OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!

# สารท้าจากเฮียมัส!! #

     "เธอพอจะเดินไหวมั้ย?"

     "ก็...คงไหวอ่า" ฉันบอกเค้าพร้อมกับค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้น  และยืนด้วยลำแข้งของตัวเอง-..-  อ๊ากกก ทำไมขาฉันมันสั่นๆอย่างนี้เนี่ยยยยย>[]<  แล้วในขณะที่ตัวฉันกำลังจะล้มลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก...

     ปัป!!!

     "เนี่ยน่ะหรอไหว?" แม็กนั่มมองหน้าฉันอยางไม่พอใจ ก่อนจะพยุงฉันให้ยืนตรง

     "ก็คิดว่าไหวอ่ะ  ทำไมต้องโกรธด้วยเล่า" ฉันหน้างอ  แม็กนั่มยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะอุ้มฉันขึ้นในท่าอุ้มเจ้าหญิง>/ / /< นายนี่มันจะสุภาพบุรุษเกินไปแล้วน้า!! (ที่ผ่านมามันไม่ใช่เลยไม่ใช่เรอะ)

     "ไม่ได้โกรธๆ...ก็คนมันเป็นห่วงเด็กดื้อๆอย่างเธอนี่นา!!"

     "ใครเด็กดื้อยะ-/ / /-"  ฉันมองหน้าเค้าอย่างหาเรื่อง  แม็กนั่มอุ้มฉันให้กระชับขึ้นแบบว่าเนื้อแนบเนื้อ อ๊ายยย!! 

     "เดี๋ยวไปส่งที่ห้องละกันนะ"

     ปัง!!!

     "แม็กนั่ม!!!" บูทวิ่งเข้ามาอาการตื่นตระหนก ในมือมีซองจดหมายสีขาวที่มีตราอะไรไม่รู้สีดำๆ  แม็กนั่มวางฉันลงบนเตียงแล้วรีบวิ่งไปหาบูท  บูทไม่ยอมพูดอะไร(คงเหนื่อย- -) กลับส่งซองจดหมายนั่นมาให้แม็กนั่มแทน

     "จากใคร?"  แม็กนั่มพลิกซองไปมา ก่อนที่คิ้วของเค้าจะค่อยๆขมวดเป็นปม  เค้าเปิดมันออก แล้วอ่านรายละเอียดสิ่งที่อยู่ข้างใน  

สารท้าประลอง

เฮ้ย~!! มึง...ไอ้หัวหน้าแก๊ง Nerver Die คราวก่อนเรายังไม่รู้ผลแพ้ชนะกันเลย

นั่นทำให้แก๊งของกูรู้สึกอับอายเอามากๆ  แต่มึงคงจะไม่อับอายสินะ อุวะฮะฮ่าๆ

งี้แหละ...แก๊งกระจอก!!   กูจะขอท้ามึง ที่เดิม!! เวลาเดิม!!

ถ้ามึงไม่มา...มึงไปหากระโปรงมาใส่ได้เลย!!! และถ้ามึงแพ้...กูจะขอเอาของสำคัญมึงมาด้วย

มัสตาร์ด...หัวหน้าแก๊งStRonG

     แกรบๆๆๆ

     แม็กนั่มขยำกระดาษจนมันยับยู่ยี่ไปหมด...เค้าขว้างมันลงกับพื้นอย่างโมโห ก่อนจะหันมามองหน้า...เอิ่ม...มองหน้าฉัน-_-lll อย่าบอกนะว่ามันเกี่ยวอะไรกับฉันอีกอ่ะ!!

     "บูท...มึงออกไปก่อนเด้ะ"

     "เออ"

     แม็กนั่มเดินลงมานั่งข้างฉัน  ฉันสัมผัสได้ถึงไอแห่งความตายTTOTT

     "ไอ้คนที่กอดเธอน่ะ...ไอ้หัวหน้าแก๊งStRonG!!! มันส่งสารท้า>[]<" แม็กนั่มโวยวายเสียงดังลั่น  ฮือๆๆTOT เฮียมัสนะเฮียมัส! ทำไมจะต้องส่งสารมาเวลาอย่างนี้ด้วย!!!

     "ละ แล้ว...นายจะรับคำท้างั้นหรอ?"

     "รับสิ!! มันบังอาจกล้าส่งสารมาแล้วนะ! แถมยังบอกว่า...จะมาขโมยของสำ...สำคัญO/ / /O" แม็กนั่มจ้องหน้าฉัน จากโหมดโหดเมื่อกี้ ก็กลายเป็นโหมด...หวานซะแล้ว>/ / /<

     "ขะ ของสำคัญของนาย?" ฉันค่อยๆเขยิบหนีออกมาทีละนิดๆเพื่อไม่ให้มันเลยเถิดไปมากกว่านี้!!!

     "ของสำคัญของฉัน...มันก็คือ..."

     "คือO/ / /O?"  ตึกตักๆๆๆๆ...เสียงหัวใจเต้นเร็วชะมัดเลยอ้ะ!!  นายอย่าบอกนะว่าของสำคัญของนาย คะคือ...

     "ตำแหน่งหัวหน้าแก๊งของฉันยังไงล่ะ ฮ่าๆๆ!!" แม็กนั่มหัวเราะร่วน

     "-_-lll"  หึย...ของสำคัญของนายมันก็คือตำแหน่งหัวหน้าแก๊งแค่นั้นเองหรอ?...ฉันไม่สำคัญหรือไงยะ!>[]<  อื๋อ- -? นะ นี่ฉันกำลังหวังอะไรอยู่เนี่ยยย  ยัยผู้หญิงโลภมากเอ๊ยยยยยยยยยยยยย...แต่เราเป็นแฟนกันแล้วนี่นา ฉันก็น่าจะสำคัญที่สุดสิT^T >> หยุดคิดได้แล้วย่ะยัยมายองเนส!!!

     "เป็นอะไรไป?" แม็กนั่มยื่นหน้าเข้ามาถามฉัน ชิ! จะให้ฉันตอบหรือไงยะว่าฉันอยากเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนายน่ะ!! ไม่ไหวหรอกย่ะ>_<

     "เอ่อ...กะ กลับห้องกันเถอะ!" ฉันพยุงตัวเองลุกขึ้น โดยที่แม็กนั่มก็รีบเข้ามาช่วยฉันพยุง  เอ...แล้วบาสเค้าแข่งกันไปถึงไหนแล้วเนี่ย- -? แต่ก็ช่างเหอะ!! มีนายบูทอยู่(แต่บูทก็แอบแว้บมาเมื่อกี้นี่หว่า) แถมฝั่งนู้นก็ไม่มีแม็กนั่มแล้วด้วย!

     ทีมฉันชนะใส^^

     ในที่สุด...แม็กนั่มก็แบกฉันอย่างทุลักทุเลมาถึงห้องได้สำเร็จ  เฮ้อ...เหนื่อยแทบตาย!!!

     "หนักใช่ย่อยเลยนะยัยเด็กดื้อ...กินให้มันน้อยๆหน่อยสิ" แม็กนั่มพูดเสียงดัง แบบจงใจให้ฉันได้ยินเต็มสองรูหู-..-

     "จะเอาผอมกะหล่องแบบยัยน้องมิวท์มะ? อ้อ...ต้องนมตู้มๆด้วยสินะ!" ฉันพูดเสียงแหลม 

     "น้องมิวท์อีกแล้ว...เรื่องน้องมิวท์น่ะจบไปแล้วนะ"

     "แน่เร้อ~!!"

     "นี่ๆ...ไม่เชื่อใจกันหรือไง" แม็กนั่มผลักฉันล้มลงบนเตียง อ๊ากกก นายจะทำอะไรฉันอีกเนี่ยยยย  ฮึก...ไม่น่าพูดเรื่องน้องมิวท์ขึ้นมาเลยT^T

     "แล้วนายทำให้ฉันเชื่อใจบ้างมั้ยล่ะ?"  แน้! ปากหนอปาก!...ไม่ตรงกับใจเลย ใจอยากหยุดแต่ปากหยุดไม่ได้T^T

     "ฉันก็ทำอยู่เนี่ยยย>3<"  เค้าทำหน้าทำตาเหมือนเด็กเอาแต่ใจ! เฮ้อ...ฉันละอ่อนไหวกับไอ้หน้าตาแบบนี้จริงจริ๊ง!

     "ถ้าทำแล้วก็ออกไปซักทีสิ>3<"  ฉันก็ทำหน้าตาเป็นเด็กเอาแต่ใจคืนบ้าง

     "ไม่อ่ะ...ให้รางวัลเค้าก่อน^^"  แม็กนั่มทำแก้มป่องๆแล้วเอียงหน้าลงมาหาฉัน  ฉันชั่งใจอยู่พักนึงก่อนจะติดสินใจค่อยๆโน้มหน้าลงไป  แต่ก้ต้องดึงหน้ากลับออกมา!!!!

     "หลับตาด้วยสิ"

     "ว้า~!!...เอางั้นก็ได้VvV" แม็กนั่มหลับตาพริ้มพร้อมกับอมยิ้ม  ฉันจึงเลื่อนหน้าเข้าไปหาเค้าช้าๆ

     "จุ๊บ>3<"

     "จุ๊บ>3<"

     "มะ แม็กนั่ม!!!"  ฉันร้องเสียงดัง  คนบ้า>/ / /<  ไหนบอกให้ฉันหอมแก้มไง! พอตอนที่ฉันจะหอมยื่นแก้มออกมาทำม้ายยยยยย

     "ฮ่าๆๆ...เดี๋ยวฉันไปเรียกเจ้าพวกนั้นมาประชุมก่อน  รออยู่นี่นะจ๊ะยาหยี^^"  เค้าส่งยิ้มแบบเจ้าเล่ห์สุดๆ!! ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี เชอะๆ ไอ้คนฉวยโอกาส>_< (แต่ก็ชอบใช่มะ?)

...............................................>>แม็กนั่มขอบ้าง<<

     เฮ้อ...เมื่อกี้ได้แกล้งหลอกจุ๊บยัยเด็กดื้อด้วยล่ะ ฮ่ะๆ โชคดีชะมัดเลย!!>_< ไอ้เรื่องของสำคัญที่มัสตาร์ดมันจะมาเอาไปน่ะ...ไม่ใช่ตำแหน่งหัวหน้าแก๊งอะไรนั่นหรอกนะ มันก็คือ...

     เธอนั่นแหละยัยเด็กดื้อ^/ / /^...

     แต่ที่ฉันไม่บอกเธอออกไปอย่างนั้น ฉันกลัวว่า...ไอ้มัสตาร์ดอะไรนั่นมันจะมาเอาเธอไปน่ะสิ!! ฉันจึงต้องหลอกทั้งเธอและทุกคน...

     เอาไว้ฉันชนะแล้วฉันจะบอกความจริงกับเธอนะเด็กดื้อ^^

     นึกๆแล้วก็แค้นแฮะ...ที่ฉันเห็นเธอกอดอยู่กับไอ้มัสตาร์ด! แถมเหมือนเธอสมยอมให้มันกอด...แล้วก็ยังร้องไห้อีก!  ศึกครั้งนี้ฉันจะต้องชนะให้ได้ อุวะฮะฮ่าๆๆๆๆ

ตอนจบนี่ความคิดของแม็กนั่มทั้งนั้นเยย ม่ายมีบทพูด 555+  สั้นไปอ่ะเนอะ!!!