OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!
#ห้องน้ำรวมแทบปลิดชีพTOT#
"อืม-0-" ฉันค่อยๆลุกขึ้นมาจากเตียงอย่างช้าๆ สายตาสอดส่องไปทั่วห้อง...มันไม่ใช่บ้านของฉันแล้วสินะ มันเป็นห้องนอนของตาบ้าจอมหื่นแม็กนั่ม!!!
"อือ...-_-" นายแม็กนั่มครางออกมาเสียงเบาๆ ฉันนี่สะดุ้งโหยงเลยล่ะ! เฮ้อ...ให้ตายเหอะจอร์จ!!
รีบอาบน้ำก่อนที่แม็กนั่มจะตื่นดีฝ่า~...สระผมหน่อยก็ดี ชักจะเหนียวแล้ว อ๊ะ- -?...ทำไมผมฉันมันยาวๆวะ? ฉันหันกลับไปมองที่เตียง มันมีอะไรก็ไม่รู้ขยุกขยุยเป็นก้อนอยู่ตรงหัวเตียง
แล้วไอ้ที่ว่านั่นมันก็คือ...วิกผมของฉันน่ะเอง- -
ฉันรีบหยิบอย่างเบามือ พยายามไม่ให้แม็กนั่มตื่นมาจ๊ะเอ๋กับฉันในสภาพนี้...รีบคว้าผ้าเช็ดตัวจากในกระเป๋าสัมภาระที่ฉันวางไว้ข้างตู้เสื้อผ้า อืม...วางไว้แถวนี้ไม่ปลอดภัยเลยอ่า~
อื๋อO o?...ห้องแม็กนั่มมีห้องน้ำส่วนตัวด้วยหรอ? ดีเป็นบ้าเลยอ่ะ!!!
ซู่ๆๆๆๆ
ฮ้า~ สบายตัวเป็นบ้าเลยอ่ะ! ฉันรีบเช็ดหัวตัวเองให้แห้ง แล้วใส่วิกเข้าไป...โอเค! ปลอดภัยแล้วนะฉัน!!!
แต่ว่า...ท่าทางสายตาฉันมันจะไม่ปลอดภัยซะแล้วสิT^T
แม็กนั่มนอนเปลือยกาย เอิ่ม...เหลือแต่บ็อกเซอร์!!! แถมผ้าห่มก็ไม่ยอมคลุมอีกนะ! หึย...นายกล้าโชว์กล้ามเป็นมัดๆ กับกล้ามท้องฟิตเปรี๊ยะให้สาวโสดอย่างฉันเห็นได้ยังไงฮะ!!!
ด้วยความประสงค์ดีของฉัน ฉันจึงกระดึ๊บๆเข้าไปหยิบผ้าห่มมาคลุมให้ตัวเค้าด้วยมือสั่นๆ
"อือ..."
ฝึ่บ!!!!
มะ แม็กนั่มเข้ามาคว้าตัวฉันเข้าไปกอดแล้ว! หรือว่า...เค้ารู้ว่าฉันเป็นผู้หญิงO o? ไม่นะ! ทำไมเค้าเก่งขนาดนั้นล่ะ?...หรือว่าเค้าถามจากผ.อ.? แต่ก็ห้ามไม่ให้ผ.อ.บอกแล้วนี่นา!!!
"น้องมิวท์...น่ารักที่สุดในโลกเลยคร้าบ^__^ แจ่บๆ"
ฉันจะเครียดไปทำไมวะเนี่ย- -? หมอนี่มันกำลังฝันถึงยัยน้องมิวท์ผู้ชอบตามผู้ชายไปวันๆ! ให้ตายเหอะ!!!
ฉันรีบดันตัวเองออกมาทันที...จัดแจงผ้าห่มให้มันเข้าที่ แล้วจ้องหน้าแม็กนั่มที่กำลังหลับฝันหวานด้วยสายตาระอา...ทำไมผู้ชายถึงเป็นแบบนี้กันทุกคนเลยน้า~~
โอย...เมื่อท้องเริ่มหิวจ๊อกๆ ฉันก็ต้องรีบตุนเสบียงเอาไว้ ทำไมโรงอาหารคนมันเยอะงี้นะ!!! แล้วตัวเล็กๆอย่างฉันจะเบียดเข้าไปได้มั้ยเนี่ย?
"อ้าว...เพิ่งลงมากินเรอะ เนส?" ตาบูทเข้ามาทกฉันพร้อมกับตบใหล่ฉันดัง บั๊ก!! จะทักกันดีๆไม่ได้หรือไงเนี่ย- -*
"อือ..."
"เฮ้อ...ฉันไม่ชอบท่าทางงกๆเงิ่นๆของแกเลยว่ะ มานี่มะ! ฉันจะพาไปดูว่าเค้าทำอะไรกันตรงไหน ยังไง!" ว่าแล้วบูทก็เข้ามาจับแขนฉันเอาไว้ ก่อนจะออกแรงดึงพาฉันไปยังซุ้มอาหาร
"ที่นี่เค้าให้กินฟรี...มารับที่ช่องนี้ก็จบแล้ว เข้าใจมั้ย?"
"อือ" ถ้าอธิบายแค่นี้ ให้ฉันเรียนรู้เองไม่ดีกว่าหรือไงฟะ- -?
"อ้าว! หวัดดีแม็กนั่ม" บูททักทายส่งเสียงดัง คนในโรงอาหารเงียบกริบ ชนิดที่ว่าอย่างกับไม่เคยมีคนอยู่ในนี้เลย
ทำไมจะต้องเงียบกันขนาดนี้ด้วยล่ะ- -?
"หวัดดี...เช้านี้มีอะไรกินวะ?" เค้ายังคงดูงัวเงียๆอยู่เลย
"อืม...ก็มีเหมือนเมื่อวันพุธอ่ะ แม่ง...น่าเบื่อชะมัด!" บูทบ่นอย่างหัวเสีย แม็กนั่มมองมาที่ฉัน ก่อนจะพูด
"เอาเหอะ...วันนี้กินกัน กินเป็นพื่อนไอ้เนสมัน..." -/ / /-...หมอนี่พูดให้ฉันรู้สึกดีซะแล้วสิ!
รู้สึกว่า...อาหารที่โรงอาหารก็อร่อยมากๆเลยนะ! รสชาติดีกว่าโรงเรียนเดิมของฉันอีก!!!
"เมื่อคืนเป็นไงมั่งวะแม็กนั่ม..." บูทถามพลางยัดข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ
"เหนื่อยเป็นบ้าเลยว่ะ...ไม่รู้น้องมิวท์แกไปกินอะไรมา คึกชะมัด!"
"-/ / /-" ฉันรู้สึกหน้าตัวเองร้อนผ่าว คือ ฉันเป็นโรคแพ้เรื่องแบบนี้น่ะ...ฟังเป็นไม่ได้ หน้าแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศซะอีก!
"ทำไมหน้าแกแดงๆวะเนส- -?" แม็กนั่มยื่นหน้าเข้ามาถามฉัน
"ปละ เปล่าๆ...ไม่ได้เป็นอะไรหรอก!" ฉันรีบปฏิเสธ ก่อนจะตักข้าวเข้าปาก
"เฮ้ย! แต่หน้าแกแดงมากๆเลยนะเว้ย..." แม็กนั่มเข้ามาใกล้กว่าเดิมอีก! ถ้านายเข้ามาใกล้มากกว่านี้ฉันว่าหัวฉันระเบิดแน่ๆ>_<
"ฉะ ฉันขอตัวไปห้องน้ำนะ!!!" ฉันโพล่งออกมาเสียงดัง ฮึก...ไม่ไหวแล้วโว้ย!!!!
ฉันวิ่งกึ่งเดินไปที่....ไหนก็ไม่รู้อ่า-0- ไม่น่าวิ่งทะเล่อทะล่าออกมาเลยนะฉัน!! แต่เอาเถอะ...ที่นี่มันไม่มีใครนี่นะ ขอระบายหน่อยละกัน!!!
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกรี๊ดดังแค่ไหน แต่พอได้กรี๊ดแล้วมัน...โล่งเป็นบ้าเลย!!
"เนส! แกอยู่แถวนี้หรือเปล่า?" O_O! เสียงแม็กนั่มนี่นา!!!....เค้าจะได้ยินเสียงกรี๊ดของฉันหรือเปล่านะ?
"อยู่นี่ๆ" ฉันพูดพร้อมกับเดินออกมาจากมุมตึก
"เจอตัวซะที!...ไปกันเถอะ ไปอาบน้ำกัน!!" เค้าพูดพร้อมกับคว้าข้อมือของฉันเอาไว้
"อะ อาบน้ำ?...ฉันอาบไปแล้วนะ!!!" ฉันชักมือกลับทันที
"จะบ้าเรอะ! นี่มันเป็นพิธีศักดิ์สิทธ์ของที่นี่เลยนะ!! ต้องอาบรวมกันทั้งหอพัก!!!!"
ทะ ทั้งหอพักO[]O แค่นายคนเดียวฉันก็แทบแย่แล้วนะ!!!!
"ถ้าไม่อาบจะเป็นอะไรหรือเปล่า?"
"โดน...รุม"
"ตะ แต่ว่า...ฉันอาบไปแล้วจริงๆนะ!!!" ฉันใช้สายตาอ้อนวอน
"ฮึ่ย! ไม่ได้ๆ...ต้องอาบรวมกัน ยิ่งแกเป็นเด็กใหม่เค้ามีต้อนรับด้วยนะ!!" แม็กนั่มเข้ามาคว้าแขนฉันอีกรอบ
"ไม่เอาๆ...ฮึก...ไม่เอานะ ฮือๆๆ" ฉันร้องไห้พลางทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ฉันไม่ได้ร้องจริงๆหรอก...มารยาน่ะมารยา-v-
"เฮ้ยๆ ถึงกับร้องไห้เลยเรอะ!"
"ก็นาย...บังคับฉันนี่!!" ฉันปล่อยโฮออกมามากกว่าเดิม
"อ่า...ฉันขอโทษๆๆๆ นายไม่ต้องไปอาบก็ได้ เดี๋ยวฉันจะบอกพวกนั้นให้เอง พอใจยัง?"
"อืม(-_-)(_ _)" ฉันปาดน้ำตาทิ้ง มันเหือดแห้งหายไปอย่างรวดเร็ว!
"งั้นแกไปรอฉันบนห้องหน่อยนะ...เดี๋ยวจะมีประชุมกันน่ะ"
ประชุม- -?
"อืมๆ" ฉันยืนอยู่ตรงนั้นจนแม็กนั่มไม่อยู่แล้ว ฮ้า...เหนื่อยชะมัด!!! ฉันเกลียดห้องน้ำรวมๆๆๆๆTOT
แม็กนั่มลูบหน้าตัวเองอย่างงงๆ ทำไมหน้าเค้าถึงร้อนๆอย่างนี้นะ? แค่เห็นไอ้เนสนั่นร้องไห้ ถึงกับเขินเลยเหรอ? แถมยังยอมง่ายๆอีก!!! หึย...เพราะว่าไอ้หมอนี่มันมีส่วนที่คล้ายกับผู้หญิงเยอะสินะ เราถึงได้อ่อนไหวน่ะ!!!
ไม่ได้การซะแล้ว...เราจะต้องฝึกให้หมอนั่นเป็นชายชาตรี! แล้วความรู้สึกของเราก้จได้ปลอดภัยจากการ...เป็นเกย์!!!
สมัครสมาชิก