"ปิดเทอมใหญ่  ยังไงก็รักเพื่อน"

เพื่อน...

พวกแกสบายดีกันมั้ย? เค้าสบายดี...และก็คิดถึงพวกแกมาก...

พวกเราจากกันไป 1 ปีเต็มแล้ว  ความเหงาที่ไม่ได้เจอกันก็มากมาย

เพราะงั้น...ไอ้เพื่อนตัวดีของแกคนนี้  จะมาขอแบ่งความเหงาและความคิดถึง

ให้พวกแก...

พวกแกจำได้มั้ย?  วันที่พวกแกเลือกเค้าเป็นหัวหน้าห้อง

โหย...บอกตรงๆนะว่าเหนื่อยใจ  เค้าจะไหวมั้ยเนี่ย?

คิดกังวลไปต่างๆนานา  แต่ความกังวลทั้งหมดก็หายไป

เพียงเพราะ...รอยยิ้มของพวกแก และคำพูดที่ฟังแล้วอบอุ่น

พวกแกจำได้มั้ย? วันที่พวกเราพากันทำผิดยกห้อง

ครูซักไซ้ถามว่าใครทำ...ก็ไม่มีใครตอบ

ไม่มีใครเห็นแก่ตัว บอกครูว่า  "หนู/ผม ไม่ได้ผิด"

ไม่มีเลย...ทุกคนนั่งเงียบ  ยอมรับผิดกันหมดทั้งห้อง

พวกแกจำได้มั้ย?  วันที่ครูให้เค้าดูแลพวกแกทั้งหมด

เพราะครูจะไม่อยู่วันนั้น...

วันนั้นทั้งวัน ห้องของพวกเราก็จะมีแต่เสียงหัวเราะ เฮฮา...

ครูห้องอื่นก็มาบอกให้พวกเราเงียบๆ และเค้า...คอยจดชื่อคนคุย

เค้าก็รีบหยิบกระดาษขึ้นมา...แต่ก็ไม่จดชื่อใคร

เพราะเค้าเองก็คุย ฮ่ะๆ...ผิดกันหมดทั้งห้องเนี่ยแหละ!!

พวกแกจำได้มั้ย? วันที่เค้าโมโหแบบสุดจะทน...

เคยตวาดพวกแกไปครั้งหนึ่ง  บอกตรงๆ...รู้สึกผิดมาก

ตอนตวาดน้ำตามันก็ซึมๆไปด้วย...ได้แต่กลั้นเอาไว้

แต่พวกแกก็ไม่โกรธ เข้ามาปลอบเค้าอีกต่างหาก...

ปล่อยโฮเลยวันนั้น...

พวกแกจำได้มั้ย?  วันที่เราไปเข้าค่ายด้วยกัน...

วันที่พวกเราต้องสามัคคีกันทั้งห้อง...

เสียงหัวเราะ เสียงสะอื้น  ยังคงก้องหูอยู่ในวันนั้น

พวกแกจำได้มั้ย?  วันสุดท้ายของการมาเรียน...

วันสุดท้ายที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกัน  หัวเราะด้วยกัน...

บรรยากาศภายในวันนั้น...มีแต่ความเงียบเหงา

แต่พวกแก ก็ยังคงมีรอยยิ้มเปื้อนหน้าเหมือนเช่นทุกวัน...

ฮ่ะๆ  เค้ากลายเป็นต้นไม้...

พวกแกพากันเข้ามากอดเค้า  โอบตรงนู้น กอดตรงนี้...

แล้วน้ำตาของพวกแกก็ไหลออกมา  พวกแกบางคนก็พูดว่า...

"เค้าจะได้เจอเพื่อนดีๆอย่างแกมั้ย?" 

โหย...น้ำตานี่มาคลอเบ้าเลย  ไม่นึกเลยนะว่าตัวเองจะเป็นเพื่อนที่ดี

ฮ่าๆๆ ก็เล่นแกล้งคนอื่นตลอดเลยนี่นา~  เค้าก็ลูบหัวพวกแกเบาๆ

"ไม่เป็นไรหรอก...เค้ามั่นใจว่าพวกแกจะต้องเจอเพื่อนที่ดีกว่าเค้าแน่"

พวกแกพากันร้องไห้  เค้าเองก็แทบจะร้องเหมือนกัน แต่ว่า...

เค้าไม่อยากจากกันแบบนี้เลย  อยากจากกันด้วย 'รอยยิ้ม'

เขียนมาถึงบรรทัดนี่แล้ว...น้ำตาของเค้าเองก็เริ่มมาซึมๆ

แต่ใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

ไม่รู้ว่าพวกแกจะมีเพื่อนที่ดีกันหรือเปล่า? จะยิ้ม จะร้องไห้กับเรื่องต่างๆมากแค่ไหน

แล้ว...แกจะรู้มั้ย? ว่ามีใครคนหนึ่งนอนฝันถึงแก

แล้วตื่นขึ้นมาทั้งน้ำตา  เพียงเพราะว่า...'คิดถึง'

อยากจะคุยด้วยกันซึ่งๆหน้า  แต่ก็มีเพียงแค่ทางMSN...

มันยังคงดูว่างเปล่า...

 1 ปีที่ผ่านมานี้ ไม่มีแม้แต่วินาทีเดียวที่ฉันจะลืมพวกแก

พวกแก...จงภูมิใจซะ!!  ที่เค้าคนนี้ให้ตำแหน่งพวกแก...

"เพื่อนแท้"  ตำแหน่งที่ไม่ได้ให้ใครง่ายๆ  ต้องใช้ใจตัดสินตลอดเวลา

พวกแกได้รับเลือกแล้ว...ส่วนเค้าเอง เค้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกแกจะให้ตำแหน่งนี้กับเค้ามั้ย?

[ความจริงแล้วคนมันก็มากกว่านี้...แต่ดันเป็นตากล้องกัน  เสียดายจังแฮะ...]

ไม่ว่าจะปิดเทอมหรือเปิดเทอม...ฉันก็ยังรักพวกแกนะ...