~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~
lesson # 6
ติ๊งๆๆๆ
เสียงของหน้าต่างแชทดังขึ้น...ฉันปาดน้ำตาที่ทำให้การมองเห็นพร่าไปหมดออก
NU_DevilZy says : อย่าคิดมากนะแก
NU_NeMMy says : อืม
ฉันตอบสั้นๆ...เหมือนมือมันหมดแรงไปหมดแล้ว ทำไมจะต้องด่ากันถึงพ่อแม่ของฉันด้วย! ถ้าจะด่าก็ด่าฉันคนเดียวเด้ะ! แล้วยัยเอ็มอะไรนั่นอีกล่ะ...ก็พี่เชนเค้าไม่ชอบนี่นา- -**
NU_DevilZy says : แกร้องไห้หรือเปล่า?
NU_NeMMy says : อือ...ร้อง แก...ฉันออฟไลน์แล้วนะ บาย
ฉันรีบกดไซต์เอาท์ออกทันที แต่ก็แอบอมยิ้มออกมาเล็กน้อย...ขอบใจนะเดที่เป็นห่วงฉันน่ะ!
ปัง!!!
ประตูถูกเปิดออกO_O
"ลูก...ทำไมไม่ลงไปกินข้าวล่ะ? แม่รอหนูตั้งนานแล้วนะ" แม่นั่นเอง...
"ขอโทษค่ะแม่...แต่หนูไม่หิวแล้วล่ะค่ะ แม่กินไปเลยเถอะค่ะ" ฉันส่งยิ้มให้แม่ เพื่อไม่ให้แม่สังเกตเห็นตาที่บวมแดงจากการร้องไห้
"จะไดเอทหรือไงยัยเนม!...- -**"
"เปล่าๆๆๆ...เนมไม่หิวแล้วจริงๆค่ะ!" ฉันส่ายหน้าดิ๊กๆ
"ถ้าหิวก็ลงไปทำขนมปังทาแยมกินเอาเองละกันนะ...^_^"
"ขอบคุณค่ะแม่^_^" แม่เดินออกไปจากห้อง...ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเพลียๆ
พ่อจ๋า...ทุกคนเค้าใส่ร้ายพวกเราใช่มั้ยจ๊ะ?...พ่อไม่ได้เป็นคนในร้านที่แม่ทำงานใช่มั้ย?
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆTOT
น้ำตาของฉันไหลลงมาเป็นเขื่อนแตก...พรุ่งนี้คงไปโรงเรียนไม่ไหวแน่ๆ- - เฮ้อ...หยุดสักวันละกันน่ะ!
ฉันกวาดสายตาไปรอบห้องๆ...มีรูปของฉันกับนังเดหลายต่อหลายรูป ตอนที่เราไปทัศนศึกษา...ไปเข้าค่าย...งานประจำโรงเรียน...แล้วก็รูปเดี่ยวของฉันกับนังเดอีกคนละสองสามรูป...
เรามีกันสองคนจริงๆเลยแฮะ...
ฉันค่อยๆพริ้มตาลงเบาๆ แล้วก็...คร่อกฟรี้v_v...คร่อกฟรี้v_v
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
"อ๊ากกกกกกกกกกกกก" ฉันร้องออกมาเสียงดัง...ไอ้นาฬิกาปลุกบ้า!
"เป็นอะไรไปน่ะลูก?" แม่สิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาทั้งผ้ากันเปื้อน
"แฮะๆ...หนูตกใจเสียงนาฬิกาปลุกน่ะคะ" ฉันยิ้มแห้งๆให้แม่ แม่กลับส่งสายตาเขียวปั๊ดกลับมาให้
"ฮึ่ม!...รีบไปอาบน้ำเลย ถ้าช้าเดี๋ยวจะโดนตะหลิวบิน!!!"
"ค่าๆๆๆ" ฉันรีบคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปทันที
และภายในไม่กี่นาทีฉันก็อาบน้ำเสร็จในที่สุด เย้!\(^o^)/
"แม่มีข้าวอะไรกินบ้างคะเนี่ย?" ฉันพูดไปพร้อมกับมัดผมให้เสร็จซะทีนึง- -"
"แม่ทำข้าวผัดให้กินจ๊ะ...กินให้มันหมดล่ะ!" แม่กำชับฉันเสียงหนัก คุณเชื่อมั้ย?...ตั้งแต่ฉันเกิดมาฉันไม่เคยกินข้าวหมดสักครั้งเลยอ่ะ- - ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยจะหิวแค่ไหนอ่ะนะ-.-
"ค่าๆๆ" ฉันตอบรับเสียงหนัก...ไม่มีทางหมดหรอก!
ง่ำๆๆ>)๐(<
"หนูไปแล้วนะคะ แม่!...หวัดดีค่ะ" พอฉันอิ่มแล้วฉันก็รีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งออกไปก่อนที่แม่จะมาเห็นข้าวที่เหลือของฉัน^.^
พอฉันก้าวออกไปก็พบกับ...พบกับ...พบกับ...(อะไรล่ะยะ!)
เด!!!!!!!(โธ่...นึกว่าพี่เชน- -)
"มารับฉันหรอนังเด?"
"อืม...ฉันกลัวว่าจะมีคนมาแอบดักซุ่มตีแกอ่ะดิ"
"หรออออออออ...ขอบใจย่ะ!" ฉันแอบเผลอแลบลิ้นใส่มันไปทีนึงด้วยแหละ ฮี่ๆ>v<
"..." เดเงียบไป งืม...แกล้งแซวมันเล่นหน่อยดีฝ่า~
"เป็นห่วงฉันมากเลยใช่มั้ยล่า~" ฉันเขี่ยคางมันเล่น มันหันมาจับข้อมือฉันไว้ด้วยสายตาน่ากลัว!
ฉันทำผิดไปซะแย้วววYOY
"ฉันกลัวไม่เหลือชะนีให้คบแล้วหรอกย่ะ!!..." เดขยี้หัวฉันเล่นอย่างเมามัน>_<
"โด่...อย่าเลยๆ ความจริงแล้วแกห่วงฉันในฐานะผู้หญิงคนนึงใช่มั้ยล่า~" เดมองตรงไปแต่ข้างหน้า
"เออ!!!"
O/ / /O
เหนื่อยมั่กๆเลยคร่า~>_< ต้องซ้อมกีฬาสีทุกเย็นเยย ไหนจาการบ้านอีก! เฮ้อ- -...แต่ก็จาพยายามมาอัพให้นะคะ! แล้วก็อย่าลืมน้า~...โหวตคนละจึ้กสองจึกเปงกำลังใจให้เราด้วยน้า~
วันที่เราจะมาอัพ : จันทร์ อังคาร เสาร์(ถ้าไม่ว่างก็อาจจาไม่ได้อัพนะ)
สมัครสมาชิก