OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!
#...ย้ากๆๆๆๆ...#
"ย้ากๆๆๆ"
ตุบๆๆๆ
ฉันต่อย ถีบ เตะ หมอนของนายแม็กนั่มจนมันกระเด็นไปแปะอยู่ข้างฝาหลายต่อหลายรอบ! ฮึก...แค้นชะมัดเลย! ทำไมผู้ชายถึงได้เป็นแบบนี้กันหมดเลยนะ>0< จูบจากยัยอาจารย์นั่นมันดีตรงไหน!!
"เธอจะทารุณหมอนฉันอีกนานมั้ยเนี่ย?" แม็กนั่มที่วิ่งตามฉันมา และนั่งรออยู่บนเตียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายปนกังวล สงสัยจะห่วงไม่มีหมอนนอน-..-
"นานจนกว่าฉันจะหายโมโหน่ะสิ!!" ฉันหันไปตวาดใส่เค้า
"ก็แค่อาจารย์หอมแก้มแค่นี้เองนะ?"
"แค่นี้สำหรับนายน่ะสิ!!" ฉันเริ่มลงมือกับหมอนต่อ ทีนี้จะทำยังไงดี...ฉีกทึ้งให้มันขาดวิ่นเลยดีมั้ย! หรือจะเอาไปเผาไฟเล่นดีล่ะ?
"เธอหึงฉันหรือไง?"
"O_O" เหมือนว่าเสียงของแม็กนั่มเป็นพลังวิเศษทำให้ฉันหยุดนิ่งได้-_- เค้าหาว่าฉันหึงเค้างั้นหรอ!? หลงตัวเองจริงจริ๊ง>/ / /<
"ว่าไง...หึงใช่มั้ยล่ะ?"
"ไม่รู้!!!" ฉันเดินไปหยิบหมอนของเค้าที่ตกอยู่ตรงมุมห้องโดยฝีมือถีบของฉันเอง แล้วก็โยนมันอัดใส่ตัวเค้า! แม็กนั่มโยนหมอนออก มองหน้าฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย!! ยะ อย่าบอกนะ...ว่านายกำลังจะทำมิดีมิร้ายฉันนะ อ๊ายยยยยยยยยย>[]<
"เธอ...ขี้โวยวายมาก!" เค้าพูดลากเสียงยานคาง "แถมชอบโวยวายในเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก" แม็กนั่มเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ
"ก็นายนั่นแหละ...ที่ชอบทำให้ฉันโวยวาย!!"
"เฮ้อ...แล้วเธออยากให้ยัยอาจารย์นมลูกโป่งนั่นหอมหรือไงกันเล่า!!" แม็กนั่มถอนหายใจพรืดใหญ่ เหมือนผู้ใหญ่ที่เอือมระอากับความดื้อของเด็ก อืม-_- หมู่นี้แม็กนั่มก็เรียกฉันว่า-เด็กดื้อ- บ่อยเหมือนกันนะ- -?
"แล้วทำไม?..."
"ก็เพราะฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบ...ฉันก็เลยเอาแทนน่ะสิ!"
"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง...นายบอกให้คนอื่นทำแทนก็ได้นี่ ไม่เห็นจำเป็นว่าจะต้องเป็นนายเองเลย!" ฉันเถียงเสียงแข็ง ไม่ยอมหรอก...เพราะแม็กนั่มน่ะ! ผิดเต็มประตู!!
"ก็สถานการณ์มันรวดเร็ว!...เธอจะให้ฉันบอกคนอื่นทันได้ยังไง!"
"นั่นข้อแก้ตัวของนายใช่มั้ย?"
"เนส..." เค้าเรียกฉันเสียงเย็น บรื๋อO_+ น่ากลัวจังเลย! น่ากลัว...ตายเลยล่ะ! แค่นี้ฉันไม่กลัวหรอกนะยะ
ปังๆๆๆๆ
เสียงเคาะประตูดังถี่ๆ ดูเหมือนจะไม่ใช่การเคาะซะด้วยแหละ...เค้าเรียกว่าทุบแล้วTOT
"เดี๋ยวฉันเปิดเอง" ฉันพูดขัด เหมือนเห็นว่าแม็กนั่มตั้งท่าจะลุกขึ้นแล้ว ฉันเดินไปที่ประตูอย่างเร็ว เพราะเสียงเคาะยังไม่ยอมหยุดเลย
"มีอะ...O[]O" ช็อค!!!...คะ คนทั้งห้องตอนนี้มันรวมกันอยู่หน้าห้องของฉันกับแม็กนั่ม! แถมยังทำสายตาโลมเลียไปทั่วร่างฉันอีก>_<
"พวกแกมาทำอะไรที่นี่-_-++" แม็กนั่มเดินมาโอบใหล่ของฉันเอาไว้ เฮ้อ...ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย=_=
"โห...ก็ลูกพี่อ่ะ! เก็บสาวๆ น่ารักๆ อย่างนี้ไว้คนเดียว โดยไม่แบ่งพวกเราเลย มันไม่ยุติธรรมนะลูกพี่!!" ไอ้คนที่พูดก็คือ...ไอ้ยักษ์บึ้ก- - ไอ้คนที่หาว่าฉันเป็นเกย์! แต่ตอนนี้มันจะมาอยากได้ตัวฉันซะงั้นอ่ะ>[]<
"นี่มันแฟนฉันนะเว้ย...เกรงใจกันหน่อยดิวะ" แม็กนั่มโอบใหล่ของฉันให้กระชับมากขึ้นไปอีก
"แต่ลูกพี่คร้าบ...แฟนคนก่อนๆของลูกพี่น่ะ ลูกพี่ยังให้พวกเราเชยชมเลย~!!" หาO[]o เรื่องจริงหรอเนี่ยย แม็กนั่ม!! นี่นายกล้ายกแฟนของตัวเองให้คนอื่นเลยหรอ!!...จิตใจของนายนี่มันทำด้วยอะไรหา>_<
"วุ้ย!...นั่นมันยัยยักษ์ขมูขีบ้าผู้ชาย! แล้วยัยนั่นก็ไม่ใช่แฟนของฉันด้วย!!...ฉันก็เลยยกให้พวกแก แต่ช่วยไม่ได้ที่ยัยยักษ์ขมูขีอะไรนั่น ยอมให้พวกแกเชยชม" อืม...ยักษ์บึ้กกับยักษ์ขมูขีหรอ- -? เข้ากันดีแฮะ^^ ถ้าฉันเป็นแม็กนั่มฉันก็คงจะยกให้เจ้าพวกนี้แหละ...
"อ่า...งั้นหรอกหรอครับT^T พวกผมน่ะนึกว่าลูกพี่จะใจดี" ไอ้ยักษ์บึ้กทำเสียงเศร้าก่อนจะเดินจากไป ทำให้หลายๆคนพากันเดินตามมันไปด้วย ...ตอนนี้หน้าห้องของฉันมันก็ว่างจ๋อยซะแล้วล่ะ!!
"เข้าห้องได้แล้วยัยเด็กดื้อ..." แม็กนั่มบังคับใหล่ของฉันให้หมุนกลับมาเข้าห้อง นายเรียกฉันว่า-เด็กดื้อ- อีกแล้วนะ-_-^^ ถามจริงๆเหอะ ฉันดื้อตรงหนายยยยยยยยยยยยย>[]<
"นี่ แม็กนั่ม...ตลอดทั้งชีวิตมาเนี่ย นายมีแฟนกี่คน- -*" ฉันถามเค้าหลังจากที่สถานการณ์ระหว่างฉันกับเค้าคลี่คลายลงแล้ว ฉันก็พอจะคุมอารมณ์ตัวเองอยู่แล้วล่ะนะ
"อือ...1 2 3 4 อ่า...ถ้ารวมเธอด้วยก็...5 คน^^" เค้ายิ้มแฉ่ง ท่าทางจะภูมิใจซะเต็มประดา! นายมัน 5 แต่ฉันเพิ่งมีนายคนแรก!! ช่างต่างกันเสียเหลือเกิน!!
"ใคร...คือแฟนคนแรกของนาย?" โอ้ว...คำถามทิ่มแทงใจตัวเองมาแล้ว=_= ฉันคิดว่าตัวเองซาดิสม์ ชอบฟังอะไรที่มันทำให้ตัวเองเจ็บ- -
"เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าน่ะ...เค้าสวยมาก^^ สง่าทุกย่างก้าวเลยล่ะ ...ฉันไปบอกรักพี่เค้า พี่เค้าก็ตกลงด้วยนะ^^a ฉันดีใจมาก"
"..."
"พอได้คบกันแล้ว ก็เลยรู้ว่า...เค้าน่ารักมากกว่าที่มองจากไกลๆ เป็นผู้หญิงที่สวยทั้งภายในและภายนอก"
"..." ฉันสู้ไม่ได้เลยงั้นสินะ! ชิๆ...ฟังแล้วเจ็บบบบTTOTT
"แต่สุดท้ายแล้ว...พี่เค้าก็ไปมีคนใหม่"
"หาO[]O"
"ก็...ช่วงนั้นฉันดันป๊อปปูล่าขึ้นมา พี่เค้าไม่ชอบ ก็เลยหาแฟนใหม่...ประชดฉันน่ะ^^"
"งั้นหรอ"
ปัง!!!...>> ประตูถูกเปิดออกโดยอาจารย์นมลูกโป่ง>[]<
"ครูขอเชิญนักเรียนทั้งสองคนไปที่ห้องผ.อ.ด้วยค่ะ" อาจารย์พูดเสียงเรียบ ดูต่างออกไปจากในห้องเรียนและห้องพยาบาล-_-
"..." ฉันหันไปมองหน้าแม็กนั่มเพื่อต้องการคำตอบ! แต่ว่า...เค้าเองก็ทำเหมือนกับฉัน คือ หันมาหาคำตอบจากฉันน่ะสิ- -*
[ณ ห้องของผ.อ.]
"อ้าว มีธุระอะไรงั้นหรออ.ที่สอนห้องพยาบาล^^" ผ.อ.ทักขึ้น ทันทีที่ยัยอาจารย์นำหน้าพวกเราเข้าไปในห้องของผ.อ.
"เอ่อ...ดิฉันชื่อ นิรดาค่ะผ.อ.^^" ผ.อ. ขี้ลืมจังเลยแฮะ=_= แล้วอย่างนี้พี่แกจะจำได้มั้ยเนี่ย ว่าฉันเป็นผู้หญิงมาเรียนโรงเรียนชายล้วนที่นี่น่ะ!
"อ้อ...นิรดาๆ มีธุระอะไรงั้นหรอ?"
"ผ.อ.คะ!! ผ.อ.ทำอย่างนี้ไม่ได้นะคะ!! ผ.อ.กล้าให้เด็กผู้หญิงเข้ามาเรียนที่นี่ได้ยังไงกัน แถมยัง...นอนห้องเดียวกับผู้ชายอีกอ่ะค่ะผ.อ.!!>[]<" เธอโวยวายเสียงแหลม แต่ผ.อ.ก็ยังยิ้ม=_=*
"ก็ผ.อ.เป็นคนอนุญาติให้เธอมาเรียนที่นี่เองนี่นา เนอะ! นภัสรา^^" ผ.อ.หันมาพยักเพยิดกับฉัน ฉันก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆกลับไป^^;;
"แต่ผ.อ.คะ! ผ.อ.ยอมปล่อยให้เด็กผู้หญิงนอนกับเด็กผู้ชายอย่างนี้ไม่ได้นะคะ!! ถ้าเกิด...มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบคะ!!" ยัยอาจารย์นิรดาโวยวายเพื่อปกป้องสิทธิสตรี หรือ อิจฉาฉันที่ได้นอนร่วมห้องกับแม็กนั่มกันแน่นะ!!
"ผ.อ.นี่แหละที่จะรับผิดชอบ^^"
"แล้วเด็กล่ะคะ!!"
"ถ้ามันเสียหายอะไร...เดี๋ยวผ.อ.จะรับผิดชอบเอง^^"
"ผ.อ.คะ!!" ยัยอาจารย์รมิดาตวาดเสียงดัง
"อ.รมิดาครับ^^" อูย...ผ.อ.ไม่ได้ยิ้มแบบที่ผ่านมาแล้ว ผ.อ.ยิ้มแบบ รอยยิ้มเพชรฆาต-_- ทำให้ยัยอาจารย์รมิดารีบควบคุมตัวเองทันที
"ขอโทษค่ะผ.อ."
"ผ.อ.ครับ ตลอดเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกัน ผมไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะครับ!" แม็กนั่มพูดขึ้นด้วยความมั่นใจแบบเต็มปากเต็มคำ? แน่ใจหรือไงว่านายไม่ได้ทำอะไรฉันเลยน่ะ-_-;;
"เห็นมั้ยล่ะอ.รมิดา ...เด็กยังกล้ารับเองเลยนะ"
"แต่ผ.อ.คะ เราจะฟังคำฝ่ายเดียวไม่ได้! ไหนเธอพูดความจริงออกมาซิ" นั่นไง...ยัยอาจารย์รมิดาโยนมาให้ฉันแล้ว- -*
"เค้าไม่ได้ทำอะไรหนูเลยค่ะผ.อ. เค้าให้เกียรติหนูมากเลยค่ะ^^" ถ้าฟังฉันพูดจริงๆ ก็จะรู้ว่าฉันกัดฟันพูดอ่ะนะ
"อืมๆ...หมดเรื่องแล้วนะอ.รมิดา เด็กทั้งสองคนนี้เค้าไม่ล่วงเกินกัน...สบายใจได้แล้ว"
"ค่ะ!" แล้วอาจารย์ก็เดินกระแทกเท้าออกไปเลย- - ฮ่าๆๆ เถียงไม่ชนะล่ะซี้~!!
"เอ่อ...งั้นพวกเราขอตัวนะครับ ผ.อ.^^"
"ตามสบายเลย" ฉันกับแม็กนั่มเดินออกมาจากห้องผ.อ.ด้วยรอยยิ้ม ดีนะที่ผ.อ.ไม่ลืมว่าเคยรับฉันเข้ามาเรียนที่นี่น่ะ ไม่งั้นเรื่องคงอีกยาว=_=
"ฉันจะไปห้องน้ำหน่อย เธอขึ้นห้องไปก่อนเลยนะ^^" แม็กนั่มว่าก่อนจะปลีกตัวออกไปหาห้องน้ำที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ฮ้า~!! หมดไปอีกเรื่อง...ขึ้นห้องดีกว่า
[ห้องของฉัน&แม็กนั่ม]
ครืดๆๆๆ >> 'แม่'
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แม่ฉันโทรมา กรี๊ดๆๆๆ นานๆทีจะโทรมาลูกตัวเอง สงสัยจะยังโกรธเรื่องที่ฉันด้อยคุณภาพอยู่ล่ะมั้งเนี่ย- -*
"ฮา~โหลว~ ดีค่าแม่^^"
[ว่าไงเนส...สบายดีหรือเปล่าจ๊ะลูก^^] โอ้ววว น้ำเสียงแสนจะอุบอุ่นที่ร้างไปนาน ฟังแล้วคิดถึงบ้านนนT^T
"สบายดีมากๆเลยค่ะ...แม่โทรมาหาเนสเนี่ย มีอะไร~หรือเปล่า~"
[ลูกอยู่ที่นั่น...ทำตัวดีหรือเปล่าจ๊ะ]
"ดีค่ะ...เนสทำตัวดีมากเลย ทุกวิชาเนสก็เรียนรู้เรื่องหมดเลยนะคะ^^"
[จ้ะ ดีแล้วล่ะ...แม่มีเรื่องจะบอกเนส] ทำไมเสียงของแม่ดูเศร้าๆลงพิกล ระ หรือว่า! มีใครที่บ้านเป็นอะไรไป!O_O
"อะ อะไรคะแม่ ร้ายแรงหรือเปล่า!!!"
[เฮียมัสเค้าโทรมาบอกแม่...เรื่องที่ลูกมีความรักแล้ว]
"อ่าค่ะ-/ / /-" แหม นึกว่าเรื่องอะไร แต่เฮียมัสนะเฮียมัส...คิดไงไปบอกแม่เนี่ยยย มีหวังแม่ได้เทศนาฉัน 100 จบแน่TOT
[แม่น่ะ...ปรึกษากับพ่อเรื่องลูกแล้วนะว่า....]
สมัครสมาชิก