OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!
# ปวดใจ #
"ย้ากๆๆๆ"
ตึงๆๆ
ดึ๋ง~!!
ตุบ...แป้ก!!!
"ทำไมมันไม่ลงอ้า>[]<" ฉันโวยวายพลางมองลูกบาสอย่างเคียดแค้น ซึ่งมันไม่ได้มีความผิดอะไรเล๊ยยย รำไม่ดีโทษปี่โทษกลองอ่ะนะฉัน=_=
"เพิ่งจะหัดวันแรกเองนะ...มันจะทำได้ดีขนาดไหนก๊านน" บูทว่าพร้อมกับเลี้ยงลูกบาสไปมาอย่างคล่องแคล่ว แล้วก็จับมันยัดลงห่วงอย่างสบายๆ
"นายแหละ สอนไม่ดี!!!" ฉันแหวเสียงแหลม พร้อมกับนั่งลงกับพื้นอย่างหมดอารมณ์!
"เอ๊า...ว่ากันซะงั้นอ่ะ! ถ้าอยากเก่งก็ลุกขึ้นมาซ้อมสิ^^" บูทว่า เค้ายื่นมือมาให้ฉัน ฉันจึงคว้าหมับ!! และก็กระโดดดึ๋งขึ้นมา เอาวะๆ สู้หน่อยโว้ยยยย>[]<
"สอนฉันดังค์เลยได้มะ- -? โยนไกลๆแล้วฉันไม่แม่นอ้ะ" บูทหัวเราะพรืดออกมา! ทำไมยะ!! เพิ่งหัดเล่นแล้วดังค์เป็นเลยไม่ได้หรือไง!!- -*
"โอเคๆ จะสอนให้ละกัน^o^" เค้าพูดกลั้วหัวเราะ! อ๊ากกกกกกกกกกกกก มันน่านักเชียว!!
"ไปไม่รอดหรอกน่า~" เสียงมัจจุราชของนายแม็กนั่ม=_= เค้ายืนพิงอยู่ตรงประตูของโรงยิม มีฉากหลังเป็นบรรยากาศอันโพล้เพล้ใกล้มืด เวลานี้แหละที่ฉันเลือกมาซ้อมอ่ะ- - คนมันไม่มี!!
"สอนหมายังจะง่ายกว่าอีก^^" โอ้วววว*0* แทงเข้าที่ใจ! เหมือนมีมีดหลายพันเล่มทิ่มเข้าใจช้านนน คำพูดของนายฉันจะต้องทำลายมันให้ได้! ถ้าฉันแพ้นะ ฉันจะ...เอิ่ม...ฉันจะยอมอดข้าวครึ่งวัน!!(ครึ่งวันเอง-..-)
"เฮอะ...คนเก่งๆอย่างนายเนี่ย? จะมาซ้อมทำส้นตึกอะไรอีกล่ะ!!" ฉันพูดเสียงแข็ง แม็กนั่มทำหน้าตายเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูด เค้าโยนกระเป๋ามันไว้ที่อัฒจันทน์ แล้วเดินดุ่ยๆเข้ามาหาฉันทันที!
"บูท...นายมันสอนไม่ได้เรื่องเลยว่ะ กลับไปนอนไป๊! เดี๋ยวฉันสอนยัยนี่เอง!!" เค้าออกปากไล่บูท บูททำท่าเหมือนจะแย้งนะ แต่เค้าก็ยอมไปแต่โดยดี! ทิ้งกันอีกแล้วนะตาบูท>[]<
"นายจะสอนอะไรมิทราบ" ฉันทำใจให้นิ่งสงบ บังคับเสียงให้มันนิ่งเข้าไว้
"ได้ข่าวว่าอยากดังค์เลยไม่ใช่หรอ?...ฉันก็จะสอนให้!!" เค้าแย่งลูกบาสไปจากมือของฉัน เลี้ยงมันวนขาซ้ายขาขวาอย่างคล่องแคล่ว! จ้าๆ พ่อคนเก่ง:P
"จะสอนก็สอนสิ...โชว์อยู่ได้" ฉันกอดอกแล้วมองเค้าด้วยหางตา ชิๆๆ
"งั้นถือลูกบาส!" เค้าโยนมันมาให้ฉัน ปั้ก!! กระแทกเข้าหน้าฉันเต็มเลยอ้ะ!!T^T ฉันลูบจมูกตัวเองป้อยๆอย่างเจ็บปวด ดีนะที่ดั้งมันไม่หัก!!
"แล้วไง"
"หึๆ^^" เค้ายิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วในขณะที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว เค้าก็ฉวยฉันขึ้นบนใหล่ แล้วพาวิ่งไปที่แป้นบาส!! กรี๊ดด นี่เค้าจะทำอาร๊ายยยยย>_<
"นะ นายจะทำอะไรน่ะ? ปล่อยฉันลงนะ!!"
"อ๊าว ก็เธอบอกว่าอยากจะดังค์! เธอก็ดังค์!!...ห่วงอยู่ตรงหน้าเธอแล้วนะ^^" เค้ายิ้ม...มันเป็นรอยยิ้มที่พิมพ์ใจฉันมากเลยนะ!
"อย่าเหม่อสิ!!" หวายๆ ท่าทางฉันจะจ้องหน้าเค้ามากเกินไปซะแล้วสิ>_< ฉันจึงแก้เขินด้วยการรีบๆยัดลูกบาสลงไปในห่วง เย้!! ฉันดังค์ได้แล้ว 555+ (น่าภูมิใจจังเลยเนอะ-_-)
"เอาฉันลงได้แล้วมั้ง" ฉันว่าฉันชักจะเขินๆซะแล้วสิ เล่นอุ้มฉันอย่างนี้อ่ะ!!
"ถ้าบอกว่าไม่ให้ลงจะมีอะไรมั้ย?" โธ่ๆๆ ว่าแล้วว่าแม็กนั่มจะต้องมีแผนอะไรสักอย่างนึง! คนฉวยโอกาส>________<
"คนบ้า!!!" ฉันพยายามดิ้น! ดิ้นสุดแรงเกิด!! ดิ้นๆๆๆ ดิ้นเข้าไปให้มันหลุดโลก!!
"เห้ยๆ อย่าดิ้นสิ!! เดี๋ยวได้ล้มหรอก"
"นายก็ปล่อยฉันลงเด้ะ!!!"
"อ๊ากกกกกก"
"กรี๊ดดดดดดดด"
โครม!!!!! แล้วมันก็เป็นไปอย่างที่แม็กนั่มว่า...มันล้มจริงๆ-_- เจ็บมากด้วยT^T แต่ที่เจ็บมากกว่านั้นคือ!...แม็กนั่มใช้ฉันรองตัวเองน่ะสิ- -* ผู้ชายภาษาอะไรวะเนี่ยยยย แถมยังมาคร่อมตัวฉันไม่ยอมลุกออกไปอีก!!
"โอ๊ย...นายผู้ชายภาษาอะไรเนี่ยฮะ!! แทนที่จะมารองตัวฉันนะ! เจ็บชิบเปง>_<" ฉันบ่นกระปอดกระแปด แม็กนั่มกลับจ้องหน้าฉันเฉย- - นายตายด้านหรือไงยะ!!
"ก็ไม่ได้ดีเหมือนไอ้บูทมันนี่" เค้าพูดดูเหมือนจะโมโหเอามากๆด้วย! ชิๆ คนที่ควรจะโมโหน่ะฉันมากกว่าย่ะ!!
"ใช่! นายมันเลว!!!...อุ๊บOxO" แม็กนั่มเข้ามาจูบฉันอย่างรุนแรง! ขอย้ำว่ารุนแรง!! มันทำให้ฉันหายใจไม่ออก!!! อ๊ากกกกกกก ไอ้คนนิสัยไม่ดี ทำไมถึงชอบทำแบบนี้กับฉันนะ!!
"เลวมั้ย? จูบเธอตามใจชอบเนี่ย ฉันเลวมั้ย^^?" เค้าถามหน้ายิ้มแป้น! โรคจิตหรือเปล่าเนี่ยฮะนายน่ะ!!
"เลวคักๆ!!!" ขอด่าเป็นภาษาอีสานหน่อยละกัน!!
"อือฮึ~!!" แม็กนั่มพยักหน้ารับ เค้าก้มลงมาตรงซอกคอของฉันO/ / /O กรี๊ดดดดดดด เค้าค่อยๆไล้จากซอกคอมายังใบหู!!
"หยุดนะแม็กนั่ม!!" ฉันพยายามผลักเค้าออก! ฉันไม่ชอบที่เค้าทำแบบนี้เลยนะ!!
"คนเลว...หยุดไม่ไหวหรอก" เค้าไล้จูบไปทั่วคอของฉัน ก่อนจะค่อยๆเลื่อนมาระดมจูบที่หน้า
"ขอร้องล่ะแม็กนั่ม ฮึก..." ฉันผลักตัวเค้าให้ออกไป แต่ว่ามันก็แรงไม่พอ...เค้าไม่ขยับเลย!
"ทำไมล่ะ? ไม่ชอบหรอ?"
"ฉันไม่ชอบ...ที่นายทำเหมือนกับฉันเป็นผู้หญิงคนอื่นๆของนายแบบนี้!!" ฉันตวาดเสียงดัง น้ำตานองหน้า
"แล้วเธอ...พิเศษตรงไหน?"
"O_O" ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย?...อ้อ ฉันไม่ได้พิเศษสินะ แล้วที่นายบอกว่ารักฉันชอบฉันมันคืออะไร? มันก็แค่คำพูดพล่อยๆงั้นหรอ?
"ฮึก...แล้วทำไมนายจะต้องพูดคำว่ารักพล่อยๆแบบนี้ด้วย หรือว่ามันเป็นเพียงแค่คำธรรมดาๆสำหรับนาย ฮือๆๆ" แม็กนั่มลุกออกไป ฉันค่อยๆปล่อยโฮออกมา ฉันไม่เข้าใจความคิดของเค้าเลย! เค้าต้องการอะไรกันแน่? แค่แกล้งกันเล่นงั้นหรอ...?
"คำว่ารัก...จะให้ฉันพูดสักกี่พันคำฉันก็พูดได้ โดยไม่ต้องใส่ใจรายละเอียดของมัน"
"เพราะว่านายมันไม่มีหัวใจ!!!" ฉันตวาดทั้งน้ำตา
"อ๋อใช่...ฉันมันไม่มีหัวใจ ส่วนเธอ...ก็ไม่รักษาสัญญา"
"เอาเรื่องนี้มาพูดอีกแล้วหรอ?...นายมันก็ไม่รักษาสัญญาเหมือนกันนั่นแหละ!!!"
"ฉันไม่รักษาสัญญาตรงไหน?"
"ฮึก...ช่างเหอะ ฉันไม่อยากพูดถึงมัน" ฉันค่อยๆลุกขึ้นมาด้วยลำแข้งของตัวเอง(อีกแล้ว)
"อย่ากลับห้องเกินสี่ทุ่มละกัน...เชิญซ้อมต่อไปเหอะ" เค้าพูดอย่างไม่ใยดี และเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง
นี่นายเป็นอะไรไปแล้ว!!
แล้วทำไมใจฉัน...ถึงได้เจ็บแปลบๆแบบนี้นะ?...ฉันอาจจะรักแม็กนั่มก็ได้ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ...ฉันคงจะต้องปวดใจไปจนกว่าฉันจะหมดรักเค้า แน่นอน...
มะวานยาว วันเน้เลยสั้น เหอๆ-..-
สมัครสมาชิก