เอาหละ สู้ๆๆ

     “เอาหละคู่สุดท้าย”ในที่สุดก็ถึงคู่ฉันกับนายแว่น

    คนรอบค้างต่างหันมาหัวเราะฉันกับนายแว่นที่ฉันไม่มีเครื่องป้องกันตัวเองส่วนนายแว่นตอนนี้ขาสั่นปากสั่นไปหมด แล้วอย่างนี้ฉันจะรอดไหมเนี่ย 

    “อ่าว...พิซซ่ามาเข้าชมรมของพวกฉันด้วยหรอ”ยัยเร กับ ยัย นา มาเกี่ยวอะไรด้วยอีกหละเนี่ย

   “นี้นายแว่น พวกนี้เกี่ยวอะไรกับชมรม คาราเต้ ด้วยหรอ”ฉันหันไปกระซิบกับนายแว่น

    “พวกคุณๆเขาเป็นสมาชิกในชมรมนี้มา2ปีแล้วครับ” เออ อย่างนี่นี้เอง ถึงว่าไม่เห็นมาเข้าแถวทดสอบเลย

   “นี้พวกแกกระซิบอะไรกัน” เร พูดออกมาด้วยพลังเสียงอันหน้าสะพรึงกลัว  นางร้ายตัวเป็นๆได้เข้าสิงยัยนี้แล้ว  และยัยแว่นได้เข้าสิงฉันแล้ว เอิกๆๆ

    “เปล่าค่ะ/เปล่าครับ”555 สม บทบาทนางเอกผู้อ่อนแอจริงๆเรา เอิกๆๆ^^

    “แล้วก็จำไว้ด้วยว่านี้ไม่ใช้เล่นๆที่พวกอย่างแกจะมาเล่นๆสนุกๆแล้วก็กลับไป ระวังตัวหละ 5555+” แล้วพวกของมันก็ พากันหัวเราะเหมือนกับได้ดูตลกมันมา  เออคอยดูก็แล้วกัน

    “โชคดีนะจ๊ะนายแว่น โชคดีนะจ๊ะ พิซซ่า แล้วฉันจะคอยดูเธอนอนหน้าเขียวออกมา5555+พวกเรากลับ” ดาเสร็จก็กลับ พวกนี้หน้าจะเอาไปเช็คสมองดูว่า บ้ารึเปล่า แล้วฉันก็เดินเข้าไปหานานสายฟ้า

     “พร้อมรึยังครับ”สายฟ้าหันมาถ้าฉันด้วยความเป็นห่วง

    “อืม/ครับ”

    “งั้นเข้าไปได้เลยครับ”ฉันกับนาย แว่น เปิดประตูเข้าไป  ภายในห้องเป็นห้องสีขาวสี่เหลี่ยม  ไม่ว่าจะเป็นบนล้าง ซ้ายขวา หน้าหลัง ก็ขาวไปหมด นี้มันอะไรกันนี้

     (เอาหละทั้งสองคนเราจะให้พวกคุณทดสอบความสามัคคี และความว่องไว เตรียดตัวให้ดี พวกคุณจงหลบ ลูกบอลที่ปล่อยมาให้ได้มาที่สุด เริ่มได้ เราจะนับ 1-3 ให้คุณ เราให้เวลาคุณ3นาทีเราจะมีนาฬิกานับเวลาให้) ฉันก็พอได้แต่นายแว่นนี้สิจะรอกรึเปล่านิ

      1....2.....3.....เริ่ม

   ฉันตีลังกาหลบไปหลบมาแต่พอหับไปดูนายแว่นหลับตาปี๊ รอให้ลูกบอลมาหาตัวเอง โอ้ไม่นายแว่นตัวโนเลือดออกด้วย จะรอดไหมเนี่ยฉันรีบไปดึงมือนายแว่นแล้วก็หลบลูกบอลไปมา เหลืออีกแค่ 10 วินาที สู้ตาย

    (หมดเวลา พวกคุณออกไปได้) พอพวกเราเดินออกไปก็มีแต่คนมองกัน ฉันก็ยังสบายดีแต่นายแว่นนี้สิ น้ำตาไหลเป็นสายธารไปแล้วT^Tนายแว่นผู้หน้าสงสาร

    “เอาหละครับ พวกคุณก็ได้ทดสอบกันไปแล้ว พรุ้งนี้เราจะปนะกาศว่าใครจะได้ อยู่ในชมรมของเรา เชินพวกคุณไปทำแผลให้กับคู่ของคุณได้”

     “นี้นายแว่นเดี่ยวฉันทำแผลให้ก็แล้วกันนะ ที่นี้คนเยอะเดี่ยวออกไปทำข้างนอกก็แล้วกัน”ฉันพานายแว่นออกมาทำแผลที่ใต้ต้นไม้ข้างโรงเรียน

    “นี้อยู่นิ่งๆสิ อย่าก้มหน้าด้วย”พอนายแว่นหันหน้าขึ้นมาฉันก็พบว่านายนั้นหน้าแดงเป็นลูกตำลึงซะด้วยจะว่าไปท่านายนี้ถอดแว่นออกแล้วทำผมดีๆก็หล่อใช้ย่อย

     “อะ เสร็จแล้ว"

เธอและเขาจะเป็นอย่างไรติดตามหน่อยนะค่ะ