'เอาล่ะจ๊ะ นักเรียนเราจะทำการจับฉลากเลือกบ้านพักกันน่ะ'อาจารย์คนเดิมเดินเข้ามาชี้แจงให้ทราบถึงข้อควรที่จะต้องปฏิบัติ

'เอาล่ะหมายเลข 1-50 ยื่นที่กล่องหมายเลข 1 เลย'

'ส่วนแถวที่ 2 3 4 ก็แถวล่ะ 50 คนน่ะจ๊ะปฏิบัติตามเลยน่ะ เราจะทำการจับฉลากกันแล้ว'

        แล้วการจับฉลากก็ดำเนินอย่างต่อเนื่อง....ฮาจิมะอยู่แถวที่ 4 แถวสุดท้ายเลย จะได้อยู่บ้านไหนกันน่ะ !

และแล้วก็ถึงเวลาที่ ฮาจิมะ  คนนี้ต้องจับ ในกล่องมี เหรียญกลมขนามไม่ใหญ่อยู่เต็มไปหมดและภายในนั้ก็จะมีเลขบ้านที่จะต้องไปเธออยู่...จะหยิบอันไหนดีน่ะ  ต้องเซี่ยงดวงดู อืมๆๆขอให้ได้อยู่กับ  อิเท็ตสึ ด้วยเถอะเพี้ยง

        และแล้ว  ฮาจิมะก็หยิบเหรียญนั้นขึ้นมา แล้วเดินไปรวบรวมกับ เพื่อนๆที่รออยู่อีกฟาก 1 ของห้อง

'เอ...อินเท็ตสึ อยู่ไหนกันน่ะ  อ่ะนั้นไง'และด้วยความที่ดีใจหาเพื่อนเจอ ฮาจิมะก็วิ่งอย่างไม่ได้ระมัดระวังชนเข้าอย่างจงกับกำแพงแกร่ง (เอ๊ะ ! มีด้วยหรอ) อย่างจัง

'โอ้ย ! ภาษาอะไรว่ะ เนี้ย'ฮาจิมะพูดอย่างเคืองๆที่อีกฝ่ายเดินมาชน (แก่นั้นแหล่ะที่ชน ==')

'ฉันก็เดินอยู่ดีๆน่ะ เว้นแต่ใครที่สายตาสั้นมองฉันไม่เห็น'

'หนอย....'บังอาจ มาว่าฉันว่าสายตาสั้นหรอ

'ไปตัดแว่น ได้แล้วล่ะมั้งเนี้ย'

'ฉันยังสายตาดีอยู่ย่ะ ! ' อาจิมะลุกขึ้นมาพร้อมลูบก้นที่ กระแทกกับพื้นอย่างแรง โอ้ย ! เจ็บเป็นบ้าเลย

' เจ็บชะมัดเลย อู้ย~ ' สายตาที่อีกฝ่ายมองมาอย่างขำที่  เธอเป็นคนวิ่งมาชนแท้ๆแต่กับมาโทษเขาว่างเดินไม่รู้เรื่อง

'นายต้องจ่ายข้าเสียหาย ที่ทำให้ฉันต้องเจ็บ'...แหน่ะ ดูพูดตัวเองเป็นคนเดินมาชนแท้ จะมาเรียกข้าเสียหาอีก

'ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายต้อง เรียกค่าเสียหายน่ะ บ้า หรือเปล่า '

' เชอะ ไม่เอาก็ได้ไอ้คนไม่รับผิดชอบ 'ว่าแล้วก็เดินกระฟัดกระเฟียดไปหา อินเท็ตสึ

....สายตาที่ชายหนุ่ม มองตามหล่อนไปอย่างขำๆ ผู้หญิงคนนี้นี่ ช่างแปลกดีแท้.....

'ไปหาเรื่องใครมา'อินเท็ตสึที่มองเห็นการอยู่ตลอดอดขำไม่ได้ที่เจ้าตัวแสบ อารมณ์ไม่ดี

' หมอนั่นผิด และฉันก็ไม่ผิดด้วย จะบอกให้รู้เอาไว้ 'นั่น..ยังไม่ยอมรับผิดนอกจากยุ่ง แล้วยัง ดื้ออีก เฮ้ย-น่าหนักใจจริงๆ

'เอาล่ะค่ะได้เวลาเปิดเหรียญที่อยู่ในมือแล้วค่ะ เชิญลุ้นกันได้เลย' ชิ ไม่ต้องบอกฉันก็ลุ้นอยู่แล้ว

          กริ๊ก...เสียงเหรียญเปิดออกมา ชั้นได้หมายเลข 7

'ชั้นได้หมายเลข 7 อินเท็ตสึได้หมายเลยอะไรอ่ะ'ฮาจิมะที่เปิดของตัวเองแล้วก็ยืนหน้า (เสนอหน้า)ดูของอินเท็ตสึ

และแล้ว อินเท็ตสึก็ถึงกับช็อก ที่เห็นหมายเลขบ้าน เลขเดียวกับ เจ้าฮาจิมะ มันเลย โอ้ว ! ไม่น่ะ

'เย้ๆๆๆ ฉันได้อยู่บ้านเดียวกับ อินเท็ตสึด้วย ดีใจๆๆๆมากเลย' ตายบอกได้คำเดียวว่าฉัน อยากจะตาย. . .

'นี่เป็นไรไปน่ะอินเท็ตสึ ไม่ดีใจหรอ 'ฮาจิมะถามอย่างงๆที่คนข้างๆไม่ดีใจ

'ก็ไม่น่ะสิ !'

' เฮ้ยย ย*ฉันเสียใจด้วยน่ะแต่เพราะเขากำหนดให้เรามาเป็นเพื่อนกันก็ต้องยอมรับ (ช่าย..ฉันเขียนให้พวกเธอเป็นเพื่อรักกันน่ะ)

' และอีกอย่างน่ะ ฉันก็ไม่มีเพื่อนเลยเราต้องสนิทกันไว้ให้มากๆเลย'

                และนี่แหล่ะที่ทำให้อินเท็ตสึต้องร้องโอย. . .

                                               ให้ตายเหอะ  ฉันต้องปวดหัวก็ยัยเพื่อนคนนี้อีกนานเป็นแน่เลย  

                                                               เฮ้ย  ! ฉันและอยากจะบ้าตาย

*ภาพงามๆจากยัยวุ่น (ลุ้นรัก)บ้านพักอลเวง จ้า!