~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~
lesson # 19
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก>[]<
ไอ้พี่เชนมันบังอาจจูบเนม!!! ผมไม่ย๊อมมมมมมมม กล้าดียังไงวะฮะ- -++ ผมคิดในใจอย่างโมโหก่อนจะค่อยๆปิดประตูดาดฟ้า...ไม่เห็นอาจจะดีกว่าT^T
"O_O"
"O/ / /O" ผมสะดุ้งเล็กน้อยกับผู้หญิงที่ยืนหน้าแดงอยู่ข้างหน้าผม ทำไมต้องหน้าแดงด้วยวะ- -
"เอ่อ...อ่า...คือ...พะ พี่เด...ค่ะ...คะ" เธอพูดอย่างตะกุกตะกัก- -
"ครับ!?" เอาอีกและ...หน้าแดงยิ่งกว่าเมื่อกี้อีกง่ะ- - จะมาสารภาพรักหรือไงฮะ!!!
"คือ...น้องชอบพี่เดมากเลยค่ะ>/ / /๐/ / /<"
"หาO[]O" ผมสะดุ้งโหยง...มีคนมาสารภาพรักผมเนี่ยน้า!!! ยัยนี่มัน ประสาทกลับหรือเปล่าเนี่ยฮะ!
">_<" เธอก้มหน้านิ่ง ตัวก็ดูเหมือนจะสั่นๆ ความจริงแล้ว...เวลาที่มีคนมาสารภาพรักอ่ะ ปฏิเสธไปให้ชัดเลยว่าไม่ชอบถ้าเราไม่ชอบเค้า อย่าปล่อยให้มันเป็นความหวัง...
"คือ...พี่ยังไม่รู้จักน้องเลยนะครับ เพราะงั้น...พี่ขอแค่รู้ความรู้สึกของน้องก็แล้วกันนะ^^" ผมตอบยิ้มๆ เธอเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับส่งสายตาวิ้งๆ
"น้องชื่อน้ำข้าวค่ะ...อยู่ม.4/10 ทีนี้พี่ก็รู้จักน้องแล้วนะคะ!" เธอพูดเร็ว ปร๋อ...พอพูดจบหน้าเน้อนี่ก็แดงซะยิ่งกว่าราดมะเขือเทศ!
"อ่า...ครับ^^;;" ผมส่งยิ้มแหยๆไปให้...ไม่อยากให้เนมมาเห็นเล๊ยย! ถ้าเห็นเดี๋ยวน้องน้ำข้าวโดนตบ เหอๆ(เข้าข้างตัวเองจริงๆ- -)
"ขอเบอร์พี่เค้าสิยัยข้าว!" เสียงของพวกเพื่อนดังขึ้นจากข้างหลังของน้องเค้า...มาเป็นฝูงเลยน้าเนี่ย~
"อ่า...>/ / /<"
"ว่ายังไงครับ^^"
"ข้าวขอเบอร์พี่เดได้มั้ยคะ?" เธอเหลือบมองผมโดยไม่มองหน้าตรงๆ จะอายไปถึงไหนน้อ~~
ปัง!!!
ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับคนสองคนที่เดินออกมา...เนมกับ(ไอ้)พี่เชน ฮึ่ม...เห็นแล้วโมโหเฟ้ยยยย(-[]-+)
"เบอร์ของพี่...08X-XXX-XXXXครับ^^" เอาวะ...ลองดูหน่อย ถ้าเนมหึงผมสักหน่อยก็คงจะดีล่ะ!
"ขะ ขอบคุณพี่เดมากเลยนะคะ!...ข้าวไปก่อนนะคะ^^" เธอส่งรอยยิ้มอันบริสุทธิ์มาให้...เห็นแล้วรู้สึกผิดแฮะ- - ขอโทษทีนะน้ำข้าว...ที่พี่ใช้ความรู้สึกเธอมาทำแบบนี้น่ะ...
"เนื้อหอมจังเลยนะเราเนี่ย^^" พี่เชนพูดขึ้นพร้อมกับมาต่อยแขนผมเบาๆ ...ไม่ต้องมาต่อยเลยๆเดี๋ยวติดเสนียด!
"นั่นน่ะซี้~~" เนมพูดขึ้น...ดูจะประชดนิดๆแฮะ-v- ฮี่ๆ
"เดี๋ยวพี่ไปก่อนนะครับน้องเนม^^...แล้วเจอกันตอนเย็นนะครับ"
"ค่า~" เนมพูดก่อนจะกระโดดเข้าไปจุ๊บแก้มพี่เชนเบาๆหนึ่งที...โมโห>0<
และแล้ว...ตรงนี้ก็มีแต่ผมกับเนมสองต่อสอง กึ๋ยๆ-..-
"เมื่อกี้...ใครหรอเด?" เอาแล้วๆ...เริ่มถามแล้ว!
"น้องน้ำข้าว...เค้ามาสารภาพรักน่ะ" ผมตอบอย่างอมยิ้มแต่ไม่ให้เนมสังเกตเห็น
"แล้วนาย...ชอบน้องเค้ามั้ยล่ะ?"
"ไม่รู้สิ..." ผมตอบอย่างลอยหน้าลอยตา
"ไม่รู้...แต่ถึงขั้นให้เบอร์เลยเนี่ยนะ!?" เนมจ้องหน้าผมเขม็ง ผมส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้ก่อนจะพูด
"ก็แค่อยากลองดู...น้องเค้าก็น่ารักดี ไม่เสียหายอะไรนี่"
"ไม่ได้นะ!!!!!!!!" เนมตวาดเสียงดัง
"เอ๋O_O?" ถ้าเมื่อกี้ผมฟังไม่ผิด...มันคงจะหมายความว่า...เนมไม่อยากให้ผมคบกับน้องน้ำข้าวแหละ ฮิๆ^.^
"เอ้ย!...ปล่าวๆ ช่างเหอะ...มันเป็นเรื่องของนายนี่นา" เนมพูดเสียงอ่อยก่อนจะหันหลังให้ผมแล้วออกเดิน
"เธอหึงฉันใช่มั้ยเนม~~" ผมพูดออกไปลอยๆ ทำอาเนมหยุดชะงักจากการเดินหันขวับกลับมาหาผมทันที และที่สำคัญ...หน้าเธอแดงเอามากๆเลยล่ะ!
"บ้า!>/ / /<" เธอว่าพลางกระทืบเท้าอย่างโมโห
"แล้วหน้าแดงทำไมล่ะ~~"
"ก็...อากาศมันร้อน!!!" เธอตะคอกใส่ผมอีกครั้งก่อนจะออกวิ่ง และก็หายจากสายตาผมไปในที่สุด ฮึๆ...น่ารักชะมัด>.<
มันได้ผลจริงๆด้วย~...เนมเริ่มหึงผมแล้วล่ะ!
เลิกเรียน...
"รอพี่เชนหรอเนม?" ผมเดินเข้าไปถามเธอทั้งๆที่รู้อยู่...ก็>_<คนมันอยากคุยด้วยนี่นา!!!
"อือ..." เธอตอบทั้งๆที่ยังไม่ละสายตาจากมือถือ "พี่เชนไม่ยอมรับโทรศัพท์เลยอ่ะเด..." เนมบอกเสียงเศร้าๆ
"...งั้นไปหาที่นั่งรอกันมั้ย?"
"ที่ไหน?"
"ก็...ร้านไอติมใกล้ๆโรงเรียนนี่ไง^^ ฉันเลี้ยงเอง...จะไปหรือเปล่า?" ผมถาม
"เลี้ยงด้วยหรอ...อืม...งั้นก็ไปกัน!!!" เนมบอกอย่างร่าเริงพร้อมกับเข้ามาควงแขนผมให้ผมออกเดินเร็วๆ อย่าใกล้ผมมากนักล่ะเนม...หัวใจมันเต้นแรงจนจะทะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว!!
ผมเดินอมยิ้มมาที่ร้านไอติมโดยที่ยัยเนม วิ่งมาถึงก่อนแถมสั่งรอแล้วด้วย! ยัยนี่มันเร็วจริงจริ๊ง!
"สั่งอะไรไปมั่งแล้วล่ะ?" ผมถามพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามเธอ
"ก็...ไอติมรสสตรอเบอร์รี่ถ้วยพิเศษ 2 ถ้วย!" เธอว่าพลางยิ้มแป้น มันน่ารักมากๆเลยล่ะ!!!
"อ้าว...ไม่เห็นสั่งให้มั่งเลย" ผมพูดปนน้อยใจ
"ขอโทษๆ...เดี๋ยวฉันไปสั่งให้ละกัน เอาช็อกโกแลตใช่ม้า~"
"อืม^ ^" ผมชอบเนมที่ตรงนี้แหละน้า~...ใสๆซื่อๆ...บางครั้งก็ดูเหมือน เด็กๆ บางครั้งก็ผู้ใหญ่เสียเหลือเกิ๊น!
ในที่สุด...ไอติมสี่ถ้วยยักษ์ก็วางลงตรงหน้าของเราสองคน! ผมมองพร้อมกับเลียปากแผลบๆ อยากกินที่ซู๊ด~!!
"กินเลยน้า~~" เนมบอกเสียงใสก่อนจะเริ่มสวาปามไอติมถ้วยแรก
"ฮ่าๆๆๆ" ผมปล่อยก๊ากออกมากับท่ากินของเธอคนนี้! หมดสวยไปเลยจริงๆ!
"ขำอะไร-*-" เธอขมวดคิ้วเสียปมใหญ่ ดูสิ...มีไอติมติดรอบปากเลยเนี่ย!
"ฮ่าๆ...อยู่นิ่งๆละกันจะเช็ดให้" ผมเอื้อมไปหยิบกระดาศทิชชู่สีชมพูหวานแหววมาเช็ดปากของเนม...
ผมค่อยๆเช็ดไปรอบๆปากของเล็กๆ บางๆของเนม เฮ้อ...เห็นแล้วอยากจูบ>..<(หื่นแล้วไง)
"เรียบร้อย!"
"-/ / /- ขะ ขอบใจนะ" เนมบอกเสียงขาดๆหายๆ คาดว่ามาจากอาการเขินหรือยังไงก็ไม่รู้...แต่หน้าเธอนี่แดงแปร๊ดมากๆเลยล่ะ!
"^^" ในขณะที่ผมกำลังมองเธอกินไอติมอย่างเอร็ดอร่อยอยู่นั้น เนมก็สะดุ้งขึ้นมา! อ้อ...มีคนโทรเข้ามือถือเธอนี่เอง!
"ฮาโหล~~~" เธอดัดเสียงเป็นเด็กๆ เฮอะ!...พี่เชนโทรมาล่ะสิ!
"เนมอยู่ร้านไอติมข้างๆโรงเรียนเนี่ยอ่ะค่ะพี่เชน^^" นั่นไง...ถ้าซื้อหวยก็คงถูกไปแล้วเรียบร้อย!!!
"ค่ะ...ค่า...จะมาหาที่ร้านหรอคะ?...ได้ๆๆ" ไม่ได้โว้ย!! แล้วเนมก็เก็บโทรศัพท์มือถือตัวเองเข้ากระเป๋าไป เธอส่งยิ้มแหยๆมาให้ผม
"เดี๋ยวพี่เชนจะมาอ่า...ไม่ว่ากันนะ" เธออ้อนได้อย่างน่ารัก! แบบนี้ใครๆก็ใจอ่อน!!!
"อือ" อยากจะพูดเหลือเกิ๊น...'ฉันไม่ได้อยากให้พี่เชนมาเลยรู้มั้ยเนม! ฉันเกลียดพี่เชน...ที่ฉันเกลียดพี่เชนก็เพราะว่ามันมาคบกับเธอน่ะสิ เนม!!!'>>ใครจะกล้าพูดกันล่ะT.T
สักพัก หนุ่มหล่อหน้าตาดีที่มีชื่อว่าเชนก็เดินอย่างอาดๆเข้ามาในร้านไอติม และก็ตรงมาที่โต๊ะของเรา! ถ้าเป็นผมคนก่อนคงจะกรี๊ดกร๊าดอยู่ในใจ...แต่ตอนนี้มันไม่ใช่! ผมเกลียดไอ้หมอนี่เข้ากระดูกดำเลยล่ะ!
"ทำไมกินเยอะจังเลยล่ะเนม^^" พี่เชนถามกลั้วหัวเราะ เมื่อเห็นว่าไอติมถ้วยยักษ์ถูกฟาดเรียบจนไม่เหลือหลอ
"ก็มันอร่อยนี่นา>/ / /<" เนมตอบยิ้มๆ ทำไมไม่พูดคุยกับผมแบบนี้บ้างนะ!!!
"ฮ่ะๆ...พี่ขอนั่งด้วยคนสิเนม"
"เชิญเลยค่ะ" เนมกระเถิบให้พี่เชนนั่งด้วย...อ๊าก! สองคนนี้ยังนั่งจับมือกันอีก เห็นแล้วโมโหว่ะ!
จุ๊บ~ อ๊ากกกก ไอ้พี่เชนมันหอมแก้มเนม!!! มันกล้าดียังไงวะเนี่ย มึงมีสิทธิ์อะไรฮะไอ้เชน>[]<++(หวายๆ เดน่ากลัวT^T)
ทนไม่ไหวแล้วว้อย!!!!
ผมลุกขึ้นมา แล้วกระชากแขนของเนมให้ลุกขึ้นมาประจัญหน้ากับผม ฮ่าๆ มือหลุดออกจากกันแล้วเว้ย!
"อะ อะไรหรอเด?" เนมถามเสียงสั่น
"-_-" ผมจ้องเนมอยู่พักหนึ่งก่อนจะใช้มืออีกข้างรวบตัวเธอเข้ามา แล้วก็...
"O_O">>หน้าพี่เชน
"O/ / /O">>หน้าเนม
"-_-">>หน้าของผม
ใช่แล้วล่ะ...ผมจูบเนม! ก็คนมันโมโหนี่นา!!!
"ไอ้เด!!!!!-[]-++" พี่เชนลุกขึ้นจ้องหน้าผมพร้อมกับตวาดเสียงดังใส่!
ขอโต้ด~ ที่วันจันทร์มะได้มาอัพน้า...เล่นเกมส์เพลินไปหน่อย เหอๆ และก็ขอบคุณ คุณsukumvit_นะคะ ที่อุตส่าห์เอาเรื่องนี้ไปส่งแจ่มใสให้ แต่มะต้องก้อดั้ยน้า...เพราะว่า พอเรารู้แล้วกำลังใจเราหายไปเลยครึ่งหนึ่งง่ะ- - ทีหลังมะต้องแล้วก้อดั้ยน้า(แต่ว่า ขอบใจจริงค่ะ)...เราขอแค่แต่งแล้วชาวเย็นตาโฟอ่านสนุกๆก้อพอและ!
เราอายุยังน้อย~ คำที่ใช้มันก้อเรยอาจจะยังมะดี เอาไว้เราจะฝึกฝนบ่อยๆน้า~~~
สมัครสมาชิก