~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~

lesson # 27

"แฮ่กๆๆ...นะ นายจะพาฉันวิ่งไปถึงไหนเนี่ยเด แฮ่กๆๆ"  นายพาฉันวิ่งตั้งแต่ตรงนั้นมายันถึงหลังโรงเรียนเลยนะT^T  โรงเรียนมันก็ใช่ว่าเล็ก!

"เอ่อ...โทษที"  เดพูดเหมือนกำลังสะกดกลั้นความโกรธเอาไว้อยู่

"อือ..."  ฉันเริ่มเดินไปเดินมาเพื่อหายใจยาวๆจะได้หายเหนื่อยเร็วๆ

"ฉันโมโหมากเลยนะ..."  เดบอกเบาๆ แต่มันทำเอาฉันหยุดเดิน!

"ขอโทษนะ"

"ไม่ๆ...เธอไม่ต้องขอโทษ...มันเป็นเรื่องปกติของผู้ชาย"   เดค่อยๆทรุดตัวลงนั่ง  สายตาของเค้ายังคงแสดงถึงความโกรธอยู่ดี

"อือฮึ" ฉันตอบกลับไปเบาๆ  "แล้วนี่ฉัน...ควรจะทำตัวยังไงดีล่ะ? เรื่องพี่เชนก็ยังไม่จบ นี่ก็โผล่เข้ามาอีกเรื่องแล้ว"

"นั่นน่ะสินะ...เรื่องเยอะชะมัดเลย" เดพูดกลั้วหัวเราะ

"ว่าแต่...ฉันคุ้นหน้ารุ่นพี่คนนั้นจังเลยแฮะ- -?  เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลยอ่ะ"  ฉันกลอกตาไปมา

"ถ้าจะให้ดีนะ...เนมอย่าไปนึกถึงมันดีกว่า"  เดพูดพร้อมกับฉุดฉันให้นั่งลงตามข้างๆเค้า

"เอางั้นก็ได้^^"  ฉันพูดพร้อมกับยิ้มบางๆ พลางซบใหล่ของเด

ครืดๆๆๆ

ใครมันโทรเข้ามาตอนนี้กันเนี่ย! วุ้ย...คนเค้ากำลังสวีทกันเลย!!

"มีอะไรคะแม่?" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเซ็งเล็กน้อย

(ถ้าไม่มีอะไรแล้วแม่จะโทรมาหาหรือไงจ๊ะ!)

"แม่ค่ะ- -++"  ฉันพูดเสียงดุ

(อ่าจ้าๆ...ลูกยังจำน้าแววได้มั้ยจ๊ะ?)

"น้าแววหรอ?...อ๋อๆ จำได้ค่ะ!"  อะแฮ่มๆ ขออธิบายนิโหน่ยนะคะ!  ป้าแววเนี่ยเป็นเพื่อนของแม่ตอนสมัยเรียน  ฉันเคยไปบ้านของเค้าตอนที่เค้าอยู่เชียงใหม่ด้วย รวยเอาการเลยแหละ!

(ก็คืองี้...น้าเค้าย้ายมาอยู่กรุงเทพแล้วล่ะ)

"ตอนไหนกันคะO_O?"  ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลยล่ะ- -

(เมื่อปีที่แล้ว แม่ก็เพิ่งรู้เหมือนกัน น้าแววเค้าเพิ่งโทรมาบอกแม่เมื่อตะกี้นี่เองแหละจ้ะ!)

"แล้วยังไงต่อล่ะคะ?"

(แล้วทีนี้ น้าแววแกก็มีงานต้องไปทำที่ญี่ปุ่น...ลูกจำลูกชายของน้าแกได้มั้ย?)  ลูกชายของน้าแววหรอ?...งืมๆ- -...จำได้ล่ะว่ามีลูก...แต่จำหน้าลูกน้าแววไม่ได้แฮะ!

"จำได้ว่ามีลูกอ่า แต่จำหน้าลูกเค้าไม่ได้"

(โอเคๆไม่เป็นไร...ถ้ากลับมาเดี๋ยวหนูก็จำได้เองแหละจ้ะ!)

"แม่พูดงี้...เค้าจะมาพักที่บ้านเราหรอคะ?"

(จ้ะ ก็น้าเค้าไม่มีเพื่อนเยอะ เลยมาฝากกับแม่!)

"โอเคค่ะ...งั้นแค่นี้นะคะ บ๊ายบาย"  ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

"เป็นอะไรไป?"

"ก็...จะมีลูกของเพื่อนแม่มาอยู่ด้วยน่ะสิT^T"

"ผู้ชายหรือผู้หญิงกันล่ะ?"

"ผู้ชาย...ซึ่งฉันก็จำไม่ได้ด้วยว่าหน้าตาเป็นยังไงT^T"  ฉันซบลงไปบนใหล่ของเดอีกรอบ

"ถ้ามีอะไร...ก็ตะโกนเรียกฉันเลยนะเนม^^"

"ใจจ้ะ^^"

"กลับมาแล้วค่ะ..."  ฉันตะโกนบอกแม่ เพื่อให้แม่ออกมาเปิดปั๊กกะตูให้

"มาแล้วหรอๆๆ"  แม่ออกมาด้วยท่าทางร่าเริงโอเวอร์เกินเหตุ- -

"หวัดดีครับคุณแม่^/\^"  เดยกมือไหว้แม่ด้วยกิริยาอ่อนน้อม!

"ดีจ้ะ...มาๆ เข้ามากัน  แม่ทำข้าวเย็นไว้เพียบเลยล่ะ"

"แล้ว...ลูกน้าแววมาแล้วหรอคะ?"

"มาแล้วสิ...ดูท่าทางเป็นเด็กดีเอามากๆเลยนะ กลับบ้านตรงเวลาเป๊ะๆ!"  เฮ้อ...งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย!

แอ๊ดดด...

"O_O" >>หน้าฉัน

"O_O" >>หน้าของเด

"^v^" >>หน้าของแม่

อ๊ากกกกกกกกกกกก  ลูกน้าแววคนนี้...คือไอ้หมอนั่นเมื่อตอนนั้นนี่นา! จำกันได้มั้ยคะ!  ไอ้คนที่บอกให้ฉันเลิกกับเด! ไอ้หมอนี่แหละ!!!

"นะ นาย..."  ฉันพูดด้วยเสียงสั่นระริก

"หวัดดี เจอกันอีกแล้วนะ^^"

"อ้าว! รู้จักกันแล้วหรอจ๊ะเนี่ย"

"ฮะ...เพิ่งเจอกันที่โรงเรียนวันนี้เองฮะ"  เค้าคุยกับแม่อย่างสุภาพ!

"แล้วดีนรู้จักกับเดเค้าหรอยังจ๊ะ^^?" อย่าถามได้มั้ยคะแม่T^T

"รู้จักแล้วฮะ...เดเป็นแฟนของเนม^^"

"ฮ้า~ เก่งจังเลยจ้ะๆ...งั้นพวกเรามากินข้าวกันดีกว่าเนอะ^^"  แม่นี่ช่างไม่รู้บรรยากาศเอาซะเล๊ยยย  เดมันจะฆ่าไอ้พี่ดีนทางกระแสจิตอยู่แล้ว!!

อา...บรรยากาศมาคุซะเหลือเกิน- -  เดก็จ้องพี่ดีนไม่วางตา  ฉันก็หลบสายตาของพี่ดีน พี่ดีนก็เอาแต่มองฉัน  ส่วนแม่...ก็ยิ้มให้เค้าไปทั่ว- -

"เอ...ทำไมวันนี้มันเครียดๆจังเลยล่ะจ๊ะ"

"เอ่อ...เด นายอิ่มแล้วใช่มั้ย? งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งนะ!^_-" ฉันพูดพร้อมกับขยิบตาให้เป็นการบอกสัญญาณ

"อะ อือ" เดรับคำอย่างงงๆ

ฉันจึงรีบชิ่งพาเดออกมานอกบ้านทันที...เฮ้อ...ค่อยหายใจสะดวกหน่อย!

"เธอระวังตัวเอาไว้หน่อยนะเนม" เดบอกเสียงเรียบและนิ่งจนน่ากลัว

"อื้ม! ฉันจะไม่ให้หมอนั่นใกล้เกินกว่า 1 เมตรเลยล่ะ!"

"แค่นั้นไม่พอหรอก- -"

"งั้นสัก 10 เมตรเป็นไง"

"ก็ไม่พออีก"

"ง่า~...งั้นสัก 2 กิโลเมตรไปเลยดีมั้ย!"  อันนี้ฉันประชดนะ

"บ้านเธอไม่กว้างขนาดนั้น- -"  กรรม...สรุปว่าจะกวนฉันใช่มั้ยเนี่ย?

"เด-3-"  ฉันจึงทำปากบู่ๆใส่เค้าบ้าง จะได้รู้สึก!

"โอ๋ๆๆ...ขอโทษคร้าบๆ จะไม่กวนอีกแล้วคร้าบ" เดพูดพร้อมกับเข้ามากุมมือของฉัน นั่นทำให้ฉันหน้าแดงขึ้นมา

"ก็ดี>3<"

"งั้น...ฉันไปแล้วนะ^^"

"เดี๋ยวสิ!...นายจะไม่มีการลาอะไรไปมากกว่านี้เลยหรอ-/ / /-" ฉันเหลือบๆตามองเค้า  มันอายนี่นา!! ไม่กล้ามองหน้าตรงๆหรอก...

"ฮ่ะๆ...ยัยคนทะลึ่ง" เดพูดปนหัวเราะพร้อมกับโน้มตัวเข้ามาหาฉัน แล้วก็...

"ร่ำลากันนานไปหรือเปล่า"

กึก!...มันหยุดอยู่แค่ตรงนั้น- -  อ๊ากๆๆๆ  ไอ้มารคอหอย!!!

"-_-++"  ฉันหันไปถลึงตาใส่ทันที

"แม่เธอให้มาตาม"

"เด...งั้นเดี๋ยวฉันโทรไปหานะ"

"อืม...บาย"

"บาย..."  ฉันมองตามหลังเดไปด้วยตาละห้อยๆT^T  ไอ้พวกจระเข้ขวางคลอง!!!

"สวีทกันจังเลยน้าคู่เนี้ย~~"

"ก็คนมันรักกัน...ไม่เหมือนใครบางคนหรอก! ไม่มีปัญญาหา ชอบมาแย่งของคนอื่นเค้า!!!" ฮิ้ววว  ฉันล่ะสะใจตัวเองจริงๆ!

"เธอว่าฉันงั้นหรอ?" ไอ้ดีน(ไม่มีพ่งมีพี่มันแล้ว!)เข้ามาคว้าข้อมือฉันเอาไว้ พร้อมกับจ้องหน้าฉันเขม็ง

"ถ้านายอยากรับก็ตามใจนาย!!" ฉันตวาดใส่  โชคร้ายจริงๆ...เดดันเข้าบ้านไปแล้วT^T  ตอนนี้ฉันต้องลุยเดี่ยวซะแล้วสิ!!

"ปากกล้าจริงๆเลยนะเธอเนี่ย!" ไอ้ดีนพูดเสียงเจ้าเล่ห์พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ

นายจะทำอะไรฉันน่ะ!?

"เอาหน้าของนายออกไปเดี๋ยวนี้!" ฉันตวาดเสียงแข็ง

"ถ้าฉันไม่ออก...จะมีอะไรมะ?"  โหย...ทำหน้ากวนๆแล้วทุเรศชิหายเลยนะแกเนี่ยยยย>[]<

"ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้นะ..." ฉันพยายามแกะมือของไอ้ดีนที่จับข้อมือของฉันจนเจ็บไปหมด

"ไม่!"

"ดีน! เนม!...เล่นอะไรกันอยู่ตรงนั้นน่ะ?"  แม่ตะโกนมา  หึย...นี่แม่เห็นว่าหนูเล่นกับมันหรอเนี่ย!!

"เล่นตำรวจจับผู้ชายน่ะฮะคุณน้า^^...เดี๋ยวจะเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละฮะ" ฉันรีบสะบัดข้อมือหนีทันที  ก่อนจะรีบวิ่งเข้าบ้าน! ขึ้นห้อง! กดล็อค!

แต่แค่นี้ไม่พอ!...ฉันจะต้องหาอะไรมาคุ้มกันอีก!...เอาอะไรดีนะ?

ก๊อกๆๆ

อ๊ากกกกกกก  ขอร้องล่ะ...ขออย่าให้เป็นไอ้ดีนเล๊ยยย

"เนมจ๊ะนี่แม่เอง!"

ฟู่...โล่งอกไปทีนึง- - ฉันจึงเดินไปเปิดประตูให้แม่ด้วยความสบายใจ

"มีอะไรหรอคะ?"

"แล้วลูกจะให้ดีนเค้านอนไหนกันล่ะจ๊ะ^^"

"ก็...แล้วแต่แม่สิคะ"  ให้มันนอนตรงพรมก็ได้!

"ไม่ได้หรอกๆ...ลูกก็เป็นเจ้าของบ้านเหมือนกับแม่ ลูกมีสิทธิ์ตัดสินใจเหมือนกันนะจ๊ะ^^"  ฉันมองผ่านแม่ไปถึงนายดีนที่ยืนพิงผนังฝั่งตรงข้ามอย่างอารมณ์ดี!

"หนูให้เค้า...นอนห้องเดียวกับแม่ค่ะ"

"อุ๊ย! ไม่ได๊ไม่ด้ายยย...เดี๋ยวพ่อด่าแม่ตายเลย! แม่คิดว่า...จะให้เค้ามานอนห้องเดียวกับลูก^^"

"ไม่เด็ดขาดค่ะ!...หนูเป็นผู้หญิงนะคะ โตแล้วด้วย! ส่วนไอ้...เอิ่ม...พี่ดีนเค้าก็เป็นผู้ชาย! จะมานอนร่วมห้องกันได้ยังไง!!!"

"อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยน่าลูก...พี่ดีนเค้าไม่ทำอะไรลูกหรอก  แหมๆ...ทีเดเค้ามานอนด้วย ยังไม่ว่าอะไรเค้าเลย"

"-/ / /-...ก็นั่นแม่เป็นคนอนุญาติเค้าเองนี่นา!"

"ตอนนี้แม่ก็อนุญาติ"

"แต่ตอนนั้นหนูไม่รู้เรื่อง...ส่วนตอนนี้หนูรู้เรื่อง! หนูขอบอกว่าไม่ค่ะ!!"

"แต่นี่เป็นคำสั่งของแม่!!!...ถ้าไม่ทำ! แม่จะตัดค่าขนม!!"

"แม่คะTOT"

"ดีมาก...เอาล่ะ! ดีนขนของเข้าไปได้เลยนะจ๊ะ^^"

"ฮะ^_^"

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก  ใครก็ได้ช่วยฉันที!!!!!!!!!!!!!!