CHAPTER 18
เรื่องจริงเกินกว่าจะห้ามน้ำตา...
"นายยังจะแก้ตัวอะไรอีก?" ฉันยังคงทำใจแข็ง
"ฉันขอสารภาพตามตรงเลยนะ...วันแรกที่ฉันเจอเธอ ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลย ออกจะเกลียดๆด้วยซ้ำ..." กรรม-_-
"แต่วันที่...ฉันจูบเธอน่ะ จำได้มั้ย?" ฉันพยักหน้าหงึกหงัก...ฉันจำได้แม่นเลยล่ะวันนั้นน่ะ! "ตอนที่เธอถอดแว่น...เธอน่ารักมากเลยนะ"
"แต่นายบอกฉันว่าฉันเหมือนปอป...-/ / /-"
"นั่นฉันพูดเล่นน่า...แล้วที่ฉันบอกเธอว่าฉันรักหวานมากกว่าใครน่ะ...ฉันพูดเล่นๆ"
"ทำไม?" ฮ้า!...สงสารหวานชะมัดเลยอ่ะ!!!
"ฉันอยากลองดูใจของเธอ...ฉันอยากรู้ว่าเธอจะชอบฉันบ้างหรือเปล่า?" ฉันอึ้งไปชั่วขณะ...นี่คริสพูดจริงหรือพูดเล่นเนี่ย>_<
"...."
"ตอนที่ฉันจูบเธอครั้งแรกน่ะ...ฉันรู้สึกอบอุ่นมากเลยนะรู้มั้ย? เวลาจูบผู้หญิงคนอื่นน่ะมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่หวานเองก็เถอะ...พอเห็นเธอร้องไห้ ฉันนี่ก็แทบอยากจะฆ่าตัวเองที่ทำให้เธอเสียใจ...ฉันรู้สึกผิดมาตลอดเลยนะ"
คริสพูดเสียยืดยาว...เค้าไม่ได้หลอกฉันแล้วใช่มั้ย? เค้าพูดจริงใช่มั้ย!!!
"ตอนที่เธอปลอบฉันน่ะ...ฉันอบอุ่นมากเลยนะ" คริสพูดยิ้มๆ
"นายจะให้ฉันเชื่องั้นหรอ?"
"เปล่าหรอก...ฉันอยากให้เธอเข้าใจมากกว่า..." คริสเงียบไปก่อนจะพูดต่อ "แล้ววันที่เราไปดูหนังกันน่ะ เธอน่ารักมากๆเลยนะ...ฉันล่ะกลั๊วกลัว ว่าจะมีหนุ่มๆมาตอมเธอน่ะ^ ^"
"-/ / /-"
"ตอนที่ดอยบอกว่าเธอน่ารักน่ะ ฉันอยากจะกระโดดเตะมันแทบตาย แต่ก็อดกลั้นเอาไว้...กลัวเธอจะมองฉันในภาพที่ไม่ดีน่ะ ตอนนั้นแหละ...ฉันถึงได้รู้ว่าฉันชอบเธอ..."
"Y/ / /Y..." ฉันก้มหน้านิ่ง อยากจะเชื่อในคำพูดของเค้าเหลือเกิน...แต่ฉันก็กลัวว่ามันจะซ้ำรอยอีก...
"แต่ก็นะ...เพลย์บอยอย่างฉัน เธอคงจะไม่เชื่อหรอก"
"ฉันกลัวนะคริส..." ฉันตัดสินใจพูดออกไป
"กลัวเรื่องอะไร?"
"ถ้าฉันเชื่อนาย...นายก็อาจจะหลอกฉันอีกก็ได้"
"ฉันไม่ได้หลอกเธอ!!!" เค้าบอกเสียงแข็งขัน
"ถ้าฉันเชื่อ...แล้วเรากลับมาคบกัน ฉันอาจจะโดนทำร้ายมากกว่านี้ก็ได้นี่นา...แล้วนายก็อาจจะบอกเลิกฉัน...เพราะกลัวว่าฉันจะโดนทำร้ายไปมากกว่านี้... ฮ่ะๆๆ ฉันนี่คิดเข้าข้างตัวเองชะมัดเลยเนอะ" ฉันหัวเราะทั้งน้ำตากับสิ่งที่ตัวเองพูดไป...
"ฉันจะปกป้องเธอเองนะโบ..." คริสเข้ามากอดฉัน "ฉันขอสัญญา..."
"....นายยังไม่ได้บอกฉันเลยนะว่านายมาหลอกฉันทำไม?" ฉันถามเรื่องที่ค้างคาใจที่สุด คริสถอนหายใจเบาๆ
"ก็...เพื่อนฉันเห็นว่าเธอมาทำงานฝ่ายเดียวกับฉันแล้ว มันบอกว่าอยากเห็นหนุ่มเพลย์บอยอย่างฉันจู๋จี๋กับสาวเชยๆอย่างเธอ"
"แล้ว...?"
"ตอนนั้นฉันยังไม่ได้คิดอะไร ฉันก็เลยตอบตกลง...พนันกับเงิน" เค้าเล่าหน้าเศร้า "แต่พอฉันได้คุยได้รู้จักเธอจริงๆ...ฉันก็อยากจะยกเลิกพนันนั้น"
"...."
"แต่พวกแก๊งสาวซ่ามาบอกฉันว่า...ถ้าฉันยกเลิกพนัน เธอจะต้องเคราะห์ร้าย ฉันก็เลยต้องแกล้งพูดกับเพื่อนอย่างนั้น..."
"ฮึก...นายไม่ได้โกหกแล้วใช่มั้ย?" ฉันถามเค้าทั้งน้ำตา
"ฉัน..." ก่อนที่เค้าจะได้พูดจบ ประตูก็ถูกเปิดออกเสียก่อน!
สมัครสมาชิก