~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~
lesson # 8
"เด..." ฉันเรียกมันด้วยสายตาเลื่อนลอย
"หือ??" มันเงยหน้าขึ้นมามองฉันพร้อมกับวางปากกาลง
"ขอลอกหน่อยเด้ะ!!>_<"
โป๊ก!!!
โฮๆๆๆTOT เจ็บนะเฟ้ยไอ้เพื่อนบ้า!
"ฉันก็นึกว่าเรื่องอะไร! ตุ๊ย!...ไอ้ทุเรศ" เดด่าฉันเป็นชุด- -
"ขอโทษๆ...แต่ว่า ขอลอกหน่อยเด้ะ น้าๆๆ" ฉันเขย่าแขนมันแรงๆ
"ไม่ๆๆ ทำเองสิยะ..."
"ใจร้ายT T"
"ฉันหวังดีย่ะนังเนม! ฉันไม่อยากให้แกโง่ไปตลอดศก เข้าใจมั้ย!-0-"
"ม่ายๆๆ...ยางงายฉันก็จาลอกกก" ฉันดื้อเป็นเด็กๆ
"งั้น...แกก็ขอเบอร์พี่ชินมาให้ฉันสิ!" เดพูดอย่างวางมาด
"โฮ่...ไม่ลอกก็ด้ะ ฉันอายจนจะแทบแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้วเนี่ย(เรื่องเมื่อคราวก่อนอ่า)"
"ดี๊..." เดพูดยิ้มๆ นั่นยิ่งทำให้ฉันโมโห...อ๊ากกกกกกกก โมโหเฟ้ยโมโห!!!
"ฮึ่มๆๆ" ฉันจึงได้แต่ครางฮึ่มๆรบกวนนังเดไปเรื่อยๆ เหอๆ-v-
"ฮ่ะๆๆๆๆ"
"หัวเราะอะไรวะฮะ- -" ฉันกระแทกเสียงใส่มัน
"เคๆ...ให้ยืมลอกก็ด้ะ ฉันเสร็จพอดี อ้ะ!" เดยื่นสมุดมาให้ฉัน ฉันทำเป็นหน้างอใส่
"ชิ!"
"ไม่ลอกหรออออ" เดส่ายสมุดไปมาอย่างยั่วยวน "ถ้าแกทำถูกหมด...คะแนนอันน้อยนิดของแกก็คงจะเยอะขึ้นอ่ะนะ~~~"
อ๊ากกกกกกกกก ทนไม่ไหวแล้วว้อยยยยยย
"เออ! ลอกก็ลอก!!!" ฉันกระชากสมุดมาจากมือของมัน ฮิ้ว~~~~...อาจารย์ขา เตรียมเพิ่มคะแนนให้หนูด้วยเลย ฮี่ๆๆ
"ทำฟอร์มไปได้นะแก๊" เดเฉดหัวฉันเบาๆ
"แง่งๆๆๆ" ฉันแยกเขี้ยวใส่มัน...อย่ากวนตอนคนกำลังลอกเด้ะ!
"ฮ่าๆๆ"
แล้วออดก็ดังขึ้นกลบเสียงหัวเราะของนังเดมัน...
"จะกลับบ้านเลยรึเปล่านังเนม?" เดหันมาถามฉันที่กำลังเลียไอติมแผลบๆ
"อือ"
"งั้นก็รีบเดินเด้ะ...ดูดิ้ เมฆครึ้มมาแล้วเนี่ย"
"อือ"
"อือแล้วก็ทำสิโว้ยยย" เดสบถออกมาอย่างโมโห ฉันหันไปมองมันอย่างตกใจ
"เป็นอะไรไปง่ะT^T"
"ฉันอารมณ์เสียๆ...ฉันอยากรีบกลับบ้านเข้าใจมั้ย!!!" เดพูดพร้อมกระชากแขนฉันให้เดินเร็วขึ้น
"แกจะรีบไปไหนนักวะ!" ฉันสะบัดแขนทิ้ง...อันที่จริงฉันกำลังรอพี่เชนอยู่แหละ^_^
"งั้นก็ตามใจ!...ฉันกลับคนเดียวก็ได้วะแม่งเอ๊ย!!!" เดพูดเสียงโกรธ ก่อนจะเดินอย่างเชิดๆจากไป- -*
ง่า...แล้วพี่เชนอยู่ไหนของเค้าน้า~
อ๊ะO_o...อยู่นั่นไงๆ กำลังคุยอยู่กับ...ยัยเอ็มนี่นาO.O ท่าจะให้ฉันดูจากปากและก็สถานการณ์อ่ะนะ- -
'พี่ไม่ชอบเอ็มเลยหรอคะT^T'
'ไม่!...พี่ชอบเนม!'
'เนมมันดีกว่าเอ็มตรงไหน! เอ็มน่ารักกว่าตั้งเยอะ'
'เอ็มไม่มีสิทธิ์มาตัดสินหัวใจของพี่...พี่เลือกเนม!'
(นางเอกดูจะเข้าข้างตัวเองจังเลยนะ- -)
แล้วพี่เชนก็หันมาทางฉัน ทันทีที่เค้าเห็นฉันเค้าก็รีบตรงมาหาฉันทันที!
"เนม..."
"มีอะไรหรอคะพี่เชน?"
"กลับบ้านกันเถอะครับ พี่จะไปส่ง" พี่เชนโอบใหล่ของฉันเอาไว้จนใหล่ของเราเกยกัน>_< โชคดีชะมัดเลยอ่ะ!
แปะ แปะ
"ฝะ ฝนตก?" ฉันพูดออกมา พี่เชนรีบควานหาของในกระเป๋าทันที
"ไม่เป็นไรนะครับน้องเนม...พี่มีร่มครับ" พี่เชนนี่เตรียมการดีจังเลยแฮะ^_^ พี่เชนกางร่มสีดำออก...ดูโรแมนติกชะมัด!
ฉันกับพี่เชนเดินมาเรื่อยๆ...ฉันไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ คงเพราะเขินล่ะมั้งนะ-v-
"หือO_O?" ฉันมองดูร่มสีฟ้าอ่อนที่ถูกกางทิ้งไว้อยู่ริมทางอย่างแปลกใจ...
ร่มของเดนี่นา!!!
ทำไมมันถึงมาวางทิ้งไว้อยู่ตรงนี้ล่ะ?
"มีอะไรหรือครับน้องเนม?"
"คือ...นี่มันร่มของเพื่อนเนมน่ะค่ะ ขอเนมเก็บหน่อยได้มั้ยคะ?"
"ได้สิ!" ฉันรีบวิ่งเข้าไปเก็บอย่างรวดเร็ว ร่มนี้มันออกจะเก่านิดๆ...เป็นร่มที่เดมักจะกางกับฉันเสมอ...
"เดี๋ยวส่งเนมตรงนี้ก็พอค่ะ...ขอบคุณนะคะที่มาส่งเนม^ ^" ฉันรีบบอกลาพี่เชน
"ครับ...แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะครับ"
"ค่ะ" ฉันหมุนตัวหันหลังกลับทันที...
"น้องเนมครับ!"
"อะ อะไรคะ" ฉันหันกลับมาอย่างตกใจ
จุ๊บ~~~
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด พี่เดหอมแก้มของฉัน>/ / /๐/ / /<
"หลับฝันดีด้วยนะครับ"
"ค่ะ" ฉันตอบอย่างเอ๋อๆ...ก็คนมันช็อคนี่นา เหอๆ
พี่เชนหอมแก้ม ตึงๆ พี่เชนหอมแก้ม ตึงๆ
>/ / /0/ / /<
อ่า...ขอแค่ตอนเดียวนะคะT^T เพิ่งกลับจากเรียนพิเศษก็มานั่งอัพเยย...แถมปวดหัวมั่กๆ ไม่สบายอยู่อ่ะค่ะTOT
แต่จะพยายามมาอัพนะ!!!
อยากจะลองส่งไปให้สำนักพิมพ์เลิพเบอร์รี่จังเลยอ่าค่ะ>_< แต่คิดว่าคงจะไม่ได้อ่ะนะ เหอๆ-*-
บะบายจร้า~~~~
สมัครสมาชิก