~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~
lesson # 17
ฮ้าวๆๆ~~ วันนี้เป็นวันอาทิตย์แล้วแหละ ฮิฮะๆ>.< (จะดีใจอะไรนักหนายะ- -) ก็วันนี้มีการ์ตูนให้ดูนี่นา! ฉันจะดูการ์ตูนๆ^ ^
"ตื่นแล้วหรอจ๊ะเนม" แม่ทักฉัน
"ค่า~~" ฉันลากเสียงยาวพร้อมกับรีบถลาไปที่โซฟาหน้าทีวีตัวโปรดทันที! โดราเอมอนจะมาหรือยังน้า>_<
"ทำไมวันนี้ดูมีความสุขจังเลยล่ะจ๊ะ" แม่ถามฉันขึ้น ทำไมอยู่ดีๆหน้าฉันถึงร้อนๆนะ! ตายแล้วๆ
"ก็...นิดหน่อยอ่ะค่ะแม่ แหะๆ" ฉันส่งยิ้มแห้งๆไปให้ กรี๊ดๆๆๆ ตื่นทันโดราเอมอนพอดีเลยง่ะ>.<
"แล้วเมื่อวานสนุกมั้ย?" โอยๆๆ...อย่าถามจิ! ดูดิ...ไม่มีสมาธิดูการ์ตูนเยยT^T เดนี่ก็อีกคน...ทำเอาฉันหวั่นไหวไปหมดแล้ว!!!
"ก็สนุกค่ะ...แต่เสียดายที่ฝนตก" ฉันตอบทั้งๆที่ตายังคงจับจ้องอยู่ที่ทีวี
"อ่าหรอ..." แล้วแม่ก็เงียบไปในที่สุด ฉันจะได้ดูการ์ตูนด้วยความสบายใจซะที!!!
"555+" ฉันหัวเราะอย่างสนุกสนาน! ก็โดราเอมอนตอนนี้น่ะสิ...ตลกชะมัดเลยอ่ะ ^o^
"แล้วไม่มีการบ้านหรอจ๊ะ?"
"ฮ่าๆๆ...เอิ๊กO_O" กะ การบ้านอย่างนั้นหรอ? กรี๊ดๆๆๆ ฉันยังไม่ไดแตะมันเลยจั๊กติ๊ดนึงอ่าT T...ไหนจะเคมี คณิต สังคม และอีกบานตะไท! คนที่จะช่วยฉันได้ก็มีมันอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ!!!
นังเด!!!!
แต่...ฉันยังกล้าๆกลัวๆที่จะเจอหน้ามันอยู่เลยนี่นา- - โฮๆๆ บังอาจมาขโมยจูบแรกของฉัน>/ / /<
"ว่าไงจ๊ะ?" แม่เค้นเสียงอีกรอบ แงๆๆ แม่น่ากลัว
"ดะ เดี๋ยวหนูจะไปทำบ้านนังเดมัน เอ้ย! บ้านของเดเค้านะคะแม่" พูดจบฉันก็รีบวิ่งปรู๊ดขึ้นห้องไปหยิบการบ้านลงมาทันที อดดูการ์ตูนเลยเห็นมั้ยเนี่ย เจ้าพวกการบ้านบ้า!!!
ขอให้เดอยู่บ้านทีเฮอะ>/\<...
"มีอะไรหรอเนม?" โชคดีชะมัด! นังเดมันอยู่บ้าน!!!
"ก็...การบ้านฉันยังไม่เสร็จเลยอ่ะดิ ช่วยฉันหน่อยน้านังเดวิ่ล^/\^" เดทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน ทำไมอ้ะ! ฉันทำอะไรผิดหรือไง- -?
"อย่าเรียกฉันว่านังเดวิ่ลได้มั้ย?" เดบอกเสียงเรียบ
"ทำไมอ้ะ! แต่ก่อนแกก็บอกว่าชอบจะตายไปนี่นา"
"แต่ก่อนกับเดี๋ยวนี้มันก็ไม่เหมือนกันแล้วนี่..." เดพูดพร้อมกับเดินนำหน้าพาฉันเข้าบ้านไป เป็นอะไรของเค้าวะ- -
"แกเป็นอะไรของแกวะเนี่ยเด?" ฉันพูดพร้อมกับดึงแขนให้มันหันมาเผชิญหน้ากับฉัน!
"...เปล่า..."
"เปล่าบ้านแกดิ้! มันไม่สมกับเป็นแกเลยนะเว้ย!!!" ฉันตะคอกใส่หน้าของมัน
"แล้วอย่างไหนมันถึงจะสมกับเป็นฉันล่ะ!? ต้องตุ้งติ้งอยู่ตลอดเวลาใช่มั้ย? ต้องคอยทำท่าสะดีดสะดิ้งอย่างนั้นใช่มั้ย?" เดเองก็ตะคอกกลับมาเหมือน กัน...
"ฉันยังไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นเลยนะเว้ย"
"เออ!...ฉันมันเป็นตุ๊ดเป็นแต๋ว! เป็นเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งของแก พอใจมั้ย!!!" โอ๊ยๆ...ยิ่งพูดก็ยิ่งไม่รู้เรื่อง!!!
"พอเหอะเด..." ฉันบอกเสียงเนือยๆ
"เนม!...เธอเคยมองฉันในแบบผู้ชายคนนึงมั่งหรือเปล่า!!!" เดตะคอกเสียงดังพร้อมกับรั้งแขนของฉันเอาไว้
"ไม่เคย!!!!!" ฉันตอบกลับแบบไม่ต้องคิด! เดมีสีหน้าที่สลดลงเล็กน้อย
"ฮึ่ม..." เดครางฮึ่มๆ ก่อนจะคว้าฉันเข้าไป...เข้าไป...เข้าไปจะ จูบO[]O
"หึย...ปล่อยนะ!" ฉันพยายามดิ้นสุดแรงเกิด! แต่ไม่มีทีท่าว่าจะหลุดเลยแม้แต่น้อย!
เพียะ!!!
ฉันตบเข้าที่หน้าของเดอย่างจัง! ฉันยืนหายใจหอบฮั่กทั้งน้ำตา...ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันคนนี้คือใคร? เค้าไม่ใช่เดคนเดิมอีกแล้วใช่มั้ย?
"ฉะ ฉันขอโทษ..." เดบอกเสียงอ่อยพร้อมกับเข้ามาเช็ดน้ำตาให้ฉัน
"อย่า!!!" ฉันปัดมือเค้าออก!
"เนม...ฉัน ฉันแค่...ล้อเล่นเฉยๆ"
ล้อเล่น? นี่ฉันหูฝาดไปใช่มั้ย?...ทำไมฉันถึงได้ยินว่าสิ่งที่เค้าทำลงไปคือการล้อเล่น?
"จูบเมื่อวานนี้นายก็แค่ล้อเล่นใช่มั้ยเด?" ฉันถามเสียงสั่น...
"..." เดไม่ตอบเอาแต่ก้มหน้านิ่ง
"ฮือๆ...ทำไมนายไม่พูดล่ะเด!! นายล้อเล่นใช่มั้ย? นายเอาจูบแรกของฉันมาล้อเล่นใช่มั้ย!!!" ฉันตวาดพร้อมกับทุบอกของเค้า
"เธอฟังฉันก่อนสิเนม..."
"นายก็พูดมาสิ!!!" ฉันจ้องตาเค้าทั้งน้ำตา
"คือ..."
ไม่เข้าใจเลย! ทำไมเวลาผู้หญิงไม่ฟังเหตุผล ผู้ชายก็อยากจะเล่าเสียเหลือเกิน! ที่พอผู้หญิงจะฟัง กลับไม่พูด!!!!
"ฉันไม่ใช่ผู้หญิงข้างถนนที่นายจะมาล้อเล่นกันแบบนี้นะเด!!!...ฮึก ฉันผิดหวังในตัวนายชะมัด!" ฉันกระแทกเสียงใส่เค้าก่อนจะวิ่งออกจากบ้านของเดไป...
ทำไมถึงเสียใจมากมายขนาดนี้นะ!...ทำไมหัวใจของเราถึงสั่นขนาดนี้? ทำไมถึงเสียใจเหลือเกินที่เดทำแบบนั้น?...ทั้งๆที่เดมันก็เป็นแค่...'เพื่อน'...
"ว้าย! ทำไมลูกถึงร้องไห้ขนาดนั้นล่ะจ้ะ!!!" แม่ถลาเข้ามาหาฉันทันที
"ฮือๆๆๆ..." ฉันทิ้งตัวลงนั่งร้องไห้ตรงนั้นทันที ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเสียใจขนาดนั้น...
นี่เราเองก็...รักเดหรอ? มันจะใช่ได้ยังไงกันล่ะ!...เดมันทำตัวเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วมาตลอดเป็นปีๆ อยู่ดีๆก็มาเปลี่ยนเป็นผู้ชายทั้งแท่ง! ใครจะไปปรับตัวทัน!!!
แล้วถ้าเรารักเด...พี่เชนเราเอาไปไว้ที่ไหนกันนะ? เฮ้อ...ทำไมปัญหามันเยอะขนาดนี้Y.Y
"ร้องไห้พอหรือยังจ๊ะลูก^ ^" แม่ยังคงส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจมาให้ฉันเหมือนเคย
"ค่ะ..."
"แล้วตกลง...ร้องไห้เรื่องอะไร?"
"คือ...เมื่อกี้นี้ หนูหกล้มตรงหน้าบ้านน่ะค่ะ แหะๆ" แม่จะเชื่อมั้ยน้อ!
"แล้วทำไมถึงหกล้มซะล่ะ! เห็นไปบ้านของเดไม่ใช่หรอ?"
"ก็...หนูลืมของเลยว่าจะกลับมาเอาแล้วก็เลย ล้มอ่ะค่ะ..."
"เจ็บมากมั้ย? ไปทำแผลสิ" แม่ค่อยๆพยุงฉันขึ้น
"ไม่ต้องหรอกค่ะแม่...ไม่ได้มีแผลอะไรมากหรอกค่ะ"
"แล้วทำไมร้องไห้ซะขนาดนั้นล่ะจ๊ะ?" ทำไมแม่ถึงถามเยอะขนาดนี้เนี่ย กลัวไม่มีบทหรือไงอ้ะ!!!
"คือ...ช่างเถอะค่ะแม่! เนมขอตัวนะคะ" ฉันพูดก่อนจะรีบวิ่งขึ้นห้องไป!
ฉันทิ้งตัวเองลงบนเตียง...'เนม!...เธอเคยมองฉันในแบบผู้ชายคนนึงมั่งหรือเปล่า!!!'...'ไม่เคย!!!' ....ทำไมตอนนั้นฉันถึงได้ปฏิเสธไปเร็วขนาดนั้นนะ?
ความจริงก็เคยอยู่หรอก...แต่มันก็บางครั้งบางคราว จนลืมไปบ้างแล้วนี่! อ๊ากๆๆๆ หยุดคิดซะทียัยเนม! ฉันจะไม่คิดถึงเดอีกแล้ว!...คนที่ทำร้ายน้ำใจฉัน!!!
ฮือๆT T...ฉันเกลียดเดที่สุดเลย!!!!
"เนมไปก่อนนะคะแม่^ ^" ฉันบอกลาแม่ก่อนจะเปิดประตูบ้านออกไป...
เฮือกO_O...เด!!!
"เรื่องเมื่อวานนี้..." เดเปิดปากพูดขึ้นก่อน
"ช่างเหอะ...ไม่ต้องเล่าแล้ว ฉันไม่อยากฟัง" ฉันพูดเสียงเรียบพร้อมกับตีหน้าเชิด
"แต่เนม..." เดทำน้ำเสียงเว้าวอนจนฉันแทบใจอ่อน!
"ฉันเข้าใจแล้วเด ฉันเข้าใจ...นายคงทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบนั่นแหละนะ ตอนที่ดรีมเวิร์ลก็ด้วย..."
"ไม่ใช่นะเนม!!!" เค้าเริ่มเสียงแข็ง "เธออย่าคิดอะไรไปเองได้มั้ย!!!"
"นายมีสิทธ์อะไรมาห้ามฉันคิดล่ะ?"
"เนม..." เค้าเรียกชื่อฉันเสียงเบาๆ
"อะไรอีกล่ะ?"
"ฉันอยากให้เธอลืม...เดวิ่ลคนนั้น ได้มั้ย?" เหมือนหัวใจของฉันหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม! เดบอกว่าให้ฉันลืมเดอย่างนั้นหรอ!!! งงวุ้ย- -
"ไม่เข้าใจ..."
"ให้เธอลืมนังเดวิ่ลที่เป็นตุ๊ดเป็นแต๋ว...แล้วจะมีเดคนใหม่ ที่เป็นผู้ชายมากกว่าเดิม สุภาพบุรุษมากกว่าเดิม..." ฉันหยุดยืนนิ่งฟังเค้าพูด
"ฉัน...จะไม่ทำ"
"เพราะเธอรักพี่เชนใช่มั้ย?"
"เกี่ยวอะไรกับพี่เชนด้วยเล่า!!!" ฉันตวาดใส่เค้า
"เธอกลัวเนม!...กลัวที่จะเผลอใจให้ฉันใช่มั้ย! ถ้าเธอไม่ได้คิดอะไรกับฉันจริงๆ เธอก็เลือกที่จะตอบว่า'ฉันจะลืมนังเดวิ่ล!' ...แต่ที่เธอไม่อยากลืม ก็เพราะเธอกลัว!!!"
"หลงตัวเอง!!!!!" ฉันเริ่มมีน้ำตามาเอ่อๆ "ที่ฉันไม่อยากลืม...ก็เพราะฉันชอบตอนที่นายเป็นนังเดวิ่ลมากกว่า...ฉันรู้สึกดีกว่าการที่ได้อยู่ใกล้นายในตอนนี้ซะอีก ฮึก..." ฉันปาดน้ำตาทิ้งทันที
"นั่นสินะ...ฉันคงหลงตัวเองจริงๆ" เดพูดเสียงแผ่ว พร้อมกับก้มหน้านิ่ง
"เอ่อ..."
"แต่ฉัน...จะไม่มีทางกลับไปเป็นนังเดวิ่ลคนนั้นอีกแล้ว! เพราะฉัน...เพราะฉันรักเธอไงเนม!!!!!"
"หาO{}O"
เอาแล้วๆ เรื่องชักจะมันขึ้นซะแล้วล่ะสิ!(รึเปล่า- -?) แต่ถ้ามะยอมโหวตมะยอมเม้นท์ เดี๋ยวเจอดีๆ เดี๋ยวจะส่งพี่เชนกับเนมไปขโมยหัวใจซะเรย อิอิ^ ^
สมัครสมาชิก