~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~
lesson # 23
ซ่าๆๆ ครืนๆ ซ่าๆๆ
"ฝนตกหนักจังเลยเนอะ"
"อือ"
"แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุดตกน้า~"
"นั่นสิ..."
อึก...เริ่มเข้าบรรยากาศมาคุ- - ดูฉันเด้ะ! ถามคำถามเป็นเด็กๆไปได้ง่าT^T ช่วยไม่ได้...ก็เดเล่นเงียบแถมเอาแต่มองสายฝนที่ไม่พรำๆ อา...เดเท่ชะมัด>_<
"เอ่อ...เนม- -" เดหันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วม
"ทำไมหรอ?"
"คือว่า...คือ...พี่เชนเค้า...อ่า..."
"พี่เชนอะไร!!!" ถ้าเป็นเรื่องของพี่เชน ฉันจะต้องรู้ให้ได้!!!
"คือ...แบบว่า..."
"โว้ย!!! นายก็พูดออกมาเด้ะฟะ>[]<" ฉันตวาดเสียงดังจนเดหน้าเหวอไป เค้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ กลืนน้ำลายดังเอื๊อก
"พี่เชนกับน้องน้ำข้าวอ่า..."
"พี่เชนกับน้องน้ำข้าว? ทะ ทำไมหรอ?" แปลกแฮะ...สองคนนี้ไม่รู้จักกันเลยนี่นา มีเรื่องด้วยกันก็คงแปลก- -
"อยู่ตรงนั้น" ว่าแล้วเดก็ชี้ไปตรงที่มีผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันคุ้นตา กับ ผู้หญิงท่าทางน่ารักที่ฉันคุ้นตามากเช่นกัน
"O_O...พะ พี่เชน!?" ฉันอุทานออกมาเบาๆ พี่เชนอยู่ในร่มคันเดียวกับน้องน้ำข้าว! ร่มสีชมพูใสโรแมนติก!!!
พี่เชนจับแก้มน้องน้ำข้าวด้วย!...น้องน้ำข้าวก็บิดไปบิดมาอย่างเขินอาย! โอ๊ย...เจ็บชะมัดTOT
ฮึก...นี่มันอะไรกันเนี่ย? ทำไมพี่เชนถึงอยู่กับน้องน้ำข้าว! ทำไมตอนที่เจอกัน ถึงทำเหมือนไม่รู้จักกันเลยนะ?
นี่มันอะไรก๊านนนนนนนนนนนนนนนน>0<
"เนม..." เดสะกิดใหล่ฉันเบาๆ
"อะไร?" ฉันตอบกลับไปเสียงแหบพร่า ใช่แล้วล่ะ...น้ำตาฉันกำลังไหลออกมา
"เธอคิดว่าไง?" คิดว่าไงงั้นหรอ?...ฉันก็คิดว่า จะเข้าไปตบล้างน้ำยัยน้องน้ำข้าวอะไรนั่น! โทษฐานที่มายุ่งกับแฟนของฉัน!!!
แต่...ฉันไม่ได้คิดอย่างเดียวแล้วเดินจากไปเหมือนนางเอกเรื่องอื่นๆ! ฉันรีบสาวเท้าเข้าไปหาตรงที่สองคนนั้น ยืนหยอกล้อกัน!-_-++
"พี่เชน!!!!!!-[]-++" ฉันตวาดลั่นด้วยใบหน้าโกรธจัด
"เนมO_O"
"พะ พี่เนมO_O" ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉันได้มะ! เดี๋ยวหูฉันติดเสนียด!!
"นี่มันอะไรกัน!!!" ฉันตะเบ็งเสียงดุ
"คือ...เนม! ฟังพี่นะ อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งโมโห" พี่เชนบอกเสียงสั่น ฉันโมโหไปแล้ว!!~
"ใช่ค่ะพี่เนมT^T" ยัยนี่ก็ทำท่าจะร้องไห้ออกมาอีกคน!!
"คือ...น้องเค้าไม่มีร่ม พี่ก็เลยให้เค้าอาศัยร่มมาด้วย!"
"ร่มพี่เชนสีหวานแหววแต๋วจ๋าขนาดนี้เลยหรอคะ!!" พี่เชนหน้าถอดสีซีดลงไปทันตาเห็น
"เนม..."
"แล้วอีกอย่าง!...แค่อาศัยมาในร่มนี่ต้องถึงกับจับก้งจับแก้มกันเลยงั้นหรอฮะ!!" ฉันตวาดออกไปอย่างดุเดือด น้ำตาที่ไหลเมื่อกี้ก็เหือดแห้งไปหมดแล้ว เหลือแต่เม็ดฝนที่เกาะอยู่เต็มหน้าฉัน!
"มันไม่ใช่อย่างที่พี่เห็นนะคะTOT" น้ำข้าวน้ำตาไหลพราก คนที่ควรร้องไห้น่ะมันควรจะเป็นฉันมากกว่านะยะ!
"ใช่แล้วเนม!...เนมเชื่อใจพี่หน่อยสิ!!" พี่เชนเดินเข้ามาจับใหล่ของฉันเอาไว้ ฉันปัดมือนั้นออกอย่างไม่ใยดี
"เนมน่ะเชื่อ! แต่พี่น่ะซื่อสัตย์หรือเปล่า? กล้าสาบานมั้ยล่ะ!!!" ตัวของฉันสั่นด้วยความโกรธ
"พี่...เอ่อ...คือ..."
"เธอก็อีกคนนะข้าว! ไหนว่าชอบเดไง? ทำไมมากระหนุงกระหนิงกับแฟนคนอื่นเค้าอย่างนี้ล่ะ!!" น้องน้ำข้าวน้ำตาไหลเป็นเขื่อนแตก เธอทรุดตัวลงนั่งแล้วร้องไห้ท่ามกลางสายฝน
เชอะ! จะขอคะแนนความสงสารหรือไงยะ!!!
"ฮือๆๆ...ข้าวขอโทษๆๆ" เธอส่ายหน้าไปมาพลางร้องบอก
"ข้าว..." พี่เชนเข้าไปจะพยุงเธอขึ้นมา
"พี่เชนคะ..." ฉันเรียกเอาไว้พี่เชนจึงชะงักไป
"อะไรหรอเนม?" ฉันจ้องตาพี่เชนด้วยความโกรธ
"พี่เลือกเอาละกัน..." ฉันพูดทิ้งท้ายก็จะเดินออกมาอย่างเย่อหยิ่ง! 'เกลียดพี่เชน' คำคำนี้เริ่มซึมเข้าไปในจิตใจฉัน แต่ทว่า...'รักพี่เชน' คำนี้มันมีมากกว่า น่าโมโหมั้ยล่ะ?
"ปะ เป็นไงมั่งเนม?" เดถามฉันเสียงละล่ำละลัก
"ก็ไม่ไง...ฉันยังช็อคอยู่เลยว่าตัวเองพูดออกไปได้ยังไง?" ฉันพูดพร้อมกับเข้าไปยืนในร่มกับเด
"แล้วตกลงน้องน้ำข้าวกับพี่เชนเค้า...?"
"ไม่รู้สิ" แปลกเหมือนกันนะ...ที่ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเสียใจเท่าไหร่ คงเป็นเพราะ...มีเดอยู่ข้างๆล่ะมั้ง?
"หรอ"
"แล้วนายไม่เสียใจมั่งหรือไง? น้องน้ำข้าวน่ะเค้ารักนายไม่ใช่หรอ?...นายน่าจะหึงบ้างสิ" ฉันพูดแบบทีเล่นทีจริง
"ถ้า...น้องน้ำข้าวเป็นเนม...ฉันจะหึง" เดพูดเสียงจริงจัง
ตึกตักๆๆๆๆๆๆๆ
โอ้วๆๆ...กรุณาอย่าเงียบนะคะท่านผู้อ่านทั้งหลาย! เดี๋ยวเดเค้าได้ยินเสียงหัวใจของฉัน>/ / /<
"อืม...ขอบใจนะ^^" ฉันพูดยิ้มๆ แต่เดไม่ตอบอะไร แล้วเราสองคนก็เงียบกันมาจนถึงบ้าน ซึ่ง...ฝนมันก็หยุดตกพอดีเป๊ะๆ!
"พรุ่งนี้เจอกันนะเด" ฉันพูดพลางโบกมือบ๊ายบาย
"อืม...เจอกันๆๆ" เดตอบกลับมาอย่างน่ารัก!
ฉันหมุนตัวกลับเพื่อที่จะเข้าบ้าน แถมฉันเดินช้าๆด้วยนะ! ก็...หวังเอาไว้ว่าเดคงจะเรียกฉันบ้างน่ะสิ!!!
แต่ว่า...เดไม่เรียกT^T
เฮ้ยๆๆ นี่ฉันผิดหวังงั้นหรอ?...นี่ฉัน...หัวใจของฉัน...กำลังคาดหวังอะไรจากหัวใจของเดอยู่นะ?...พระเจ้าช่วย!!!!
ติ๊ด...ตี๊ด..ติ๊ด
เอ...ใครส่งเมจเสจมาหาฉันตอนนี้น้า~ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะอมยิ้มออกมา
คนที่ส่งมา...คือเด^o^
งืม...เดเค้าบอกเอาไว้ว่า 'หลับฝันดีนะ...ถ้าจะให้ดีก็ฝันถึงฉันบ้างละกัน' ฮ่าๆๆ...น่ารักชะมัดเลยอ้ะ!!!
ติ๊ด...ตี๊ด...ติ๊ด
โอ้โห...ส่งมาติดๆกันเลยหรอเนี่ยยย ฮิฮะ~
O_O...คะ คนที่ส่งมาไม่ใช่เด...แต่เป็นพี่เชนO{}O หึยๆ...ไม่อยากอ่านเลยอ้ะ!!! แต่ว่า...อ่านหน่อยก็ดีนะ!
'เนม...พี่อยากคุยด้วย พรุ่งนี้ตอนเย็นที่ดาดฟ้านะ' เฮอะๆๆ...จ้างให้ก็ไม่ไปร้อก!!!
ฉันล่ะไม่อยากจะเห็นหน้าพี่เชนอีกต่อไปแล้ว! พี่เชนโกหกฉันมาตลอด!!! พี่เชนจะต้องชอบน้องน้ำข้าวแหงมๆ! เฮ้อ...โอ๊ย คิดแล้วแค้นสุดขีด สุดฤทธิ์ สุดเดช ว่าทำไมๆต้องทำร้ายกันอย่างนี้!~ (เริ่มมั่วและไง- -*)
"กลับมาแล้วหรอเนม?...ตัวเปียกๆอย่างนั้นก็รีบอาบน้ำซะนะ" แม่พูดทั้งๆที่อยู่ในครัว? แม่รู้ได้ไงอ่ะ!
"แม่รู้ได้ยังไงว่าเนมตัวเปียกคะ?"
"ก็แหม....เมื่อกี้แม่เห็นน้า~ บอกร่ำบอกลากันน่ารักเชียว แถมมีส่งเมสเสจมาหากันอีก ฮิ้ว~..."
"แม่อ้ะ-/ / /v/ / /-" ฉันยิ้มอย่างเขินๆไปให้แม่ก่อนจะรีบวิ่งฉิวขึ้นห้องไปด้วยความอาย!!!
โอ๊ยๆๆๆ...อายๆๆๆ!!!
ซู่ๆๆๆซ่าๆๆๆ
ฮ้า~...อาบน้ำแล้วสบายตัวชะมัดเลยอ้ะ!!! เอ...จริงสิๆ เมื่อกี้ตอนที่ฉันอาบน้ำมือถือมันดังนี่นา ต้องดูซะหน่อยและว่าใครโทรมา!
หือO_O?...พะ พี่เชนโทรมาหาฉันตั้งสิบกว่าสายเชียวหรอเนี่ย!? ยังจะมีเรื่องอะไรอีกนะ!!!
แต่ฉันก็ไม่สนใจมัน แค่ลบมันทิ้งเสียให้หมดแล้วโยนมันลงบนเตียงอย่างไม่ใยดี...
หิวข้าวแล้ว~ ลงไปกินข้าวดีฝ่า~
"จริงหรอจ๊ะ...อุ๊ยต๊าย"
อื๋อO^O?...แม่คุยกับใครอ้ะ? ฉันจึงค่อยๆย่องลงบันไดอย่างเบาๆ เพื่อดูคนที่แม่คุยด้วย!
นะ นายเดO[]O
อ๊ากกกกกกกกกกกก หมอนี่มาทำอะไรที่นี่เนี่ย!!!!
"ลงมากินข้าวได้แล้วเนม...จะแอบอยู่ตรงนั้นไปถึงเมื่อไหร่" กรรม- -" แม่รู้อีก!
"ค่าๆๆ" ฉันรับหน้ามุ่ย พร้อมกับเดินลงมานั่งตรงเก้าอี้ซึ่งมันอยู่ข้างๆเด! อันที่จริงฉันก็ไม่ได้อยากนั่งตรงนี้หรอกนะ!!...แต่แม่น่ะสิ เล่นเอาเก้าอี้ที่เหลือออกไปหมด เหลือแต่สามตัว แถมแม่ยังนั่งฝั่งที่มันมีตัวเดียวอีกต่างหาก!
จงใจกันชัดๆ!!!!
ผมหิวข้าวจะแย่แล้วล่ะครับคุณน้า^^" เดยิ้มอย่างสดใสไปให้แม่
"เรียกแม่เถอะจ้ะ^^"
"แม่คะ- -"
"ครับ~ คุณแม่^^" เอ้อ...เอาเข้าไปๆ รับมุขกันดีจริงจริ๊ง!!!
อย่าลืมๆๆ โหวตกันสักหน่อยนะจ๊า~ ขอบคุณที่คอยเตือนความป้ำเป๋อของเรานะคะ>/\< แล้วจะคอยระวังมะให้สับสนค่ะ ส่วนตัวละครอื่นๆ เอาไว้ค่อยออกทีฟลังนะคะ ตอนนี้มันกำลังถึงจุดสำคัญ!!
สมัครสมาชิก