OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!

#...รอยยิ้มของนายน่ะ...ฉันชอบนะ...#

     "(^)o(^)~~"

     "ได้กินข้าวแล้วอารมณ์ดีขนาดถึงกับต้องกินไปยิ้มไปเลยเรอะ-_-*"  แม็กนั่มมองหน้าฉันแปลกๆ ก็แหงล่ะ...เวลาตักข้าวแต่ละคำเหมือนอย่างกับฉันไม่เคยเจอเม็ดข้าวมาก่อนงั้นแหละ ยิ้มปากแทบฉีก!  โฮะๆ...ข้าวของที่นี่อร่อยใช้ได้เลยนะเนี่ย~~

     "ก็คนมันหิวนิ...ได้กินแล้วมันก็เลยอารมณ์ดี^^"  ตอนนี้ฉันไม่มานั่งระวงระวังแล้ว! เจอของอร่อยๆแบบนี้!...ไม่ว่าจะเป็น หลนปู  กุ้งเผาตัวเป้งๆ กุ้งอบวุ้นเส้นร้อนๆ ไหนจะต้มยำกุ้งแสนอร่อยเหาะอีกล่ะ!! (คนแต่งหิวเรย)

     "เธอนี่มัน...หลายอารมณ์จริงๆแฮะ เมื่อกี้ยังหึงฉันเป็นเด็กๆอยู่เลย^^"

     "แค่กๆๆ=0="  ฉันแทบคว้าน้ำมาดื่มไม่ทัน! ข้าวจะติดคอเพราะคำว่า 'หึง' ของนายน่ะสิ ตาบ้า! บอกตั้งกี่ทีแล้วก็ไม่รู้ว่า 'ฉันไม่ได้หึงนายน่ะ!!'

     "อ๊ะโห...ถึงกับสำลักเลยเรอะ"

     "ชิ!..."  ฉันจิกสายตาใส่เค้า แต่ว่ากลิ่นพริกไทยดำที่โชยมาจากกุ้งอบวุ้นเส้นทำให้ฉันกลับไปสนใจมันแทน! กองทัพต้องเดินด้วยท้องย่ะ!!!

     [ครึ่งชั่วโมงต่อมา~]

     ฉันอิ่มแปล้จนเดินแทบไม่ไหว ถ้าไม่มีแรงหนีจากการลวนลามของแม็กนั่มจะทำยังไงยะเนี่ยนังมายองเนส- -*

     "ฮึๆ...กินจุชะมัดเลยเธอเนี่ย~" แม็กนั่มพูดขึ้นมาโดยยังไม่ละสายตาจากนิตยสารของผู้ชายที่ฉันไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่นัก เฮอะๆ คงจะเป็นพวกหนังสือโป๊นั่นแหละ!!

     "เค้าเรียกว่าไม่กินทิ้งกินขว้างย่ะ!...รู้จักมั้ย? ไม่ทรยศบุญคุณของข้าวอ่ะ!!" ฉันแหวใส่เค้า มือก็จัดที่นอนของตัเวองไป ฮึ่ม...เตียงเดี่ยวของที่นี่ทำไมเค้าตั้งให้มันใกล้เสียจนจะเป็นเตียงคู่อยู่แล้วเนี่ย!!  อ๊ากกกก แล้วคืนนี้ฉันจะปลอดภัยเรอะ!!

     "คร้าบๆ~"  เค้าตอบรับเสียงหวาน ทำให้ใจของฉันเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว  ผู้ชายเค้าถนัดทำเรื่องแบบนี้กันนักหรือไงนะ- -?

     ฝึ่บๆ...ฮ้า~ ในที่สุดฉันก็ดันเตียงของตัวเองออกมาจากเขตอันตรายแล้ว! คืนนี้จะได้นอนอย่างสบายอกสบายใจกับเค้าเสียที! แต่ว่าพอกลับไปฉันก็ต้องไปนอนเขตโคตรอันตรายแล้วน่ะสิT^T

     "เธอดันเตียงออกทำไมเล่า!!"  รู้สึกนายจะดูไม่พอใจเลยนะยะ-*-

     "ฉันนอนคนเดียวมาจนชินแล้ว! นอนใกล้ๆคนอื่นมากมันหายใจไม่ค่อยออก อึดอัดเฟ้ย!!!"  โกหกคำโตเลยล่ะฉัน...ตอนอยู่ที่บ้านฉันชอบนอนกอดหมอนข้างอันใหญ่ๆ ตอนเด็กๆเล็กๆฉันก็นอนกอดแม่กับเฮียมัส ซึ่งทั้งสองคนก็ไม่ได้ตัวเล็กอะไรเลย=_=

     "เหรอ~...แล้วทีตอนอยู่ที่ร.ร. ใครน้า~ ละเมอมานอนกอดฉันน่ะ^_________^"

     "หะ หาO[]O!!!"  จะ จะบ้าเรอะ!...ฉันเนี่ยนะ? ละเมอไปกอดนายอ่ะ! กรี๊ด!!! ถึงฉันจะหลับแต่ฉันก็มีญาณพิเศษนะยะ ว่าใครควรกอดใครไม่ควรกอดน่ะ>/ / /<

     "ฮ่าๆๆๆ เธอทำหน้าตลกชะมัดเลยอ่ะ...ฉันล้อเล่นน่า~"  ฟู่...ค่อยยังชั่วหน่อย^^   "เออ...ว่าแต่! เธอยังไม่ตอบฉันเลยนะว่าเธอมาเรียนที่นี่ทำไม?"

     "เฮ้อ~"  ฉันล่ะไม่อยากตอบเล๊ยยย มันอายนะเฟ้ยมันอาย!! ผู้หญิงอะไรตกจิตพิสัยกับคุณลักษณะฯ ทุเรศชิบเปง!!  แต่ก็คงต้องตอบแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าฉันไม่ตอบ ฉันคงโดน...เอื๊อก~ แม็กนั่มตั้งท่าจะลุกมาหาฉันแล้วอ่ะ!!

     "ฉันตกคุณลักษณะกับจิตพิสัยน่ะ!..."  แม็กนั่มที่ทำท่าว่าจะลุกมาก็กลับลงไปนั่งตามเดิม

     "ข้อหาขี้ปะติ๋วจังเลย-*- ฉันนึกว่าคนอย่างเธอจะมีข้อหาอะไรที่มันบ้าระห่ำกว่านี้อีกนะ!"

     "หมายความว่าไง- -?"

     "ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรหรอก..."  แม็กนั่มอมยิ้ม พอจบบทสนธนาเราสองคนก็พากันเงียบ อืม...ฉันยังไม่รู้เลยแฮะว่าเค้ามาอยู่ที่นี่เพราะอะไร!?

     "แล้วนายล่ะ? มาเรียนที่นี่ทำไม?"  แม็กนั่มปิดนิตยสารลงแล้ววางมันข้างๆหัวเตียง สายตาของแม็กนั่มเปลี่ยนไป! น่ะ นายจะทำอะไรฉันหรือเปล่าเนี่ย? ไม่น่าถามออกไปเลยอ่ะฉัน!!!

     "ก็...มีเรื่องกับอาจารย์น่ะ" เสียงของเค้าดูเรียบๆเย็นๆ ดูเหมือนไม่ใช่เค้าเลยแฮะ~

     "อืม...มันก็เหมาะกับนายดีนะ^^;;"  ฉันพยายามพูดให้มันติดตลก แต่กลับไม่มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของแม็กนั่มเลย ริมฝีปากของเค้าเรียบนิ่งเป็นเส้นตรง   "ขะ ขอโทษนะ"

     "ไม่ต้องขอโทษหรอก...แค่คิดแล้วฉันก็แค้นมันขึ้นมาน่ะ^^"  นั่นแหละคือความผิดของฉัน ที่ถามนายให้นายคิดแล้วแค้นจนเงียบซะขนาดนี้น่ะT^T

     "เล่าให้ฟังได้มั้ย?"  ความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์มันไม่ที่สิ้นสุด...-*-

     "ไอ้อาจารย์คนเนี้ย...เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาห้องฉัน  มัน...ลวนลามผู้หญิง...ที่ฉันรัก^^" แม็กนั่มฝืนยิ้ม...ถ้ามองเผินๆก็ดูเหมือนรอยยิ้มทั่วไปที่เค้ายิ้มอยู่ตลอดเวลา

     "..."

     "ผู้หญิงที่ฉันรักเค้าก็ไม่กล้าบอกใคร...เก็บตัวเงียบ จนเค้ากลายเป็นคนที่ชอบเก็บตัว ไม่สุงสิงใคร จนฉันมารู้อีกที...เค้าก็ลาออกไปแล้ว"

     "..."

     "ฉันแค้น...ฉันเกลียดไอ้อาจารย์นั่น! แล้วก็เกลียดที่เค้าไม่ยอมสู้เพื่อตัวเองด้วย...ฉันยกพวกไปตี...ก็พวกไอ้บูทนั่นแหละ ...ไปรุมไอ้อาจารย์หน้าตัวเมียนั่น!!! จนมันเข้าโรงพยาบาล!!!"

     "อะ อือ...-_-" "  ฉันชักจะกลัวแม็กนั่มเข้าไปทุกทีๆซะแล้วสิT^T

     "ผ.อ.รู้เรื่อง ก็เรียกพวกฉันมาพบ ไล่ให้พวกฉันไปอยู่โรงเรียนดัดสันดาน โดยที่ไม่ฟังเหตุผลของฉัน!! ไอ้อาจารย์นั่นก็ยังลอยหน้าลอยตาสอนอยู่ในโรงเรียนโดยไม่ถูกไล่ออก!!!!"

     "ว้าย!!"  ฉันร้องตกใจไปกับเสียงตวาดของแม็กนั่ม! ตาของเค้าแดงๆ...แม็กนั่มร้องไห้เหรอ!?

     "นี่แหละเหตุผลที่ฉันต้องมาอยู่ในโรงเรียนนี้...แต่ผ.อ.ที่นี่ก็เป็นคนดีนะ^^" ฉันมั่นใจว่ารอยยิ้มนี้ไม่ใช่การฝืนยิ้มของเค้า  มันดูจริงใจและก็สดใส ทำให้ห้องที่บรรยากาศหม่นๆดูสดใสขึ้นด้วย!

     "อืม...นายอย่ากังวลไปเลยนะ เวรกรรมมันต้องตามทันอยู่แล้ว^^ ยิ้มเข้าไว้นะ!...รอยยิ้มของนายน่ะมันสดใสจะตาย!!"

     "O/ / /O" นายอย่าจ้องฉันแบบนั้นเซ่...ฉันพูดอะไรผิดหรือไง? อื๋อ(- - ) ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองประโยคพูดของตัวเองเมื่อกี้  กรี๊ดดดดดดดดดดดดด  นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ยยย>_<

     "ฉะ ฉันนอนแล้วนะ...ราตรีสวัสดิ์" ฉันล้มตัวลงนอนทันที คลุมผ้าห่มให้มิดชิด ถึงแม้ว่าแม็กนั่มจะดูเศร้าๆในวันนี้  แต่ก็ไม่แน่ว่าเค้าจะไม่คิดวิปริตทำอะไรฉันหรอกนะ!! ต้องป้องกันตัวเองเสมอ!! 

     "^____^"  ผมยิ้มในความมืด...ยัยบ๊อง! ชอบพูดอะไรน่ารักๆอีกแล้วนะ!! ขอบใจนะที่ให้กำลังใจฉันน่ะ...ฉันสบายใจขึ้นเยอะเลย^^

     ผมเอื้อมมือไปปิดไฟแล้วก็ล้มตัวลงนอน...หวังว่าคืนนี้ผมคงจะฝันดีนะ!!

     [เช้าแล้วจ้า เช้าแล้ว~]

     "อือ=_="  ฉันกระพริบตาถี่ๆให้ตาสว่าง...เช้าแล้วหรอเนี่ย~ เร็วชะมัดเลย!! ฉันยังนอนไม่เต็มอิ่มเลยอ้ะ!!  อ๊ากกกก...ทำไมฉันถึงรู้สึกตัวหนักๆแบบนี้เนี่ย>[]<

     อื๋อO o?...มะ แม็กนั่มนอนกอดฉัน!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกกก ไม่ปลอดภัยจริงๆเลยอ้ะนอนกับนายเนี่ย!!  ฉันอุตส่าห์ดันเตียงออกมาแล้วนะ! ทำไมนายถึงยังตามมานอนได้อีกล่ะ!!

     "ตื่นแล้วหรอจ๊ะ จุ๊บๆ^3^"  แม็กนั่มทำปากจุ๊บๆใส่ฉัน! หน้าของเราห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น อ๊ายยยย ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!

     ผลั่ก!!!

     ฉันผลักแม็กนั่มให้ออกจากเตียง! แต่เค้าก็ตกเตียงไป เหอๆ~ สมน้ำหน้า!!

     "โอ๊ย...อะไรเนี่ยย~ ฉันอุตส่าห์นอนกอดให้ความอบอุ่นเธอทั้งคืนเลยนะ! ทำกับฉันงี้ได้งายยย-3-"  แม็กนั่มทำปากบู่ๆใส่ฉัน คิกๆ  น่าเอ็นดูชะมัด>_<

     "-/ / /-...ฉันไม่ได้ขอให้นายทำให้ซะหน่อย!!!" ฉันลุกออกจากเตียง เก็บผ้าห่มให้มันอยู่ในสภาพเรียบร้อย~

     "ชิๆ...เออ! แล้วนี่เธอจะอาบน้ำไงเนี่ยตอนเช้าO_O"

     "ฉันว่าฉันจะโทรไปหาให้เพื่อนมารับ...พาฉันไปอาบที่ตึกของโรงเรียนสตรี"

     "โฮ่...ไม่อยากอาบน้ำกับฉันหรอออ" เค้าลากเสียงยานๆ แถมยังทำหน้าเป็นลูกหมาจอมขี้อ้อนอีก!!

     "ฉันไม่อาบกับนายหรอกย่ะ!! แบร้ๆๆ"  ฉันแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เค้าก่อนจะหันไปคว้ากระเป๋าติดตัวของฉัน~ เอาล่ะๆ...เตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว!!  ฉันก็กดโทรหายัยกวางว่าฉันจะไปอาบตึกเดียวกับมัน ให้มันมารับฉันด้วย~

     "ฉันไปแล้วนะ..." ฉันบอกแม็กนั่มก่อนจะเปิดประตู

     "อย่าลืมคิดถึงเค้าด้วยนะตะเอง  จุ๊บ จุ๊บ^3^"

     "บ้า!!!"  ฉันว่าเค้าทั้งหน้าร้อนๆ ถ้านายยังเล่นแบบนี้บ่อยๆนะ! มีหวังๆ!...ฉันได้หลงรักนายแหงมๆ>/ / /<

อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย รีบมาเม้นมาโหวตกันนะจ๊า~ ตอนนี้เราคิดว่าหนุกนะ น่ารักดี^^(ในความคิดของเราเองอ่ะ) รุสึกว่ากำลังใจมาเพียบเยย~ เรยแต่งออกมาได้ดั่งใจ เหอๆ~