~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~

lesson # 6

ติ๊งๆๆๆ

เสียงของหน้าต่างแชทดังขึ้น...ฉันปาดน้ำตาที่ทำให้การมองเห็นพร่าไปหมดออก

NU_DevilZy says : อย่าคิดมากนะแก

NU_NeMMy says : อืม

ฉันตอบสั้นๆ...เหมือนมือมันหมดแรงไปหมดแล้ว  ทำไมจะต้องด่ากันถึงพ่อแม่ของฉันด้วย! ถ้าจะด่าก็ด่าฉันคนเดียวเด้ะ! แล้วยัยเอ็มอะไรนั่นอีกล่ะ...ก็พี่เชนเค้าไม่ชอบนี่นา- -**

NU_DevilZy says : แกร้องไห้หรือเปล่า?

NU_NeMMy says :  อือ...ร้อง  แก...ฉันออฟไลน์แล้วนะ บาย

ฉันรีบกดไซต์เอาท์ออกทันที แต่ก็แอบอมยิ้มออกมาเล็กน้อย...ขอบใจนะเดที่เป็นห่วงฉันน่ะ!

ปัง!!!

ประตูถูกเปิดออกO_O

"ลูก...ทำไมไม่ลงไปกินข้าวล่ะ? แม่รอหนูตั้งนานแล้วนะ" แม่นั่นเอง...

"ขอโทษค่ะแม่...แต่หนูไม่หิวแล้วล่ะค่ะ  แม่กินไปเลยเถอะค่ะ" ฉันส่งยิ้มให้แม่ เพื่อไม่ให้แม่สังเกตเห็นตาที่บวมแดงจากการร้องไห้

"จะไดเอทหรือไงยัยเนม!...- -**"

"เปล่าๆๆๆ...เนมไม่หิวแล้วจริงๆค่ะ!" ฉันส่ายหน้าดิ๊กๆ

"ถ้าหิวก็ลงไปทำขนมปังทาแยมกินเอาเองละกันนะ...^_^"

"ขอบคุณค่ะแม่^_^"  แม่เดินออกไปจากห้อง...ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเพลียๆ

พ่อจ๋า...ทุกคนเค้าใส่ร้ายพวกเราใช่มั้ยจ๊ะ?...พ่อไม่ได้เป็นคนในร้านที่แม่ทำงานใช่มั้ย?

ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆTOT

น้ำตาของฉันไหลลงมาเป็นเขื่อนแตก...พรุ่งนี้คงไปโรงเรียนไม่ไหวแน่ๆ- - เฮ้อ...หยุดสักวันละกันน่ะ!

ฉันกวาดสายตาไปรอบห้องๆ...มีรูปของฉันกับนังเดหลายต่อหลายรูป ตอนที่เราไปทัศนศึกษา...ไปเข้าค่าย...งานประจำโรงเรียน...แล้วก็รูปเดี่ยวของฉันกับนังเดอีกคนละสองสามรูป...

เรามีกันสองคนจริงๆเลยแฮะ...

ฉันค่อยๆพริ้มตาลงเบาๆ แล้วก็...คร่อกฟรี้v_v...คร่อกฟรี้v_v

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก" ฉันร้องออกมาเสียงดัง...ไอ้นาฬิกาปลุกบ้า!

"เป็นอะไรไปน่ะลูก?" แม่สิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาทั้งผ้ากันเปื้อน

"แฮะๆ...หนูตกใจเสียงนาฬิกาปลุกน่ะคะ" ฉันยิ้มแห้งๆให้แม่  แม่กลับส่งสายตาเขียวปั๊ดกลับมาให้

"ฮึ่ม!...รีบไปอาบน้ำเลย ถ้าช้าเดี๋ยวจะโดนตะหลิวบิน!!!"

"ค่าๆๆๆ" ฉันรีบคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปทันที

และภายในไม่กี่นาทีฉันก็อาบน้ำเสร็จในที่สุด เย้!\(^o^)/

"แม่มีข้าวอะไรกินบ้างคะเนี่ย?" ฉันพูดไปพร้อมกับมัดผมให้เสร็จซะทีนึง- -"

"แม่ทำข้าวผัดให้กินจ๊ะ...กินให้มันหมดล่ะ!" แม่กำชับฉันเสียงหนัก คุณเชื่อมั้ย?...ตั้งแต่ฉันเกิดมาฉันไม่เคยกินข้าวหมดสักครั้งเลยอ่ะ- - ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยจะหิวแค่ไหนอ่ะนะ-.-

"ค่าๆๆ" ฉันตอบรับเสียงหนัก...ไม่มีทางหมดหรอก!

ง่ำๆๆ>)๐(<

"หนูไปแล้วนะคะ แม่!...หวัดดีค่ะ" พอฉันอิ่มแล้วฉันก็รีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งออกไปก่อนที่แม่จะมาเห็นข้าวที่เหลือของฉัน^.^

พอฉันก้าวออกไปก็พบกับ...พบกับ...พบกับ...(อะไรล่ะยะ!)

เด!!!!!!!(โธ่...นึกว่าพี่เชน- -)

"มารับฉันหรอนังเด?"

"อืม...ฉันกลัวว่าจะมีคนมาแอบดักซุ่มตีแกอ่ะดิ"

"หรออออออออ...ขอบใจย่ะ!" ฉันแอบเผลอแลบลิ้นใส่มันไปทีนึงด้วยแหละ ฮี่ๆ>v<

"..." เดเงียบไป งืม...แกล้งแซวมันเล่นหน่อยดีฝ่า~

"เป็นห่วงฉันมากเลยใช่มั้ยล่า~" ฉันเขี่ยคางมันเล่น มันหันมาจับข้อมือฉันไว้ด้วยสายตาน่ากลัว!

ฉันทำผิดไปซะแย้วววYOY

"ฉันกลัวไม่เหลือชะนีให้คบแล้วหรอกย่ะ!!..." เดขยี้หัวฉันเล่นอย่างเมามัน>_<

"โด่...อย่าเลยๆ ความจริงแล้วแกห่วงฉันในฐานะผู้หญิงคนนึงใช่มั้ยล่า~"  เดมองตรงไปแต่ข้างหน้า

"เออ!!!"

O/ / /O

เหนื่อยมั่กๆเลยคร่า~>_< ต้องซ้อมกีฬาสีทุกเย็นเยย ไหนจาการบ้านอีก! เฮ้อ- -...แต่ก็จาพยายามมาอัพให้นะคะ!  แล้วก็อย่าลืมน้า~...โหวตคนละจึ้กสองจึกเปงกำลังใจให้เราด้วยน้า~

วันที่เราจะมาอัพ : จันทร์ อังคาร เสาร์(ถ้าไม่ว่างก็อาจจาไม่ได้อัพนะ)