~ยัยแอ๊บแบ๊วกับนายแต๋วแตก~

lesson # 29

"โธ่โว้ย!!!"  ผมสบถออกมาเสียงดังลั่น  เงยหนาขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความโกรธและโมโห...

ทำไมถึงมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นนะ?

"โมโหมากเลยงั้นหรอ?"  เสียงจอมกวนประสาทของไอ้บ้าดีนดังขึ้น  ผมนี่แทบอยากจะกระโดดขึ้นไปเตะคอมันให้หักเสียจริง!!

"มึงอย่ามายุ่ง" ผมตอบไปแบบปัดๆ

"โอ๊ะโอO_o...โมโหมากๆเลยแฮะ"  ไอ้ดีนมันทำเสียงทะเล้นๆ

"มึงเงียบปากไปเลย- -...ไอ้พวกสร้างความร้าวฉาน"  ผมตอบกลับเสียงเรียบ

"สร้างตรงไหนๆ?...ฉันก็แค่ ...ทำให้เนมเค้ามีความสุข แค่นั้นเองนะ^^"

ผลั่ก!!!

ผมต่อยเข้าเต็มหน้าไอ้ดีน! ตอนนี้สติของผมแทบจะไม่อยู่กับตัวแล้ว!!

"มึเงียบปากไปเลย!! มึงทำร้ายแฟนกู!!...มึงใช่ลูกผู้ชายหรือเปล่าวะ!!"  ผมตะคอกเสียงดัง

"มึงก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย!!...มึงก็ทำเนมร้องไห้เหมือนกันนั่นแหละ!!!"

"ตอนไหน!?"  ผมไปทำเนมร้องไห้ตอนไหนวะเนี่ย- -?

"ตอนที่มึงไม่เชื่อใจเนมไง!!!...เพราะมึงไม่เชื่อใจเนม เนมถึงร้องไห้!!"

"O_O"  ผมอึ้งไปชั่วขณะ...มันจริงด้วยแฮะ!!! เพราะผมไม่เชื่อเนม... แต่ว่า หลักฐานมันก็มีซะขนาดนั้นนี่นา!!

"มึงเป็นแฟนประสาอะไรวะฮะ?...ระวังไว้เหอะมึง ไม่เชื่อใจเนมแบบนี้...มึงจะไม่ได้อะไรเลย!!" ไอ้ดีนตะคอกใส่ผม ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านของเนมไป

ผมไม่เชื่อใจเนมงั้นหรอ?...ทั้งๆที่เนมก็บอกแล้วว่าไอ้ดีนมันจัดฉาก...ทำไมผมถึงไม่เชื่อคำพูดของเนมบ้างนะ? ทั้งๆที่ในแววตาของเนมเวลาพูดไม่ได้โกหกเลย...

"ฮึก...ฮือๆๆๆ"  ไม่รู้ว่าน้ำตาของฉันไหลออกมานานแค่ไหนแล้ว? อยากจะหยุดร้องแต่ก็ทำไม่ได้ น้ำตามันไหลเป็นเขื่อนแตก!

แอ๊ดดดด...

ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับใครคนหนึ่งที่ฉันเกลียดจนเข้ากระดูกดำ

"นายเข้ามาทำไม!!" ฉันลุกขึ้นตั้งท่าเตรียมจะด่าเค้าเต็มที่ ฮึก...นายตายแน่ไอ้บ้าดีน ย้าก>[]<

"..."  ไอ้บ้าดีนไม่ยอมพูดอะไรแต่กลับเข้ามา... กะ กอดฉันO_O

"ปละ ปล่อยนะ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้บ้า!!"  ฉันร้องพร้อมกับดิ้นไปมาเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดอันใหญ่โตนี่!!

"เงียบเถอะน่ะ ยัยบ๊อง"

"ยัยบ๊องงั้นหรอ?...นี่นายว่าฉันนี่!!!" ฉันแหกปากลั่น

"เฮ้อ...อยากได้ที่พักใจสักหน่อยไม่ใช่หรอ?...เชิญร้องได้ตามสบายเลยนะ"

"ที่พักใจงั้นหรอ!!...ถ้างั้นมันก็ต้องไม่ใช่นาย!!!" ฉันพยายามผลักเค้าอีกครั้ง แต่มันก็...ไม่สำเร็จ!

"เอาน่าๆ...แฟนไม่เชื่อใจ มันก็น่าร้องอยู่" ไอ้บ้าดีนมันบังอาจมาลูบหัวฉันด้วย!!!

"ฮึก...ฮือๆๆๆ"  ฉันร้องไห้ออกมาเสียงดังในอ้อมกอดของเค้า

มันไม่อบอุ่นเลย...ไม่อบอุ่นเหมือนอ้อมกอดของเดเลยสักนิด...

ปัง!!!!

ประตูถูกเปิดออก!(อีกแล้ว- -)

"เนมO_O..."  น้ำเสียงของเดแสดงให้เห็นได้ชัดว่า...เค้าตกใจสุดๆ

"เด..."  ฉันไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเค้า ฉันจึงได้แต่ก้มหน้านิ่ง

"โอ๊ะโอO_o...งั้นฉันไปดีกว่า พวกนายเคลียร์กันเองละกัน! ถ้าเคลียร์ไม่สำเร็จล่ะก็...ระวังหัวใจของใครบางคนไว้ด้วยล่ะ^^"  ไอ้บ้าดีนพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะเดินออกจากห้องไป

"เอ่อ เนม..."  ผมพูดเสียงเบาพร้อมกับเดินเข้าไปหาเธอ

"ฮึก...ฉันขอโทษนะเด ฉันขอโทษTOT..."  ฉันร้องไห้ออกมาพลางพูดขอโทษ

"ไม่ต้องขอโทษแล้วนะ...เนมไม่ผิดหรอก"  ผมลูบหัวเธอเบาๆ ทำไมผมถึงเลวขนาดนี้นะ!! แม้แต่แฟนตัวเองก็ยังไม่เชื่อใจเลย!!

"ก็แม่ฉันน่ะสิ...ดันให้ไอ้บ้านั่นมานอนห้องเดียวกับฉัน มันก็เลยเกิดเรื่อง ฮือๆๆๆ"

"เกิดเรื่องอะไร?"  ผมเขย่าตัวเนมไปมา  แสดงว่าที่ไอ้บ้าดีนมันพูดก็เรื่องจริงอ่ะดิO_O

"ไอ้บ้ามันแกล้งฉัน! แถมยังมาหาว่าตัวฉันเหม็นเขียวอีกT^T ก็ไอ้บ้าอยู่ด้วยฉันก็เลยไม่กล้าอาบน้ำ!!"

"อ้าว...=_+"  สรุปว่า...ผมเข้าใจผิดเองใช่มั้ยเนี่ย- -? ไอ้ดีนมันก็ผิด! มาพูดอะไรสองแง่สองง่าม แถมยังส่งรูปเนมแบบนั้นมาอีกด้วย!!

"ฮือ...นายยังโกรธฉันอยู่อีกหรือเปล่า?" ฉันส่งสายตาอ้อนๆไปให้เด เค้ายิ้มออกมาพลางจับแก้มฉันเล่น

"ไม่แล้วล่ะ...ฉันขอโทษนะที่ไม่เชื่อเธอ แต่ช่วยไม่ได้...คนมันหึงนี่นา-/ / /-" อ๊ากกกกกก  ผมพูดออกไปได้ยังไงวะเนี่ย>_< น่าอายชะมัด!

"นาย...หน้าแดงมากเลยนะ-v-"

"เธอก็หน้าแดงเหมือนกันนั่นแหละยัยบ๊อง-v-" ผมเขกหัวเธอไปเบาๆหนึ่งที แก้เขินน่ะแก้เขิน!

"นายกล้าเขกหัวฉันหรอ!!"

"กล้าสิ ฮ่าๆๆๆ"  ผมเริ่มออกวิ่งหนีจากการโดนเตะโดยเนม-v-

(กลับสู่โหมดปกติ)

"กินข้าวกันให้อร่อยๆเลยนะจ๊ะ^^"  แม่พูด ฉันรู้สึกว่า...แม่อารมณ์ดีมากเลยนะวันนี้ ยิ้มทังวันเลย- -?

"ฮะ คุณน้า^^"  อืม...ไอ้บ้าดีนก็ดูปกติดีแฮะ

"ครับคุณแม่^^"  อืมๆ...เดก็อารมณ์ดีขึ้นเป็นกองเลยล่ะ ฮิฮะ>.<

"คิกๆๆ^o^" ฉันดันเผลอหัวเราะออกมาน่ะสิ! ก็...พอบรรยากาศดีๆแบบนี้แล้ว มันรู้สึกเกร็งๆยังไงก็ไม่รู้!!!

"ขำอะไรจ๊ะเนี่ย?"

"ก็...นิดหน่อยค่ะ^_^" ฉันตอบก่อนจะส่งรอยยิ้มที่ฉีกแทบถึงใบหูให้แม่

"โหลูก...ผักชีติดฟันแน่ะO_O"

"-_-++"  เซงเลยฉัน...

"ฮ่าๆๆๆ"  เฮอะ! สามัคคีกันหัวเราะดีจังเลยนะจ๊ะ!!!

"เอ้อ...แล้วนี่ดีนจะมาอยู่กับเราอีกถึงเมื่อไหร่ล่ะคะแม่" ความจริงแล้วถามออกไปแบบนี้ก็ดูเสียมารยาทนี่นา แต่สำหรับไอ้บ้าดีนแล้ว...ไม่เท่าไหร่หรอก!

"เอ...แล้วดีนล่ะจ๊ะ จะมาอยู่ถึงเมื่อไหร่^^?"  แม่หันไปถามดีนที่กำลังเคี้ยวข้าวอย่างเอร็ดอร่อย

"ก็...คิดว่าจะกลับพรุ่งนี้แล้วอ่ะครับ  ไม่อยากรบกวนนานแล้ว ผมคิดว่า...คงจะอยู่คนเดียวได้น่ะครับ^^"  คิดได้อย่างนี้ก็ดีย่ะ!

"ตามใจนะจ๊ะ..."  แม่พูดก่อนจะหันกลับมาทานข้าวต่อ

แล้วพวกเราก็ทานข้าวกันไปแบบเงียบๆ จนในที่สุดทุกคนก็ทานกันจนเสร็จเรียบร้อยโรงเรียนจีน!!

"งั้นผมลาล่ะนะครับคุณแม่~~"

"จ้า! เนมไปส่งเดด้วยล่ะ"

"ค่า!"  ถึงไม่บอกฉันก็จะไปส่งอยู่ดีนั่นแหละ....ตอนนี้เค้ากลับมาสวีทหวานเหมือนเดิมแล้ว>_<

"เอ่อ...เด!" อยู่ดีๆฉันก็เรียกชื่อของเค้าออกมาเสียงดัง ทำไมล่ะ- -? เอ๊า! ตัวเองยังไม่รู้ตัวเองเลย แล้วคนอื่นเค้าจะมารู้ได้ยังไง!!

"อะไรหรอ?"

"อ่า คือ...แบบ...โอ๊ย! ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดีน่ะสิ!!"

"เอ๊า"

"คือ...ฉะ ฉันอยากจะพูดว่า...ฉันขอสัญญาว่าฉันจะไม่นอกใจเด ฉันอยากให้เดเชื่อใจฉันน่ะ..."  ฉันพูดไปทั้งตะกุกตะกัก หน้าก็ไม่กล้ามอง!!

"คร้าบผม~~...เค้าจะเชื่อใจตัวเองนะ^^ เค้าจะไม่หูเบาอีกแล้ว!!"

"เดก็...อย่านอกใจฉันนะ"

"คร้าบ~"

"มีอะไรเป็นสัญญาหรือเปล่า?-/ / /-"

"อืม...เอาอะไรดีล่ะ?^^"  อย่าพูดทั้งยิ้มแบบเจ้าเล่ห์อย่างนั้นได้มั้ยเล่าตาบ้า!!

จุ๊บ~

เดเข้ามาจุ๊บตรงปากฉันเบาๆ เหมือนแค่สายลมผ่าน แต่ว่า...เป็นสายลมที่มีแต่ความรักและความอบอุ่น...(เน่าได้ใจจริงๆเล๊ย!)

"ราตรีสวัสดิ์นะเนม^^"

"อือ...ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ!!"  เฮ้อ~...มีความสุขจังๆๆ มีความสุขม๊ากมากๆ!! จะให้เขียนคำว่า 'ความสุข' เป็นร้อยๆคำก็คงไม่พอกับความสุขของฉันตอนนี้เลย!!

"หวานจังเลยนะจ๊ะคุณลูกขา~" เสียงแม่นั่นเอง เหอๆ อิจฉาใช่มั้ยล่า~

"อย่ามาแซวหนูนะ- -"

"ว้า...เซงเลย*-*"  แม่พูดทั้งอมยิ้ม ก่อนจะวิ่งเข้ามากอดเอวของฉันเอาไว้

"แม่ก็..."

"แต่...ถ้าลูกเกินเลยไปมากกว่านี้ล่ะก็...แม่จะฟ้องพ่อ!!"

"แม่จะขู่หนูหรอ?"

"เปล๊า...แม่จะไม่ขู่ ถ้าเกินเลยจริงๆ ก็เตรียมตัวเลิกได้เลยนะ!!" แม่ตบหลังฉันเบาๆ ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะแม่...

ลูกสาวของแม่คนนี้ไม่เกินเลยแน่นอน^^