CHAPTER 16

โดนแกล้ง!!!

"อาจารย์คะ...หนูขอห้องเดี่ยวได้มั้ยคะ? คือ...เพื่อนหนูไม่ได้มาน่ะค่ะ(โกหก)" ฉันปรี่เข้าไปถามอาจารย์ทันที

"ได้สิ!...เนี่ยห้องว่างตั้งเยอะ" อาจารย์ส่งกุญแจเบอร์401มาให้ฉัน ส่วนดอยได้เบอร์402 เป็นห้องเดี่ยวเหมือนกับฉันเลย!!!

"โบ...ไปเล่นทะเลกันมั้ย? เนี่ย...เค้าบอกว่าช่วงเช้าจะให้เล่นทะเลกันก่อนแน่ะ" ดอยถามฉัน

"เอาสิ...ฉันไม่ได้เล่นทะเลตั้งนานแน่ะ!" ฉันพูดพร้อมกับยกกระเป๋าอันหนักอึ้งขึ้นมาถือไว้

"ฉันช่วยนะโบ" แหมๆ ดอยนี่มีน้ำใจจริงๆเลยแฮะ!

"ขอบใจจ้ะ"

"โบ!...เธอพักห้องไหนน่ะ?" คริสเข้ามาถามฉันโดยที่มีสาวๆตามมาเป็นพรวน...เห็นแล้วหงุดหงิดฝ่ะ-*-

"401.."

"จริงหรอ!!!...ฉันได้เบอร์400แน่ะ! ข้างกันเลยเนอะ ดีใจจัง" คริสยิ้มเป็นเด็กๆ

"ฉันได้402ล่ะ" ดอยยิ้มหน้าแป้นบอกคริส ฮ่าๆๆ...สะใจนะเนี่ยยย เฮ้อ...มีหนุ่มสุดหล่อมาพักอยู่ขนาบข้างเลยนะเนี่ย>_<

"ดอย...ไปที่ห้องกันเถอะ ฉันอยากเล่นทะเลใจจะขาดอยู่แล้ว!!!"

"อื้ม!" ฉันกับดอยเดินข้างกันไป...นี่ๆ เมื่อกี้ฉันแอบเห็นคริสทำตาเศร้าๆด้วยล่ะ แต่ไม่สนหรอก!...เพราะนั่นน่ะเค้าเสแสร้ง!!!

หน้าห้อง 401 และ 402

"รอฉันเปลี่ยนเสื้อกับกางเกงหน่อยนะดอย" ฉันบอกเค้าก่อนจะเข้าห้องไป  โอ้โห!...ข้างหลังก็ติดทะเลแฮะ! ลมโกรกชะมัดเลยอ้ะ!!!

ใส่ตัวไหนดีน้า...เอาเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นสีเทานี่ละกันเนอะ!

"ดอย!...ฉันเสร็จแล้ว" ฉันเรียกเค้าอยู่หน้าประตูห้อง

"แปปนึงๆ" เค้าตอบกลับมา...ฉันยืนรอสักพัก ดอยก็ออกมาในชุดเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงผ้าชายทะเลสีดำ...นี่จะไปงานศพหรอเนี่ย-*-

แต่ก็เท่ดีแฮะ!!!!

"ไปกันหรือยังล่ะ?"

"ไปสิ..."

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด...ทะเลสวยชะมัดเล๊ยยยยย ลมก็เย็นชื่นใจ!

"คริส!...มาเล่นกับพวกเราสิ" ฉันหันไปดูทันทีที่ได้ยิน พวกแก๊งสาวซ่าอีกและ-*-...แต่ที่น่าโมโหที่สุดก็คือ...หวานควงแขนคริส... พอเลยยัยโบๆๆ เธอจะไปสนใจทำไมยะ!!!

แต่แล้ว!...พวกแก๊งสาวซ่าก็เดินตรงมาหาฉัน ซวยอีกล่ะ-_-

"มากับพวกเราหน่อยสิโบ"

"ทำไม?"

"คริสเค้าบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย เค้าให้เรามาตามเธอ" พอฉันหันไปดูตรงที่คริสเคยยืนอยู่...ก็ไม่มีเค้าแล้ว  สงสัยจะเรียกไปบอกเลิกล่ะมั้ง-*-

ส่วนดอย...กำลังถูกสาวรุมขอเบอร์- -*

ฉันจึงต้องจำใจเดินตามยัยพวกสาวซ่าไป...ดูดิ้! ยิ่งเดินก็ยิ่งไม่มีคน-*- ยัยพวกนี้จะพาฉันไปไหนวะเนี่ยยย

แต่แล้ว...ยัยพวกนั้นก็หยุดเดิน ตรงนี้คงเป็นท้ายหาดล่ะมั้งนะ

"โง่ชะมัดเลยนะโบ...คิดว่าคริสเค้าจะเรียกเธอจริงๆงั้นหรอ?" นี่คือเสียงของหวาน

"เธอมีธุระอะไรกับฉัน?" เฮ้อ...ฉันก็รู้อยู่แล้วล่ะน่า!

"ไม่มีอะไรมากหรอก!....จัดการ!!!" ทันทีที่หวานพูดจบ ไม้หน้าสามก็ถูกฟาดลงบนหัวของฉัน!!

ปั้กๆๆๆๆ และถูกตีกระหน่ำลงมาหลายต่อหลายครั้ง

"สมน้ำหน้า..." นี่คือเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินก่อนสติของฉันจะดับวูบไป...

"เป็นอะไรมากหรือเปล่าหวาน?"

"หือ?" ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา...คนที่อยู่ข้างๆฉันก็คือดอย...หัวมันปวดชะมัดเลยอ้ะ!!

"ฉันว่าไปโรงพยาบาลให้หมอเช็คสมองเหอะ เผื่อเลือดมันจะคั่ง..." ฉันลูบๆที่หัวของฉัน ตอนนี้มันถูกคลุมด้วยผ้าพันแผลหลายต่อหลายชั้น...

"ไม่เป็นไรหรอกดอย...ฉันว่ามันคงไม่เป็นอะไรมากหรอก" ฉันค่อยๆลุกขึ้นมานั่งช้าๆ ซี๊ดดด เจ็บหัวชะมัด!!!

ก๊อกๆๆๆๆๆ

ประตูถูกเคาะด้วยความเร็วถี่ๆ...ดอยรีบวิ่งไปเปิดทันที  ฉันมองไม่เห็นว่าใครกันที่เคาะประตูเพราะดอยยืนบังอยู่ แต่แล้วดอยก็เดินออกไปจากห้อง!

คริสO_O

คริสเดินตรงมาหาฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง...ทั้งๆที่ดูน่าเชื่อใจ แต่มันก็ไม่เลย...

"เป็นอะไรมากหรือเปล่าโบ?"

"ไม่..." ฉันหันหน้าไปทางระเบียงของห้อง...

"ใครทำเธอน่ะโบ บอกฉันสิ!!!"

"หวานเป็นคนทำ" ฉันพูดเสียงเรียบรอดูปฏิกิริยาของคริส

"หวานเนี่ยนะเป็นคนทำ?...เธอจำผิดหรือปล่าโบ" นั่นไง...นายไม่เชื่อฉันเลยคริส แต่มันก็น่าจะเป็นอย่างนี้นั่นแหละ...คริสก้ต้องเข้าข้างคนที่เค้ารักอยู่แล้ว...

ฉันชั่งใจอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจพูดออกไป....