CHAPTER 11
มีความสุขมากมาย>V<
และแล้ว...คนที่เคาะประตูครั้งต่อมาก็คือ...หวาน!!!!
ความซวยเริ่มคืบคลานเข้ามาแล้วค่ะพ่อแม่พี่น้องT_T
"โบ...O_O" หวานมองฉันกับคริสอย่างงงๆ คงเพราะเห็นมือของนายคริสอยู่ที่ใหล่ฉันล่ะมั้ง-*- เอามือนายออกไปเด้ะคริส>[]<
"นี่ใครหรอครับโบ" ดอยหันมาถามฉัน
"อ่า...นี่คือหวาน เพื่อนฉันเองน่ะ" ฉันตอบพร้อมกับหลบสายตาอาฆาตของหวานไปด้วย
"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ...ผมดอยครับ" ดอยนี่มนุษย์สัมพันธ์ดีชะมัดเลยอ่ะ-_-^^
"ค่ะ...โบ ฉันอยากคุยด้วย" หวานพูดกับฉันด้วยสำเนียงและสายตาเย็นชา
"ฉันไปด้วย!" นายคริสพูดขึ้นพร้อมกับรั้งแขนฉันเอาไว้
"เรื่องของผู้หญิงน่าคริส...ปล่อยโบมาเหอะ" หวานพูดน้ำเสียงสบายๆต่างจากเมื่อกี้ โฮ่...ทีพูดกับฉันล่ะเย็นช๊าเย็นชา ทีกับคริสน่ะเสียงหวานเชียวนะ ฮึ่มๆ!
ห้องน้ำหญิง...
"มีอะไรหรอหวาน"
"ทำไมคริสถึงโอบใหล่เธอ" หวานยิงคำถามมาที่ฉันทันที
"อ่า...คือ...คริสเค้าหนาวน่ะ แฮะๆ" ฉันยิ้มแห้งๆ
"ฉันไม่ใช่เด็กอนุบาลนะโบ!...เธอคิดว่าฉันจะเชื่อหรือไงฮะ"
"กะ..ก็..." อ๊ากกกก จะพูดยังไงดีวะเนี่ยยย
"เธอยังจะมามีความลับต่อฉันอีกหรอโบ..."
"คือ...คริสบอกว่าชอบฉัน!!!" ฉันหลับหูหลับตาตะโกนออกไป ฮือๆ เป็นไงเป็นกันเว้ย!
"ฮึๆ...ฮะๆ ฮ่าๆๆๆ นี่!...เธอโกหกฉันอีกแล้วหรอเนี่ยโบ ฮ่าๆๆๆ...คริสบอกว่าชอบเธอเนี่ยนะ? ฮ่าๆๆ" หวานปล่อยก๊ากออกมาอย่างหนัก และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยแฮะ
บ้าแล้วหรอเนี่ยหวาน-_-? ในเมื่อไม่เชื่อกัน...ฉันจึง...
ฉันจึง...ใช้จังหวะที่หวานกำลังขำวิ่งหนีออกมา เหอๆ ฉันวิ่งเร็วนะจะบอกให้^๐^
กลับมาที่ห้องฝ่ายตรวจเครื่องแบบฯ
"อ้าว! กลับมาแล้วหรอครับโบ...^_^" แหม...วิ่งมาเหนื่อยๆ ได้รอยยิ้มหวานๆแบบนี้แล้วรู้สึกดีแฮะ ทำไมนายคริสถึงไม่ทำบ้างเนี่ยฮะ>[]<
"อะ อื้ม...แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่หรอ" ฉันถามขึ้นเมื่อเห็นว่านายคริสกำลังเอาเทบกาวแปะรอบโต๊ะของฉันแล้วก็โต๊ะของเค้า? อ้อ!...มันมีโต๊ะใหม่ของดอยด้วยที่ไม่ได้อยู่ในเส้นอ่ะ
งงนะเนี่ย-*-?
"คริสเค้ากำลังแบ่งเขตระหว่างผมกับโบน่ะ"
"ทำไมล่ะ?"
"ไม่รู้สิครับ...พอโบออกไปเค้าก็ทำเลยล่ะครับ" ดอยพูดยิ้มๆ
"นี่...นายทำทำไมน่ะคริส" ฉันลงไปนั่งยองๆข้างๆเค้า ที่กำลังง่วนอยู่กับเทบกาวที่พันมือตัวเอง-*-
"ฉันไม่อยากให้หมอนั่นเข้าใกล้เธอ...ตอนที่เธออยู่ในห้องนี้ เธอต้องอยู่ในเส้นนี้เท่านั้น!"
"ใจร้ายอ้ะ" ฉันบอกหน้ามุ่ย...แต่ก็ดีใจอ่ะ แฟนหวงๆ คริสหยิกแก้มฉันเบาๆ
"ฉันยอมใจร้าย..." คริสบอกพร้อมรอยยิ้ม
"นี่...ฉันแกะให้นะ^/ / /^" ฉันค่อยๆแกะเทบกาวที่พันมือของเค้าออก ในเวลาแบบนี้เค้าก็เหมือนเด็กเอามากๆเลยแฮะ>_<
อ๊ายยยยยยยยย มีความสุข>V<
แต่ก็โชคดีแฮะ...ที่หวานไม่เชื่อว่าฉันคบกับคริสน่ะ^_^
"ขอบใจนะ...จุ๊บ~" คริสเข้ามาหอมแก้มฉัน(เบาๆ) ฉันก็เลยแก้เขินตีแขนเค้าไปทีนึง(แรงๆ) เหอๆ-V-
"เดี๋ยวแก้มฉันก็เฉาหมดหรอก ตาบ้า!" ฉันว่าเค้าทั้งหน้าแดงๆ ก่อนจะลุกขึ้นมาทันที ถ้ายังนั่งอยู่ต่อฉันได้ละลายแน่ๆ
"ถ้าไม่เอาแก้ม...งั้นปากได้ป้ะ" คริสถามอย่างเจ้าเล่ห์
"ไม่ๆ" ฉันส่ายหน้าทั้งอมยิ้ม...
"งั้นก็เชิญทนแก้มเฉาต่อไป ฮ่ะๆ"
"คริสอ้ะ" ฉันตีไปที่แขนเค้าอีกหนึ่งเพียะ...ก็คนมันเขินนนนนนนนนนน
สมัครสมาชิก