CHAPTER  5

หัวใจที่เต้นแรง

"ฉันกลับแล้วนะ..." ฉันหันไปบอกเค้า เอิ่ม...เค้ายังหลับปุ๋ยอยุ่เลยง่ะ-*-

"อือ...." เค้าครางออกมาเบาๆ ฉันส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆ

"เฮ้อ...แล้วอย่างนี้หวานจะเป็นยังไงบ้างน้อ~" ฉันพูดออกมาเบาๆ ในขณะที่กำลังเดินไปตามท้องถนนที่คนชักจะบางตาลงทุกทีๆ

"กลับมาแล้วค่ะ" ฉันเปิดประตูเข้าไปที่บ้านเงียบๆ อืม...บ้านปิดไฟหมดอย่างนี้ คุณยายคงจะหลับแล้วล่ะมั้ง

กริ๊ง...ง...ง...ง...ง

"สะ สวัสดีค่ะ..." ฉันรับสายอย่างกระหืดกระหอบ

"ขอสายโบหน่อยครับ" ปลายสายตอบกลับมา  เอ...ใครหว่า?

"พูดอยู่ค่ะ..."

"ยัยเบ๊อะ!!!...เธอกล้าดียังไง ปล่อยให้ฉันนอนอยู่ในห้องคนเดียวเนี่ย! ดูดิ้...ยามก็มาล็อคห้องไปแล้วด้วย!!!" คริสตะคอกกลับมาอย่างกับเป็นคนละคนกับเมื่อกี้นี้ เปลี่ยนเสียงไวชะมัดเล๊ย..ย...ย

"ก็ฉันเห็นนายนอนหลับปุ๋ยซะขนาดนั้นนี่นา..." ฉันตอบกลับเสียงแผ่ว  "แล้วนี่จะโทรมาแค่เนี้ยเองหรอ?"

"พรุ่งนี้ไปดูหนังกันมั้ย?"

หาO0O คริสชวนฉันไปดูหนัง!!!...ผีเข้าสิงหมอนี่หรือไงเนี่ยยยย

"นายคิดยังไงชวนฉันเนี่ย"

"ก็...ฉันอยากดูหนังเรื่องนี้ แต่ไม่มีคนไปดูด้วย"

"แล้วสาวๆของนายล่ะ?"

"ยัยพวกนั้นไม่ยอมไป  จะไปโรงแรมท่าเดียวเลย" เค้าตอบกลับมาอย่างระหวาดระแวง

"อืม...แล้วหนังเรื่องอะไรล่ะ"

"ผีจูอ้น ภาค3  ไปดูมั้ย?"

"ไปๆๆๆ" ว้าวๆ เรื่องนี้ฉันกำลังอยากดูพอดีเลยอ่ะ!!!  "แต่นายต้องเลี้ยงนา"

"โอเคๆ...งั้นเจอกันพรุ่งนี้ตอนสิบโมงที่หน้าโรงหนังXXXเลยนะ"

"อื้ม!"

โชคดีชะมัดเลยอ่ะ...มีคนเลี้ยงหนังแล้ววว  ว่าแต่...จะใส่ชุดไหนไปดีวะเนี่ย-*- ไอ้ชุดเราก็มีแต่ห่วยๆทั้งนั้นเลย  ไปเดินใกล้ๆเค้าล่ะอายตาย-_-++ 

ตึกๆๆๆๆๆๆๆ....หัวใจเต้นแรงอีกแล้วT_T นี่ฉันเป็นอะไรไปแล้ววะเนี่ย หรือว่าจะเป็นโรคหัวใจO_O ไม่รู้ล่ะ!...มันเป็นตั้งแต่เจอกับหมอนั่น!!! ถ้าฉันเป็นอะไรไป หมอนั่นต้องรับผิดชอบ ฮ่าๆๆๆ(อ้าว!)

ขณะนี้เป็นเวลา 09.45น.

ใส่ชุดไหนไปดีวะเนี่ยยย>[]< ว่าจะใส่แบบวันพีชไป แต่ก็ลายดอกพร้อยซะ!...จะใส่เสื้อยืด ก็มีแต่เก่าๆสีซีดๆ กางเกงยีนส์ก็เก๊าเก่า  อ๊ากก เอาไงดีวะ!!!

ฮึ่ม!...เอาตัวนี้ล่ะ เสื้อยืดสีดำไม่มีลายกับกางเกงยีนส์แบบขาดๆ(มันขาดเองน่ะ ไม่ได้ซื้อตามแฟชั่นหรอก-*-)

"มาสายชะมัด!!!" คริสตะคอกใส่หน้าเค้า ช้าตรงไหนๆ...เพิ่งจะ10.30น.เอง!

"ขอโทษๆๆๆ"

"ชุดเธอเชยจังเลยแฮะ-*-...ตามฉันมานี่หน่อยสิ"  ไม่ทันที่ฉันจะตอบ คริสก็ลากฉันเข้าไปที่ร้านเสริมสวยแห่งหนึ่ง

"พี่แจน...ตัดผมให้ยัยเพิ้งนี่หน่อยดิ  เอาให้ดูเป็นผู้เป็นคนน่ะ"  คริสสั่งพี่เจ้าของร้านเสร็จสรรพ  แต่...เมื่อกี้นายด่าฉันหรอยะ!!!

"ได้ๆ...น้องมานั่งเลยจ้ะ!"

เฮ้ๆ...ถ้าจะตัดผมฉัน  ฉันก็เสียLOOKหัวหน้าฝ่ายตรวจเครื่องแต่งกายเด้! ไม่เอาน้าไม่เอาTOT

ฉับๆๆๆ...ไม่ทันซะแล้วสิT_T