“นี่ แม็กนั่ม” ฉันเรียกแม็กนั่มหลังจากที่...ห้องนี้มีแต่ความเงียบมาเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว! เพราะแม็กนั่มเอาแต่เขียนแผนการในการทะเลาะวิวาทกับแก๊งของเฮียมัส- - ผู้ชายนี่ชอบใช้กำลังตัดสินจังเลยนะ!!

     “...” ไม่มีเสียงตอบรับจากเค้าเลย คิ้วของเค้าขมวดกันเป็นปมดูยุ่งเหยิงเสียเหลือเกิน!!

     “นายล้มเลิกแผนการอะไรนี่เหอะนะ”

     ปั้ก!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกก แม็กนั่มตบหัวฉันTTOTT นี่นายกล้าถึงขนาดตบหัวฉันเลยเรอะ

     “เธอจะบ้ารึไง  มาถึงขั้นนี้แล้วนะ!”

     “หึย...แล้วถึงขั้นต้องตบหัวฉันเลยรึไงเล่า!!”

     ปั้ก!!! อุวะฮะฮ่าๆ…ฉันก็เลยตบคืนเค้าไปด้วยความแรงที่มากกว่านิสนึง ซึ่งถ้าเทียบกับแรงทั่วไปมันก็แรงเอามากๆเลยล่ะ แม็กนั่มตบหัวฉันทีแทบเป็นอัลไซเมอร์เลยอ้ะ!!

     “จุ๊บ>3<” แม็กนั่มเข้ามาหอมแก้มฉัน! ดีล่ะ! ฉันก็จะหอมคืนบ้าง ให้โดนอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไงกัน!! ฉันจึงเลื่อนหน้าเข้าไปหาแก้มของเค้า แต่ก็ต้องชะงัก!…แม็กนั่มทำแก้มป่องๆรอฉันอยู่น่ะสิ-..-

     “คนบ้า!!…หลอกให้ฉันหอมแก้มงั้นหรอ!!!” ฉันแหวเสียงดัง

     “เปล่านิ…เธออยากเอาคืนไม่ใช่หรอ? จะได้เจ๊ากัน! เอาสิ…หอมเลย^^”

     “เชอะ!” ฉันสะบัดหน้าใส่เค้า คนอะไรก็ไม่รู้…ยังจะมามีอารมณ์เล่นอะไรแบบนี้อีกนะ-/ / /- (คนแต่งอิจฉาอ้า!!)

     “โอ๋ๆๆ…อย่างอนฉันเลยน้า~!! ศึกครั้งนี้มันสำคัญจริงๆนี่นา มันเล่นบอกจะเอาของสำคัญของฉันเลยนะ!!” ของสำคัญของนายมันคือตำแหน่งหัวหน้านี่!! หวงยิ่งกว่าฉันอีกนี่นา เชอะๆๆๆ นี่ถ้าของสำคัญของฉันเป็นนาย นายจะเครียดขนาดนี้มั้ยฮะแม็กนั่ม!>[]<

     “งั้นก็เชิญนายตามสบายเลย…ฉันไม่ยุ่งด้วยแล้ว!!”

     “อือ…เพราะว่ายังไง ศึกครั้งนี้เธอก็ไม่ได้ไปหรอกเนส” หาO o? แม็กนั่มว่ายังไงนะ!! ครั้งนี้ไม่ให้ฉันไปงั้นหรอ? ทำไมนายถึงทำกับฉันแบบนี้เนี่ย!!

     “ฉันจะไป…ฉันอยากจะรู้ว่านายจะรักษาไอ้ตำแหน่งสุดรักสุดหวงไว้ได้หรือเปล่า” ฉันเหน็บเค้า ฮ่าๆๆ ได้ความสะใจมาเป็นกอง!!

     “ไม่!!…เธอห้ามไปเด็ดขาด!!”

     “ทำไม!?”

     “ก็เธอเป็นของ…เอ่อ…เธอเป็นผู้หญิงนี่นา! จะให้ไปในที่แบบนั้นได้ยังไงเล่า”

     “แต่ฉันก็เคยไปแล้วตั้งครั้งนึงนะ!!!” ฉันเถียงเสียงดัง สิทธิของผู้หญิงตอนนี้มันเท่าเทียมกับผู้ชายแล้วนะยะ!!

     “ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งนั้นนะ!…มันน่ากลัวกว่าเยอะ!!” กะอีแค่การต่อยตีกันเนี่ย มันน่ากลัวขนาดไหนกันเชียว! มันก็แค่เหมือนดูละครฉากนึงเท่านั้นแหละน่า!

     “นายพูดเหมือนกลัวอะไรสักอย่างเลยนะแม็กนั่ม” ฉันจ้องตาเค้า…เหตุผลอะไรของนายกันแน่ที่ไม่ยอมให้ฉันไป

     “เฮ้อ…ฉันขอร้องล่ะเนส ครั้งนี้เธออย่าไปเลย!” แม็กนั่มกุมมือของฉันเบาๆ บ่งบอกว่าครั้งนี้เค้าไม่ต้องการให้ไปจริงๆ ไหนจะน้ำเสียงแสนจะอ้อนวอนอีก…ใจอ่อนแน่ๆเลยฉัน!

     “ฉันอยากรู้เหตุผลที่แท้จริงของนายนะแม็กนั่ม!!…ขอร้องล่ะ! นายอย่าโกหกฉันเลยนะ!!!” ฉันเองก็อ้อนวอนเค้าไม่แพ้กัน

     “คือ…ฉัน…ส่งไปบอกฝั่งนู้นแล้วว่าของสำคัญของฉันน่ะ คือตำแหน่งหัวหน้าแก๊ง…” ว่าแล้วเชียว แม้แต่วินาทีสุดท้าย…สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับแม็กนั่มก็คือตำแหน่งหัวหน้าแก๊งของเค้า

     “อือ…แล้วไง?”

     “นั่นฉันโกหก” อื๋อO_O? “สิ่งที่สำคัญสำหรับฉันจริงๆ…ก็คือเธอไงล่ะเนส” แม็กนั่มดึงฉันเข้าไปกอด เค้าลูบหัวฉันเบาๆ

     “แล้วทำไม?…นายถึง”

     “นั่นเพราะฉันกลัว…กลัวว่าฉันจะเสียเธอไปจริงๆ กลัวว่าไอ้หัวหน้าแก๊งนั้นมันจะเอาเธอไป ฉันเลยโกหก…เธอและพวกนู้น”

     “ฮึก…นายไม่เห็นจำเป็นจะต้องกลัวเลยนะแม็กนั่ม!! ในเมื่อนายก็ต้องสู้ชนะอยู่แล้ว!!(TvT)/” ฉันอมยิ้มทั้งน้ำตา ดูเหมือนเสียงของฉันมันจะฟังอู้อี้ไปหมดเลย

     “แต่ถ้าฉันแพ้…”

     “อย่าพูดอย่างนั้นสิแม็กนั่ม!! ไม่งั้นนายก็จะเป็นคนที่แพ้ตั้งแต่ยังอยู่ในมุ้งเลยนะ!!” ฉันจับหน้าเค้าให้มองหน้าฉัน ไม่ว่าจะยังไง…นายก็ต้องชนะนะแม็กนั่ม!!

     “ขอบใจนะเนส^^…ฉันรักเธอนะ”

     “อื้อ!…ฉันก็รักนาย”

     “ทุกคนพร้อมมั้ย!!”

     “พร้อม!!!” เสียงตอบรับของทุกคนดังกังวาน ฟังแล้วรู้สึกฮึกเหิม!! ถึงสู้จะไม่ชนะ…แต่ก็ชนะใจตัวเองกันหมดแล้วล่ะนะ คนในแก๊งเนี้ย^___^

     “เนส…เธอจะรับมือกับพวกนั้นไหวหรอ?” แม็กนั่มหันมาถามฉัน

     “ต้องไหวสิ!!…ฉันเก่งจะตายไป^^”

     “ฮ่ะๆๆ ยัยเด็กดื้อ!” แม็กนั่มขยี้หัวฉันจนยุ่งไปหมด ก่อนจะเริ่มออกเดินจากโรงเรียน โดยที่มีทุกคนเดินตามมา เห็นแล้วรู้สึกดีจัง^^

     ตอนนี้พวกเราทุกคน…กำลังประจัญหน้าอยู่กับเฮียมัส เอ๊ย! ไม่ใช่สิ…พวกแก๊งStRonG ต่างหาก!!…เฮียมัสยิ้มกริ่มเลยอ่ะ น่ากลัวชะมัด>_<

     “กลัวจนหัวหดเลยรึเปล่าเนี่ย ฮ่าๆๆ” ประโยคของเฮียมัสเรียกเสียงฮาได้เป็นอย่างดี แต่แก๊งของพวกเราในตอนนี้ไม่มีใครขำเลย- -

     “อย่ามัวลีลา!!…เรามาสู้กันดีกว่าน่า!!!” แม็กนั่มตะโกน ทำเอาฝ่ายนู้นเงียบกริบ เพียงชั่วอึดใจ ทั้งสองฝ่ายก็วิ่งเข้าหากัน

     หมับ!!!…แม็กนั่มคว้าข้อมือของฉันเอาไว้ให้ไปอยู่ข้างหลังเค้า วิ่งไปได้สักพัก แม็กนั่มก็หยุดวิ่งอย่างกระทันหัน!!

     “โอ๊ะโอ…หวัดดี^^” เฮียมัสทักทายอย่างร่าเริง

     “ฮึ…หวัดดี” แม็กนั่มตอบกลับเสียงเย็น

     “ของสำคัญของนายใช่มั้ย?” เฮียมัสชี้มาที่ฉัน!! เฮียมัสรู้ได้ไงอ่ะ…ไหนแม็กนั่มบอกหลอกฝ่ายนู้นไปแล้ว!!

     “นาย…มั่วแล้ว” แม็กนั่มยิ้มเยาะ

     “มั่วงั้นหรอ?…ฮึ! ไม่ใช่ของสำคัญ ถึงฉันเอาไปก็ไม่เสียหายใช่มั้ยล่ะ แม็กนั่ม^^” เฮียมัสเข้ามากระชากแขนของฉันออกไปโดยที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว นี่เฮียจะทำอะร๊ายยยยยยยยย

     “เฮ้ย!!!”

     “ว่าไงยัยมายองเนส^^…แกคิดจะคบกับผู้ชายที่ไม่กล้ารับความจริงแบบนี้น่ะหรอ?” เฮียมัสถามฉัน แม็กนั่มตาโตด้วยความตกใจ!! ส่วนฉันก็ตกใจไม่แพ้กัน…

     “แต่ว่า…ที่แม็กนั่มทำ เพราะเค้าไม่อยากให้ฉันเป็นอะไรไปนะเฮีย!!” ฉันแหวเสียงแหลม ต่อมน้ำตาเหมือนกำลังจะทำงานเพราะได้ยินประโยคของเฮียมัส

     “นี่…เนสเป็นอะ อะ…” แม็กนั่มพูดติดอ่าง เค้าคงจะช็อคจริงๆแฮะ!!

     “เนสเป็นน้องสาวของฉัน…” เฮียมัสว่า พร้อมกับผลักฉันมาทางแม็กนั่ม ก่อนจะค่อยๆเหยียดยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว “และถ้าแก…มัวแต่กลัวขี้ขลาดตาขาวแบบนี้ น้องของฉัน จะไม่มีวันได้อยู่กับแกแน่!!!”

     “เฮียTOT” ฉันมองหน้าเฮียมัสทั้งน้ำตา…

     “ฮึ…เฮ้ย!! พวกเราถอยโว้ย!!!” เฮียมัสสั่งเสียงดัง ทุกอย่างยุติการต่อยกันทันที …แม็กนั่มโอบใหล่ฉันด้วยมืออันสั่นเทา ส่วนฉันก็ตัวสั่นไม่แพ้เค้าเลย

     “ฮือ…แม็กนั่มTOT” แม็กนั่มหันมามองหน้าฉันตามเสียงเรียก “นายอย่าสนใจสิ่งที่เฮียมัสพูดเลยนะ ฮือๆๆ”

     “ฉันจะไม่สนใจได้ไง…นี่เป็นคำพูดของพี่ชายคนที่ฉันรักเชียวนะเนส^^”

     “เอ๋O_O?…นะ นี่ นายไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรอ?” อึ้งกิมกี่เลยค่ะท่านผู้ชม*0*

     “รู้สึกสิ…รู้สึกว่า ฉันจะต้องลบคำสบประมาทของพี่เธอให้ได้!!~ เอาล่ะๆ…กลับโรงเรียนกัน!!”

     “ฮึก…ฉันไม่น่าร้องไห้เลย เสียน้ำตาฟรีชะมัด” ฉันบ่นอุบ

     “ฮ่าๆๆ แล้วใครบอกให้เธอร้องโดยไม่ดูให้ดีก่อนล่ะ!!…ยัยเด็กดื้อเอ๊ย!!” แม็กนั่มเขกหัวฉันเบาๆ ซึ่งมันเจ็บกว่าคนแรงธรรมดาเขกหลายเท่าตัว- -*

     ที่นายพูดอย่างนั้นน่ะแม็กนั่ม…นายพูดจริงใช่มั้ย? มันเป็นประโยคที่ได้ยินแล้วรู้สึกดีมากๆเลยนะ! ‘คำพูดของพี่ชายคนที่รัก’ จะมีสักกี่คนที่ได้ยินประโยคนี้!

     “เฮ้ย! เกย์!!!!” ใครมันมาประสานเสียงแถวนี้วะ!=_= อะ อื๋อO[]O...อ๊ากกกกกกกกกกกก นี่มันคนในแก๊งทั้งนั้นเลยนี่หว่า!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

     “O_Ollll” >>แม็กนั่ม

     “O_Ollll” >>ฉันเองT^T

     “ซวยแล้วไงล่ะ=_=lll” บูทสบถออกมาเสียงเบา...

ถ้าตัวหนังสือมันแปลกๆ ก้อไม่ต้องสงสัยนะคะ...พอดีพิมพ์ในเวิร์ดก่อน แล้วค่อยมาลงในนี้อ่าค่ะ 

** ขึ้นอันดับ 1 แย้ววว**

แปะๆๆๆๆ **>>เสียงตบมือแห่งความดีใจ^^