~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~

lesson # 21

(-_-) (o_o) (-_-) (o_o)

ฉันกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงอาทิตย์  เฮ้อ...เช้าแล้วหรอเนี่ย? ไม่อยากตื่นเลยง่ะ>_<  

ฉันชะโงกมองลงไปทางหน้าต่าง...เดไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว  ความจริงเมื่อคืนพอฉันเข้าห้องมา ฉันก็ชะโงกหน้าลงไปดูทันที...ฉันเห็นเดนั่งอยู่ตรงนั้น!! พอมองแล้วใจมันสั่นๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะ- -...รู้สึกเสียใจกับคำพูดที่ตัวเองพูดออกไป อ๊ากกกกกกก นี่ฉันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ยยย>[]<

"ฟุ้งซ่านๆๆ"  ฉันพึมพัมกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกออกจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำ!

ซ่าๆๆ

ฉันอาบน้ำเสร็จภายในเวลาอันรวดเร็ว! เพราะตอนนี้ท้องของฉันมันร้องจ๊อกๆซะแล้วสิ~_~  ฮ้าๆๆ หิวจังเลยโว้ยยยย

"ทำอะไรกินบ้างคะแม่?" ฉันถามพร้อมกับเดินลงบันไดและก็มัดผมไปด้วย

"วันนี้เป็นแบบเบรคฟาสต์จ้า~ นี่ๆ...ขนมปัง ไส้กรอก ไข่ดาว" แผลบๆ อาหารวันนี้ชวนน้ำลายสอชะมัด! แม่นี่ทำอะไรก็ถูกใจฉันไปซะหมดเลย!!

"เย้ๆๆ\(^o^)/" ฉันกระโดดเหยงๆลงมาจากบันไดขั้นสุดท้าย มาถึงโต๊ะกินข้าว ฉันจะสวาปามให้มันหมดโลด~~

หลังจากที่ฉันสวาปามอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ฉันก็เตรียมตัวจะไปโรงเรียนอันแสนจะ...แสนจะ...แสนจะอะไรดีง่ะ- -  เฮ้อ ช่างเหอะๆ!

เมื่อฉันออกมาจากบ้านแล้วก็เห็นว่ามีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งน่าตาน่ารักมาด้อมๆมองๆหน้าบ้านของเด...อืม...หน้าคุ้นๆแฮะ- -

"มาทำอะไรหรอคะ?" ฉันถามออกไป เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมามองแล้วส่งรอยยิ้มหวานๆมาให้ฉัน

"คือ...หนูมาหาพี่เดเค้าน่ะค่ะ หนูโทรไปพี่เดก็กดสายทิ้ง"  หวาๆ น่าสงสารจังเลยแฮะน้องน้ำข้าว เอ้อ! ใช่แล้วๆ ชื่อน้องน้ำข้าวนี่เอ๊งงง

 "น้องใช่น้องน้ำข้าว ที่มาสารภาพรักกับเดเค้าหรือเปล่าคะ?"  ฉันลองถามออกไป อย่าให้หน้าแตกน้า~

"ค่ะ^^...พี่ใช่พี่เนมหรือเปล่าล่ะคะ?"

"จ้ะ^^" ฉันนี่ยิ้มสู้น้องเค้าไม่ได้เลยแฮะ>_<

"แล้วพี่เนมรู้มั้ยอ่าคะ...ว่าพี่เดเค้าจะออกมาเมื่อไหร่?" เธอถามพลางทำหน้าแอ๊บแบ๊ว นี่...อย่ามาแย่งท่าทางแอ๊บแบ๊วจากฉันนะยะ!!!

"ก็...คงจะใกล้ออกมาแล้วล่ะมั้งคะ^^"

"เนม!!!" ฉันหันขวับกลับไปมองต้นเสียง! กรี๊ดๆๆ...พี่เชน>/ / /<

"หวัดดีค่ะพี่เชน"  พี่เชนพยักหน้าแทนคำตอบ...เค้ามองหน้าน้องน้ำข้าวแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมามองฉัน

"ไปกันเหอะเนม..." พี่เชนเข้ามาจับมือฉันเอาไว้

"พี่เด!!!^o^" เสียงของน้องน้ำข้าวดังแหลมขึ้นมาทำเอาฉันแทบอุดหูไม่ทัน! ฉันหันไปดู...เดออกมาแล้วจริงๆ ตาเค้าแดงๆด้วยแหละ!

"ไปกันได้หรือยังเนม?" พี่เชนหันมาถามเสียงดุ

"อ่าค่ะ^^;;;"

"ไปร.ร.ด้วยกันนะคะพี่เด" อึ๋ย...ทำไมเสียงของน้องน้ำข้าวถึงได้ดังแหลมมาถึงหูของฉันทุกทีเลยนะ!

"ครับ"  เสียงของเดดังเข้ามาในหูของฉันเหมือนกัน  แถมมันยังคงก้องอยู่ในหูของฉันอีกต่างหาก!

เดตกลงจะคบกับน้องน้ำข้าวจริงๆหรอ?...

"ทำไมหน้าหมองๆลงล่ะเนม?" พี่เชนถามพร้อมกับโอบใหล่ของฉัน  ฉันส่ายหน้าเร็วๆแทนคำตอบแล้วก็เงียบไป

"พี่เดขา~ จับมือกันได้มั้ยคะ?"  เอาอีกแล้ววว เสียงของน้องน้ำข้าวดังแหลมขึ้นมาอีกแล้ว!

"เอาสิ!" ถึงรู้ว่าเดพูดปกติ...แต่ทำไมมันถึงดังอยู่ในหูของฉันขนาดนี้นะ? ฉันแอบลอบมองไปทางเดกับน้องน้ำข้าว...

"ดูเหมาะสมกันดีเนอะ^^" พี่เชนพูดขึ้น เค้าแสยะยิ้มด้วย...ดูก็รู้ว่าพี่เชนไม่ได้พูดจริง

"ไม่รู้สิคะ" ฉันพูดเสียงเย็น  พอเห็นภาพเดกับน้องน้ำข้าวแล้วมันหงุดหงิดเหมือนเมนส์เพิ่งมา!!!  นี่ฉันหึงเดหรือไงเนี่ยฮะ!!!

ไม่มีท๊างงงงง!!!

"เนมเป็นอะไร?" พี่เชนยื่นหน้าเข้ามาถาม

"เปล่าค่ะ"

"โกรธที่พี่ไปชมคู่นั้นหรือไง!" เสียงพี่เชนแข็งขึ้นเรื่อยๆ

"เปล่าค่ะ" แต่ฉันยังคงระดับเสียงของตัวเองเอาไว้อยู่

"เนมแคร์มันใช่มั้ย!!!!" พี่เชนตะคอกขึ้นมาเสียงดัง ฉันเงยหน้าขึ้นมาสบตาเค้า...นี่ใช่พี่เชนคนเดิมหรือเปล่านะ!?

"พี่เชนจะคิดอย่างนั้นก็ตามใจ"  ฉันเบือนหน้าหนี น้ำตามันเริ่มรื้นๆขึ้นมา แต่ฉันก็ปาดมันออก...ฉันไม่อยากจะร้องไห้เพราะเรื่องนี้เลย...

"เนม..." พี่เชนเสียงค่อยลงมา  "เนม...รักพี่มั้ย?"

"O_O" ฉันช็อคไปที่พี่เชนถามแบบนี้...  "อืม...เนมรักพี่เชน"  ฉันตอบได้เต็มปาก แต่เสียงมันสั่นๆยังไงก็ไม่รู้

"เนมรักไอ้หมอนั่นมั้ย?" พี่เชนชี้ไปที่เด เดมองพวกเราสองคนอย่างไม่เข้าใจ แต่ฉันคาดว่าเค้าคงจะได้ยินสิ่งที่พี่เชนพูด

"ไม่รู้ค่ะ"  คำตอบนี้ฉันตอบเต็มเสียงจริงๆ เพราะฉันไม่มั่นใจเลยว่าเดเป็นอะไรสำหรับฉัน และภายในใจฉันคิดยังไงกับเค้ากันแน่...

"ทำไมเนมถึงตอบว่าไม่รู้!!" พี่เชนเชยคางฉันขึ้น แววตาแสดงถึงความเจ็บปวด  ...ความรักระหว่างเรามันเป็นอะไรไปแล้วนะ?...

"เพราะว่าเนมไม่รู้"  ช่างเป็นเหตุผลที่โง่ชะมัด!

แล้วพวกเราทั้งหมดก็เงียบกันมาตลอดจนถึงโรงเรียน...

"เนม..."  เดเรียกฉันเสียงกระซิบ เพราะตอนนี้เรากำลังเรียนสังคมอยู่ อาจารย์ยิ่งดุๆอยู่ด้วย! ด่าทีฉี่เล็ดเลยอ่ะ เรื่องจริงนะ!!

"หือ?" ฉันครางในลำคอเบาๆ

"ทำไมตอนนั้นเนมถึงตอบว่าไม่รู้ล่ะ?"  ฉันเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะตอบ

"ก็ฉันไม่รู้จริงๆนี่นา..."

"เพราะฉันแสดงท่าทีไม่ชัดเจนหรอ?" เดกระเถิบตัวเองเข้ามาใกล้ๆฉัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆทำเอาฉันหน้าแดงอย่างไม่มีสาเหตุ!

"ไม่ใช่..."

"แล้วมันเพราะอะไรล่า~~" เดลากเสียงยาวแบบงอแงเป็นเด็กๆ คิกๆ...มันน่ารักดีนะ^_^ 

"ก็...ไม่รู้สิ คงเป็นที่ใจของฉันเองล่ะมั้ง...-/ / /-" เออเว้ย...ตอนพูดล่ะไม่เขิน พอพูดจบแล้วมานั่งเขิน!

"ฉันดีใจนะ^^"

"เรื่อง?"

"ก็ที่เธอพูดเมื่อกี้ไง!...มันแสดงว่าเธอเองก็มีใจให้ฉันมั่งแล้วไง!!!"

"หาO{}O" ฉันร้องลั่น! อาจารย์หันมามองฉันสองตาก็แทบแย่แล้วนะT^T นี่ยังมีเพื่อนทั้งห้องอีกง่าTOT

"-_-++(ชิ้งๆ) เธอทั้งสองคน...ออกไปคาบไม้บรรทัดยืนขาเดียวนอกห้อง!" อาจารย์สั่งเสียงเนิบๆแต่ทรงอานุภาพ ทำให้ฉันต้องทำตามแต่โดยดีT^T

แงๆๆ อาจารย์ใจร้าย!!!

"อ่าเอม...อั๊นอ๋อโอ้ดอ๊ะ(อ่าเนม...ฉันขอโทษนะ)" ฉันหันไปมองหน้าเด แล้วหน้ามันก็ร้อนๆขึ้นมา จึงรีบชักหน้ากลับทันที

"อือ...ไอ้เอ็นไอ(อือ...ไม่เป็นไร)"

"พี่เดO_O" เสียงแหลมๆของ...น้องน้ำข้าว(นั่นแหละ มีคนเดียว) ดังขึ้น

"^^" เดส่งยิ้มไปให้ เชอะ!

"ทำไมมายืนอยู่อย่างนี้ล่ะคะ?...หรือว่าๆ...พี่เนมแกล้งพี่เชนคะ^^" น้องน้ำข้าวพูดกลั้วหัวเราะ  ฉันไม่ขำกับเธอหรอกย่ะ แบร่:P

"อ่าไอโอ้ดเอมเอ๊าเอยอ๊ะ(อย่าไปโทษเนมเค้าเลยนะ)"  เนื่องจากฉันเองก็คาบไม้บรรทัดเหมือนกัน จึงพอจะฟังออกบ้าง(แบบมันติดเชื้อง่ะ^^)

"อะไรนะคะพี่เด-_-?" ฮ่าๆๆ น้องน้ำข้าวหน้าเอ๋อมากเลยอ้ะ!!  เดหันมามองหน้าฉันแบบอมยิ้มก่อนจะหันไปจ้องหน้าน้องน้ำข้าว

"อี้อ้อบเอม ไอ้อ้ายอ้อบอ้องอ้ำอ้าว^^(พี่ชอบเนม ไม่ได้ชอบน้องน้ำข้าว)"

"O/ / /O" ฉันจึงเกิดอาการหน้าแดงและร้อนวูบวาบไปทั้งตัว!