ตอนที่ 2
ท่ามกลางความเงียบ ฉันค่อย ๆนอนลงบนโต๊ะรอบข้างของฉันก็เต็มไปด้วยดอกเฟื่องฟ้าหลากสี ตอนนี้มันทำให้ฉันต้องนึกถึง...
คิมฮันเน เดี๋ยวพี่มานะ พี่ชายแถวบ้านที่ฉันรู้จักมานาน เขามีชื่อว่า อิจิ ฉันรักเขามาก แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าพี่อิจิจะรักฉันมั่งหรือเปล่า
พี่อิจิจะไปไหนคะฉันถามด้วยความเป็นห่วงเพราะช่วงนี้ พี่อิจิ สุขภาพไม่ดีนัก
เดี๋ยวพี่มา มิโดอิตามพี่มาด้วย ตอนนี้ความสงสัยได้เข้ามาครอบงำฉันแล้วแหละ พี่อิจิพามิโดอิไปไหน หรือว่าพี่เค้าจะไปบอกรักยัยมิโดอิ ม่ายเจงงงงงงงงง
เวลาต่อมา
ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบไปหมด ฉันนอนแล้วค่อย ๆ หลับตาลง เพื่อพักผ่อนหลังจากเจอเหตุการณ์ต่าง ๆ มามากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียนหรือเรื่องอื่น ๆ ก็ตาม
คิมฮันเน คิมฮันเนนนนนน โอ้ย ใครฟะมาปลุกตอนนี้คนกำลังหลับสบาย
คิมฮันเน นี่พี่เองนะ ฮือ พี่ไหนฟะ เออใช่ยังไม่ลืมตาดูจะเห็นมั้ยเนี่ย
อืม พี่อิจิเองหรอคะ หายไปไหนมาตั้งนาน คิมรอตั้งนานแหนะ ก็มันเป็นห่วงอะนะให้ทำไงได้ อิอิ
คิมฮันเน พี่ขออย่างนึงได้มั้ยขอหมายความว่าไง หรือว่า พี่เค้าจะขอฉันแต่งงาน โฮ๊ะๆๆๆ
ขอ ขออะไรเหรอคะ ขอมาเถอะ คิมทำได้ทุกอย่างแหละก็คนมันรักอะนะจะให้ทำไรก็ทำได้
พี่อยาก......เป็นแฟนกับคิม ฮะ อะไรนะ พักนี้ยิ่งหูไมค่อยดีอยู่ ฉันคิดในใจไปพร้อมกับสีหน้าที่ดูมึนงงชอบกล อารายหว่า?เหอะๆๆ (นางเอกบ้าแล้วจร้า)
ฮะๆๆๆๆๆพี่อิจิอย่ามาล้อคิมเล่นเลย
พี่ไม่ได้ล้อเล่นนะฉันไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย ว่าพี่อิจิที่พร้อมไปซะทุกอย่าง จะมาชอบฉัน คนที่ดีแต่ทำเรื่องไร้สาระไปวันๆอย่างนี้
ไหนคิมบอกว่าคิมทำได้ทุดอย่างไง พี่ขอแค่นี้คิมทำเพื่อพี่ไม่ได้เหรอ พี่อิจิโผลเข้ากอดฉันอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ฉันก็รักพี่เหมือนกันนะ ตอนนี้ฉันก็คงคิดได้แต่ในใจเท่านั้น
พี่รักคิม ได้ยินมั้ย ว่าพี่รักคิมฮันเนที่สุด น้ำตาของพี่เค้าค่อย ๆไหลออกมาทั้ง ๆที่ฉันก็ยังอยู่ในอ้อมกอดของพี่อิจิอ้อมกอดนี้มันช่างอบอุ่นเหลือเกิน กอดนานนะนะคร๊า อิอิ
คิม เอ่อ คิมก็รักพี่อิจิเหมือนกันคะ พี่อิจิเริ่มกอดฉันแน่นขึ้นอย่างกับไม่อยากให้ฉันจากไป ทำไมนะ ฉันไม่เข้าใจเลย
งั้นคิมตกลงเป็นแฟนกับพี่แล้วใช่มั้ย รู้มั้ยวาวันนี้พี่มีความสุขที่สุด
คิมก็เหมือนกัน รู้มั้ยว่าคิมรักพี่มานานแล้ว ฉันเผยความในใจที่ฉันมีต่อพี่อิจิออกมา
พี่รู้ แล้วพี่ก็รักคิมมานาน นานมาก จนไม่รุ้ว่า รักคิมมานานแค่ไหน พี่อิจิจับมือฉันขึ้นมาแล้วก็กำไว้แน่น ฉันรู้สึกว่าไม่อยากให้พี่อิจิคลายมือออกแม้แต่วินาทีเดียว
พี่ว่าเรากลับบ้านกันเถอะเย็นแล้วแหละ พี่อิจิพูดจบก็จับมือฉันแล้วก็เดินไปตามทาง ฉันไม่รุ้ว่าเวลาดีๆอย่างนี้จะมาถึงเมื่อไหร่ แล้วมันจะมีอีกมั้ย แต่ฉันขออย่างเดียว ขอให้ฉัน ได้อยุ่กับพี่อิจิ คนที่ฉันรักนานๆ
ณ บ้านตระกูลคิม
พี่ไปแล้วนะ แล้วเดี๋ยวคืนนี้พี่จะโทรหา โอ้ยทำไมมันช่างมีความสุขเช่นนี้หว่า
คะ ......... เอ่อแล้วก่อนจะกลับมาพี่เห็นมิโดอิมั่งป่าวคะ ฉันเริ่มเป็นห่วงเพื่อนขึ้นมาตงิด ๆ ยัยนี่ยิ่งเฟอะฟะอยุ่ด้วย กลัวว่ามันจะไปเดินตกท่อแล้วกลิ้งอีก 2 ตลบไปชนกำแพงแล้วไม่มีใครพบศพ เดี๋ยวจะกลายเป็นผีไม่มีญาติซะก่อน
อ๋อ พี่พาเขากลับไปตั้งนานแล้วล่ะ เฮ้อแล้วไป โล่งอกไป
ขอบคุณนะค่ะ บ๊าย บาย ฉันหันมาโบกมือให้พี่อิจิ ก่อนจะเดินเข้าบ้านไปด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตาแห่งความดีใจ
บนห้องนอนของฉันที่มีรูปของพี่อิจิเต็มไปหมด ฉันหยิบรูปที่ฉันแอบถ่ายพี่อิจิมาดูด้วยรอยยิ้มแล้วก็รอว่าเมื่อไหร่นะ เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้น
เฮ้ๆๆๆมีความสุขมากเลยใช่มั้ยล่ะฮะ เฮ้อเสียงนายอีกแล้วเหรอเนี่ย ฉันต้องทนฟังเสียงนายนี่ทุกวันจริงๆเลย น่าเบื่อจริงๆ ฉันเบื่อนาย นายได้ยินมั้ย (ไม่ได้ยินหรอกแกจะบ้าหรอแกตะโกนในใจนะโว๊ยยยยย ยัยติ๊งต๊อง : ผู้เขียน)
อืม ฉันตอบเพียงคำสั้น ๆไป แล้วก็ทำหน้าอย่างนี้ >>> ( --) ออกแนวเซง
พี่อิจิเค้าคงดูแลเธอเป็นอย่างดีเลยอะดิ เหอะๆๆๆๆ นายหน้าแหลมนั่นพูด แล้วก็หัวเราะออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ฉันล่ะเกลียดที่สุดเลย
อืมแล้วฉันก็ตอบเพียงคำสั้น ๆไป แล้วก็ทำหน้าอย่างนี้ >>> (- -) ออกแนวเริ่มเบื่อ
นี่ ชีวิตเธอมี คำว่า อืม อย่างเดียวหรือไง นายนั่นยังไม่เลิกต่อล้อต่อเถียงฉัน แล้วหน้าฉันก้เป็นแบบนี้>>> (*-*) ออกแนวตกใจนิดหน่อย
อืม เอ๊ยไม่ไช่ นายนี่ก็...ฉันยังอารมณ์ดี ๆอยู่ อย่าทำให้อารมณ์เสียดิแหมก็ตอนนี้ฉันกำลังอารมณ์ดีอยู่นี่นา ถ้าฉันร้องไห้เมื่อไหร่นั่นแหละฉันเสียใจแบร่...ฉันแลบลิ้นให้ซังอึนแล้วก็หันกลับมามองโทรศัพท์แทน เห็นแล้วอารมณ์ดีกว่าเยอะ
หน้านายนั่นก็เลยเป็นอย่างนี้ >>> (-*-)
และหน้าฉันก็เป็นอย่างนี้ >>> (^-^)
แล้วนายนั่นก็เปลี่ยนเป็นอย่างนี้ >>>(^-^)
นี่คิมฮันเน ยิ้มอะไรอยู่ได้ โทรศัพท์นั่นนะ ฉันมีความสุขไง เย้ๆๆๆมีความสุขโว๊ย อยากตะโกนดังๆจริงๆเลย ได้ยินม้ายยยยยยยยยยยยยยย ไม่ได้ยินชัวเลย
ทำอย่างกับพี่อิจิของเธอขอเธอเป็นแฟนงั้นแหละ แล้วต่อมาพี่เค้าก็จะโทรมาหา นางเอกก็เลยต้องรอ ยิ้มกระหยิ่มกับโทรศัพท์ แหมไม่ใช่นิยายเกาหลีซะหน่อยนะ นี่ที่นายพูดมาน่ะมันถูกหมดเลยนะ ตายแล้วชีวิตฉันทำไมมันตรงกับนิยายเช่นนี้ โฮ๊ะๆๆๆๆๆ
"เอ่อ...ฉันอยากจะบอกนายว่า......พี่อิจิเค้า
ต่อจากคำว่ารักมันคงเป็นคำว่าเธอ.........
สวัสดีค่ะ พี่อิจิหรอคะ เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นก่อนที่ฉันจะพูดจบเสียอีก ตอนนี้หน้าของนายนั่นเริ่มเปลี่ยนสี เป็นอย่างนี้ >>>(-*- )บนใบหน้าเขาตอนนี้ไม่มีรอยยิ้มอย่างที่เคยมีอีกแล้ว แต่จะว่าไปเสียงโทรศัพท์ฉันออกจะไพเราะ เพราะพริ้งขนาดนี้นายนี่มันเฉยจริงๆเพลงเค้าออกจะเพราะ แต่.........ทำไมนายนั่นถึงต้องเปลี่ยนหน้าอะ หน้าเดิมก็ดีอยู่แล้วนี่นา แล้วฉันจะมามัวพรั่มพรรณนาอยู่เพื่ออะไร งงตัวเองจิงๆเลย ยังๆๆยังๆไม่คุยโทรศัพท์ต่ออีก
เอ่อ...คิมพี่จาบอกคิมว่าพี่รักคิมนะ พรุ่งนี้รอพี่หน้าบ้านนะเด๋วพี่มารับเย้ๆๆ ดีใจที่สุดหลังจากที่ฉันซาบซึ้งมานานแสนนาน
ค่ะ คิมก็รักพี่นะคะ บายค่ะ พอพูดจบฉันก็กดวางสายแล้วก็หันมาหานายซังอึนเพื่อจะพูดให้จบ เพราะฉันไม่อยากค้างคา เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอกกัน
คิมก็รักพี่นะคะ บายค่ะ โอ๊ย นายซังอึนมันกวนฉันอีกแล้ว แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฉันจะฟ้องพี่อิจิ พอมันพูดจบมันก็ปิดหน้าต่างดังปัง!!! แล้วก็เดินหายไป ชิชิชิ
คิดว่าฉันสนนายนักหรือไงยะ แบร่.....ฉันทำหน้าล้อเลียนแล้วก็เดินลงมาหาอะไรกินข้างล่าง วันนี้พ่อฉันจะทำอะไรให้กินนะ...เอิ๊กๆ ฉันเดินอารมณ์ดีมาแต่ไกลจนดูผิดสังเกต โธ่ พ่อ..อย่าทำหน้ามีตัวคำถามขึ้นดิ เห็นแล้วฮา และแล้วฉันก็ฮา เอิ๊กๆๆๆๆๆ (บ้าแน่ๆ ยัยนี่มันบ้าแน่ๆ : ผู้เขียน)
ตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในครัวที่แสนจะสะอาด เพราะว่าพ่อฉันทำความสะอาดทุกวัน ขนาดเดินใส่กระโปรงยังต้องหุบเลย พื้นมันเงาจัก มันแว๊บๆๆๆเลย
คิมฮันเนเป็นอะไรลูก วันนี้เดินหัวเราะมาแต่ไกลเชียว ฉันว่าแล้วว่าพ่อฉันต้องถามเช่นนี้
ฮะ ๆๆๆๆ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พ่ออย่าสนใจเลย อืม...วันนี้พ่อทำอะไรให้คิมกินเนี่ยยยยยยย ห๊อม หอมโอ้ หอมจริง ๆ ไม่เชื่อลองพิสูจน์ได้ อืมอร่อยที่สุดเลย หมูนี่ก็อร่อย กุ้งงี้ก็หว๊าน..................หวาน จะรับสักที่มั้ยคะ ส่งให้ถึงที่เลย ส่งด้วยใจนะจะบอกให้ เดี๋ยวแถวป้อนถึงปาก อ้ามมมมมมมมมมมมม งับ อร่อยมั้ยคะ อิอิ
อร่อยมั้ยล่ะต้องแน่อยู่แล้วพ่อทำอาหารอร่อยที่สุดในโลกเลย ฉันกอดพ่อแล้วก็พูดไปยิ้มไป เฮ้อมีความสุขจริงๆ
อร่อยที่สุดในโลกเลยค่ะเป็นคำชมที่น่าปลื้มมากเลยใช่ป่าว สำหรับฉันแล้ว มีพ่อคนเดียวที่รู้ใจฉันขนาดนี้ โฮ๊ะๆๆๆๆๆ ดีใช่มั้ยล่ะ
พอฉันเริ่มอิ่มก็เลยเอาจานไปล้าง เป็นการแบ่งเบาภาระพ่อไปอีกอย่าง เฮ้อชีวิตมีความสุขจริง ๆ อยากรู้เพลงนี้เลย สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม อื่ม อืม อื้ม อื๊ม ต่อไม่ได้แล้วคะ เกิดไม่ทันเพลงนี้อ่า หุหุ ขึ้นก้องดีกว่า วันนี้ทำไรดีน้า....อ่าคิดออกและ ออน msn ดีกว่า พี่อิจิขา....เดี๋ยวจาแอดไปน้า...เสียงอ้อนสุดๆโฮ๊ะๆๆ
อ่า...ดีใจ ดีใจ ดีใจ ดีใจ ดีใจ ดีจายยยยยยยยยย เหอะๆๆ บ้าแล้วชั้น ออนเอมดีกว่า จัดไปเลย หุหุ ใครออนมั่งหว่า หนายๆๆใครออนมั่งแอดมาหาหน่อยดิ หุหุ คนสวยอยากคุยด้วย เอิ๊กๆๆ
ตื่อดึ๊ง !!!
แฮ่ๆๆ เสียง m ฉันเองจร้า แหมมมมมมมมม คัยหนอแอดมาหา สงสัยบรรดากิ๊กๆทาง m แน่เลย แหม มันเลือกไม่ได้อ่านะ คนนั้นก็หล่อ คนนี้ก็รวย อ่า หุหุ (แกอย่าลืมสิฟะว่า แกมีแฟนแล้วววเดี๋ยวได้โดน...(คิดเอาเองนะคะว่าจะให้โดนอะไรดี) : ผู้เขียน) อ่าโธ่ ฉันรู้ย่ะพยายามเตือนจัยตัวเองอยู่ เดี๋ยวพูดมากฉันก็ลืมตัวหรอกอ่านั่นแล้วคัยแอดมา อ่าโห อ่าหุย อ่าหา อ่าโธ่ อ่า....(อ่าไรนักหนาจ๊ะเดี๋ยวก็...: ผู้เขียน)
หวัดดี อุ๊ย !!! ใครหว่าจำไม่ได้ ลองตอบก็แล้วกัน อิอิ
หวัดดีจ้า คัยเอ่ย ใจดีสู้เสือ สู้สิง สู้กระทิง สู้แรดไว้ก่อน เหอะๆๆ
อืม เอาเป็นว่าไม่ต้องรู้ดีกว่านะ แต่เราอยู่ โรงเรียนเดียวกัน รู้แค่นี้ก็พอ เหอะๆๆ ฉันชักตงิดๆงัยไม่รู้สิ เค้าจะเอางัยกะเราฟะ
อ่า งั้นก็ได้จ้า อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก แกเป็นใครฟะอยากรู้บอกมาดิ(ใครเค้าได้ยินมั่งมั้นเนี่ย : ผู้เขียน) ฉันตะโกนในใจงัยเหะๆๆ
เวลาต่อมา ฮ่าๆๆไวเหมือนโกหก
งั้นไปก่อนดีกว่านะ ไว้คุยวันหลังนะ บายจ้า ในที่สุดก็ต้องลา เฮ้อออออ เหนื่อย แต่หนุกอิอิ
บายครับแล้วเจอกัน แล้วเจอกันหรอ เหอะๆๆ แล้วฉันจะรู้มั้ยว่านายหน้าตาเป็นยังไง
อ๊ากกกกกก ง่วงเป็นบ้าเลยยยยยยยยย เฮ้อออออออออ ทำไรต่อดี พึ่งจะ 3 ทุ่มเอง ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก เฮ้ออออออคิดไม่ออก เหอะๆๆ นึกได้และ
ซังอึน ลั่นแน่ๆ *0*
____
ซังงงงงงงงงงงงงงงงงงอึนนนนนนนนนนนนนนนนนน ลั่นกว่าเดิม *0* ไมไม่ออกมาฟะ ทำไรอยู่เนี่ยยยยยย โมโห โมโหแล้วนะทำงี้ได้ไงไม่ยอมมมมมมมมมม
____
นายหน้าแหลมมมมมมมมมมมมมมมม ออกมาเดี๋ยวนี้นะ......... โมโหมากกกกกมากถึงมากที่........สุด อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก อย่าให้ออกมานะ ตายแน่...ย๊ากกกกกกกกกก อั๊ก ตุ๊บ อันนี้ทดสอบดูก่อน
มีอะไรจ๊ะ คิมฮันเน อ้าว!!!ไหงป้านาออกมาแทนอะ ไม่จริง ไม่เชื่อออออ ย๊ากกก!!แล้วนายนั่นไปไหน
อ้าว!!! แล้วซังอึนไปไหนคะ เรียบร้อย สงบเงียม เจียมตัว น่ารักจริงๆ (หลงตัวเอง : ผู้เขียน)
อ๋อ ซังอึนไม่สบายจ้า แต่ไม่เป็นรัยหรอกเดี๋ยวก็หาย พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมก็แล้วกันนะจ๊ะ วันนี้ให้ซังอึนพักผ่อนก่อน
ค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเยี่ยมนะคะ สวัสดีค่ะ จ๋อย&จ๋อย จ๋อยเลยฉัน เมื่อเย็นนายนั่นยังคุยกับฉันอยู่เลย เฮ้ออออ ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยชวนพี่อิจิมาเยี่ยมพรุ่งนี้ก็ได้ เอ๋ วันนี้วันเดือนมือหรอ ดาวเยอะแยะเลยยยยยยยย ว้าววววววววววววววว สวยจัง
ตอนนี้ฉันมองไปบนฟ้าแล้วก็พบแต่ดวงดาว นับร้อย นับพันดวงที่ส่องประกายวิ๊บ วั๊บ ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ตอนเด็กๆ ถ้าเป็นคืนเดือนมืดล่ะก็ ฉันกับนายซังอึนจะต้องออกมาดูดาว แล้วก็นั่งตากน้ำค้าง จนต้องเป็นหวัดอยู่บ่อยๆ หลังจากนั้นก็นั่งขอพรจากผีพุ่งไต้(เค้าเรียกดาวตกย่ะ หมดซึ้งเลย : ผู้เขียน) ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่านายนั่นจะขอพรว่าอะไร แต่สำหรับฉัน ฉันขอแค่ให้เรา 2 คน เป็นเหมือนพี่ชายและน้องสาวอย่างนี้ตลอดไป เฮ้อ แต่คำขอพรของฉันคงไม่สมหวังแล้วล่ะ จะว่าไปคิดอะไรไปเพลินๆแล้วมันก็ มันก็ ง่วง ไปนอนดีกว่า
เช้าแล้ววววววววววววววว
หาวววววววว อ่า วันนี้วันอะไรหว่า อ่อ วันเสาร์ เหอะๆๆ ดีจังเลยช้านนนนนนจะได้พักผ่อนนนนนน อย่ามัวพูดพร่ำทำเพลงเลย หลับดีกว่า อ่า หมอนจ๋า...... นั่นสิจะมัวพูดอยู่ทำไมเรียกพี่หมอนมาใช้บริการดีกว่า อืมมมมม นิ่มมากกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกรักวันเสาร์ อิอิ อ่า อืมมมมมมมมมมม หลับ ครอกกกกกกกกกก
ต่อจากคำว่ารักมันคงเป็นคำว่าเธอ......
กริ๊ก!!!
ฮา........ โหล......... หวาด..........เด...........ค่ะ ใครโทรมาแต่เช้าเลยยยยยยยย คนจาหลับจานอนนนนนนนนนน หาวววววววววววว ครอกกกกกกกกกกกก
เอ่อ หวัดดีครับ คิมฮันเน ยังไม่ตื่นหรอ อ่า ใครหว่าเสียงคุ้นมากกกก เหอะๆๆ เสียงหล่อซะด้วยยยยยย ครอกกกกกกกกกกก
เอ่อ พี่จะชวนคิมไปเที่ยวอะครับ จะไปมั้ย ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ อ่า เสียงนี้มันพี่อิจินี่นา............หา!!!พี่อิจิ!!!ตายแล้วววววววว *0*
อะไรนะคะ พี่ชวนคิมไปเที่ยวหรอ ถามในก่อนเดี๋ยวฟังผิดแล้วหน้าแตก หมอไม่รับเย็บ
ครับ พี่ว่าเราไปเที่ยวชายหาด ซองโดกันดีกว่าครับ โห ชายหาดซองโด สวยมาก สวยมากๆฉันเคยไปทีนึง
ก็ได้ค่ะ แล้วตอนนี้พี่อยู่ไหนคะ นั่น สิ ทำไมมันดูเงียบๆจัง
อ๋อพี่ก็อยู่บ้านคิมน่ะแหละ พี่ไม่กล้าขึ้นมาปลุก เลยบอกพ่อคิมว่าไม่ต้องปลุก ตายแล้วววววววว โธ่พี่อิจิ เกรงใจกันเกินไปมั้งคะ แล้วทำไงดี ทำไงดี อ่า ทำไงดี อ๋อ...
งั้นรอคิมสัก 10 นาทีละกันนะค่ะ นั่นแหละดีที่สุด
ครับ แล้วเจอกันนะ แล้วเจอกันนะ เคยได้ยิน หรือเคยเห็นที่ไหนหว่า ชั่งเหอะ ไปอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวพี่อิจิจะรอนาน
10 นาที ต่อมา
มาแล้วค่ะ ขอโทษนะคะที่ให้รอนาน ฉันทำสีหน้าร่าเริง เพื่อกลบความอาย ว๊ายยยยยยยหน้าแดงหมดเลยอะ
มะ มะ ไม่เป็นไรครับ พี่รอนานจนติดอ่างเลยหรอคะ
ทำไมพี่อิจิต้องพูดติดอ่างขนาดนั้นล่ะคะ เป็นอะไรหรือเปล่า พูดจบฉันก็วิ่งปริ๊ด!!ไปหาพี่อิจิ จบตรงนู้นที จับตรงนี้ที อย่าเข้าใจผิดค่ะ ที่จับน่ะ คือหน้านะ ไมใช่อย่างอื่น...แต่ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา อุ๊ย!!แต่หน้าพี่เค้าแดงอะค่ะ ว๊ายยยยยยย เค้าอายอะ ต่างคนต่างอาย ว๊ายยยยยยยยเดี๋ยวนะคะ อย่าพึ่งคะ อย่าใกล้กว่านี้นะ พี่อิจิเค้าค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น อ๊ากกก!!จะบ้าตายอยู่แล้ว เข้ามาใกล้กว่านี้มีหวังฉันต้อง ฉันต้อง
ผลัก!!!อั๊ก!!!
อุ๊ย !!! ขอโทษค่ะ คิมขอโทษ อ่า โตะใจ โหมะเลยเฮ้อออออออ เสียดายเกือบได้จุ๊ฟๆแล้วเชียว อิอิ อิจฉาฉันล่ะสิ 555+
เอ่อ พี่ก้ขอโทษละกันนะ เอ่อ.... ไม่ต้องบรรยาค่ะอ๊ากกกกกกกเสียดายยยยย ขืนพูดมากกว่านี้ฉันต้องหน้าแดง ยิ่งกว่าเอาสีทาบ้านมาทาแน่เลย
งั้น คิมว่า เราไปเที่ยวกันเหอะเดี๋ยวรถติด เฮ้อ ไปซะดีกว่า เดี๋ยวอดใจไม่อยู่ อิอิ เอ๋ แต่ว่าฉันลืมอะไรนะ นึกไม่ออก เอาเถอะ ชั่งมันคงไม่สำคัยเท่าไร ออกรถเลยเพ่ซิ่งเลยยยยยยยยย
บ้าน ซังอึน
แค๊กๆๆ ๆยัยบ้าเอ๊ย ไหนว่าจะมาเยี่ยมฉันไงทำไมยังไม่เห็นมาอีกล่ะ แค๊กๆๆ
*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*
มาแล้วนะจ๊ะตอนที่ 2
อย่าลืมมาติดตามกันต่อนะ
เฮ้ออออ สงสารนายซังอึนของเราจริงๆเลย
อ่าจร้า เด๋วเราจะแนะนำตัวละครนะ
จะอัพต่อจากตอนที่ 2
แนะนำช้าไปหน่อย
ต้องขออภัยนะ
อย่าลืมอ่าน+เม้น+โหวต = กำลังใจนะ
ตอนที่ 3 เราจะรีบมาอัพเลย
อย่าลืมติดตามกันต่อนะ
เฮ้ออออ ไม่รู้จะมีคัยมาอ่านมั่ง
มาเป็นกำลังใจดีๆให้กับเราหน่อยนะ
รู้สึกท้อแท้
ถ้าไม่หนุกอย่าว่ากันนะ
จุ๊ฟ จุ๊ฟ
บ๊าย บายจร้า
ตอนที่ 1
โอ๊ย !!! ทำไมชีวิตของฉันต้องมายุ่งกับนายด้วยนะฉันเกลียดนายที่สุดเลย........
เอาละค่ะไม่ต้องสงกะสัยเลยว่าฉันคือใครฉันก็คือนางเอกในเรื่องที่มีนามอันไพเราะเพราะพริ้งว่า คิมฮันเน ไงหละคะไอ้คนที่ฉันเกลียดเนี่ยะหนะค่ะมันก็คือไอ้คุณ ซังอึนดาว........ประจำโรงเรียนที่ฉันอยู่นี่หละค่ะ
คิมฮันเน..........เสียงเพื่อนสุดแสนจะน่ารักของฉันเองแหละค่ะเธอเป็นคนที่มีรูปร่างที่ชั่งจะบอบบางเสียเหลือเกิน และอีกอย่างนะเธอยัง...........
ตุบ !!!
ที่ฉันกำลังจะพูดก็คือ...เธอซุ่มส่ามมากค่ะ....เฮ้อพูดไม่ทันจบเพื่อนฉันก็เป็นอันล้มไปนอนเล่นกับมดและแมลงทั้งหลายซะแล้ว
เป็นไงบ้าง...โธ่!! ไม่ต้องรีบก็ได้รู้ก็รู้....ว่าตัวเองซุ่มส่ามขนาดไหน นี่ความเป็นห่วงของฉันกลายเป็นการตอกย้ำหรือเปล่าเนี่ยะ เพราะดูท่าทางตอนนี้ยัยเพื่อนของฉันเริ่มมีน้ำตาคลอออกมาจากเบ้าตาซะแล้วหละ อย่างนี้ไม่ได้ต้องปลอบ
เฮ้ย...ร้องทำไมฉันไม่ได้ฆ่าแกซะหน่อยยัยมิโดอิ ใช่ค่ะยัยเพื่อนของฉันมันชื่อมิโดอิ โอ๊ย.... ตอนนี้มันร้องใหญ่แล้ว................ทำไงดี (ก็แกปลอบอย่างนั้นใครจะหยุดร้องวะ: ผู้เขียน) ไม่ต้องบ่นย่ะเรื่องของฉัน แต่งให้จบก่อนเถอะค่อยพูด
เอาหละคะตอนนี้ฉันก็สามารถทำให้ยัยเพื่อนร๊าก....ของฉันหยุดร้องได้แล้วโดยการที่ฉันต้องบอกมันว่าฉันจะเลี้ยงไอติมมัน ! ยัยเพื่อนคนนี้หนิเจอของฟรีเป็นไม่ได้
อืม...อร่อยจริงๆ เลยนะไอติมเจ้านี้กินทีไรชื่นใจทุกครั้งเลย แหมก็มันอร่อยจริงๆ นี่นาแต่พอหันไป อ้าว! ยัยเพื่อนตัวยุ่งของฉันมันหายไปแล้ว ตกลงว่าเธอเป็นคนหรือผีกันแน่ย๊ะ เดี๋ยวโผล่ตรงนี้ที ตรงนั้นที
ป้าคะเห็นเด็กผู้หญิงที่เดินมากับหนูหรือเปล่าคะมันต้องอย่างนี้สิต้องกล้าหาญ
ไม่เห็นหรอกจ๊านั่นหละคือคำตอบที่ฉันภูมิใจ ฉันหละอยากรู้เสียจริง ๆ ว่ายัยเพื่อนสุดที่รักของฉันมีบ้านอยู่ที่ไหนกัน ไม่ต้องสงสัยหรอกคะว่าทำไมฉันคบกับมันมาตั้งนานแล้วยังไม่รู้จักบ้านมัน ก็มันหนะสิคะไม่ยอมให้ฉันไปบ้านมันสักที มีข้ออ้างตลอดเล้ย....
โอ๊ย!!หนีกลับบ้านอีกแล้ว...ละสายตาแป๊บเดียวเอง...ใช้ไม่ได้เล้ย...ยัยนี่ แต่ฉันก็ควรกลับบ้านได้แล้วนะ.... 6 โมงเย็นแล้วกลับดีกว่า
อั้ก!!!ตุบ!!!
โอ๊ย!!!เดินยังไงเนี่ยะยัยบ๊องชนมาได้เจ็บนะ นั่นมันควรจะเป็นประโยคที่ฉันพูดใช่ไหมคะ ไหนขอดูโฉมหน้าคนปากดีหน่อยซิ....โอ้แม่เจ้าช่วยก็ช่วยไม่ทันแล้วไง นายนั่นมันหันมามองน่าฉันตาเขียวปั๊ดเลยคะ มันคือ ๆๆๆๆ...ไอ้ซังอึน
โอ๊ย!!!นายนั่นแหละชนฉัน ชนแล้วยังจะด่าฉันอีก ไอ้คนไม่มีน้ำใจ ฮือ... ไม่ต้องตกกะใจไปคะมันเป็นแค่การแสดงละครเพื่อเสแสร้งเท่านั้นคะ แต่ถึงยังไงน้ำตามันก็อาบแก้มฉันแล้ว และยังมีคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเห็นอีกต่างหาก โหะๆๆ ดีกว่าเป็นไหนๆ เพราะยังไงนายซังอึนมันก็ต้องช่วยฉันเพื่อรักษาภาพพตของมัน
อือ...เอื้อมมือมาสิ โหะๆๆเห็นมั๊ยคะว่านายนี่ต้องทำเพื่อรักษาภาพพต จริงๆ และแล้วฉันก็เอื้อมมือไปจับมือของเขา โห! มืออะไรเนี่ยะอุ่นจังเลย
ขอบใจนะ ไปหละ โธ่! ใครจะไปยืนท่ามกลางเกาหลีมุงได้ขนาดนั้นรีบชิ่งหนีกลับบ้านดีกว่า แต่เอ๊ะ !มันกี่โมงแล้วนะทำไมไม่มีรถสักคัน มืดอีกต่างหาก
โห! จะทุ่มอยู่แล้ว รถจะมีไหมเนี่ยะ ก็ใช่หนะสิมันมืดแล้วรถที่ไหนมันจะมาได้ทันใจหละจริงมะ แกก็คิดโง่ ๆ
นี่ เธอหนะไม่กลับบ้านหรือไง ยืนคนเดียวระวังนะ.... นายซังอึนกับพวกของมันขับรถมาคะแล้วฉันจะตอบมันว่าอะไรดีค่ะ ระวังอะไรนี่คือเสียงที่แสนจะบริสุทธิ์ของฉันเองแหละคะ ก็.... มันพูดให้ฉันคิดคะ แล้วถ้าฉันไปกับนายหละ ฉันลืมบอกไปคะว่านายหน้าแหลมเนี่ยะบ้านมันอยู่ติดกับบ้านฉันคะจนแถบจะเป็นญาติกันได้เลยหละ ก็ขึ้นมาสิ ฉันก็พูดไปงั้น ๆ แหละคะ
เอี๊ยด....
โอ๊ย! นายจะรีบไปไหนของนายเนี่ยะ หัวใจฉันจะวายอยู่แล้ว อืม...แต่ก็ขอบใจนะ บาย อ้าว นายนั่นมันเดินเข้าบ้านไปแล้วคะ ฮือ ปล่อยให้พูดอยู่ได้ตั้งนาน ไอ้คนเห็นแก่ตัว
โอ๊ะ กลิ่นอะไรเนี่ยะห๊อม........หอม มันต้องเป็นสิ่งที่ฉันขาดเข็มขัดถึงแน่นอนคะ เพราะมีคนเดียวที่จะทำได้ นั่นคือ...
น่ากินใช่ไหมหละ แม่อุตส่าห์ทำของโปรดของฮันเนเชียวนะ หมูทอดกระเทียม ฯ สูตรเด็ดเนี่ยะยังชอบอยู่ใช่ไหมหละ นั่นคือแม่ ๆ ของฉันจริง ๆ ด้วยมัน ๆ ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม
แม่กลับมาทำไมคะ หนูมีพ่ออยู่แล้วหนูไม่ต้องการแม่
ฮันเนทำไมพูดอย่างนั้นหล พ่อของฉันอีกแล้ว เป็นคนดีได้ทุกสถานการณ์จริง ๆ เลย
พ่ออะชอบแก้ตัวให้แม่อยู่เรื่อยเลย อย่างนี้ต้องประหารชีวิต ฮันเน ... คิมฮันเน...แม่ขอโทษ เสียงแว่วมาจากข้างหลังจนได้ยินไม่ชัดมากนักแต่ฉันก็รู้ว่าแม่ของฉันพูดอะไร แต่ถึงจะพูดให้ปากฉีกถึงรูหูฉันก็ไม่ฟัง ฉันไม่อาจฬ่ออภัยให้กับคนที่ทำกับฉันและพ่อได้
คุณ...อือ...ฉันอยากเลิกกับคุณจริง ๆ นะ เสียงของผู้เป็นแม่พูดกับพ่อของฉันอย่างจริงจัง ผมบอกกับคุณแล้วไงว่าอย่าพูดเรื่องนี้อีก พ่อของฉันเขาคงไม่อยากให้ฉันได้ยิน แต่...ฉันตกลงกับจอห์นเอาไว้แล้วนะว่าเราจะแต่งงานกันปีหน้า ฉันมีอาการมึนงงนิดหน่อยคะ งั้นคุณก็ต้องไปบอกลูกของเราให้รู้ซะก่อนไม่งั้นเขาคงเสียใจแน่ ๆ ใครไม่เสียใจก็ไม่ใช่คนแล้วแหละ นั่น! ฉันเห็นน้ำตาของพ่อด้วยหล่ะ แม่ใจร้ายที่สุด ฮันเน............ฉันต้องไปหาพ่อกับแม่แล้วหล่ะคะ มีอะไรเหรอคะ ที่จริงฉันรู้แล้วหล่ะแต่แกล้งทำเนียน แม่กับพ่อจะเลิกกันหน่ะจะ แม่อยากจะถามว่าลูกจะอยู่กับใคร ยังไงฉันก็จะอยู่กับพ่อแน่ ๆ คะ อยู่กับ...พ่อคะ ทำไมนะน้ำตามันถึงไหลออกมาอย่างไม่ได้นัดหมายอย่างนี้ เอาเป็นว่าสรุปได้แล้วนะ งั้นแม่ก็ต้องย้ายออกวันนี้แหละ นี่คุณดูแลลูกดี ๆ นะ
คนอะไรใจร้ายที่สุดเราพึ่งจะอายุได้แค่ 10 ขวบจะต้องเสียใจขนาดนี้เฉียวเหรอเนี่ยะ ฮึก ฮึก ฮือ แม่ใจร้ายที่สุด เกลียดแม่ เกลียดแม่ที่สุด