“พวกแกดูฉันให้ดีเด้ะ>O

     ฉันจิกหัว-__- ยูโรกับเรียลขึ้นมาจ้องหน้าฉัน เมื่อห้านาทีที่แล้ว! ฉันรีบวิ่งตรงมาหาพวกมันที่ห้องเรียน ถามพวกมันด้วยคำถามที่ว่า ‘ฉันแปลกไปมั้ย?’ หรือ ‘ฉันผิดปกติหรือเปล่า?’ คำตอบที่ได้มาก็คือ…’ไม่มีอะไร’ หึยๆ…ฉันเผลอกินยาที่นายไซเรนนั่นทดลอง!! แล้วยาที่ว่านั่นมันจะส่งผลอะไรบ้างก็ไม่รู้ แต่ที่รู้อย่างเดียว…คือในใจฉันมันแปลกไป!

     โอย…ฉันอยากเห็นหน้าไซเรนชะมัดเลย!!

     ดูในใจฉันมันเรียกร้องสิTOT

     “แกไม่เห็นจะแปลกตรงไหน หางไม่งอก เขาไม่โผล่…ปกติดีทุกอย่าง^^”

     ไม่ขำเลยนะเรียล-__-++

     “จริงอย่างที่ไอ้เรียลมันว่านะเพนนี แกปกติดีทุกอย่าง!! ทุกอย่างเหมือนแกคนเดิม!!!”

     “มันไม่ใช่!!…มันอยู่ขะ ข้างในนี่…”

     ฉันชี้ไปที่หน้าอกข้างซ้าย เอ่อ…คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เจ้าสองตัวนี้มันคงไม่พิศวาสอะไร!! อาบน้ำด้วยกันยังเคยมาแล้วเลย>_< พอดีตอนนั้นแม่แป๊วเหลือสบู่นิดเดียว ก็เลยอาบให้…อาบรวม-0-

     “โฮ่ย…คิดมากว่ะเพนนี!! ไอ้ไซเรนมันไม่ทำประดิษฐ์ยาอะไรแปลกๆอย่างนั้นหรอกน่า~ มาๆ นั่งที่ได้แล้ว!!”

     ยูโรเลื่อนเก้าอี้ออกมาจากใต้โต๊ะ…ทำไมเจ้าพวกนี้ถึงได้ไว้ใจนายไซเรนขนาดนั้นนะ!! หมอนั่นน่ะ ไม่น่าไว้ใจสักนิดหนึ่ง!! สงสัยบ้านคงจะรวย ผ.อ.ก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับการทดลองของหมอนี่!!>O<

     ตึง!! ฉันกระแทกก้นลงกับเก้าอี้ ฮึ่ม…อารมณ์เสีย!!!

     “นักเรียน! เคารพ”

     เสียงของหัวหน้าห้องดังกังวานไปทั่ว! ฉันล่ะไม่ชอบยัยหัวหน้านี่เลย-__-++ เห็นแก่ตัวเป็นบ้า มีงานอะไรที่ต้องช่วยกันก็ไม่ช่วย! แต่พอห้องได้ดี ตัวเองก็รับแทน แหวะ!!! น่าเกลียดที่สุดเลย!

     “ซา-หวาด-ดี-ค่ะ/ครับ”

     เสียงมันยานอย่างนี้จริงๆนะ-.-

     “เอาล่ะค่ะนักเรียน! ในชั่วโมงนี้เป็นวิชา…ภาษาไทย ไย ไย^o^”

     อาจารย์มาลินี เป็นอาจารย์สอนภาษาไทย! ที่ใช้สำเนียงมากกว่าวิชาภาษาอังกฤษอีก อาจารย์สอนภาษาอังกฤษก็สอนสะกลัวเด็กไม่ง่วง=O=

     “เปิดหนังสือหน้า 212 นะบัดนาว อาว อาว อาว^o^”

     จะแอคโค่ทำไม=[]=

     “ขออนุญาตครับอาจารย์!!!”

     เสียงเรียกขออนุญาต ทำเอาสาวๆหันกันพรึ่บ!! แล้วตามมาด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าด! นั่นมัน…ไซเรนO_O คะ เค้ามาทำอะไรที่นี่กัน? หรือว่าโกรธที่ฉันหนีออกมา อ๊ากก ไม่น้า>___< หมอนั่นต้องจับฉันไปชำแหละดูสิ่งผิดปกติแน่เลย!!

     “มีอะไรจ๊ะ ไซเรน เอน เอน เอน^o^”

     “ผมมาขอตัวคนที่ชื่อ เพนนี ครับ!!”

     เฮือก!!O_O มาหาฉันจริงๆด้วยT_T โอ…แม่แป๊วจ๋า~ อย่าลืมมางานศพของเพนนีน้า! ทุกคนเริ่มพากันหันมามองฉัน แต่ฉันก็ยังคงก้มหน้าก้มตาอยู่กับหนังสือ อย่าหันมาสิยะ!! เดี๋ยวเค้าก็รู้หรอกว่าฉันอยู่นี่TOT

     “เพนนี อยู่นี่จ้ะไซเรน^_^”

     ยัยผู้หญิงข้างหน้าชี้มาที่ฉันด้วยท่าทางแอ่นแด๊ะแอ่นแด๋!! ฮึ่ม…ถ้าเรื่องนี้มันจบเมื่อไร ฉันจะจัดการกับเธอคนแรกเลย!!

     ไซเรนเดินตรงฉับๆเข้ามาหาฉัน

     ฝึ่บ!! เค้ากระชากแขนฉันขึ้นมา แต่เพื่อชีวิตของตัวเอง…ฉันจึงทำเหมือนว่าก้นตัวเองแปะกาวเอาไว้ ย้ากๆ ให้ตายฉันก็จะไม่ลุก!!

     “ลุกไปสิวะ เพนนี!!”

     เรียลกระซิบลอดไรฟัน ยูโรก็พยักหน้าให้ฉัน!!

     ฝึ่บ!! คราวนี้ฉันไม่ต้องลุกเองเลย! เพราะว่านายไซเรนมันจับฉันอุ้มแล้ว>O< กรี๊ดๆๆๆ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ เจ้าคนสติเฟื่อง!

     “กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ^O^”

     สาวๆในห้องพากันกรี๊ดอิจฉาฉัน ถ้าพวกเธอมาเป็นฉัน รับรองว่าต้องกรี๊ดไม่ออกแน่T^T

     “ขอบคุณครับอาจารย์^^”

     “ไม่เป็นไรจ้ะ ไซเรน เอน เอน เอน^o^”

     แล้วนายไซเรนก็อุ้มฉันออกมาจากห้องโดยไม่พูดอะไรสักคำ ปล่อยฉันดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของเค้า!! ให้ตายเถอะ เค้าดูแข็งแรงกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย!!

     ตุ้บ!! ไซเรนโยนฉันลงบนเก้าอี้ของเค้า ทีเมื่อกี้อุ้มมา! แล้วนี่มาโยนแบบทิ้งๆขว้างๆอย่างนี้เลยหรอ เจ้าคนสติเฟื่อง>O<

     เคร้งๆๆ

     O_O!!

     ไซเรนเอาโซ่ล่ามหมา! มาล่ามเข้าที่ขาของฉันเอาไว้กับเสาต้นหนึ่งในห้อง กรี๊ด!! นี่ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนายนะยะ! มาล่ามฉันเอาไว้แบบนี้ได้ยังง๊าย>O<

     “เธอจะต้องอยู่ที่นี่!!”

     เค้าสั่งเสียงแข็ง ผิดกับตอนที่เอายามาให้ฉันกินเลย โฮๆๆ พระเจ้าไม่เข้าข้างฉันแล้ว!!

     “ยาตัวนั้นที่ฉันให้เธอกิน…อยู่ในช่วงทดลองผลของมัน เพราะฉะนั้น เธอห้ามไปไหน!! อยู่ให้ฉันตรวจทุกๆห้าชั่วโมง”

     “นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ!!”

     กรี๊ด ดีจังเลย ฉันจะได้อยู่ข้างๆเค้าทั้งวันทั้งคืน ฉันโชคดีชะมัด><“ทำได้สิ!!…เธอเองก็คงไม่อยากจะออกไปร่อนๆกับผู้ชายอื่น ทั้งที่ในใจเรียกร้องหาฉัน^^”

     “ฉันไม่ได้ไปร่อนกับผู้ชายสะหน่อย!!”

     “อ๋อเหรอO_O?…ไม่รู้ล่ะ ยังไงเธอก็ต้องอยู่ที่นี่ จนกว่าฉันจะสามารถคิดยาที่เอาไว้แก้มันได้”

     “นายยังไม่ได้คิดงั้นหรอ!!”

     “อือฮึ”

     แล้วไซเรนก็หายไปข้างหลังห้อง อ๊ากกกก อยากจะกรี๊ดให้โลกแตก!! ปวดแก่นกะโหลกT_+ ทำไมนายไม่ทำให้มันรอบคอบล่ะฮะ! เจ้าพวก…วัวหายล้อมคอก!!>O<++

     “แล้วตกลง…ยานี้มัน อะไรกันแน่?”

     ฉันตัดสินใจถามออกไป ไซเรนรีบชะโงกหน้าออกมาพร้อมกับยิ้มเผล่!~

     “คนที่กินยาตัวนี้เข้าไป…จะหลงรักคนแรกที่เห็น^^”

     แล้วไซเรนก็เอี้ยวตัวกลับไป…ปล่อยฉันช็อคค้างไปสิบวิ…หนึ่ง…สอง…สาม…สี่…ห้า…โอ๊ย!! นี่ไม่ใช่เวลามานั่งช็อคแล้วนะ! หมอนั่นบอกว่ายาที่ฉันกินเข้าไปจะหลงรักคนแรกที่เห็น แล้วคนแรกที่ฉันเห็น ก็คือ…

     นายไซเรน>O< เจ้าคนเห็นแก่ตัว! ทำยาตัวนี้ขึ้นมาเพราะอยากให้สาวๆรุมตอมใช่มั้ย  ฮะ คนโลภมาก!!

     อ๋อย…ไม่ไหวแล้วๆ ฉันอยากให้เค้ามานั่งข้างๆฉันจังเลย ฮ้า^v^

     “นายมานั่งข้างๆฉันหน่อยสิ!!”

     เฮ้ย!! ทำไมปากมันพูดออกไปตามที่ใจคิดอย่างนั้นล่ะTOT

     “โอ๊ะโอ…ท่าทางฤทธิ์ยาจะเริ่มออกมาขึ้นแฮะ มันทำให้เธอพูดตามที่คิด^^ แต่ฉันก็ไม่ได้ชอบแกล้งผู้หญิงสักเท่าไรหรอกนะ! ฉันจะนั่งข้างๆเธอเอง…เดี๋ยวเธอจะลงแดงตาย”

     “นายมัน…หลงตัวเอง!!!”

     “เปล่าน้า ฉันไม่ได้หลงตัวเองสักหน่อย!! สาวๆมารุมตอมจนทำให้ฉันเชื่ออย่างนั้นต่างหากล่ะ^^”

     “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้ว นายจะทำยานี้ขึ้นมาทำสากกระเบืออะไร!!!”

     “พูดไม่เพราะเลย…ไม่น่ารักเลยนะเธอเนี่ย!! อ้อ…ฉันขี้เกียจตอบคำถามเธอแล้วด้วย ช่วยนั่งนิ่งๆจะได้มั้ย^^”

     ใช้รอยยิ้มสยบฉันงั้นหรอ!! ไม่ได้ผลหรอกย่ะ แบร่:P

     ว้าว! รอยยิ้มของเค้าบาดใจฉันเหลือเกิน…ฉันจะทำตามคำสั่งเค้าทุกอย่างเลยนะ

     ฉันจึงนั่งนิ่งแบบใจสั่ง-__- เฝ้าดูเค้าผสมน้ำสีแปลกๆ ใส่บีกเกอร์นู้นบีกเกอร์นี้ สักพักก็เอามันมาเขย่าๆ เคาะๆ แตะๆ โอ๊ย!! น่าเบื่อเป็นบ้าเลย ชีวิตเด็กเรียนดีมันเป็นอย่างนี้เองหรอ!!

     เรียนดี-__-?

     ฉันต้องหาสมุดจดของเค้านี่นา!! …มันอยู่ส่วนไหนของห้องนี้ล่ะ! ถ้าฉันหาเจอ ฉันจะไม่แบ่งพวกนายเลย ยูโร เรียล! ฉันจะเก็บเอาไว้ดูคนเดียว ทำคะแนนคนเดียว อุวะฮะฮ่า~!!

     “เธอมองซ้ายมองขวาหาอะไร?”

     “เปล่านี่…”

     รู้ได้ไงวะ!! พูดทั้งๆที่ก็ก้มหน้าอยู่กับหลอดทดลอง! เค้าต้องมีตาอยู่บนหัวแน่ๆเลย-[]-

     “แล้วฉันจะต้องอยู่กับนายไปถึงไหนล่ะ?…ฉันมีบ้านต้องกลับนะ!!”

     “อยู่กับฉันจนกว่า…ฉันจะคิดยาแก้เสร็จ อ้อ…ส่วนเรื่องเสื้อผ้า อาบน้งอาบน้ำน่ะ ไม่ต้องห่วง…ที่นี่มีพร้อมแล้ว ถ้าเธออยากเข้าห้องน้ำก็บอกฉัน อย่าคิดหนีด้วยล่ะ”

     “นี่! เรื่องนั้นฉันไม่ห่วงหรอกนะ…ฉันอยากกลับบ้าน! ฉันอยากไปหาเพื่อน”

     “ถ้าเธออยากหาเพื่อน…ให้เค้ามาที่นี่ก็ได้นี่”

     “ไม่เอา!!”

     ฉันโกรธเจ้าสองตัวนั้นอยู่ ไม่ให้มันมาช่วยฉันหาสมุดจดแน่!! เชอะๆๆ>O<

     “งั้นก็นั่งเงียบๆ…อยากได้อะไรก็ค่อยพูด ฉันไม่ชอบฟังเสียงคนหัวไม่ดีหรอกนะ”

     วะ ว่าไงยังนะ=[]= คนหัวไม่ดี? นายหาว่าฉันหัวไม่ดีงั้นหรอ!! ฉันเคยได้เกรดเฉลี่ยสี่จุดศูนย์ศูนย์นะยะ! ถึงจะทำได้แค่ปีเดียวก็เถอะ-0-

     อ๊ายย เค้าว่าฉันหัวไม่ดีล่ะ…ดีใจจังที่เค้ารู้! เอาล่ะ ฉันจะทำตามที่เค้าสั่งทุกอย่างเลยนะ เฮ้อ…มีความสุขจัง

     ในใจฉันมันเพี้ยนไปแล้ว!! ดีใจที่โดนด่าเนี่ยนะ ไม่เข้าท่าเลยสักนิดหนึ่ง!!

     “ฉัน…อยากเข้าห้องน้ำ”

     “ก็ไปเข้าสิ”

     “นายล่ามขาฉันไว้แบบนี้…จะไปยังไงล่ะ!!”

     ไซเรนช้อนสายตาขึ้นมามองฉัน นั่นทำให้ใจของฉันกระตุกวูบ!! เป็นเพราะฤทธิ์ยาอีกแล้ว!! เค้าก้มลงไปไขกุญแจที่ล่ามขาของฉันเอาไว้

     “เดินตรงไปจนสุดทาง…แล้วเลี้ยวซ้าย…”

     ฉันก็รีบเดินตรงไปอย่างที่เค้าว่า แต่ก่อนจะถึงห้องน้ำนั้น…โอ้โหO[]O มีทั้งห้องนอน ห้องครัว มีห้องสมุดขนาดย่อม!! คนรวยมันเป็นแบบนี้เองหรอนี่ ฉันอิจฉาไซเรนชะมัดเลย!!

     แอ๊ด…

     ห้องน้ำอย่างหรู!! สะอาดวาววับ ต่างกับที่บ้านฉันลิบลับเลย…!!

     อ๊ะO_O หน้าต่างขนาดพอดีฉันลอดได้เลย!!…ได้การล่ะ ฉันจะต้องหนีออกจากที่นี่! ไม่ยอมกลับไปถูกล่ามโซ่เหมือนหมาของนายไซเรน!! แต่ว่า…จะปีนมันขึ้นไปยังไงล่ะ- -?

     ไอ้ที่จะพอให้ปีนมันไม่มีเลยจริงๆอ้ะ!! ไม่มีอันไหนที่ใกล้กับหน้าต่าง…สงสัยฉันจะต้องใช้วิชายิมนาสติกที่ชอบฝึกกับต้นไม้ข้างบ้านมาใช้สะแล้วสิ!!

     ฉันกระโดดสปริงตัวเองขึ้นไปจับกับขอบหน้าต่าง มันทำให้ฉันแขนแทบหลุดด้วยความเจ็บ!! อึ๊บ…พลังแขนของฉันจงยกตัวเองขึ้นม๊า>O<

     ไม่สำเร็จ-O-;;

     ฉันห้อยต่องแต่งไปมาแล้วตอนนี้…เจ็บแขนมากด้วยT^T ลองดูอีกสักที่น่า อึ๊บ…ย้าก~ ขะ ขึ้นมาได้แล้ว…แฮ่กๆ เฮ้อ รู้สึกโล่งขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก=v= สภาพของฉันตอนนี้ก็คือ…ท่อนบนอยู่ข้างนอก ท่อนล่างยังต่องแต่งอยู่ข้างใน และพออยู่นานๆ ก็เริ่มเจ็บท้องT_+

     แล้วจะลงไปยังไงล่ะ ในเมื่อมาในท่านี้-0-

     ถ้าพุ่งลงไป มีหวังได้คอหักตาย!! ถ้าถอยกลับ…ก็มีสิทธิ์ขาหัก แถมยังโดนนายไซเรนนั่นว่าอีกด้วยแน่ๆเลย โธ่…ทำยังไงดีล่ะ!!!

     “เธอทำอะไรน่ะ=[]=”

     ซะ ไซเรนO[]O…เค้าเข้ามาได้ยังไง! ฉันล็อคประตูห้องน้ำไปแล้วน้า แล้วฉันก็ได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊งกระทบกัน อ้อ…เค้ามีกุญแจนี่เองY^Y

     “ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามหนี ดื้อจริงๆเลยเธอเนี่ย!!”

     หมับ!! ไซเรนจับเข้าที่ต้นขาฉัน กรี๊ด!! นายจะจับอะไรฉันน่ะ คนลามก>O< ฉันจึงเริ่มต้นสะบัดขา กระทุ้งๆ เพื่อให้มันหลุดจากการเกาะกุมของไซเรน แต่ยิ่งทำ…ฉันก็ยิ่งเจ็บท้อง!!

     มือของไซเรนเลื่อนขึ้นมาตรงสะโพกของฉัน!! อ๊ากกกกกก เอามือของนายออกไปน้าTOT

     “อยู่นิ่งๆได้แล้วน่า ยัยสมองกลวง!!”

     ไซเรนตวาดเสียงดัง จนฉันไม่กล้าส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว…เค้าค่อยๆดึงฉันให้เลื่อนลงมา โอย เจ็บท้องเป็นบ้า!!

     โป๊ก!!!

     “โอ๊ย!!!”

     หัวฉันกระแทกเข้ากับบานหน้าต่าง! ไม่น่าโงหัวขึ้นมาเลยTOT ซี๊ด…เจ็บชะมัด!!

     “อย่าปล่อยมือสิ เฮ้!!!”

     “ก็คนมันเจ็บนี่นา โอย….เหวอๆO[]O”

     ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเข้ามาในห้องน้ำได้อย่างปลอดภัยแล้ว! แต่ไซเรนอุ้มฉันอย่างไม่ปลอดภัยเลย เค้าเริ่มเซไปเซมา!!

     “จับขอบหน้าต่างไว้สิ!!!”

     “นายก็อย่าเซสิ!! ฉันจับมันไม่ถึง…อะ อึ๊บ!!”

     ฉันพยายามยืดแขนออกไปเป็นแม่นาคพระขโนงเวอร์ชั่นอยู่ในห้องน้ำT^T แต่ถ้าฉันแขนยาวขึ้นก็ดีอยู่หรอก!! มันไม่ถึง>O<

     “โอ๊ย! ยัยคนแขนสั้น…สมองก็กลวง!!”

     “นายมันไม่แข็งแรงเลย!! แค่นี้ก็อุ้มฉันไม่ไหว>O<”

     ฉันเริ่มรู้สึกตัวโอนเอนเข้าไปทุกทีๆแล้วสิ!! อาจเป็นเพราะความสูงที่ฉันปราถนามาตั้งแต่เด็ก ร้อยเจ็บสิบสี่! แถมตัวก็แห้งๆด้วยน้ำหนักสี่สิบเก้ากิโลกรัม!! เหมือนเสาไฟฟ้าเลยTwT

     พรืด!!

     สะ เสียงเหมือนใครลื่นอะไรสักอย่าง- -? และตัวฉันกำลังจะค่อยๆร่วงลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก! โดยเจ้าคนที่ทำให้เกิดเสียง พรืด!!

     โครม!!

     O_O!!

     ฉันแทบจะผงะและร้องกรี๊ดออกมาในเวลาเดียวกัน! แต่สายตาอันร้อนแรงของไซเรน ทำให้ฉันไม่สามารถขยับได้เลย หัวมันขาวโพลนไปหมด!!

     ตึกตักๆๆๆ

     ทำไมในคราวนี้ ใจไม่เรียกร้อง??…ฉะ ฉันต้องการจะมองหน้าอันหล่อเหลาของเค้าอย่างนี้ไปเรื่อยๆงั้นหรอ มะ ไม่น้า>_______< แต่ก็ไม่ทันที่ฉันจะได้คิดอะไร…ไซเรนก็เลื่อนใบหน้าเข้ามาหาฉัน เรื่อยๆ…เรื่อยๆ…

     ปัป!!!

     ฉันตบเข้าที่แก้มของเค้าสองข้างอย่างรวดเร็ว! ฟู่…First kiss ของฉันยังอยู่! ขอบคุณที่รู้สึกตัวเอง…ดีนะที่ใจมันไม่เรียกร้อง!! ไม่งั้นมีหวัง…-/ / /-

     “เธอตบแก้มฉันทำไมเนี่ย-__-++”

     ไซเรนถอยออกไปพร้อมกับฉุดฉันลุกขึ้นตามไปด้วย ฉันส่ายหน้าอย่างงกๆเงิ่นๆ ทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆ…

     โธ่…อดจูบจากไซเรนเลย เห็นมั้ยTOT

     ใจฉันอย่างกับพวกหื่นกระหายในความรักเลย...ฮึ่ม ปวดแก่นกระโหลก-__-!!

ตอน 2 มาแย้วน้าตะเอง>< แบบว่า...พิมเสร็จปั๊ป ลงปุ๊บเลย ฮี่ๆๆ ใครเม้น+โหวต ขอให้หายปวดแก่นกระโหลกกับเรื่องต่างๆน้า ฮู่ๆๆ