หรือรักนี้จะมีแค่เธอ
ตอนที่ 7
มันพูดยากนะครับ กับการที่เรารักใครสักคน แต่เค้าไม่รักเราเลย คนเราที่ว่าโดนหักอกมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง ก็คงไม่เท่ากับผม ที่โดนคนที่เรารัก ไม่สนใจใยดี ถึงสองครั้ง แม้ว่าจะต่างเวลากันก็ตาม และไม่เคยเลยแม้สักครั้งเดียวที่จะได้รับความรักกลับมา
พี่คะ ...........พี่!!
ฮะ ว่าไงนะ
น้องเรียกพี่แล้วแต่พี่ไม่หันมาเลย ก็เลยต้องเสียงดัง อิอิ ขวัญเอ๊ย ขวัญมานะ
พี่ไม่ขำ
แป๊กเลยเรา โธ่พี่คะ พี่อย่าคิดมากสิคะ ไหน ๆ เรื่องมันก็จบไปแล้ว
มันไม่จบหรอกนะ เพราะทุกสิ่ง มันยังอยู่ในใจของพี่
พี่เอ๋ยเค้าไม่ได้สนใจใยดีด้วย พี่ยังจะ ยัยสาเริ่มมีโมโหแล้ว
ใช่ พี่ยังจะรักเค้า
ไม่คุยด้วยแล้ว น้องไม่อยากให้พี่เป็นแบบนี้ น้องอยากให้พี่กลับมาเป็นเหมือนเดิม แค่ผู้หญิงคนนั้น คนเดียว
วันนี้คงเป็นอีกวัน ที่ผมยังคงทะเลาะกับน้องสาวของผม ซึ่งผมก็เข้าใจความรู้สึกที่เป็นห่วงพี่ชายอย่างผม ยัยสางอนและรีบร้อนขับรถออกไปข้างนอก จนทำให้ผมกังวลใจ เพราะหากมีเรื่องอะไรที่ต้องคิด ยัยสามักจะเหม่อลอย และบ่อยครั้งที่ผมจะต้องไปรับน้องจากที่ทำงาน เพราะยัยสาก็กลัวจะเกิดอุบัติเหตุเหมือนกัน
นี่มันก็มืดมากแล้ว สามทุ่มแล้วนะ ทำไมน้องสาวผมยังไม่กลับมาซะที ผมเริ่มเป็นห่วงน้องผมมากกว่าเรื่องที่คิดถึงคุณเอ๋ยแล้ว
~เพราะเธอคือคนแรกที่ฉันให้ความรัก และยังปักใจ...~ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของผมเองแหละครับ
สวัสดีครับ เบอร์ใครก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ผมก็รับ
สวัสดีค่ะ คุณศินทร์ เสียงที่ดังจากปลายสาย ดูจะเร่งรีบในการพูด แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร
นั่น...ใครครับ
น้ำค้างเองค่ะ
อ๋อ ว่ายังไงครับ ผมก็งง ๆ เล็กน้อย ที่คุณน้ำค้างมีเบอร์ของผม
ตอนนี้ ยัยเอ๋ย อยู่กับคุณรึเปล่าคะ
ปะ เปล่าครับ ผมเริ่มร้อนใจ คุณเอ๋ยไปไหน?
แย่จัง ติดต่อไม่ได้เลย มือถือก็ปิด
แล้วทำไมถึงคิดว่าอยู่กับผมละครับ
ก็ก่อนที่ยัยเอ๋ยจะออกจากคอนโด ยัยสาสิคะ มารับไปตั้งแต่ 8 โมงเช้าแล้ว น้ำค้างก็เลยคิดว่าไปกับคุณด้วย
ผมก็รอยัยสากลับบ้านอยู่ครับ เมื่อเช้าเราทะเลาะกัน
อะไรนะคะ แล้วอย่างนี้น้ำค้างจะทำยังไงดี
รึว่า ผมเริ่มคิดไปต่าง ๆ นานา แล้วก็มาจบที่ความคิด ที่ว่า ยัยสาคงจะไปคุยเรื่องของผมกับคุณเอ๋ยแน่ ๆ
รึว่าอะไรคะ? อย่าทำให้น้ำค้างงงสิคะ บอกมาหน่อย
เดี๋ยวผมโทรกลับนะครับ แล้วผมก็วางสายของคุณน้ำค้างไปทันที แล้วก็กดเบอร์ของยัยสา แต่ผมโทรติดต่อยังไงก็ไม่ติด ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน ที่มันไม่มีสัญญาณ
10 นาทีต่อมา ผมก็เลยตัดสินใจโทรกลับไปหาคุณน้ำค้างอีกครั้ง
ขอโทษนะคะ ที่รับสายช้า พอดีคุณเป็นสายซ้อน
เหรอครับ แล้วได้เรื่องยังไงบ้างไหม? ผมติดต่อน้องผมไม่ได้เลย
ทราบแล้วค่ะ เมื่อกี้ทางโรงพยาบาลโทรติดต่อน้ำค้างมาว่า เกิดอุบัติเหตุกับสองคนนั่น
แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหนกันครับ
เดี๋ยวนะคะ จดไว้ ขอดูก่อน.....โรงบาลเมืองเพชร-ธนบุรี ที่ชะอำค่ะ
ฮะ ว่าไงนะครับ ไปกันถึงโน่นเลยเหรอ
เห็นทางโรงบาลบอกว่า ขับรถเร็ว แล้วก็เลยเบรกไม่ทัน เสียหลักชนกับรถยนต์อีกคันที่แยกไฟแดงน่ะค่ะ
แล้วเป็นยังไงกันบ้างครับ ผมไม่อยากจะคิดเลย ว่าคนที่ผมรักทั้งสองคน จะมาเกิดอุบัติเหตุพร้อม ๆ กันอย่างนี้ เป็นเพราะผมคนเดียว
ยังอยู่ ไอ ซี ยู ทั้งสองคนค่ะ
งั้นผมจะไปชะอำคืนนี้ คุณน้ำค้างจะไปกับผมไหมครับ
ไปสิคะ
คุณน้ำค้างอยู่ที่ไหนครับ ตอนนี้
อยู่คอนโดยัยเอ๋ยค่ะ
ครับ อีก 20 นาทีเจอกันนะครับ เดี๋ยวผมไปรับ ผมได้แต่ภาวนาอย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองคน ไม่ใช่สิ ผมต้องภาวนาว่าอย่าให้ทั้งสองคนเป็นอะไรมากเลย ผมคงทนไม่ได้ ถ้าขาดใครสักคนไป ทั้งน้องสาวที่รัก และคนที่รัก
เส้นทางการไปชะอำครั้งนี้ ทำไมมันดูยาวนานจริง ๆ เลย ผมไม่เคยมาชะอำด้วยซ้ำไป ตอนนี้เวลาก็เดินไปเรื่อย ๆ และดูช้าจริง ๆ
จะเที่ยงคืนแล้วเหรอเนี่ย คุณน้ำค้างพูดออกมา
คุณว่าเวลามันเดินช้าไหม
ไม่หรอกคะ ความรู้สึกของคุณ
ดีนะครับ ที่ผมได้คุณน้ำค้างมาเป็นเพื่อน
แหม เพื่อนน้ำค้างก็เจ็บอยู่อีกทั้งคนนี่คะ ยัยเอ๋ย มันไม่เหลือใครแล้วนะคะ จริงสิ ผมไม่เคยรู้เรื่องครอบครัวของคุณเอ๋ยเลย แม้ว่าตอนนี้ผมอยากจะถามแต่ผมขอเก็บมันไว้ในใจดีกว่า
เลี้ยวซ้ายค่ะ ๆ
ถึงแล้วเหรอครับ
ค่ะ เย้ ๆ ถึงซะที นั่งรถเมื่อยชะมัดเลย
มีที่ว่างพอดี ผมได้ที่จอดรถพอดี
หน้าห้อง ไอ ซี ยู
สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ ผมและคุณน้ำค้าง ต่างพูดขึ้นทักพยาบาลที่อยู่เวรดึกพร้อม ๆ กัน
ค่ะ ติดต่อเรื่องอะไรคะ
คือว่าได้รับแจ้งน่ะค่ะ ว่ามีเพื่อนของเราประสบอุบัติเหตุที่ชะอำ และก็ส่งมาที่นี่ค่ะ
คนเจ็บชื่ออะไรคะ
มีสองคนครับ ชื่อนสา
ค่ะ แล้วก็ชื่อ ณัฐฌาวีย์ ค่ะ
สักครู่นะคะ เอ่อ ...ทั้งสองคนยังอยู่ในห้องไอ ซี ยู ค่ะ
อาการเป็นยังไงบ้างคะ
ต้องรอคุณหมอออกมาก่อนนะคะ เชิญนั่งรอด้านนอกก่อนนะคะ
ครับ / ค่ะ ผมกับคุณน้ำค้าง ก็ได้แต่นั่งรออยู่หน้าห้อง
.........................................
ปวดหัวจัง.............ที่นี่ที่ไหนกัน
พี่เอ๋ย ........... สาเจ็บ ชั้นมองไปที่ข้าง ๆ เตียง ก็เห็นน้องสานอนอยู่ สภาพก็ไม่ต่างกับชั้น ใช่สิ รถของเราเกิดอุบัติเหตุ นี่คงเป็นโรงพยาบาล
ไม่เป็นไรแล้วจ๊ะ ชั้นได้แต่เดินไปปลอบใจ
แต่สากลัว สาอยากกลับบ้าน
เอ่อ คุณหมอคะ
...........
หมอที่นี่ทำไมไม่สนใจคนไข้เลย เดินไปเดินมา ไม่สนใจกันบ้างเลย
คุณหมอคะ น้ำค้างตะโกนเรียกบ้าง แต่ก็เหมือนกัน
งั้นเราก็กลับกันดีกว่านะ พี่ไม่เป็นไรแล้ว แค่เจ็บตามตัวเท่านั้นเอง
ค่ะ สาก็ลุกขึ้นได้นี่นา แหม ตอนแรกคิดว่าเป็นอะไรมาก
สา ระวัง! ชั้นตะโกนบอกให้ระวังเพราะนางพยาบาลที่เดินเข็นรถเครื่องมือ เค้าไม่มองสาเลย
อะไรเหรอคะ พี่เอ๋ย
ไม่จริง ๆ สิ่งที่ชั้นเห็น มันไม่ตรงกับสิ่งที่ชั้นพูดออกไป นางพยาบาลคนนั้น เข็นรถผ่านน้องสาไปได้ยังไงกัน และเตียงที่ชั้นนอนเมื่อกี๊นี้ ใครกันนอนอยู่
ฮะ....พี่เอ๋ย นี่มันอะไรกัน เราสองคน ไม่นะ
ไม่จริง ชั้นและน้องสา ต่างพากันร้องไห้ เมื่อเห็นร่างของตัวเองนอนอยู่บนเตียง พร้อมด้วยสายอะไรต่อสายอะไรที่ห้อยระโยงระยางอยู่บนตัว หมอและพยาบาลทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ต่างพากันมาช่วยชีวิตเราสองคน ชั้นตายแล้วเหรอ
เราตายแล้ว ฮือ ๆๆๆ น้องสาร้องไห้ ไม่ยอมหยุด
พี่ว่าเราออกไปข้างนอกดีกว่านะ พี่ไม่ชอบบรรยากาศในห้องนี้เลย
...... น้องสาได้แต่พยักหน้า หงึก ๆ และเดินตามชั้นออกมา สิ่งที่ชั้นเป็นอยู่ตอนนี้ มันเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย ทุกอย่างมันดูเหมือนเป็นเรื่องโกหกเลย ชั้นมองร่างกายที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันก็เป็นปกติทุกอย่าง เว้นแต่.............ชั้นเดินทะลุประตูมาได้ยังไง !!!
พี่เอ๋ย นั่นพี่ศินทร์กับพี่น้ำค้างนี่คะ
ใช่ น้ำค้าง น้ำค้าง ชั้นรีบเดินเข้าไปหา
พี่เอ๋ย ว๊าย!!! ชั้นหันกลับมาหาสา แต่ไม่ทันแล้ว สาหายตัวไปพร้อมกับเสียงสุดท้ายที่ตะโกนเรียกชื่อของชั้น ตอนนี้ในสมองมันเหมือนมีอะไรมาบีบ รู้สึกเคว้งคว้าง ทั้ง ๆ ที่เห็นทุกอย่างรอบกาย สาหายไปไหน ......
ชั้นเห็นทั้งอีตาบ้านั่น และน้ำค้างคุยกันสีหน้าทั้งสองคนไม่ดีเลย อีกไม่นานเค้าคงจะรู้กันว่าชั้นและสาตายไปแล้ว ชั้นเสียใจ ที่ชั้นยังไม่ได้ร่ำลาใครเลย จริงสิ ใครเลยของชั้นคงเป็นน้ำค้างแค่คนเดียว อีตาบ้านั่นชั้นไม่สนใจอยู่แล้ว วูบ.............
ขอโทษนะครับ เป็นญาติของคนเจ็บใช่ไหมครับ คุณหมอเดินผ่านร่างชั้นไป และตรงไปคุยกับสองคนนั่น
ผมมีทั้งข่าวดี และไม่ดีครับ
ขอฟังข่าวไม่ดีครับ
เอ่อ คนที่ผมยาว ๆ ตอนนี้ยังไม่ได้สติ อาจจะเป็นเจ้าหญิงนิทราก็ได้ครับ
คุณ
อ้าวเหรอครับ ไม่ทันสังเกต อ้อ..คนที่ใส่กระโปรงครับ รู้สึกว่าจะนั่งมาข้าง ๆ คนขับ
ชั้นมองสำรวจตัวเอง ก็รู้ว่าหมายถึงชั้น ชั้นตายหรือยังไม่ตายกันแน่ แล้วชั้นจะกลับเข้าร่างตัวเองได้ไหม?
ฮะ...คุณหมอ ไม่จริงนะคะ คุณหมอต้องช่วยเพื่อนของดิฉันให้ได้นะคะ
ครับ หมอก็พยายามเต็มที่ครับ
แล้วข่าวดีละครับ
ผู้หญิงอีกคน คนที่เป็นคนขับรถ เธอพ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่ตอนนี้ยังไม่ฟื้น เดี๋ยวผมจะย้ายไปห้องพิเศษวันพรุ่งนี้นะครับ
ขอบคุณครับคุณหมอ
ไม่จริงนะ ฮือ ๆๆๆๆ ยัยเอ๋ย แกต้องไม่เป็นอะไรนะ ทำไม ทำไมแกต้องมาเป็นอย่างนี้ด้วย
ชั้นยืนมองน้ำค้างที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย แม้แต่คำปลอบชั้นก็ยังไม่สามารถทำได้ ก็ยังดีนะ ที่คุณ
เป็นเพราะน้องสาวของคุณคนเดียว
อย่าโทษยัยสาเลยนะครับ ผมตางหากที่ผิด ผมตางหากที่เป็นต้นเหตุ
ชิ...มันน่าโมโหจริง ๆ เพื่อนชั้นทั้งคน คุณไม่สามารถปกป้องมันได้เลย ต่อจากนี้คุณไม่มีทางได้รับความรักจากยัยเอ๋ยหรอกนะ
ผมขอโทษ อีตาบ้านั่นพูดขอโทษออกมา ทั้งน้ำตา ผู้ชายประสาอะไรร้องไห้ต่อหน้าผู้หญิง
ถ้ายัยเอ๋ยไม่ฟื้นขึ้นมา ชั้นจะไม่ยกโทษให้คุณสองคนพี่น้องเลยนะ
.............. อีตานั่นไม่พูดอะไรเลย เอาแต่เงียบและก็เงียบ
ชั้นว่าเราไปหาโรงแรมพักผ่อนกันดีกว่านะ
คุณเอารถผมไปแล้วกันนะครับ ผมขออยู่ตรงนี้
น้องคุณก็ปลอดภัยแล้วนี่คะ
แต่เพื่อนของคุณ คนที่ผมรักยังไม่ปลอดภัย คำพูดที่เสียดแทงใจของชั้นทำให้ชั้นซึ้งถึงคำพูดของเขา คุณ
คุณอยู่ ก็ไม่ช่วยให้ยัยเอ๋ยมันฟื้น
(ช่าย ๆ) ชั้นพยักหน้าเห็นด้วยกับยัยน้ำค้าง
ผมทราบ แต่ผมขออยู่ใกล้ ๆ คุณเอ๋ย ชั้นได้แต่ลงไปนั่งมองหน้าของผู้ชายคนนี้ คำพูดของเขาทำให้ชั้นหวั่นไหวจริง ๆ
คุณนี่มันดื้อจริง ๆ แล้วสุขภาพของตัวเองทำไมไม่ดูแล แล้วอย่างนี้คุณจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาดูแลยัยเอ๋ย
............. เป็นไงละ เจอเพื่อนสุดเลิฟของชั้นให้โอวาทเข้าแล้ว จ๋อยไปเลย
ไปเดี๋ยวนี้เลยนะ คุณขับรถมาตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ ยังไม่ได้พักเลย คุณต้องไปกับชั้นเดี๋ยวนี้
ยัยน้ำค้างลากตัวอีตานั่นออกไปจากโรงพยาบาล ชั้นก็อยากจะออกไปเหมือนกัน แต่อีกใจนึงก็กลัวว่าจะไม่เห็นร่างของตัวเอง ชั้นจึงได้แต่เดินกลับไปดูร่างของตัวเอง นอนอยู่ข้าง ๆ ร่างของตัวเอง
พี่เอ๋ย ว๊าย!!! ชั้นนึกถึงเสียงเรียกสุดท้ายของน้องสา ชั้นคงจะตายไปแล้วจริง ๆ ไม่อย่างนั้น ชั้นคงได้กลับไปเหมือนกับที่น้องสาได้กลับไป ทำไมใจชั้นถึงหวิว ๆ อย่างนี้นะ
ชั้นกลัว กลับมาได้ไหม อย่าเพิ่งไปจากชั้น ชั้นตะโกนออกไปสุดเสียง ไม่มีใครเลยที่จะได้ยินเสียงเรียกของชั้น
ปล. 1 เป็นไงบ้างคะ ตอนนี้รู้สึกว่าคนแต่งจะดึงอารมณ์คนอ่านไปซะหน่อย แต่รับรองว่าเศร้า ซึ้งปนหวานนะคร้า 
ปล. 2 ตอนที่ 7 เค้าไม่ได้ดองนะ อิอิ
ปล. 3 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ (อ่านตั้งแต่แรกนะ จะสนุกมาก ๆ รับรอง)
ปล. 4 ไม่ขอไม่ได้แล้ว "ขอกำลังใจ"
มีให้เลือก 2 ทาง เม้นท์กะโหวต (คุณโดนล้อมไว้หมดแล้ว อิอิ บ้าหนัง)