CHAPTER 13
จบลงอย่างรวดเร็ว...
"เป็นอะไรมากหรือเปล่า...โบ" พอฉันลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องพยาบาล คริสนั่งกุมมือฉันอยู่ข้างๆ
"ก็...นิดหน่อยน่ะ ไม่ได้กินข้าวเช้ากับข้าวเที่ยงนี่นา" ฉันพูดออกมาเผื่อเค้าจะจำได้บ้าง ว่าเค้าน่ะขี้ลืมสุด!ๆ
"ไม่เป็นไรๆ...นี่! ฉันเอาลูกชิ้นปิ้งมาให้กิน" คริสยื่นถุงใส่ลูกชิ้นปิ้งที่กำลังหอมฉุยมาให้ฉัน
"งั้นฉัน...กินเลยนะ" ฉันจิ้มลูกชิ้นที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำจิ้มเข้าปาก...อื้อหือ! อร่อยเหาะ!!! ทำเอาความโกรธเมื่อกี้หายไปหมดเลยนะเนี่ย>_<
"อร่อยมั้ย?"
"อืมๆ...อร่อยมากเลยล่ะ!...เอ่อ คริสจะกลับไปที่ห้องก่อนก็ได้นะ ฉันสบายดีแล้วล่ะ"
"เอางั้นก็ได้...งั้นเจอกันตอนเย็นนะ"
"จ้ะ" เมื่อคริสเดินออกไปฉันก็จิ้มลูกชิ้นเข้าปากอย่างรวดเร็ว ง่ำๆๆๆ...อร่อยเป็นบ้าเลยอ่ะ!
คริสนี่เอาใจใส่ฉันดีเหมือนกันนะเนี่ย...(ตรงไหน) พอได้ลูกชิ้นเพิ่มพลังแล้ว...กลับไปที่ห้องดีกว่า!
ทันทีที่ฉันเปิดประตูห้องพยาบาลออกไปก็พบกับ...พบกับ...พบกับ...หวานนั่นเอง!!!
"หึ...มีความสุขดีจังเลยนะโบ...แต่จำเอาไว้เลยนะ คริสไม่มีทางจริงจังกับคนอย่างเธอเด็ดขาด" หวานพูดก่อนจะเดินอย่างเชิดๆเข้าห้องพยาบาลไป
อะไรวะเนี่ย-_-? ช่างเหอะๆ...ไปหาคริสกันดีกว่า!
ห้องฝ่ายตรวจเครื่องแต่งกายฯ
เอ๊ะ...มีใครอยู่ในห้องด้วยหรอ? เสียงคุยดังขโมงโฉงเฉงจังเลย! เปิดเข้าไปเลยดีกว่า!
แต่แล้ว...ก็มีประโยคหนึ่งดังมาจากข้างในทำเอาฉันชะงัก
"เป็นไงมั่งวะไอ้คริส...ต้องทนอยู่กับคนอย่างยัยโบราณน่ะ"
"โอย...จะขาดใจให้ได้เลยว่ะ! แม่ง...คุยแต่ละทีนี่กูแทบจะอ้วก!! พอกูหอมแก้มหน่อยก็มาทำเป็นตี เขินหน้าดงหน้าแดง วุ้ย! อยากจะอ้วกๆๆ"
นี่คงจะเป็นเสียงของคริส...ฉันช็อคยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน... ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคริสจะรู้สึกอย่างนั้นกับฉัน...ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเค้าถึงใจร้ายถึงขนาดนี้...
ไม่หรอก!...ไม่ใช่ความผิดของเค้าเลย ฉันมันโง่เอง...โง่ที่เชื่อคำพูดของเค้า...
เหมือนคนบ้าเลยเนอะ...คิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริง...หลงใหลไปกับท่าทีของเค้า...คำว่ารักของเค้า...
"แล้วนี่แกจะกลับไปคบกับหวานป้ะวะ?"
"ไม่รู้ว่ะ...แต่ถ้าไม่อยากคบนะ กูอยากคบกับพวกอกบึ้มๆว่ะ มันส์ดี!"
"ไอ้หื่น!!!!!!"
"ฮ่าๆๆๆๆ"
ฉันปล่อยมือจากลูกบิดประตู...หันหลังกลับออกมา อ๊ะ! หวานนี่นา!!!
"นี่แหละ...คือเรื่องจริงโบ" หวานพูดเสียงเรียบก่อนจะผลักประตูเข้าไป
ทำไมคริสจะต้องทำแบบนี้ล่ะ?...ถ้าเค้าเกลียดฉันนัก ทำไมเค้าถึงมายุ่งกับฉันล่ะ? ทำไม...ฮึก...ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฉันปล่อยน้ำตาที่กลั้นมานาน...ทุกอย่างมันจบลงเพียงเวลาสั้นๆจริงๆ
"มาทำอะไรตรงนี้น่ะโบ" ดอยปรี่เข้ามาหาฉันทันที "แล้วนี่ร้องไห้ทำไม!!"
"ฮือๆๆ...ดอย...คริสไม่ได้รักฉัน...ไม่ได้รักฉันเลย!...แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเค้ามาคบฉันทำไมด้วย...ฮือๆๆๆ" ฉันปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก ดอยลูบหัวฉันเบาๆ
"ร้องไห้ให้พอนะโบ...ถ้าสงบสติอารมณ์ได้เมื่อไหร่แล้วเธอค่อยเล่าให้ฟังนะ"
"อืม..."
ทำไมฉันถึงร้องไห้ให้กับอย่างคริสได้ถึงขนาดนี้นะ?...ตอนแรกก็ไม่เคยรู้ใจตัวเองมาก่อนเลยว่าจะชอบคริส...เค้าใจร้ายชะมัด!
"ฮึกๆ" ฉันสะอื้น...หลังจากที่ร้องไห้มาเป็นชั่วโมงแล้ว ร้องไห้มาราธอนจริงๆเลยนะฉันเนี่ย!
"เอาล่ะๆ...เล่าให้ฉันฟังสิโบ"
"อืม..."
/5
