ไปเลยนะ ชั้นไม่อยากเห็นหน้านาย โอ๊ย ๆ ปวดหัวตึบเลย ชั้นบ่นอุบเลย พอมองไปทางนายแก๊ก อีตานั่นก็หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาใครบางคน
คุณน้าครับ ทางนี้เรียบร้อยดีนะครับ ครับ ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ อ้อ..เย็บไป 15 เข็ม เท่านั้นเองครับ หา...อะไรนะ 15 เข็ม นี่เราหัวแตกถึงขั้นต้องเย็บหลายเข็มเลยเหรอเนี่ย ถึงว่าปวดหัวจัง
ครับ คุณน้า เดี๋ยวผมไปรับคุณ
ซาหริ่ม ซาหริ่ม ถ้าไม่ลืมตาก็ไม่เป็นไร ผมรู้อยู่แล้วว่าแกล้งหลับ ไม่เนียนเลยนะ ดูสิ ดู แผลน่าเกลียดชะมัดเลย ตอนปกติ ก็ไม่ได้ดูดี เฮ่อ ๆ ตอนนี้ยิ่งแย่ ชั้นชักจะทนนายไม่ไหวแล้วนะ นาย
ไม่ตอบ ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเธอต้องอยู่คนเดียว ในโรงพยาบาลที่แสนจะน่ากลัว ไม่เอา ๆ ไม่อยากจะนึกถึง ผะ ผะ ผี...
ว๊าย ๆๆๆๆๆ อย่าไปนะ อย่าเพิ่งไป ไม่ร้องอย่างเดียวนะ เผลอใจ เอ๊ย เผลอตัว เอ๊ย เผลอไปกอดนายนั่นเข้าให้ พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ แหะ ๆ หน้าชั้นกะอีตาแก๊ก ก็ชิดกันจนเกินไปหน่อย ก็คนมันกลัวผีขึ้นสมองนี่นา ถ้าอยู่แบบเงียบ ๆ ยังไม่เป็นไร แต่ถ้ามาพูดสะกิดต่อมกลัวผี เป็นเรื่อง เหมือนอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ไง ไม่รู้จะเอาหน้าไปซ่อนที่ไหนดี
นี่ ๆ ช่วย ๆ เอาหน้าเหมือนศพของเธอไปไกล ๆ ชั้นหน่อย เหมือนเชียวนะ นายนั่นพูดว่าชั้น จนไม่เหลือบรรยากาศสวีทเลย จริง ๆ ก็ไม่ได้สวีทกันหรอก แต่แหม ได้กอดคนหล่อ ๆ ก็ได้กำไร ได้กอดแป๊ปเดียวเอง หุหุ เหมือนคนโรคจิตเลยเรา
นี่ นายพูดงี้ชั้นเสียหายนะ ก็นายมาพูดให้กลัวทำไมกัน คนยิ่งกลัว ๆ อยู่ด้วย แล้วนายจะไปไหน เอ่อ..คือว่า เอ่อ....อยู่ก่อนได้ป่าว? คงต้องยอมง้อนายคนนี้ เพราะไม่ได้อยู่บ้านเรา นี่มันโรงพยาบาลนะ ไม่ชอบเลย
เอางี้นะ นายโทรไปบอกแม่ได้เปล่า เออ ๆ ไม่ต้องและ ขอยืมมือถือนาย
ติดซะทีสิ แม่ทำไรอยู่นะ สายไม่ว่างเลย ทำไงดี ที่บ้านก็ไม่มีใครรับ โห อย่างนี้ก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ
โทรไม่ติดเหรอ นายนั่นถามกลับมาด้วยความเป็นห่วง น้ำเสียงฟังแล้วเคลิบเคลิ้มจริง ๆ ฮะ....นี่นายพูดดี ๆ ก็เป็นเหรอนี่ ไม่อยากจะเชื่อหู
อืม ชั้นได้แต่ทำหน้าเศร้า ๆ ก็แค่อยากให้มีเพื่อนอยู่ด้วยกัน ไม่ได้คิดอะไรกะนายจริง ๆ นะ
เอาเป็นว่า เธอนอนพักผ่อนก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวจะออกไปเรียกพยาบาลมาอยู่เป็นเพื่อน คุณน้าจะได้ไม่รอนาน นายอย่าเพิ่งเดินไปดิ โอ๊ย ....ขาช้านนนน เจ็บจัง ทำไมต้องมานอนเดี้ยงอยู่บนเตียงแบบนี้ด้วยนะ
ก็ได้ แต่นายต้องมาเร็ว ๆ นะ นายนั่นยิ้มทำไม
เธอชักจะชอบชั้นเข้าแล้วใช่ม๊า? นายนี่ถ้าจะบ้าแน่ ๆ
นายนั่นแหละที่ชอบชั้น ไม่งั้นนายไม่มามัวคิดหรอกว่าชั้นจะเกลียดหรือชอบนาย เย้ ๆๆๆ 1 ต่อ 0
เธอนี่นะ สภาพแบบนี้ใครจะชอบลง แย่ ๆ 1 ต่อ 1
ไปเลยไป รีบ ๆ ไปรับแม่เลย พูดจบนายนั่นก็คว้ากุญแจรถแล้วก็ไปรับแม่ นายทิ้งชั้นไว้คนเดียวจริง ๆ
ผ่านไป 20 นาทีแล้วนะ พยาบาลสักคนก็ไม่มีมาเลย อีตาบ้า ถ้าชั้นลุกขึ้นได้เมื่อไหร่นายโดนชั้นเล่นงานคนแรกแน่ ๆ
ก๊อก แก๊ก ก๊อก แก๊ก .....
แก๊ก หิวไหมจ๊ะ น้าซื้อโจ๊กมาฝาก ทานซะนะ นั่นเสียงแม่นี่ ชั้นงัวเงียขยี้ตาขึ้นมา พอลืมตามา ก็เห็นนายแก๊ก เพิ่งลุกจากโซฟาข้าง ๆ เตียงของฉัน แล้วนี่มันกี่โมงแล้ว ฉันพยายามมองหานาฬิกาในห้อง แต่ก็ไม่มีเลย นี่คงจะสายแล้วสินะ จริงสิ เมื่อคืนเราเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...
แม่ กี่โมงแล้วคะ ชั้นถามแม่ที่กำลังแกะถุงโจ๊ก เทใส่ชามให้นายแก๊ก
8 โมงแล้วจ๊ะ เดี๋ยวตอน 9 โมง หมอจะมาตรวจแผลที่เย็บนะจ๊ะ แม่พูดกับฉันอย่างอ่อนโยน
แล้วแม่นอนที่ไหน ทำไมนายให้แม่ชั้นนอนกับพื้นรึไงชั้นพูดว่านายแก๊ก ก็รู้ตัวนะว่าน้ำเสียงของชั้นไม่ดีเอาซะเลย แต่ทำไมนายนั่นถึงไปนอนบนโซฟาน่าตาเฉย
ซาหริ่ม เมื่อวานแม่มาเยี่ยมหนู แต่หนูหลับ แก๊กก็เลยขับรถไปส่งแม่ที่บ้านอีกรอบ พี่เค้านอนเฝ้าหนูที่นี่นะจ๊ะ พูดขอบคุณพี่เค้าสักคำก็ไม่มี ไม่น่ารักเลยลูกคนนี้ แม่ว่าไงนะ นาย
ขอบคุณ! พูดจบแม่หันมามองอย่างเคือง ๆ หน้าตาตำหนิชั้นอย่างแรง ก็เลยต้องพูดใหม่อีกรอบ
ขอบคุณนะคะ พี่แก๊กขา พูดจบ นายนั่นถึงกับสำลักโจ๊กที่กำลังเข้าไปในปาก แหวะ ทุเรศมาก ๆ เลย เห็นแล้วกินข้าวไม่ลง นายจะทำมันทะลักออกมาจากปากขนาดนั้นทำไม
โทษทีครับคุณน้า พอดีโจ๊กมันดูเลี่ยน ๆ นะครับร้านนี้ มันน่าลุกขึ้นไปเตะซะทีไหมเนี่ย เชอะ!!
พอ ๆ ซาหริ่มเดี๋ยวแม่ไปหยิบแปรงสีฟันมาให้นะ เดี๋ยวก็ล้างหน้าซะด้วย แม่เดินไปหยิบกะละมังพลาสติคในห้องน้ำ แล้วก็แปรงสีฟัน แบบว่าสบายจริง ๆ ไม่ต้องเดินเลย จริงสิ ก็เราเจ็บขานี่นา หุหุ
เย้ ๆๆๆ วันนี้กลับบ้านได้ซะทีนะ อยู่โรงพยาบาลมาตั้ง 3 วัน เหมือน 3 เดือนเลย แผลหายไม่ทันเปิดเทอมแน่ ๆ เลย เสียโฉมแน่ ๆ เลย ซาหริ่มเอ๋ย ToT
แม่คะ พาหนูไปกินข้าวหน่อยจิ หิว ๆๆ หนูเบื่อข้าวโรงบาลจังเลย แม่ยิ้มอย่างใจดี อิอิ มีความสุขจังเลย แค่มีแม่คนเดียว ถึงจะไม่มีพ่อมาอยู่ด้วยอีกคน โลกนี้ก็มีความสุขพอแล้ว ^o^
ซาหริ่มนั่งรอแม่ตรงนี้นะ เดี๋ยวแม่ไปจ่ายค่ายาก่อน แม่พยุงชั้นมานั่งรอตรงจุดจ่ายยา
คุณน้าไปไหน เสียงใครกัน คุ้น ๆ
นายมาไม ไม่ต้องบอกก็เดาถูก นายก๊อกแก๊กนั่นเอง
ก็คุณน้าโทรไปบอกให้มา เพราะเดี๋ยวจะพาไปทานข้าวด้วยกัน แม่....แม่โทรไปตอนไหนเนี่ย
และแล้ว เราก็ต้องไปกินข้าวกับอีตานี่ แม่ไปหลงกลมันยังไง ถึงได้โทรไปชวนมา คิด ๆ สิคิด จะแก้แค้นยังไงดีนะ หมั่นไส้นายจริง ๆ เลย ให้ตายเถอะ อย่างนี้ต้องกินก่อน เพราะเดี๋ยวจะคิดแผนการไม่ออก กินล่ะนะ โห ๆ น่ากินทั้งน้านนน ^o^
แม่คะ แม่จะไปไหน แม่ดูลุกลี้ลุกลนยังไงไม่รู้ แล้วแม่ก็หันไปฝากและฝังชั้นไว้กับนายอีกแล้ว แม่ทำอย่างนี้กับหนูไม่ได้นะ
ฝากทางนี้ด้วยนะ แก๊ก นายมีธุระด่วนเข้ามาพอดี แม่พูดอย่างรีบ ๆ แล้ววิ่งไปจากร้านฟูจิ นายนั่นก็รับคำอย่างดี ...
ใครส่งข้อความมาหาแม่กันนะ อยากรู้จัง??!!
นี่นาย นายแก๊ก จะรีบเดินไปไหน ชั้นเพิ่งกินอิ่ม ๆ เดี๋ยวก็จุกตายกันพอดี ไม่คิดจะหันมาดูสภาพชั้นบ้างรึไงกันนะ เดินเก๊กอยู่ได้ หาอะไรปาหัวดีไหมเนี่ย อ้อ..เจอแล้ว
จะทำอะไร นายนั่นหันมาพอดีเลย
แหะ ๆ ป่าวซะหน่อย ก็แค่หิวน้ำ เลยหยิบขวดมาจะดื่มน้ำ ไม...หิวเหมือนกันเหรอ เสียแผนหมด ไม่งั้นได้ปาหัวนายไปแล้ว เจ็บใจนักเชียว
แล้วนายจะพาชั้นไปไหน เอ๊ะ! นายคนนี้ถามก็ไม่ตอบ ไม่ต้องมาลากไปเลย คนอื่นมองกันใหญ่แล้ว สาว ๆ มองนายเพียบเลย ตาหวานเชียวนะยะหล่อน แหวะ ! อ้วก ! อย่าสนใจนายนี่เลย ไม่เป็นคนดีซักกะนิดเดียว
ถึงแล้ว จะดูเรื่องอะไรดีนะ พอมาถึงด้านหน้าโรงหนัง นายนั่นก็ปล่อยมือของชั้นอย่างไรเยื่อใย ToT แล้วก็พูดคนเดียว แล้วก็เออเอง อีกตางหาก ตกลงที่นายถามว่า จะดูเรื่องอะไรดีนะ นายพูดกับตัวเองใช่เปล่าเนี่ย เอาแต่ใจชะมัด
อย่าลากไปลากมาได้ป่าวเนี่ย ชั้นยังปวดขาอยู่นะ เฮ้อ ...พูดกับนาย มันเสียพลังงานจริง ๆ เทมปุระที่กินมา ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
Ok. นั่งตรงนี้นะ เดี๋ยวไปซื้อตั๋วก่อน ก่อนที่นายนั่นจะเดินไปชั้นก็พูดสวนกลับไปทันที
ไม่คิดจะถามความคิดเห็นของชั้นบ้างรึไง ว่าอยากดูหรือเปล่า นายเป็นผู้ชายที่เอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย นายนั่นถึงกับอึ้งไปเลย
ขอโทษ ที่คิดไปเองว่าเธอ..... ว่าเธออะไร? พูดมาให้จบ (ดู ๆ ซาหริ่มยังพูดเอาเรื่องนายแก๊กอีกแน่ะ : คนเขียนแอบมีลุ้นไปด้วย)
พี่แก๊กคะ เสียงใคร??
อะไรกัน นายนั่นโดนลากตัวไป ต่อหน้าต่อตา ผู้หญิงอะไรไม่ได้เรื่องแค่หน้าตาดี แต่เธอไม่มีสิทธิมาลากใครไปนะยะ!!