มีความสุขจังเลยอ้ะ >_

เมื่อคืนนี้ ซินตะเหมือนรู้คำอธิษฐานของฉันเลย(ก็รู้น่ะสิยะ-*-) ได้ดูดาวกับคนที่เรารักที่สุด อ่ะเคี้ยกๆ สุขใดไหนจะปาน!!

"ขอบใจนะซินตะคุง จุ๊บ>3<" ฉันจูบลงไปที่แก้มของเจ้าลิงซินตะคุงเบาๆ ถือซะว่าหอมแก้มซินตะตัวจริงไปในตัวด้วยละกันนะ อิอิ

"ตื่นเช้าจังเลยนะจ้ะ ตัวเล็ก^^"

"พี่ก้ามปู...อ่า...วันนี้มาสอนแต่เช้าเลยหรอคะ??" สมองฉันยังไม่พร้อมเรียนเลยน้า!!

"ใช่จ้ะ คุณป้าบอกว่ามาสอนแต่เช้าน่ะดี สมองมันกำลังแล่น!" พี่ก้ามปูยิ้มอย่างน่ารัก ก่อนรอยยิ้มจะฉีกกว้างมากกว่าเดิมเมื่อซินตะเดินมา

"อรุณสวัสดิ์จะซินตะ เมื่อคืนนอนหลับปุ๋ยเลยใช่ม้า~ ถึงได้ตื่นเอาซะ 9 โมง" แล้วปกติซินตะนี่เค้านอนตื่นเช้าแค่ไหนล่ะเนี่ย- -* ถ้าเป็นฉันนะ 10 โมงก็ยังไม่ตื่นเลย แต่เผอิญเมื่อคืนนี้มันดีใจจนนอนไม่หลับ ก็เลยรีบตื่นมาน่ะสิ

"-_-" ซินตะสายตาเหม่อๆ ก่อนเค้าจะเดินผ่านพี่ก้ามปูไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ กะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?? อุเคี้ยกๆ แอบดีใจนิดๆ>w<

"ซินตะ! ซินตะเป็นอะไร? ทำไมถึงเดินผ่านพี่ไปเฉยๆอย่างนั้นล่ะ ซะ ซินตะโกรธอะไรพี่หรือเปล่า!?" พี่ก้ามปูรีบวิ่งไปดักหน้าซินตะ สีหน้ากังวลจนคนเห็นใจอ่อน

"เปล่านี่ ...เรื่องบางเรื่องพี่ก็ไม่ควรรู้..." ซินตะพูดเสียงเย็น ก่อนจะออกเดินต่อ พี่ก้ามปูมีสีหน้าเศร้าใจอย่างเห็นได้ชัด!! นี่มันเรื่องอะไรก๊านน

"พี่ก้ามปูคะ...นี่มันเรื่องอะไรกันหรอคะ?"

"พะ พี่ไม่รู้...ซินตะไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย!" น้ำตาหล่อรื้นขึ้นมาในดวงตาของพี่ก้ามปู ก่อนที่พี่เค้าจะซบหน้าลงบนฝ่ามือและเริ่มปล่อยโฮ ...อะ เอาไงดีล่ะเนี่ย- -* ลองไปถามซินตะดู เค้าจะว่าอะไรมั้ยนะ   ฉันรีบวิ่งตามซินตะไปทันที โชคดีที่หมอนี่ไม่ได้เดินไปไหนไกล

"เอ่อ ซินตะ...มะ เมื่อกี้นี้"

"อย่าถาม เพราะฉันจะไม่ตอบ"

"-_-*" แง่ก โดนดักทางก่อนแล้วอ่ะ!

"สมกันแล้วที่พี่ก้ามปูไม่บอกอะไรฉันเลย"

"หะ! นายว่ายังไงนะ??"

"อ้ะ เอ่อ...ไม่มีอะไรๆ เธอกินข้าวหรือยังล่ะ? ไปกินด้วยกันมั้ย"

"ไปสิๆ ฉันตื่นก่อนหน้านายไม่กี่นาทีนี้เอง^^" อันที่จริงคือไม่ได้นอนเลยต่างหาก!!

ณ ห้องรับประทานอาหารบ้านซินตะ (ใหญ่กว่าโรงอาหารเด็กนักเรียนประถมโรงเรียนวัดโคกอีโด่ย)

"เอาไข่ปลาคาร์เวียซักหน่อยมั้ยตัวเล็ก นี่มาจากต้นตำรับอย่างดีเลยนะ^^"

"มะ ไม่เอาดีกว่า ฉันไม่ชอบ" ฉันส่ายหน้าเร็วๆ รู้สึกกระอักกระอ่วนใจพิลึก ก็พี่ก้ามปูเล่นตีหน้าเศร้า มองหน้าซินตะ มองหน้าฉัน แล้วก็ถอนหายใจ ทำอย่างนี้เป็นสิบๆรอบแล้ว!!

"งั้นเอานี่แทนมั้ยล่ะ ออมเล็ตสอดไส้กุ้งลอบส์เตอร์"

"เอ่อ...ก็ดีเหมือนกัน" เสียงถอนหายใจจากพี่ก้ามปูก็ดังมาเป็นระยะๆ ตอนแรกก็สงสารอยู่หรอกนะ แต่ทำนานๆแล้วรำคาญเป็นนะเฟ้ย!! ทำลายบรรยากาศยามเช้าโม้ดดด ซินตะนี่ก็อีกคน จะขุนให้ฉันอ้วนตุ๊ต๊ะเหมือนยัยคนแต่งมากเลยใช่มั้ย(เกี่ยวอะไรกะเค้าง้าTOT อ้วนแล้วผิดตรงหนายยย)

"หวัดดีตอนเช้าจ่ะหนุ่มๆสาวๆ" คุณป้าทักทายอย่างร่าเริงด้วยรอยยิ้มกระชากใจ แต่แล้วรอยยิ้มก็ต้องหายไปเมื่อเห็นบรรยากาศมาคุเช่นนี้- -*

"ยัยแคระ กินเข้าไปเยอะๆสิ เธอน่ะผอมแห้งจะตายไปอยู่แล้วนะ" ทำไมเมื่อคืนนายบอกว่าฉันตัวหนักเล่า!!

"จะดูแลอะไรกันขนาดนั้นจ้ะ! อ้าว...หนูก้ามปู ทำไมนั่งหน้าหงอยขนาดนั้นล่ะจ้ะ"

"น่ะ หนูหน้าหงอยขนาดนั้นเลยหรอคะ!!" ก็ใช่น่ะสิ นี่ยังไม่รวมเสียงถอนหายใจของเธอนะยะ>O

"มีเรื่องอะไรหรือเปล่าจ้ะ บอกป้าได้นะ^_^"

"เอ่อ... คะ คือ...ซินตะเค้าไม่ยอมคุยกับหนูเลยอ่ะค่ะ หนูไม่รู้จะทำยังไงแล้วTOT" พี่ก้ามปูฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดหวัง เธอสะอื้นฮักๆ

"โอ๋ๆ อย่าร้องเลยนะจ้ะ อารมณ์เจ้าซินตะมันก็อย่างนี้แหละจ้ะ อย่าคิดมากเลยนะ"

"จะไม่ให้หนูคิดมากได้ยังไงคะคุณป้า ฮึก...ซินตะไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนเลยนะคะ!! เค้าทำเหมือนว่าหนูทำความผิดอะไรมากมายเลย ฮือๆ...หนูไม่ชอบเรื่องแบบนี้เลยค่ะคุณป้า มันรู้สึกใจคอไม่ดี" คุณป้าลูบหัวพี่ก้ามปูเบาๆเพื่อปลอบ

"..." <<ฉัน

"..."<<ซินตะ

อึ้งไปตามๆกัน ก็นะ ใครเจอแบบนี้ก็ต้องอึ้งล่ะ!! เล่นพูดซะหมดเปลือกไม่เหลือเนื้อ

"มีอะไรก็คุยกันสิจ้ะ... ซินตะ! คุยกับพี่เค้าให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"ไม่มีอะไรต้องคุยนี่ครับแม่!! ผมไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะพูดเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว...หึ แล้วผมก็ขอบอกแม่เอาไว้ตรงนี้เลยนะครับ ยัยแคระ เอ่อ...ตัวเล็กเป็นแฟนของผม! เราจะหมั้นกันด้วยครับ!!"

"OoO" <<ฉัน ตกใจสุดขีด!

"TOT" <<พี่ก้ามปู อึ้งตาค้างทั้งน้ำตา

"O_O" <<คุณป้า ดูตกใจน้อยกว่าคนอื่นๆ

"ใช่มั้ย ตัวเล็ก^^++" นายพูดเสียงหวานนะ แต่ทำไมต้องส่งกระแสจิตอำมหิตออกมาด้วยT^T ถ้าฉันปฏิเสธ ฉันคงไม่รอดแหงๆเลยใช่มั้ย!!

"อ่า...ชะ ใช่แล้วๆ แหะๆ^^;;"

"ฮึก...ฮือๆๆๆ" พี่ก้ามปูวิ่งหนีออกไป!! ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเค้าจะต้องเสียใจอะไรมากมายขนาดนั้น? เค้าชอบซินตะงั้นหรือ? แต่ดูจากท่าทีแล้วน่าจะเป็นแค่พี่สาวกับน้องชายเท่านั้นเองนี่นา

"คิดดีแล้วนะซินตะ?"

"ครับ ผมคิดดีแล้ว" ซินตะตอบเสียงเข้ม ก่อนจะหันไปสนใจจานข้าวตรงหน้าต่อ... ฉันได้เป็นแฟนซินตะแบบนี้ ก็ควรจะดีใจอยู่หรอกนะ แต่ว่าทำไมมัน...ดีใจไม่ออกเลย รู้อยู่เต็มอกแหละว่าเค้าประชดพี่ก้ามปู เฮ้อ...ในสถานะนี้ก็ยังดีน่า!!

"แม่ฝากซินตะด้วยนะจ้ะ ตัวเล็ก^^"

"คะ ค่ะ ค่ะ...คุณป้า"

[P' Kampoo Talk]

"ฮือๆๆๆ" เมื่อไหร่น้ำตาจะหยุดไหลเสียทีนะ! ฮึก...ก็ไม่แปลกไม่ใช่หรอที่ซินตะจะคบกับตัวเล็ก เค้าเคยใกล้ชิดกันตั้ง 3 วัน เค้าทำอะไรๆร่วมกัน แต่ว่าฉัน...ก็อยู่กับซินตะมาทั้งชีวิตนะ? ฉันเห็นเค้าตั้งแต่เค้าเพิ่งคลอด เฝ้าดูเค้าเติบโตข้างๆฉัน เล่นด้วยกันมาตลอด ทำไม...ทำไมกัน!

~ติ๊ด ติ๊ด ตี่ ตี ดี๊ ดี~

"มะ มีอะไรหรอคะคุณแม่..." คงไม่พ้นเรื่องนั้นสินะ

(ก้ามปู...ทำไมวันนี้ถึงไม่อยู่บ้านฮะ!! คุณเชคเค้ามาหาลูกถึงบ้านเชียวนะ เห็นเค้าบอกว่า เค้าโทรนัดกับหนูไว้แล้วไง) แม่ตะคอกเสียงกระซิบ หึ...นายเชคนั่นอยู่ในบ้านด้วยสินะ มันตอแหล!! มันไม่ได้โทรมานัดฉันสักแอะ

"ตายจริง...หนูลืมค่ะแม่!! หนูจะรีบกลับเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ" จะจองล้างจองผลาญฉันไปถึงไหนนะ? ถ้าไม่เห็นว่ารวย ฉันไม่รับหมั้นกับแกหรอกย่ะ ไอ้สัปดนเชค ในหัวมีแต่เรื่องอย่างว่า!!

อัพรวดๆๆๆๆ ตอนที่ 11 เคิ้บบบบ>_<!! ตัวละครใหม่ เพิ่งโผล่หัวออกมา กะคือนายเชคสุดสัปดน ในหัวมีแต่เรื่องอย่างว่า เป็นคู่หมั้นของพี่ก้ามปูน่ะเอง เอิ้กๆ รวยแต่เลวค่ะ>>นิสัยตัวร้ายในละครน้ำเน่า!!

My HomPiiz มีแล้ววว เข้าไปทักทายกันได้นะค๊า~~