Heaven and Hell

บทที่ 19 หนี!

    เชือกที่พันธนาการคริสตัลถูกแก้ออกอย่างรวดเร็ว เอริออสหันมาทางไลล่าที่ยังคงไม่ได้สติ ไม่ทันที่จะเข้าถึงตัว พลันสายฟ้าก็ฟาดลงมา

      แม่มดเฒ่าย่างสามขุมตรงมาด้วยหน้าตาน่าเกลียด ในมือถือคฑาทำจากไม้มะฮอกกานีสีคล้ำ เตรียมพร้อมที่จะร่ายเวทย์ลงมาอีกหากเอริออสขยับเข้าไปใกล้ไลล่าอีกก้าว

      "ไปช่วยยมทูตสองคนนั้น...แล้วอย่าก่อปัญหาด้วย" เอริออสหันไปกำชับกับคริสตัล

     หน้าหวานแยกเขี้ยวใส่ ก่อนผละไปหาไลล่า

     "คิดจะไปไหน!" แม่มดตวาดกร้าว ร่ายคาถาสายฟ้าฟาดไปยังคริสตัล

     "กำแพงดิน" คาถาจากเทวทูตถูกร่ายเพื่อปกป้องคริสตัลจากเวทย์สายฟ้า ตาสีฟ้าคู่สวยหันมามองแม่มดเฒ่าด้วยสายตาเย็นชา

     แม่มดเฒ่าสะแยะยิ้มน่าเกลียด "เจ้ายังเยาว์นักทูตสวรรค์ ที่คิดจะลองดีกับข้า"

     "ก็ลองดู" เอริออสตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

     คริสตัลแอบหันกลับมามองรายการต่อสู้เวทย์ปะทะเวทย์ระหว่างทูตสวรรค์จอมคาถา กับแม่มดเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์ ...หลังจากที่ต้องเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียน ทำให้เธอรู้ดีว่าทูตสวรรค์คนนี้เก่งกาจเรื่องเวทย์มนต์แค่ไหน เธอแอบกลืนน้ำลายลงไปเอื๊อกใหญ่ หวังให้เอริออสไม่ทำอะไรรุนแรงจนเกินไป

         ตูม!!

       เสียงระเบิดดังสนั่น จากจอมคาถาผู้น่ากลัว

       ไม่ทันขาดคำ! แม่มดเฒ่าก็ลงไปนอนแองแม้งไม่เป็นท่า

       "คริสตัล! รีบ ๆ ช่วยคนอื่นสิ มัวแต่ชมการแสดงอยู่ได้" เบเซนที่กำลังใช้ดาบใหญ่รับมือกับเหล่าแม่มดราว 4-5คนตะโกนมาอย่างหัวเสีย

       แม้ว่าเบเซนเองจะชื่นชอบการต่อสู้อยู่ไม่น้อย แต่ถ้าต้องรับมือกับพวกแม่มดหลายตัวนาน ๆ มันก็เหนื่อยเหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้นคนเจ้าแผนการที่วางหมากให้ตัวเองได้งานง่าย ๆ อย่างการช่วยตัวประกัน ส่วนงานใช้แรงงานทีไรต้องปล่อยให้เขาทำทุกที เบเซนต้องไปวางเพลิงคฤหาสน์เก่าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ จากนั้นเมื่อแม่มดแห่งกันมาดูที่เกิดเหตุก็ให้เขาเป็นคนรับมือแต่ผู้เดียว ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้ม

        คริสตัลมองดูเพื่อนยมทูตที่ถูกตะลุมบอนอย่างชั่งใจว่าจะเข้าไปช่วยดีหรือเปล่า คิดไปคิดมา...เบเซนก็เก่งเอาการ แค่นี้คงรับมือไหว เธอจึงละความสนใจไปที่ไลล่ากับนาล์ฟแทน

        "ไลล่า..ตื่นสิ" คริสตัลปลดเชือกที่พันไลล่าออก ร่างของยมทูตสาวทรุดลงไร้สติ คริสตัลเขย่าตัวเธอแรง ๆ แต่ไลล่ากลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

        "นาล์ฟ..ไลล่าไม่ได้สติ" คริสตัลตะโกนเรียกนาล์ฟที่ถูกพันธนาการโดยตรวนสะกดเวทย์ที่ไม่ห่างกันนัก เขาพยายามดิ้นสุดชีวิตเพื่อให้พ้นจากตรวนแต่ก็ไม่ได้ผล

          "เอริออส ตัดตรวนให้ข้าที" สิ้นเสียงนาล์ฟ เอริออสก็เรียกดาบในมือมาฟันตรวนตรงหน้าขาดสะบัน นาล์ฟกระวีกระวาดรีบเข้าไปกอดสตรีอันเป็นที่รัก

         "ไลล่า ๆ" เขาตะโกนเรียกหลายรอบ แต่ก็ไม่ได้ผล เธอยังคงดำดิ่งในนิทรา

          "ทำไมเธอไม่ฟื้นล่ะ" ดวงตาสีน้ำตาลของสาวน้อยฉายแววความเป็นห่วง

          "ข้าว่า อาคมจากผลแอปเปิลคงยังไม่หมดฤทธิ์ ทำให้ไลล่าไม่ฟื้น" มือใหญ่ลูบบนใบหน้าขาวนวลของหญิงผู้หลับไหล

            "เฮ้!! คริสตัล ให้เอาไงต่อ" เบเซนที่ติดพันกับการต่อสู้ตะโกนมา ตอนนี้เขาเริ่มหอบแล้ว

            "หนีสิ ถามได้" เธอตอบง่าย ๆ แล้วก็ออกวิ่งโดยไม่รีรอ รวมถึงนาล์ฟที่อุ้มไลล่า และ เอริออสเอง ก็วิ่งด้วยเช่นกัน

            "เฮ้ย! ทิ้งกันได้ไงฟะ" เบเซนสบถ 

"หมอก!"

เขาร่ายเวทย์มาอำพรางตัว เกิดสายหมอกสีดำทั่วไปหมดทุกที่ และเมื่อหมอกจางหายไป แขกผู้ไม่ได้รับเชิญก็หายไปจนหมดเกลี้ยง ทิ้งไว้แต่เหล่าแม่มดเฒ่าที่ยืนกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ ที่ต้องเสียทั้งเหยื่อสังเวยความเยาว์วัยและคฤหาสน์เเก่ที่ถูกไฟไหมจนไม่เหลือหลอ

____

หลังจากที่ทั้งห้าคนรอดพ้นจากเงื้อมมือของเหล่าแม่มดมาไกลสักระยะหนึ่งแล้ว เบเซนที่บ่นกระปอดกระแปดเรื่องที่เอริออสใช้แรงงานเขาเกินเหตุ จนทำให้คริสตัลที่ทนฟังไม่ไหวจึงขวางลำ เปลี่ยนเรื่องคุยทันที

“ทีนี้เอาไงต่อดีล่ะพี่น้อง” ตาสีน้ำตาลกลมโตของสาวหน้าหวานกระพริบปริบ ๆ อย่างน่าเอ็นดู แม้ว่ายามนี้จะมีเม็ดเหงื่อไหลซึมตามไรผมที่ยุ่งเหยิงก็ตาม แต่คริสตัลก็ยังดูน่ารักอยู่เสมอ

“เอาไงก็เอากันสิ...ฉันไม่เรื่องมาก” เบเซนยักไหล่

“เออ...ขอบใจ ช่วยได้มากเลย” คริสตัลแยกเขี้ยวใส่ เธอหันไปทางเอริออสเป็นเชิงขอความเห็น

ทูตสวรรค์คิ้วขมวดเล็ก ๆ “ฉันว่ารอให้ไลล่าฟื้นจากอาคมพวกแม่มดก่อน ค่อยว่ากันอีกที” เขาตอบกลับมาเรียบ ๆ

คริสตัลมองไลล่าที่หลับใหลไม่ได้สติในอ้อมกอดของนาล์ฟ เธอขยับเข้าไปใกล้ทั้งสอง

“เราไปหาที่พัก รอให้ไลล่าฟื้นก่อนดีไหม” 

นาล์ฟพยักหน้า ยิ้มให้เธอเล็ก ๆ เป็นเชิงขอบคุณในน้ำใจ

“หมู่บ้านข้างหน้ามีโรงแรม ถ้าพวกเราเร่งเดินทางข้าว่าเราคงไปถึงก่อนค่ำวันพรุ่งนี้ ” เขาเสนอความเห็น

คริสตัลยิ้มกว้าง ก้มสำรวจชุดของตน “ดีเลย ฉันจะได้ลอกคราบสักที”

“เพิ่งจะคิดได้หรือไงแม่คู้นนนนน...” เบเซนเหน็บ

คริสตัลหันมาค้อนขวับ !

“ไม่ใช่แค่ฉันหรอกย่ะที่ต้องลอกคราบ...พวกนายเองก็ต้องเปลี่ยนชุดเหมือนกัน”

“ทำไมอะ” เอริออสและเบเซนพูดเป็นเสียงเดียวกัน

แขนเรียวยกขึ้นมากอดอกเยี่ยงผู้รู้ “เอ้า!...พวกนายคงไม่คิดจะเดินทางด้วยชุดเต็มยศแบบนี้หรอกนะ รู้ไหมว่ามันทำให้เราเป็นจุดเด่นแค่ไหน”

เบเซนกันเอริออสพยักหน้าหงึก ๆ

“แต่ยังไงชุดของพวกฉันก็ไม่เด่นเท่าชุดของเธอของม้าง....” ตาสีน้ำเงินไล่สำรวจชุดของคริสตัลตั้งแต่หัวจรดเท้า คริสตัลถึงกับหน้างอง้ำเป็นม้าหมากรุก ทำท่าจะออกเดินจ้ำ ๆ นำไปก่อนโดยไม่รีรอ

เฟี้ยว~!!

ฉึก!

มีดพกสั้นถูกเหวียงมาจากพุ่มไม้ปัก ที่พื้น เฉียดร่างของคริสตัลเพียงไม่กี่นิ้ว สายตาทุกคู่หันไปมองยังพุ่มไม้ต้นเหตุ

ชายชุดดำในเครื่องแบบยมทูตสามถึงสี่คนก้าวออกมาอาจ ๆ ที่แขนเสื้อด้านขวามีปลอกแขนสีแดงติดว่า ‘หน่วยล่าสังหาร’

“ส่งท่านหญิงไลล่าคืนมา” เสียงหนึ่งประกาศกร้าว

“ข้าขอปฏิเสธ” นาล์ฟกอดไลล่าที่สลบไหลกระชับแน่นกับตัว

ตาสีดำน่ากลัวของเหล่ายมทูตหน่วยล่าสังหารเพ่งมองมายังพวกเขาทั้งห้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “ถ้าพูดกันดี ๆ ไม่รู้เรื่อง คงต้องใช้กำลัง... ‘ลูกไฟ!’ “  เวทย์ไฟถูกร่ายขึ้น ลูกไฟนับร้อยลูกพุ่งตรงมายังที่พวกเขายืนอยู่

คริสตัลชูมือขึ้น

“เกราะ!” 

ลูกไฟที่ปะทะเข้ากับเกราะคุ้มกันที่คริสตัลสร้างขึ้นถูกดูดกลืนเข้าไปจนไม่เหลือ เหล่ายมทูต

เอริออสไม่รอให้เกิดช่องว่า เขาร่ายเวทย์สวนกลับ

“พายุหิมะ!” 

ทันทีที่เวทย์จากจอมคาถาแห่งสวรรค์ร่ายเสร็จ ก็เกิดพายุหิมะถาโถมอย่างหนัก คริสตัลคว้าร่างของเอริออสที่หลักยึดเพื่อไม่ให้ปลิวไปตามแรงพายุ

“เวทย์อื่นไม่มีแล้วหรอ...ฉันจะปลิวอยู่แล้ว” เธอตะโกนแข่งกับเสียงพายุ

เอริออสกรอกตาขึ้นฟ้าอย่างระอาในความเรื่องมากของแม่ตัวดี ตาสีฟ้าหันไปทางเบเซนที่ไม่มีทีท่าจะสะทกสะท้านกับพายุ

“ช่วยรับต่อที” 

 “คร้าบ” เบเซนพยักหน้ารับอย่างเซ็ง ๆ เขาคว้างดาวกระจายจิ๋วที่เหน็บอยู่ไปทางยมทูตหน่วยล่าสังหาร

เคร้ง!

ดาวกระจายชนเข้ากับอะไรบางอย่าง ล่วงหล่นกับพื้นกระจัดกระจายอย่างน่าเสียดาย เบเซนทำเสียงจิ๊กจักในลำคอ

“เจอของจริงแล้วสิ งานนี้” 

คริสตัลแอบเห็นแววตาสีน้ำเงินพราวระยับราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องน่าสนุกสนานของเด็กน้อยที่กำลังจะได้ของเล่นชิ้นใหม่ เธอรู้สึกขนลุกแปลก ๆ กับเบเซน เธอต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่เบเซนจะเห็นการต่อสู้เป็นเรื่องสนุกไปมากกว่านี้ สมองปราดเปรื่องติดเครื่องเต็มที่หาทางรอด

ตาสีน้ำตาลคู่สวยหันไปสบเข้ากับถุงสีเงินเหน็บอยู่กับเข็มขัดของเอริออส รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนมุมปากของสาวน้อย เอริออสที่สังเกตเห็นหางของนางจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์เริ่มโผล่ออกมาสะบัดซ้ายขวาถึงกับส่ายหัววืด

“คลายเวทย์พายุหิมะให้หน่อย” เธอสั่ง

“หวังว่าคงไม่ทำอะไรพิเลน ๆ นะ”

คริสตัลไม่ตอบอะไร เธอคว้าถุงสีเงินจากเอริออส แล้วหลับตาลงตั้งสมาธิ

แว๊บ!

ร่างบางหายตัวไปในฉับพลัน

และไม่นานเสียงหวาน ๆ ก็ดังมาจากด้านหลังของเหล่ายมทูตหน่วยล่าสังหาร

“ผงเงินเชื่อมพิภพบน เปิดทางให้แก่ข้า”

ผงสีเงินในถุงถูกสาดใส่ยมทูตพวกนั้นโดยไม่ทันตั้งตัว แล้วร่างสูงชุดสีดำทั้งสี่คนก็อันตระทานหายไปในพริบตา

คริสตัลคลายสมาธิ เผยร่างบางที่ยิ้มอย่างมีชัย

“หวังว่าบนสวรรค์คงจะต้อนรับพวกยมทูตหรอกนะ...คิกคิก”

นาล์ฟที่เพิ่งเคยเห็นมนุษย์ธรรมดาแต่กลับเฉลียวฉลาด มีความสามารถถึงกับยืนตาค้าง ใบ้รับประทานไปชั่วขณะ

“เจ้าเป็นมนุษย์แน่หรือ” เขาเอ่ยเบา ๆ จนแทบจะเป็นกระซิบ

คริสตัลยิ้มเล็ก ๆ อย่างน่าเอ็นดู “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน มีแต่คนบอกว่าฉันสวยเหมือนนางฟ้า” เธอหัวเราะคิกคัก

หลงตัวเอง!

เบเซนกับเอริออสกุมขมับ แต่นาล์ฟกลับมีสีหน้างุนงง

“ยัยนี่น่ะ เป็นมนุษย์หลงตัวเอง” เบเซนเฉลย ทำเอาหน้าหวานหันกลับมาค้อนขวับเข้าให้

“นายนี่มันยังไง...ชอบขัดเรื่อยเลย” เธอพ่นลมฟึดฟัด

“ฉันพูดความจริง ก็เธอมันหลงตัวเองอ่ะ”

“เอ้า!~ ก็ฉันสวย ก็ต้องบอกว่าสวย จะให้บอกว่าทุเรศได้ไง หรือว่าไม่จริง” สาวน้อยเท้าเอวเถียงเหย็ง ๆ ไม่ยอม

เบเซนทำท่าจะโต้กลับ ก็ถูกมือใหญ่ของเอริออสมาตะครุบปากเสีย ๆ ไว้ได้เสียก่อน

“เลิกเถียงกันเสียที รำคาญวุ่ย!” 

ทูตสวรรค์เอ็ด ตาสีฟ้ามองปราดไปที่สองคนด้วยท่าทีเย็นชาจนน่ากลัว “เดินทางกันต่อ” เอริออสสั่งเด็ดขาด ร่างสูงใสชุดสีขาวออกเดินนำทางไปทันที ทำเอาเพื่อนทั้งสองต้องรีบสงบศึก แล้ววิ่งตามไปทันที

นาล์ฟมองดูเหตุการณ์หัวเราะคิกคัก อย่างขำ ๆ เขาแบกไลล่าขึ้นหลังเดินตามเด็กสามคนข้างหน้า

“รีบ ๆ ตื่นนะไลล่า ตื่นมาหัวเราะร่วมกับข้า” เขาหันไปยิ้มละไม กระชิบกับเธอแผ่วเบา

 ^_^

ปะเข้าCastต่อ T-T...สู้ ๆ

 สำหรับ Heaven and Hell ตอนที่ขาดหายไป ตามอ่านได้ที่ Link ข้าง ๆ ค่ะ

<<<<<