู้อ่าน จะพับทำด๋อยอะไรตั้ง10หน้า -  -* พับหน้าเดียวก็รู้เรื่องและ วิญญาณโง่ -*-  และสิ่งที่มันให้ฉันอ่านก็คือ

’วิธีถอดวิญญาณวิธีนำวิญญาณที่หลุดจากร่างเข้าร่าง วิธีเข้าฝัน วิธีทำให้ผู้อื่นเห็นเมื่อเป็นวิญญาณ’

“อย่าบอกนะ ว่านายจะทำ”

“อืมมมม~”

นี่เรอะความคิดของวิญญาณหนุ่มหล่อ สมองดีเรียนเก่งบ้านรวย  ให้ตายเถอะ

“แล้วนายเชื่อเรอะว่ามันจริง -  -*”

“ฉันเชื่อก็แล้วกันล่ะน่า ขอแค่เธอช่วยฉันทำวิธีต่างๆนี่ก็พอ โอเค้น้ะมิโน้”

“บอกว่าชื่อฉันมิโน ไม่ต้องเติมเสียงโทย่ะ-*-^”

“อ่อ ครับ^___^”

“รวยยิ้มนักหรึไงยะ”

“ฮะๆ เธอแพ้รอยยิ้มฉันแล้ว โหะๆ” 

มันบ้าไปแล้วค่ะพี่น้อง -  -*

            พ้อยท์หยิบหนังสือไปเปิดหน้าวิธีนำวิญญาณที่หลุดจากร่างเข้าร่าง แล้วเปิดวิธีทำ แหงะยาวชะมัด แล้วทำไมต้องมาให้ฉันช่วยด้วยฟระเนี่ย คนสวยเครียด =  =;

“อ้ะ ไปซื่อของพวกนี้มาให้หน่อยดิ”

“ไอ้ของพวกนี้เนี่ยนะ0.0”

ไอ้ของพวกนี้ที่ว่าก็คือ ตะไคร้ ธูป เทียน น้ำมนต์จากวัด1วัด พริกไทย หอมแดง รากผักชี   เอามาตำน้ำพริกหรึไงยะ -  -;* 

“เออน่า ไปซื้อมาเหอะแล้วก็มาทำตามนี้น่ะ”

“แล้วน้ำมนต์ฉันจะไปซื้อจากไหนยะ ต้องไปวัดเท่านั้นแหละ”

“ก็ไปซิ ไปพรุ่งนี้ก็ได้ เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน”

“ย่ะ .. เชอะ!”

            วันนี้ฉันกับพ้อยท์ไปที่วัด ซึ่งวัดนี้ก็ขึ้นชื่อเรื่องปลุกเสกของต่างๆวันนี้ก็เลยมาขอน้ำมนต์ไปให้อีตาพ้อยท์ T T  เสร็จจากวัดก็ไปตลาด ไปซื้อเครื่องตำน้ำพริก เอ้ย อุปกรณ์ที่ในหนังสือบอก  ได้ครบแล้วก็กลับไปบ้าน  เหนื่อยยยยย T^T

ฟุบ

            พอถึงบ้านปุ๊บฉันก็ขึ้นห้องกระโดดตัวเองขึ้นสู่เตียงทันที เหนื่อยชะมัด~

“มิโน”

“อะไรพี่มีนา”

“นี่มิโนซื้อของพวกนี้มาทำไม จะตำน้ำพริกหรอ”

ว้าก0.0 ลืมเก็บของ อ๊ากก

“เอ่อ ป่าวค่ะพอดีว่าจะเอาไปทำงานที่โรงเรียนน่ะค่ะ”

“อ่อจ้ะ”

เฮ้ออ โล่งอก  นึกว่าจะถามว่าตำน้ำพริกให้ใครกิน ก็ดูอุปกรณ์มันซิ อุปกรณ์ทำน้ำพริกทั้งนั้นเลยง่ะ

ตอนกลางคืนพ้อยท์ก็รบเร้าให้ฉันทำตามวิธีซักที เชอะ!

“ทำไงบ้างอ้ะ”

ฉันลงมาข้างล่างตอนที่ทุกคนหลับหมดแล้ว

“ก็ตั้งหม้อ เอาน้ำมนต์ใส่ประมาณ1แก้วเต็ม”

ฉันทำตามที่พ้อยท์บอก

“ตำตะไคร้ กับธูปให้เข้ากัน”

ตะไคร้กับธูป0.0 ให้ตายเหอะแล้วฉันจะตำยังไงวะ

“จะทำยังไงไม่ทราบยะ ตะไคร้กับธูปเนี่ย”

ฉันถามอย่างจนปัญญา

“เอ่อ..”

พ้อยท์ก็คิดหนักไม่แพ้กัน  อาเมน~

“งั้นเธอก็เอาตะไคร้ตำๆ แล้วเดี๋ยวฉันหักธูปอันเล็กๆแล้วเธอก็ตำๆไปเหอะ”

ตำๆไปเหอะ พูดง่ายเนอะ ตะไคร้กลิ่นนีก็ ไม่อยากคิดถึงใครหลายคนจะบอกว่ามันหอมก็เหอะยิ่งธูปอีกมาตำรวมกัน คงได้กลายเป็นวิญญาณออกจากร่างกันพอดี

“แล้วไงต่อ”

ฉันถามเมื่อเห็นว่าของในครกมันละเอียดแล้ว

“เอาหอมแดงปลอกเปลือกแล้วนำเปลือกลงไปต้มในหม้อที่ตั้งไว้ แล้วนำเนื้อหอมแดงไปตำรวมกับเครื่องตำเมื่อกี๋ให้ละเอียด”

คงตำน้ำพริกจริงๆแหละ =_=;

            ฉันนั่งทำตามตำราไปเรื่อยๆ จนส่วนผสมทั้งหมดอยู่ในครกฉันเรียบร้อยแล้ว เหนื่อยชะมัดเกิดมาไม่เคยมานั่งตำโป้กๆไรแบบนี้เลยนะ T T

“ต่อไปทำไร”

“ก็นำส่วนผสมที่ตำลงต้มในหม้อที่ตั้งน้ำมนต์ไว้ แล้วนำเทียนจุดหยดน้ำตาเทียนลงไปในหม้อ แล้วคนให้เข้ากัน”

จะทำน้ำมนต์หมอผีหรอ มีลงเทียนด้วยง่ะ – [] –

“อะเสร็จแล้วทำไงต่อ”

“เทลงแก้ว”

            ฉันจัดการเทน้ำที่ต้มๆลงแก้วทันที สีมันสวยงามมาก -  -* สีน้ำตาลขุ่นๆเหมือนเอาขี้ดินมาใส่น้ำเล่น แถมกลิ่นตะไคร้กับธูปยังฉุนจมูกอีก อยากจะอ้วก -0-

“เอ่อ..”

พ้อยท์อ่านตำราแล้วทำหน้า เซงๆ

“อะไร”

“เค้าบอกว่า ให้ฉันดื่ม”

“ฮ่าๆ..ดื่มไปเลย อร่อยน่าดูแหละทีนี้”

“เธอจะบ้าหรอมิโน ดูหน้าตามันซิ”

“แล้วใครมันรบเร้าให้ฉันซื้อของพวกนี้มาทำกันยะหะ!”

“จะลองดื่มดูละกัน”

“คิดซะว่า มันคือโอวัลตินกลิ่นธุปผสมตะไคร้นะจ๊ะ ^ ^”

            ฉันพูดแล้วนั่งดูพ้อยท์ดื่ม หมอนี่เอาแต่ มอง มอง และมอง ไม่ดื่มซักกะที พอตั้งท่าจะดื่มหน่อยก็ทำหน้าแบบนี้ +[]+ << หมายความว่า ตาลายหรอ 55+ เป็นรูปบวกเชียว

“กินๆเข้าไปเหอะ จะได้รู้ว่ากินไอ้นี่แล้วมันจะทำให้นายเกิดอาการวิ้งๆกลับร่างได้ไหม”

พ้อยท์ตัดสินใจดื่มไปอึกนึงและ

พรวดดดด!!!

“กรี๊ดดด อีตาบ้านายบ้วนมาทำไมเนี่ย มันจะโดนตัวฉันอยู่แล้วนะ!”

            แง้ T Tบ้วนมาทำด๋อยไรฟระ เกือบโดนตัวแล้วไหมล่ะฉันไม่อยากให้คนมาทักนะว่าอาบน้ำกับธูปและตะไคร้หรอ พิลึกน่าดู

“แหวะๆๆๆๆ รสชาติอุบาทว์ชิบเอาไปเททิ้งเลยมิโน”

“สมน้ำหน้า อยากจะทำดีนักเปลืองตังฉันไหมล่ะเนี่ยหะ!”

“T T”

            ฉันรับแก้วนั้นมาเททิ้ง  กลิ่นมันฉุนมากเลยอะ แค่ได้กลิ่นก็จะอ้วกและ ถ้ากินคงตาย - - *

“แล้วกินไปแค่นั้น จะเข้าร่างได้ไหมล่ะ”

ฉันถามขณะที่พ้อยท์นั่งอยู่บนเตียง

“ไม่รู้ซิ  ฉันไม่กินต่อหรอกรสชาติไม่ไหวๆ เดี๋ยวค่อยหาวิธีอื่นดู  นอนดีกว่า -  -z”

พูดจบพ้อยท์ก็ล้มตัวนอนบนเตียง  เตียงของฉัน - -*

“นี่นาย  นั่นมันเตียงฉันนะยะ  ลุกมาเลย”

“....”

            อีตาบ้า  ทำเป็นเงียบ เอาวะคืนเดียวให้ผีแย่งที่นอน ถือว่าทำบุญนางเอกก็อย่างงี้แหละ โหะๆ