OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!
# แค่นาทีเดียว...#
เฮ้อ...นายจะหลับไปถึงไหนเนี่ยฮะแม็กนั่ม- -* ไปอดหลับอดนอนมาจากไหนยะ!! นอนได้เป็นวันๆ...ฉันนั่งรอนายตื่นจนฉันหลับไปเองสามสี่ตื่นแล้วเนี่ย!>0<
"บ่ายสองแล้วหรอเนี่ย?" พอพูดถึงเวลาท้องของฉันมันก็ร้องระงมขึ้นมาทันที! แน่ล่ะ...ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง+ข้าวเย็นตั้งแต่เมื่อวาน และของวันนี้ข้าวเช้า+ข้าวเที่ยง ฉันก็ยังไม่ได้กินT^T ร้องไห้จนลืมความหิวไปเลยมั้งฉันเนี่ย!
ทำไมนายถึงไม่ตื่นซะทีหา!!!>0< จะทำให้คนคนหนึ่งต้องตั้งหน้ารอนายไปถึงไหน!! นายจะให้ฉันต้องเสียน้ำตาอีกสักกี่ถังนายถึงจะตื่นฮะ!!
ครืดๆๆๆๆ>>ไม่ใช่เสียงท้องของฉันหรอกนะ เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันเองแหละ-*- >>'แม่'
"ค่ะ...แม่"
[น้ำเสียงฟังดูไม่ดีเลยนะเนส? ไม่อยากกลับโรงเรียนเก่าหรอจ๊ะ^^] ถ้าตอบว่า 'ไม่' แม่จะยอมให้ฉันเรียนที่นี่จนจบมั้ยนะ?
"ยะ อยากสิคะ!!...เนสอยากกลับไปหาเพื่อนจะตายไปค่ะ แล้วนี่แม่โทรมามีอะไรหรอคะ?"
[อ๋อ...แม่โทรมาบอกลูกน่ะ ว่าแม่จะมารับวันนี้เลย! เนี่ย...แม่กำลังขับรถอยู่ กำลังจะออกจากหมู่บ้านแล้วล่ะจ้ะ] หาO_O มารับวันนี้!! ไหนบอกมารับอาทิตย์หน้าไง นี่มันยัง...เป็นอาทิตย์นี้อยู่เลยนะ แถมยังกำลังจะออกจากหน้าหมู่บ้านแล้วด้วย! เสื้อผ้าข้าวของฉันก็ยังไม่ได้เก็บเลย...
"ค่ะ...งั้นขอเนสเช็คความเรียบร้อยกระเป๋าตัวเองก่อนนะคะ! แค่นี้นะคะแม่/ตื้ด" ฉันกลับมานั่งกุมมือของแม็กนั่มต่อ เวลาไม่เคยรอใครเลยจริงๆ ฮึก...ฉันจะต้องไปแล้วนะแม็กนั่ม นายจะไม่ตื่นขึ้นมาแล้วบอกลาฉันหน่อยหรอ? นายจะไม่ตื่นขึ้นมาแล้วรั้งฉันเอาไว้หน่อยหรอ?
"แม็กนั่ม!!!" ฉันเรียกชื่อเค้าเสียงดังลั่นห้อง ถ้านายหูไม่หนวกก็รีบๆตื่นขึ้นมาซะทีสิ!! นายอยากจะให้ฉันไปจริงๆใช่มั้ยTTOTT ใจร้ายๆๆๆๆๆๆ
[แม่ของเนส]
"โอ้โห...วันนี้รถไม่ติดเลยแฮะ บรึ้นเดียวก็มาถึงโรงเรียน^^" ฉันพูดอย่างอารมณ์ดี วันนี้ลูกของฉัน...เนส! จะกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันที่บ้านแล้ว>_< เหลือแต่...มัสตาร์ดเนี่ยสิ- -* ตัวเองไม่ได้อยู่โรงเรียนประจำแท้ๆ แต่ไม่ค่อยกลับบ้านเล๊ยยยย
ต้องไปห้องของผ.อ.สินะ อึ๋ย...ทำไมนักเรียนโรงเรียนนี้มันน่ากลัวจังอ่ะ!! เนสจะต้องอยู่ในสภาพอย่างนี้ทุกวันๆ? เป็นฉันคงจะร้องไห้โฮกลับบ้านไปแล้ววว ในขณะที่ฉันกำลังพล่ามอยู่ในใจ ขาของฉันก็พาฉันมาจนถึงห้องของผ.อ.ได้สำเร็จ!!
"หวัดดีค่ะผ.อ.^^" โอ้ว!! หัวล้านๆของผ.อ.ทำเอาฉันแสบตา>_< แถมผ.อ.ยังแกยิ้มให้เห็นฟันขาวๆ อ๊ากกก ตาฉันจะบอดมั้ยเนี่ย?
"หวัดดีครับแม่ของนภัสรา^^ วันนี้จะมายื่นใบลาออกใช่มั้ยครับ" เออแฮะ...ผ.อ.โรงเรียนนี้ก็ดูทำงานรวดเร็วดี!! อย่างนี้ค่อยยังชั่วหน่อย! ฉันรีบยื่นซองขาว(อย่างกับบริษัท-*-)ให้ผ.อ.โดยที่ไม่น่งไม่นั่ง! ก็ฉันอยากเจอลูกสาวตัวเองใจจะขาดแล้วนี่นา>_<
"งั้นขอตัวนะคะ...ดิฉันอยากพบลูกตัวเองเร็วๆน่ะค่ะ^^" ฉันรีบถอยทัพออกมาจากห้องของผ.อ.อย่างเร็ว กรี๊ดดด อยากเจอลูกสาวจังเลย>0< เท่าที่รู้มาเห็นเนสบอกว่าพักอยู่ห้องริมสุดของชั้น3เลยนี่นา!!! ดีล่ะ! ฉันเจอแล้ว...เนสจะทำหน้ายังไงน้าเวลาเจอแม่เนี่ยยยย
"เอ่อ...ใช่แม่ของเนสหรือเปล่าครับ?"
"ใช่ค่ะ...เอ่อ...เธอคือ?" ใครหว่า- -? หน้าตาดีซะด้วยแฮะ!! ที่เสียงเนสฟังดูไม่ค่อยดี ดูไม่อยากกลับเพราะมีหนุ่มคนนี้หรือเปล่าน้า~
"ผมเป็นเพื่อนของเนสเค้าน่ะครับ ชื่อบูท^^...คุณน้าจะมารับเค้ากลับแล้วหรอครับ"
"ใช่จ้ะ^^ ว่าแต่...บูทรู้รึเปล่าจ๊ะว่าเนสเป็นผู้หญิง?"
"รู้ครับ" หาO[]O นี่เนสต้องอยู่ในสภาพอย่างนี้!! ท่ามกลางคนที่รู้ว่าลูกเป็นผู้หญิง โอ้ววว ช่างน่าอิจฉา>3< (อ้าว- -)
"หรอจ๊ะ^^ งั้นน้าขอตัวไปหาเค้าก่อนนะ" ฉันรีบหันหลังกลับเดินไปที่ประตูห้องริมสุดของตึกนี้ทันที ลูกจ๊ะลูกจ๋า คงตั้งหน้าตั้งตารอแม่เลยสินะ!! ฉันกำลังจะบิดลูกประตู แต่ทว่า...
"เนสไม่ได้อยู่ในห้องหรอกครับ!!!"
"เอ๋?...เธอว่ายังไงนะ? เนสไม่ได้อยู่ในห้องงั้นหรอ!!!" ฉันหันไปพูด แต่มือก็บิดลูกประตูเข้าไป...จริงอยางที่นายบูทพูด...ห้องว่างเปล่า แถมกระเป๋าของเนสก็ดูเหมือนไม่ได้โดนจัดอะไรเลย!! แล้ว...เนสหายไปไหน!!
"ผมขอร้องล่ะครับ...อย่าพาเค้ากลับไปเลย!"
"เธอชอบเนสใช่ม้า~ แต่ถ้าชอบเนสจริง...ก็ต้องอยากให้เนสมีความสุขในที่ดีๆสิจ๊ะ^^" เนสนี่เสน่ห์แรงเหมือนแม่ตอนสาวๆเลยนะ!! มีหนุ่มหล่อๆมาชอบซะด้วย!
"คือ...ครับ ผมเคยชอบเค้า แต่ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน ผมสงสารเนสนะครับ...ถ้าเค้าจะต้องถูกแยกจากคนที่เค้ารัก" เด็กคนนี้พูดด้วยสายตาเด็ดเดี่ยว คนที่เนสรัก? ใครกันล่ะคนที่เนสรักน่ะ!!
"เธอ...ช่วยพาฉันไปหาเนสและคนที่เนสรักหน่อยจะได้มั้ย?"
"คือ..."
"เธอเป็นเพื่อนประสาอะไรกัน? ไม่อยากให้เพื่อนไปได้ดีน่ะฮะ^^" ฉันพูดทั้งยิ้มๆ
"กะ ก็ได้ครับ..."
[กลับมาที่เนส]
"ตกลงนายจะไม่ฟื้นใช่มั้ย!!...งั้นฉันจะไม่ง้อนายแล้วนะยะ>3<" ฉันเหมือนคนบ้า- -*ที่คุยอยู่คนเดียวได้เป็นชั่วโมงๆ ไม่ว่าจะพูดยังไง...แม็กนั่มก็ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบเลย ทำไมนายถึงยังนิ่งได้ขนาดนี้ล่ะฮะแม็กนั่ม>0<
"คนใจร้าย! คนลากมก! คนทะลึ่ง! คนนิสัยไม่ดี! คนขี้โกง!" ฉันตะโกนด่ากรอกใส่หูของแม็กนั่ม เค้าก็ยังคงนอนนิ่ง!! ไอ้คนหูหนวกกกกกกกกกกกก>0< ชิๆๆ หึย ฉันกลับแล้ว หมดความอดทนๆๆๆๆ
ในขณะที่ฉันลุกขึ้น ฉันก็แอบชำเลืองไปทางเค้าเผื่อว่าจะแกล้งฉัน!!!... แต่เค้าก็ไม่เห็นจะลุกขึ้นมาอย่างที่ฉันคิดเลย- - ไปหาอะไรกินดีกว่า!!! ฉันเดินไปเปิดประตู...
"แม่O_O"
"เนส...ลูกมาทำอะไรที่นี่น่ะ" แม่ดูท่าจะอารมณ์บ่จอยมากเลยด้วยT^T ฮึก...นายบูท!! นายเป็นคนพาแม่ฉันมางั้นหรอออ ทำไมนายทำอย่างนี้!!!
"คือ...เพื่อนหนูเข้าโรงพยาบาลค่ะ หนูก็เลยมาเฝ้า" ฉันก้มหน้าพูด
"เพื่อน?...คือ คนที่หนูรักมากใช่มั้ย?" อึกO_O ทำไมแม่ถึงรู้ล่ะ!! หึย...เป็นนายอีกแล้วใช่มั้ยบูท!!
"กะ ก็ใช่ค่ะ"
"กลับบ้านกลับแม่ได้แล้วเนส...พรุ่งนี้ลูกจะต้องไปโรงเรียนทันที!!" แม่ดูเหมือนไม่ฟังคำตอบของฉันเลย เข้ามาคว้าแขนแล้วลากฉันออกมาจากห้อง!! แม็กนั่ม!!...นายจะไม่มารั้งฉันเอาไว้เลยหรอ!! แม็กนั่มTTOTT
"เนสอยากเฝ้าจนกว่าเค้าจะฟื้นนะคะแม่TTOTT ให้เนสอยู่ที่นี่เถอะค่ะแม่TTOTT" ฉันร้องไห้ไปพูดไป หวังว่าแม่จะฟังบ้าง...แต่ก็ไม่เลย แม่ลากฉันออกมาท่าเดียว
"แม่อย่าพาหนูไปเลยนะคะT^T หนูอยากอยู่ที่นี่...TTOTT" ฉันหันหลังกลับไปดูห้องของแม็กนั่ม ฮึก...แม่พาฉันเดินออกมาไกลแล้ว เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว!!
"หยุดร้องแล้วก็เดินมากับแม่ดีๆเนส!!" แม่ตวาดใส่ฉัน ฮือๆ...ฉันเกลียดเสียงแบบนี้! แม็กนั่มTOT แม็กนั่มTOT...ฉันพยายามแกะมือของแม่ออก แต่มันไม่มีแรงเลย ก็ฉันไม่ได้กินข้าวตั้งกี่มื้อ!!
ฮือๆๆๆๆTOT แม็กนั่ม!!!!!
[บูทอยากได้บท]
"เห็นมั้ยไอ้แม็กนั่ม!! มึงตื่นไม่ทันเค้าแล้ว เซ่อจริงๆเลยนะมึงเนี่ย!!!" ผมด่าเพื่อนตัวเองเสียงดัง ทำไมมึงไม่ยอมตื่นวะไอ้แม็กนั่ม? มันทำง่ายจะตายไม่ใชหรอ แค่ลืมตาขึ้นมาเนี่ยยยย!!
ผมนั่งลงกับโซฟาอย่างหัวเสีย...เนสมานั่งเฝ้ามึงตั้งเป็นวันๆ ข้าวเขิ้วแทบจะไม่ได้กิน! นี่มึงจะตอบแทนเค้าอย่างนี้น่ะหรอวะไอ้แม็กนั่ม!!
"โง่จริงๆเลยนะมึงเนี่ยยยยย" ผมตะโกนด่ามันอีกรอบ
"กูโง่ตรงไหนวะ...หือ=_="
"หาO[]O"
โอ้วๆๆๆๆ เรื่องราวจาเปงยางงายต่อน้อ~!! รีบๆโหวตๆรีบเม้นเน้อ!!!
สมัครสมาชิก