CHAPTER 8
หวานผู้ร้ายกาจ!
เพียะ!!!
ฝ่ามือของหวานตบเข้าที่หน้าฉันอย่างรุนแรง! ทำไมไม่ช่วยกันเลยฮะนายคริส!!!
"หวาน! พอสักทีได้มั้ย?...เรื่องของเรามันจบแล้วนะ!!! คริสจะมีแฟนใหม่ก็ไม่เกี่ยวกับหวานแล้ว!!!" คริสจ้องตาหวานเขม็ง หวานค่อยๆทรุดลงไปนั่งกับพื้นทั้งน้ำตา
"หวาน...รักคริสมากเลยนะ รักมากจนไม่อยากยกให้ใคร" หวานบอกเสียงสั่น ส่วนฉันก็ลูบแก้มที่บวมขึ้นเรื่อยๆ-_-
"ฟังคริสนะหวาน...ที่คริสเลิกกับหวานมันไม่ได้แปลว่าคริสไม่ได้รักหวาน คริส...รักหวานมาก มากกว่าผู้หญิงอื่น" พอฟังมาถึงตรงนี้แล้วหัวใจในเจ็บจี๊ดๆแฮะ "แต่ยิ่งหวานคบกับเรา...หวานก็จะยิ่งเจ็บตัว เราทนเห็นคนรักต้องเจ็บตัวเพราะเราไม่ได้หรอก"
"ฮึก...หวานทนได้นะคริส หวานทนได้...อย่าทิ้งหวานไปเลยนะ..." หวานร้องไห้ออกมาอย่างหนัก คริสลูบหัวหวานเบาๆ
"คริส...หวานอยากจะจับมือของคริสไปตลอด อยากจะเดินข้างๆ ฮึก...ฮือๆๆ" หวานโผเข้ากอดคริส คริสเองก็กอดตอบ
"หวาน...ยังมีผู้ชายอื่นที่ดีกว่าเราตั้งเยอะนะ"
"ไม่!...ไม่มีใครดีไปกว่าคริสแล้ว! หวานอยากคบกับคริสนะ...หวานขาดคริสไม่ได้จริงๆ"
"..." ฉันมองพวกเค้าทั้งสองคนอย่างเงียบๆ พูดไม่ออกเลยแฮะ-_-+ ถ้าหวานไม่รักนายคริสแต่แรก ก็คงไม่ต้องเจ็บปวดขนาดนี้หรอก...
"หวาน...เลิกกันน่ะดีแล้ว มันดีกับทั้งสองฝ่าย..." คริสพูดเสียงเบาก่อนจะผละออกจากหวาน หันมาพยักหน้าให้ฉัน...
"นี่...ทำแบบนั้นแล้วแน่ใจหรอว่ามันดีน่ะ" ฉันถามเค้าหลังจากที่เดินเงียบกันมานาน
"อื้ม...ฉันเป็นโสด...หวานได้เจอคนที่ดีกว่า มันดีมั้ยล่ะ?"
"ไม่รู้สิ...แต่ในความรู้สึกฉันนะ ฉันว่ามันไม่ดี"
"ทำไม?"
"ถ้านายรักหวานจริงๆ...นายก็ต้องปกป้องดูแลหวานได้สิ แล้วก็เรื่องที่มีคนแกล้งหวานน่ะ...เป็นพวกแฟนคลับนายใช่ม้า~ นายจัดการได้สบายอยู่แล้วนี่"
"ก็ใช่..." คริสพูดเหมือนเรื่องที่รู้อยู่แล้ว แต่เค้าก็ไม่ทำ... หมอนี่มีแต่เรื่องลึกลับแฮะ-_-+
"แล้วนี่จะไปไหนต่อหรือเปล่า?"
"เธออยากไปไหนล่ะ?"
"ไม่รู้สิ...ฉันไม่ค่อยออกไปไหนน่ะ"
"อืม...งั้นก็กลับบ้าน ดีมั้ย?"
"ดี!!!" ฉันตอบเค้าเสียงประชด ตาบ้า!...ออกมาทั้งวันมาดูแค่หนังผีหรือไงยะ!!! ดูดิ้...ฉันได้ตบมาเพียะหนึ่งด้วยเนี่ย!!!
ตุ้บ!!!
โครม!!!
คือ...ฉันมัวแต่ประชดกับนายคริสก็เลยไม่ได้มองทางค่ะ-*-
"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" ฉันมองเจ้าของเสียงผู้สุภ๊าพสุภาพ อ๊ากกกกกกกก หล่อโคตรๆอ่ะ>_<
"มะ ไม่เป็นไรค่ะ..."
"ดีจังเลยนะครับ...ผมไม่ชอบทำให้สาวน่ารักๆบาดเจ็บน่ะครับ" เค้ายิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ อ๊ากกกกกกกกกกกก จะละลายแย้ววว
"ลุกขึ้นได้แล้วยัยเบ๊อะ...เดี๋ยวก็มืดก่อนหรอก" เสียงของนายคริสทำลายบรรยากาศอย่างรุนแรงค่ะ-_-++ ไม่ทันที่ฉันจะลุก นายคริสมันก็ดึงเสียจนตัวฉันลอยขึ้นไปยืน
"แล้วคุณชื่ออะไรหรอครับ?" เค้าถามต่ออย่างไม่สะทกสะท้าน
"ชื่อโบค่ะ^_^"
"กลับได้แล้วยัยบ๊อง!!!" คริสกระชากแขนฉันให้เดินต่อ ทำไมจะต้องโมโหขนาดนี้ด้วยยะ! นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่มีคนชมว่าน่ารักอ่ะ อ๊ายยยยย>/ / /0/ / /<