Heaven and Hell
บทที่ 4 สายพิเศษ
ทั้งเอริออสและเบเซนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ชวนอึดอัดชอบกล ความเงียบโรยตัวอยู่พักใหญ่เมื่อยัยเฉิ่มหายเข้าไปนานสองนาน
เบเซนกระวนกระวาย ชะเง้อมองหายัยผมเปียที่หายไปนานเกินเหตุ ตรงข้ามกับอีกคนที่ดูจะวางมาดเท่ๆ นั่งเก็กอย่างไม่สะทกสะท้านอะไร
ไม่กี่อึดใจต่อมา แว่นหนา ก็ปรากฏขึ้นไกล ๆ เธอวิ่งตัวปลิวเข้ามายังมาหินอ่อนตัวเดิม
ห้องพิเศษทั้งคู่เลย ว่าไปพลางหายใจหอบๆ
เอริออสหันมามองโดยไม่มีสีหน้าแสดงความแปลกใจนัก
อะไรคือห้องพิเศษ อธิบายดิ เจ้าคนที่ดูจะสมองช้ากว่าใครเพื่อนเอ่ยถามในที่สุด
แม่สาวแว่นหนาโปรยยิ้มที่ชวนสยองมายังเบเซน เธอเริ่มอธิบายช้า ๆราวกับว่าเขาเป็นคนสมองนิ่มที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย
โรงเรียนมัธยมปลายดิออร์แบ่งการศึกษาออกเป็น3ระดับ ทุกคนจะต้องสอบเข้าในปีแรกด้วยข้อสอบมหาหิน...
เบเซนพยักหน้าเห็นด้วยว่าข้อสอบมันมหาหินจริง ๆ ว่าต่อดิ เจ้าของตาสีน้ำเงินพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าผู้รู้หยุดพูด
โรงเรียนนี้ต่างจากโรงเรียนอื่นตรงที่ มีทั้งสายวิทย์ สายศิลป์ และสายพิเศษ
ถึงตรงนี้คิ้วของเบเซนหมุนเข้าหากัน เขายิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ เพราะว่าจากข้อมูลโลกมนุษย์ที่เคยได้ยินมาตอนอยู่ในนรก ก็พอจะเคยได้ยินมาบ้างว่า สายวิทย์กับสายศิลป์มันคืออะไร แต่ว่า...ไอ้สายพิเศษนี่สิ มันยังไงอะไรกันแน่
เขาคัดคนจากข้อสอบถ้าทำคะแนนวิทยาศาสตร์ได้มากก็ไปอยู่สายวิทย์ ถ้าทำพวกสังคม ภาษาได้เยอะหน่อยก็ไปอยู่สายศิลป์ เจ้าคนมาดมากเอ่ยในที่สุด
แล้วสายพิเศษล่ะ คัดคนด้วยอะไร เจ้าคนขี้สงสัยยังซักต่อ
... ไม่มีคำตอบมาจากเจ้าคนตาสีฟ้า
นั่นสินะ...เดียวตอนบ่ายเราก็คงจะรู้เองแหละ แม่สาวสุดเฉิ่ม ฉีกยิ้มกว้างชวนขนลุก ทำเอาความสงสัยที่มีอยู่ของเบเซนหายไปในพริบตา
เบเซนกวาดสายตาไปรอบห้องเรียนที่ตอนนี้มีนักเรียนอยู่เพียง11คน ซึ่งในนั้นก็รวมถึงเขาที่กำลังง่วงสุด ๆ และเอริออสที่นั่งหลับอยู่ริมหน้าต่างหลังห้องอย่างไม่เกรงกลัวอาจารย์แก่ ๆ เลยแม้แต่น้อย
การปฐมนิเทศตลอดบ่ายด้วยน้ำเสียงเนิบนาบชวนง่วงเป็นที่สุด ทำเอานักเรียนพากันหลับไปตาม ๆ กัน
และแล้วบรรยากาศชวนง่วงนั้นก็ถูกทำลายลง เมื่อเสียงประตูห้องเปิด ตามมาด้วยแว่นหนา ผมเปียสีน้ำตาล และเหล็กดัดฟันสีชมพู ยื่นหน้าเข้ามาชวนสยอง
โอว์...ห้องพิเศษอยู่นี่เอง มีเสียงหอบดังมาราวกับเสแสร้ง
อาจารย์ละสายตาจากกระดาษในมือมายังเธอ สายตั้งแต่วันแรกเลยนะ คริสตัล ชายน์
เธอก้าวเข้ามาขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่
ห..หนูหลงคะอ..อาจารย์ เสียงสั่นเครือ พลันน้ำใส ๆ ก็เอ่อล้นมาที่ตาสีน้ำตาลราวกับสำนึกผิด ทำให้ผู้เป็นอาจารย์ใจอ่อนยอมให้เธอเข้าไปนั่งได้
คริสตัลเดินเข้ามาจ๋อง ๆ เลือกนั่งเก้าอี้ตัวที่ใกล้กับเอริออสทางด้านหลังห้อง โดยที่อยู่ด้านหลังเบเซน
เบเซนกระซิบถามเมื่อคริสตัลนั่งลงเรียบร้อย แน่ใจหรือว่าหลง ไม่ใช่รู้ตั้งแต่แรกว่ามีรายการบรรยายน่าเบื่อเลยหลบไปหลับหรอกนะ เขาเดาอย่างรู้เท่าทัน
คริสตัลหัวเราะหึในลำคอเบาๆ ฉันหลงจริงๆน้า... เธอยังคงตีหน้าใสซื่อ
... เอริออสลอบมองคนเจ้าเล่ห์สองคน แอบบอกกับตัวเองว่า ถ้าเป็นไปได้ เขาขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับสองคนนี้เด็ดขาด
ดีที่คริสตัลมาทันการปฐมนิเทศในช่วงสุดท้าย เธอจึงรู้ว่า จริง ๆ แล้วคะแนนสอบ 50 คะแนนที่เธอพยายามทำให้ผ่านอย่างเฉียดฉิวเข้ามาได้กลับไม่ได้มีผลอะไรเลย ข้อสอบในการคัดเลือก นักเรียนสายพิเศษนั้นได้ถูกลงอาคมว่าหากนักเรียนที่มาสอบเข้าคนไหนเป็นคนมีสัมผัสวิเศษ พวกซิกเซนต์หรือพวกมีของมีวิชาทั้งหลาย ข้อสอบก็จะแสดงรอยขีดสีแดง ๆ ที่ท้ายกระดาษคำตอบ ส่วนพวกไม่มีพลังแปลกประหลาด ก็จะถูกส่งเข้าสายวิทย์ สายศิลป์ ตามปกติ ซึ่งปีนี้ก็มีนักเรียนสายพิเศษที่เข้ามาได้เพียง12คนเท่านั้น
คริสตัลมองไปยังเจ้าคนผมดำข้างหน้าเธออย่างนึกสังสัยว่า เจ้าคนตรงหน้ามันมีพลังวิเศษอะไรนักหนาถึงได้สอบเข้าได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัยหนักเข้าไปอีก เธอละสายตาจากเจ้าคนตรงหน้ามามองคนข้างๆ ที่วางมาดเก็กอย่างกับตัวเองเจ้าชายบ้าง
ราวกับรู้ทัน ตาสีฟ้าเบื้อนมองมาทางเธอ เอริออสส่งสายตาดุมายังแม่สาวสุดเฉิ่ม จนทำให้เธอต้องรีบหลบตา กลับมาตั้งอกตั้งใจฟังอาจารย์ที่กำลังบรรยายต่อ
กว่าการบรรยายจะจบ ก็ปาเข้าไปเกือบได้เวลาเลิกเรียน
เข็มกลัดสีเงินในกล่องกำมะหยี่ถูกโยนใส่มือแต่ละคน
คริสตัลมองดูเข็มกลัดในมือด้วยความสงสัย แล้วแทบจะในทันที เข็มกลัดก็เรืองแสงสีทองขึ้น อัญมณีตรงกลางแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองบุษราคัม
ของฉันเป็นทับทิมแหะ เบเซนกล่าวขณะแอบดูเข็มกลัดในมือของเธอ แล้วเจ้ามือบอนก็โฉบไปคว้าเข็มกลัดในมือของเอริออสอย่างรวดเร็ว
ไพลินหรอกหรอ เขาส่องเข็มกลัดที่จิ๊กมาขึ้นกับแสงไฟ เอริออสแย่งคืนกลับมาแล้วส่งสายตาดุๆไปยังเจ้าหัวขโมย
ขี้งก! เบเซนว่า
มีแสงวิพากวิจารย์ดังแซงแซ่ถึงอัญมณีของแต่ละคน อัญมณีที่ได้มีอยู่3แบบคือ ทับทิมสีแดงสด ไพลินสีน้ำเงิน และบุษราคัมสีเหลือง ซึ่งแต่ละอัญมณีก็มีคนที่ครอบครองอยู่อัญมณีละ4คน
สงสัยจะให้แบ่งกลุ่ม เบเซนออกความเห็นแล้วเดินไปรวมกลุ่มกับคนที่ได้เข็มกลัดทับทิมเหมือนกับเขา
มีเสียงกระแอมดังขึ้นกลบเสียงแซงแซ่ของบรรดานกกระจอก12ตัว ที่พยายามเข้าพวกหารังตามสีอัญมณีอยู่
ทุกคนฟังๆ...แบ่งกลุ่มโดยให้สมาชิกในกลุ่มตัวเองมีอัญมณีต่างสีกัน เป็นคำสั่งแบ่งกลุ่มที่ฟังดูแปลกๆ เพราะปกติการแบ่งกลุ่มก็ต้องให้คนที่ได้อัญมณีเหมือนกันอยู่ด้วยกันสิ ถึงจะถูก แต่นี่กลับให้แยกกัน!!
เร็วสิ เวลาไม่คอยท่า เสียงอาจารย์ปรบมือเรียกสติเมื่อแต่ละคนมีสีหน้าบอกชัดว่าไม่เข้าใจ
การจับกลุ่มใหม่ค่อนข้างจะชุลมุนกว่าเดิม แต่ละคนดูเหมือนจะคัดเลือกคนเข้ากลุ่มกันพอสมควร พวกที่ดูเฉิ่ม ๆ เฉย ๆแบบคริสตัลดูไม่เป็นที่หมายปองเท่าไรนัก
ส่วนเอริออสที่ตีมาดครึมจนน่ากลัว ทำให้ตอนแรกที่ใคร ๆ ต่างพากันเล็งกันว่าจะเป็นหมายเลขหนึ่งในการชวนเป็นสมาชิกในกลุ่ม ต้องตกไปเมื่อไอ้ตาสีฟ้ามันส่งประกายเหี้ยมโหด ว่าอย่ามายุ่งกับข้า
ที่ดูจะมีคนมาชวนเข้ากลุ่มมากที่สุดก็คงจะเป็นเบเซน ที่ยิ้มกว้างต้อนรับทุกคนอย่างเป็นมิตร แต่ด้วยปากที่เรียกได้ว่า หะ-มา สุด ๆ ทำให้หลายคนต้องเปลี่ยนใจ
แน่ใจหรอว่าเธอจะไม่เป็นตัวถ่วงฉัน คารมคมคายที่เฉือดเฉือนน้ำใจ ทำเอาแม่สาวหน้าผมทองหน้าตาดีที่แอบเล็งเบเซนแต่แรกไว้ถึงกับทำหน้างอง้ำ แล้วเปลี่ยนใจไปชวนคนอื่นแทน
จนทำให้ในที่สุด ก็เหลือเพียงแต่พวกเขา 3 คนที่ต้องมาจับกลุ่มกันเอง
หน้าของคริสตัลบอกชัดเลยว่าลำบากใจเป็นที่สุด เธอไม่อยากจะเด่นเลย ขออยู่เงียบๆ ทำตัวสงบ ๆ ไม่ตกเป็นเป้าสายตา นั่นเป็นสิ่งเดียวที่เธอปรารถนามากที่สุดในชีวิต แต่นี่กลับไม่เป็นตามนั้น เธอต้องมาอยู่กลุ่มไอ้สองคนที่เจิดจรัสแสงทุกแห่งหนในโรงเรียน แค่คิดถึงอนาคตอันวุ่นวายที่กำลังจะตามมา เธอก็อยากจะกรี๊ดสลบ
ฉันขอย้ายกลุ่ม เอริออสพูดในทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของสมาชิก
ไม่ต้อง ๆ...ฉันไปเอง คริสตัลรีบแทรกในทันที
ฉันก็ไม่เอา อยู่กับไอ้ขี้เก็กกับยัยเฉิ่ม มีหวังอนาคตคงไม่รุ่ง เบเซนประท้วงบ้าง
อาจารย์มองยังเจ้าเด็กเรื่องมากสามคน ก็กุมขมับ เส้นประสาทกระตุ๊กวาบบอกว่าหากยังไม่หยุดรายการนกกระจอกตีกัน เส้นความอดทนคงขาดเป็นแน่
เงียบ!
เสียงคำรามดังลั่นจากผู้เป็นอาจารย์
ห้ามเปลี่ยนห้ามย้าย นี่เป็นคำสั่ง! เขาตะโกนเน้นจนสุดเสียง ทำเอาเด็กเรื่องมาก3คนหน้างอหงิกเพราะถูกขัดใจ
หลังจากไล่ตอนเจ้าพวกนกกระจอกให้นั่งประจำแต่ละกลุ่มอาจารย์ก็บรรยายต่อ
อัญมณีแต่ละสีที่เธอถืออยู่มีความหมายในตัวของมัน ทับทิมหมายถึงพวกที่มีแววว่าจะมีความชำนาญในเรื่องการต่อสู้ ความว่องไว และพละกำลัง
เบเซนได้ฟังถึงกับยิ้มร่าอย่างพออกพอใจ เขาค้อมตัวน้อย ๆ เป็นเชิงว่าขอบคุณสำหรับคำชม
ส่วนไพลินหมายถึงพวกที่มีแววในพลังอันลี้ลับ เวทย์มนต์ ถาคา อาคม คริสตัลแอบมองเอริออสที่ตีสีหน้าเรียบอ่านยาก คิ้วของเธอหมุนเข้าหากัน
ไอ้เจ้าคนนี่เนี่ยนะ เจ้าคนปากมากพล่ามขัดขึ้นมา เขาปรายสายตาไปยังเอริออสอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง จอมเวทย์ เหอะๆ
การขัดบทสนทนาทำเอาความอดทนของผู้เป็นอาจารย์
ส่วนบุษราคัมเป็นสัญลักษณ์ของนักปราชญ์ผู้มีสติปัญญาล้ำเลิศ ฉลาด รอบ...
ห๊า...ยัยเฉิ่มเนี่ยนะ มหาปราชญ์ฉลาดรอบรู้ เบเซนพูดขัด คราวนี้แจกันดอกไม้ที่เคยอยู่บนโต๊ะอาจารย์ลอยละลิ่วมาทางเขา อย่างรวดเร็ว เบเซนโยกหลบแทบจะในทันทีอย่างง่ายดาย แจกันพลาดจากเขาลอยไปยังคริสตัล
เธอยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้คิดจะขยับไปไหน ราวกับจงใจเอาหน้ารับแจกัน แต่แล้วก็กลับพบว่าแจกันที่น่าจะกระแทกใส่เธอ กลับลอยคว้างอยู่ในอากาศก่อนที่มันจะลอยกลับไปยังโต๊ะอาจารย์ช้าๆ
เจ้าคนร่ายเวทย์นั่งลงตามเดิมเมื่อจัดการวางแจกันเสร็จ
เสียบปรบมือดังมาจากเจ้าคนปากพล่อยตัวก่อเรื่อง
เยี่ยม ๆ จอมเวทย์อันดับหนึ่ง เยี่ยมจริงๆ เบเซนส่งเสียงจิ๊กจั๊กในลำคอ
คริสตัลเอามือแนบหน้าอก มีทีท่าตกใจอย่างที่สุด
ข..ขอบคุณนะคะ... เธอกล่าวตะกุกตะกัก
ไม่เป็นไร เพียงแต่ฉันไม่อยากให้...มหาปราชญ์ของกลุ่ม ตายด้วยน้ำมือไอ้นักรบปากพล่อยเสียก่อน เอริออสจงใจเน้นคำว่ามหาปราชญ์ และนักรบปากพล่อยชัดเจน
เบเซนส่ายหน้าไม่เห็นด้วย ถึงจอมเวทย์อย่างนายไม่ช่วย ก็รับรองได้ว่ามหาปราชญ์ที่จงใจยื่นหน้าออกมารับแจกันคงจะไม่เป็นอะไรหรอก ใช่ไหม? เขาหันไปทางเธอแล้วหัวเราะอย่างรู้เท่าทัน
... คริสตัลไม่ได้ตอบอะไร เธอส่ายหน้าและทำท่าหวาดกลัวกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่
ชั่วครู่ที่เอริออสที่สังเกตเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ฉายวาบหลังแว่นตาอันใหญ่ ก่อนที่จะถูกกลืนหายไปแทนด้วยใบหน้าชวนสยองของเจ้าหล่อน
การแบ่งกลุ่มผ่านพ้นไป ก็กินเวลาจนเลิกเรียน ทำให้ต้องแยกย้ายกลับไปยังหอพักที่ถูกจัดไว้
คริสตัลใช้นิ้วเรียว มวนผมเปียไปมา นึกตำหนิตัวเองอย่างเจ็บใจที่อุตส่าห์จะสอบเข้าสายวิทย์ด้วยคะแนนต่ำ ๆ เพื่อไม่ให้โดดเด่นแท้ ๆ กลับต้องมาเป็นตกเป็นเป้าสายตาเข้าไปใหญ่ อยู่ห้องพิเศษก็เป็นที่จับจ้องพอสมควรอยู่แล้ว นี่ต้องมาติดเหง็ก เดินอยู่กับผู้ชายสองคน
คนหนึ่งก็ท่าทางยียวนกวนเท้า โปรยรอยยิ้มที่อยู่บนหน้าหล่อๆ ไปยังแม่พวกสาวๆ อย่างสบายอกสบายใจ ทำเอาสาวมัธยม กรี๊ดกร๊าด เป็นแถวๆ
ส่วนอีกคนก็ตีหน้าเก็กครึม ดุจดังเจ้าชายมาดเยอะ ที่พวกแม่สาวไฮโซทั้งหลายจับจ้องตาเป็นมันวาว ทั้งหล่อทั้งเนี๊ยบ
และเธอ...ผู้หญิงสุดเฉิ่ม ที่ถูกขนาบข้างด้วยหนุ่มหล่อขวัญใจสาวมัธยม คิดแล้วก็ยิ่งกลุ้มใจ เพราะสายตาทุกคู่ต่างก็จับจ้องมาที่เธอแทบจะทั้งนั้น
ยิ่งทำตัวไม่เด่น ก็ยิ่งเด่นเข้าไปใหญ่ วันแรกยังโดนเพ่งเล็งขนาดนี้ แล้ววันต่อๆไปจะขนาดไหนกันเนี่ย
คิดแล้วก็ยิ่งกลุ้มใจยิ่งนัก!
สมัครสมาชิก