"นี้...เกต จะนอนหรือยัง แป้งจะปิดไฟแล้วนะ "
"แป้งเกตขอเปิดคอมได้มะ"
"อืม... ก็เปิดสิ"
" ทำอะไรของแกอะเกต แม้กิ๊กตัวเองมีเป็นสิบสับลางแถบไม่ทันแล้วยังจะแชตหาอีกนะ"
"สนใจบ้างมะละ หาให้ ขำขำ อะแก"
เกตมันก็นั่งเล่นเอ็มของมันไป เรานี้ก็นอนกอดตุ๊กตาหมีตัวเดิมที่โต๊ดแฟนเก่าที่ตายจากเรามาแล้ว นี้ก็จะ 5 ปีแล้วสินะที่เค้าจากเราไป แต่เราสิยังไม่เคยลืมเค้าได้เลยสักครั้ง และก็ยังไม่มีคนไหนที่เข้ามาในชีวิตแล้วทำให้เรามีความสุขเท่ากับเค้าได้เลย ไม่มีเลยจริงๆ
"แป้ง ..." เสียงเจ้าเกตตะโกนเข้ามาดังรั้นทำให้ความคิดของเรากลับมาอยู่โลกแห่งความจริง
"แกคุยกับคนนี้นะ ฉันให้เบอร์แกไป รับสายแล้วคุยด้วยละ"
"นังเพื่อนบ้า หาเหามาให้เราจนได้เลยนะ...---" นั่งอ่านขอมูลที่มันคุยในเอ็มกับเค้าคนนั้น ที่มันใช้ชื่อเราคุย ได้สักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาจริงๆ ตกใจ จะรับดีไม่รับดี และแล้วก็ตัดสินใจกดรับสายไป
"สวัสดีคะ แป้งพูดสายคะ"
"ดีคับธีร์ คับ ทำอะไรอยู่ยังไม่นอนอีก"
"ก็นอนไม่หลับคะ แล้วพี่ละคะทำอะไรอยู่"
"มาหาน้องที่ร้านเน็จแล้วก็เลยเข้ามาคุย ขำขำนะครับ แล้วก็เจอเรา"
"คะ ... พอดีอยากหาอะไรทำนะคะแก่เบื่อเลยโพส ขำขำ แล้วพี่ได้อ่านที่โพสไว้หรือป่าวละคะ แล้วคำตอบนี้คงจะมั้นใจมากๆแน่เลย" เจ้าเพื่อนรักของเรามันเอาเมลไปโพสไว้แล้วให้คนอื่นแอดมาโดยมีขอความว่า ถ้าใครมั้นใจในตัวเองให้แอดเข้ามาคุยได้เลย
"5555 ก็มั้นใจครับ แล้วคุยได้หรือป่าวครับ"
"ได้คะ ก่อนคุยขอให้พี่ช่วยอวยพรวันเกิดให้แป้งนิดนึงนะคะ วันนี้วันเกิดแป้งคะ"
" อ่าว จริงสิ ดีใจด้วยนะ อืม... พี่ก็ขอให้เราสมหวังในทุกสิ่งนะ แปลกใจมากเลย "
แล้วเราสองคนก็คุยกันไปเรื่อยๆถามกันว่าทำอะไรกันอยู่ เป็นไงบ้างได้รู้จักขอมูลส่วนตัวกันพอสมควรแต่ไม่รู้ว่าเราคุยกันนานเท่าไรแล่พอรู้ตัวอีกทีก็จะเช้าแล้ว โดยมีคำคำนึกที่เราจะได้ยินจากเค้าปล่อยมากๆ คือคำว่า "แค่นี้ก็ดีแล้ว" มันเป็นคำที่ทำให้เรารูสึกดีกับเค้านะ และก็อยากจะคุยด้วยอีกในโอกาศต่อๆ ไป ....
/1
