เดบูตอง ลองรักเธอ
16
ฉันกับแม่นั่งตั้งใจฟัง สิ่งที่ยัยปลาดาวกำลังจะเริ่มเล่าให้ฟัง ดูจากสีหน้าแล้ว มันคงจะเศร้าจริง ๆ ถ้าพี่บุ๊คนอกใจยัยปลาดาวละก็ ซาหริ่มคนนี้จะปกป้องเพื่อนเอง
เรื่องมันมีอยู่ว่า เย็นวันเสาร์ เมื่อวานนี้น่ะค่ะ
(โห..แกเจอเรื่องมาสด ๆ ร้อน ๆ เลยเหรอเนี่ย)
ตอนที่ปลาดาวกำลังจะกลับบ้าน
(นี่พี่บุ๊คควงสาวให้แกเห็นเลยเหรอ แน่มาก พี่บุ๊ค)
ปลาดาวเห็นพี่บุ๊ค เดินอยู่ข้างหน้า ตอนที่ปลาดาวเดินออกมาจากที่เรียนพิเศษ
(เห็นไหมละ จริง ๆ ด้วย นั่นเป็นไง)
แต่พอมองอีกที ไม่ใช่พี่บุ๊คหรอกคะ
(อ้าว ๆ ตกลงนี่มันเรื่องอะไรเนี่ย)
ผู้ชายคนนั้น หน้าตาหล่อมาก ๆ เลยนะคะ เค้าเดินมากับผู้หญิงผมยาวอีกคน
แกอย่าบอกนะ ว่าแกชอบผู้ชายคนนั้น ชั้นรีบพูดสวนขึ้นมา
ก็ใช่อะดิ
เฮ้ย...ก็เค้ามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอแก อย่าไปยุ่งกับคนมีเจ้าของเลย
เมื่อคืนนี้ชั้นยังฝันถึงเค้าอยู่เลย ก็เลยนอนไม่หลับ ถึงได้มาโรงพยาบาลได้เช้าไงแก
เซ็งเลย ชั้นก็นึกว่าเรื่องพี่บุ๊ค ท่าทางจะหล่อเอามาก ๆ แกถึงเก็บไปฝันถึง ชั้นทำหน้าเบื่อหน่าย
อ้าว แล้วมันเรื่องอะไรที่ทำให้ปลาดาวหงุดหงิดได้ละจ๊ะ แม่ถามขึ้นมาอย่างสงสัย รวมทั้งตัวฉันด้วย ยัยเพื่อนคนนี้มันเป็นไรกันแน่
ก็แม่กับซาหริ่มคิดดูนะคะ พอตอนที่ปลาดาวเห็นหน้า ปลาดาวก็ตกหลุมรักเข้าไปเต็ม ๆ ยิ่งได้เห็นหน้าผู้หญิงที่มาด้วยกันแล้ว ยิ่งอิจฉา ทำไมถึงน่ารักกันขนาดนี้ แต่ไอ้เรื่องที่ทำให้ปลาดาวเก็บเอาไปฝันจนหงุดหงิดเนี่ย ก็เพราะว่า ... ยัยปลาดาวหยุดพูด ทำให้ชั้นที่กำลังจินตนาการ (สูง) ความคิดต้องหยุดชะงัก
แกจะมาหิวน้ำอะไรตอนนี้ รีบ ๆ เล่ามา ชั้นพูดเร่งให้ยัยปลาดาว รีบ ๆ ดื่มน้ำให้เสร็จ
ก็พอหนูเดินตามไปจนถึงป้ายรถเมลล์นะคะแม่ ก็มีกลุ่มนักเรียนชาย โรงเรียนนานาชาติเดินสวนมา เท่านั้นแหละ
(แกอย่าบอกนะ ว่าแกก็ปิ๊ง นร. นานาชาตินั่นอีก)
หนูชอบนร. ชายกลุ่มนั้นด้วยเหรอ? แม่ถามตรงใจชั้นเด๊ะเลย 555
แหม แม่คะ หนูตกหลุมรักแค่วันละครั้งก็เกินพอค่ะ ยัยปลาดาวเริ่มมีงอน
ตกลงเรื่องมันเป็นไง เล่ามาเร็ว ๆ
ก็ผู้ชายที่ชั้นปิ๊งคนนั้น กับผู้หญิงที่น่ารัก ๆ มันกรีดร้องโหยหวน ตอนที่กลุ่ม นร.นานาชาติเดินสวนกับพวกมันอะดิ ดูท่าทาง ยัยปลาดาว มันเริ่มหงุดหงิดจริง ๆ
แล้วไมมันต้องกรีดร้อง โหยหวนด้วย ต้องใช้ศัพท์สูงขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็แกคิดดูสิ ขนาดกลุ่ม นร. พวกนั้นมันยังผวากันเลย เสียดายความหล่อมันจริง ๆ
ตกลงที่แกเล่ามาทั้งหมดเนี่ยนะ ขอชั้นสรุปคร่าว ๆ นะ แกปิ๊งเกย์ใช่เปล่าวะ ฮา ๆๆ ชั้นกับแม่หัวเราะกันเสียงค่อนข้างดังเลยล่ะ
โธ่เอ๊ย...ปลาดาว ฮา ๆๆ ขนาดแม่ยังพูดได้แค่นั้นแล้วก็หัวเราะ สมควรหงุดหงิดจริง ๆ ด้วย ดีแล้วละนะ ที่ไม่ใช่เรื่องของพี่บุ๊ค
แม่ทานข้าวได้แล้วนะคะ อย่ามัวแต่หัวเราะหนูอยู่เลย ยัยปลาดาวเริ่มเปลี่ยนเรื่อง จริง ๆ เลย เพื่อนคนนี้ เห็นหนุ่มหล่อ ๆ เป็นไม่ได้ เป็นไงล่ะ คราวนี้.....เล่นของสูงเชียวนะแก 555
นี่มันก็จะเย็นแล้วนะ พี่แก๊กบอกว่าจะมาก็ยังไม่เห็นมาซะที จะทำยังไงกับความรักของตัวเองดีเนี่ย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ....
(มาแล้ว ๆ ตายยากจริง ๆ พี่แก๊ก)
อ้าว ..ไม่ใช่นี่นา .....คุณ
ผมเดินทางมาส่งคุณ อดิศร ครับ
คุณพ่อ ชั้นวิ่งเข้าไปกอดพ่อที่เดินตามคุณตำรวจเข้ามาในห้อง ชั้นดีใจจนบอกไม่ถูกเลยจริง ๆ ไม่คิดเลยว่า จะได้เจอพ่อเร็วขนาดนี้ ก็เมื่อเช้าพี่แก๊กเพิ่งจะบอกนี่นา
เป็นไงบ้างซาหริ่ม หนูไปญี่ปุ่นเป็นไง สนุกไหม พ่อถามเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เป็นลิง ครับคุณน้า เอ๊ะ!! นั่นมันพี่แก๊กนี่นาที่เดินตามเข้ามาอีกคน เราคงมัวแต่ดีใจที่เจอพ่อเลยไม่ทันเห็น
นี่แน่ะ ๆ ลิงใช่ไหม อย่างนี้มันต้องโดนลิงกัด ลิงหยิก ชั้นเดินเข้าไปหยิกไม่ยั้ง เสียงที่พูดกันก็ดังขึ้นจนทำให้แม่ตื่น
เป็นไงบ้างคุณ พ่อเดินไปจับมือแม่ที่เตียงคนไข้ แล้วแม่ก็จับมือพ่อตอบ ดูแล้วช่างเป็นภาพที่น่าจดจำจริง ๆ ในที่สุด คำว่าครอบครัว ชั้นก็ได้มีโอกาสพูดมันเต็มปากเสียที
ดิฉันไม่เป็นไรหรอกคะ ว่าแต่คุณเถอะนะ ไปไหนไม่บอกดิฉันซักคำ มีปัญหาอะไรก็บอกกันก่อนนะคะ อย่าไปไหนคนเดียว อย่างน้อยคุณก็ต้องมีฉันไปด้วย
เรื่องไรละคะแม่ พ่อไป แม่ไป ซาหริ่มก็ไปด้วยค่ะ เราจะไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว ชั้นเดินเข้าไปร่วมวงการกอดในครั้งนี้ด้วย ช่างมีความสุขจริง ๆ
งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ คุณตำรวจบอก
ผมด้วยครับ คือธุระยังไม่เสร็จครับ พี่แก๊กก็พูดขอตัวกลับตาม ๆ กันเลย ทำไงดี ซาหริ่มยังไม่หายคิดถึงพี่แก๊กเลยนะคะเนี่ย
ค่ะ ขอบคุณ คุณตำรวจนะคะที่พาคุณพ่อมาส่ง ชั้นยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณ พ่อกับแม่ก็เหมือนกัน แต่เคสของพี่แก๊กนี่ดิ จะยั้งเค้าไว้ยังไงดี?? ไม่ดีกว่า ในเมื่อพี่แก๊กบอกว่าธุระก็คือธุระ เราต้องเชื่อใจไม่ใช่เหรอ
จะกลับแล้วเหรอ อืม..น้าขอบใจมากนะ คุณพ่อพูด
ไม่เป็นไรครับ ผมกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับคุณน้าผู้ชาย สวัสดีครับคุณน้าผู้หญิง ชั้นได้แต่ยืนมอง วันนี้เรายังไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะ
ค่ำ ๆ พี่จะโทรมาคุยด้วยนะ
อืม ชั้นยืนพยักหน้า หงึก หงึก
3 ทุ่มครึ่งเข้าไปแล้ว ยังไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์เลยซักแอะเดียว สงสัยคงยุ่งซะจนไม่มีเวลาโทรหาเรา ชั้นก็เลยหยิบมือถือมาดู
อ้าว...(3 ข้อความใหม่ 25 สายที่ไม่ได้รับ) มีข้อความเข้ามา ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แล้วเราดันปิดเสียง ตั้งสั่นไว้ มันคงจะได้ยินเสียง ToT กรรม จริง ๆ ข้อความจากใครละเนี่ย มี Miss Call ด้วย
ชั้นยืนบ่นตัวเองในความสะเพร่าที่ปิดเสียงตั้งสั่นไว้ แล้วก็จำไม่ได้เอง ก็ตั้งแต่มานอนเฝ้าแม่ ด้วยความหวังดี ก็กลัวแม่จะพักผ่อนไม่เต็มที่ ก็เลยตั้งสั่นไว้แทน .ชั้นค่อย ๆ ย่องออกมาระเบียงด้านนอกห้อง
ดูสายที่ไม่ได้รับก่อนดีกว่า
24 สาย เป็นของพี่แก๊กคนเดียวเลยเหรอ? ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
อีกหนึ่งสาย เป็นของปลาดาว ยัยเพื่อนตัวแสบมันจะไปแอบชอบเกย์ที่ไหนอีกรึเปล่าเนี่ย
ขอโทษที่ไม่ได้อยู่คุย อันนี้ข้อความแรก 14.00 น.
ไม่รับสายพี่ งอนพี่เหรอ? วันนี้ดาวสวยดีนะ ^o^ อืม ดาวสวยจริง ๆ ด้วย ขนาดอยู่ในกรุงเทพที่มีแสงไฟส่องมากมาย ยังพอจะมองเห็นดาวด้วย เอ๊ะ...เรานี่ก็บ้า เงยหน้ามองฟ้าตามที่เค้าบอกไม งอน ๆๆๆ ดาวไม่สวยเลย :P ชั้นนี่ก็เริ่มแปลก ยืนแลบลิ้นให้มือถือ
ข้อความสุดท้าย ....ชั้นกลัวแกตกข่าว ชั้นเลิกกับพี่บุ๊คตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้ว ว่าไงนะ ไม่ได้ ๆ เรื่องของเพื่อนสำคัญที่สุด ชั้นต้องคุยกับแกให้รู้เรื่อง... ถึงว่าแกถึงมองผู้ชายคนนั้นเป็นพี่บุ๊ค ....แกคงยังคิดถึงพี่บุ๊คอยู่ใช่ไหม?
ชั้นตัดสินใจส่งข้อความไปหายัยปลาดาวแทน กะว่าจะลองหยั่งความรู้สึกของมันก่อน ว่าเป็นไงบ้าง เกิดโทรไปแล้วร้องไห้ น้ำตาท่วมบ้าน ชั้นคงจะร้องไห้ตามด้วยแน่ ๆ
...พูดจริง พูดเล่น ถ้ามีไร ก็โทรมาคุยกันได้นะ เราเป็นเพื่อนกัน...
เอาล่ะ เสร็จไปหนึ่ง ต่อไปก็ถึงตาพี่แก๊ก จะจัดการยังไงดี กับพ่อคนงานยุ่ง
...มองไม่เห็นดาว ถึงเห็นก็ไม่สวย งอน ๆๆๆ ง้อด้วย ด่วน! ....
โอเค...เรียบร้อย ปิดเครื่องนอนดีกว่า จะได้รู้ว่างอนจริง ๆ ชั้นกดปิดมือถือแล้วก็กลับไปนอน...... จริง ๆ แล้วก็อยากคุย แต่แค้นนี้ต้องชำระ ปล่อยให้คิดถึงเราไปทั้งคืนแหละดีแล้ว .....รึว่าไม่คิดถึงก็ไม่รู้เหมือนกัน
/18
