:::ก่อนที่ทุกคนจะอ่าน แตงขอชื่นชมในความฉลาดเจ้าค่ะ:::

OH! ฉันโดนชิงหัวใจโดยนายตัวร้าย!

# END #

     "เธอรู้จักแม็กนั่มด้วยหรอ-________-++"  น้องมิวท์ที่มาจากไหนก็ไม่รู้(อ้าว-0-)เดินเข้ามาด้วยท่าทางเริดๆเชิดๆ และแสดงตัวเหมือนเป็นเจ้าของแม็กนั่ม!! ชิๆ...เธอน่ะโดนเขี่ยทิ้งไปตั้งนานแล้วย่ะยัยน้องมิวท์>O<

     "มิวท์...ซวยแล้ว!" ยัยทอมยิ้มหวานพึมพัมกับตัวเองเสียงเบา แต่ก็ไม่เบาที่หูดีๆอย่างฉันจะได้ยินหรอกนะ!!!

     "เธอว่าอะไรนะ- -?" ไม่ทันที่จะได้ยินอะไรจากปากของยัยทอมหน้าหวาน เธอก็เข้ามาคว้ามือของฉัน แล้วพาออกวิ่ง!! กรี๊ดดดดดด นี่เธอจะพาฉันวิ่งไปไหนยะ!! ถึงแม้ว่าเธอจะหน้าตาดี แต่ฉันก็ไม่ใช่เลสเบี้ยนนะ! ฉันชอบปู้จายยยย>0<

     [หลังตึกเก่าเจ้าค่ะ-v-]

     "แฮ่กๆ" ฉันหอบตัวโยนอยู่ข้างๆยัยทอมหน้าหวาน แหมๆ อึดจริงๆเลยนะ...วิ่งมาแค่นี้ไม่เหนื่อย!!!  แต่ยัยนี่ตัวสูงจริงๆแฮะ! ยิ่งอยู่ใกล้ๆ ตัวของคุณเธอก็ยิ่งใหญ่ในสายตาของฉัน

     "ปลอดคนแล้ว..."

     "เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม!! ฉันไม่พิศวาสอะไรเธอหรอกนะยัยทอม!!"  ฉันเริ่มออกอาการวีนแหลกทันที แล้วต้องยิ่งวีนมากกว่านี้ด้วย เพราะ ยัยนี่รู้จักแม็กนั่ม!!

     "เธอพิศวาสฉันแน่!!!" ยัยทอมพูดเสียงแข็งกร้าวซึ่งไม่ใช่เสียงผู้หญิง-___- เสียงเธอทุ้มๆ เหมือนผู้ชาย!! เป็นเสียงที่ฉันอยากจะได้ยินจากเจ้าของเสียงมาตลอด!!

     "เธอเป็นใคร?" ในที่สุด คำถามนี้ก็หลุดออกจากปากของฉัน ยัยทอมหันมามองหน้าฉันอย่างไม่เชื่อ

     "เธอจำฉันไม่ได้??"

     "แล้วจะให้จำได้ยังไงล่ะ!! ฉันเพิ่งจะเจอเธอวันนี้!!"

     "เธอขี้โกงชะมัดเลย!!...อยู่ด้วยกันมาเกือบปีแท้ๆ!!" เกือบปี- -? ช่วงเวลาที่ฉันคุ้นเคย และอยากจะเก็บมันเอาไว้มากที่สุด เกือบปี...ที่ฉันอยู่ในโรงเรียนดัดสันดานชายล้วน!! เกือบปี...ที่ฉันได้รักแม็กนั่ม แล้วเกือบปีที่ว่าของยัยทอมนี่มันคืออะไรกันแน่!! ฉันงงแล้ว>[]<

     "เธอกำลังพูดให้ฉันงง!!"

     "ยัยเด็กดื้อเอ๊ย!!"

     "อื๋อO_O....อุ๊บOxO" ยัยทอมคว้าตัวฉันเข้าไปจูบ>_< อ๊ากกกกกกกก ฉันจูบกับทอมมมม ...แต่เอ๊ะ!! จูบนี้มัน ทำไมฉันคุ้นเคยจังนะ? ริมฝีปากที่อบอุ่นนี้? ฉันจำได้....ฉันจำได้...

     "แม็กนั่ม!!!" ฉันร้องเรียกชื่อเค้า ทันทีที่ยัยทอมนั้นผละออกไป

     แล้วยัยทอมก็ทำให้ฉันประหลาดใจมากที่สุดในขณะนี้!! เธอถอดวิกผมออก!!! เผยให้เห็นทรงผมที่ฉันคุ้นเคย...ใบหน้าเดิมๆที่ฉันเห็นอยู่ตลอดเกือบปี!!! ใบหน้าที่ฉันอยากเห็นมากที่สุด!! ใบหน้าที่ทำให้ฉันร้องไห้ได้เป็นวันๆ

     แม็กนั่ม!!!

     "กว่าจะจำฉันได้นะยัยเด็กดื้อ^^" แม็กนั่มเข้ามาเคาะหัวฉันเบาๆ

     "นายหายไปอยู่ไหนมาแม็กนั่ม!! ฮึก..."

     "อ้าว ร้องไห้ซะแล้วสิ-*- ...เธอกลายเป็นคนขี้แยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน??" ฉันจ้องหน้าเค้าด้วยความพร่ามัว ฮือๆ...เค้าเหมือนนักมายากล ที่ไม่นานมานี้เค้ายังคงนอนอยู่บนเตียงไม่รับรู้อะไร แต่พอตอนนี้ เค้ากลับปรากฏตัวให้ฉันเห็น ด้วยรอยยิ้มที่คุ้นเคย!!

     "นายฟื้นตั้งแต่เมื่อไหร่?? ทำไมนายถึงไม่บอกฉัน!! ใจร้ายชะมัดเลย!!!!TOT" ฉันทุบอกเค้าอย่างบ้าคลั่ง ฉันเสียน้ำตาไปเป็นกระตั้กเลยนะคนบ้า!!!

     "ฉันขอโทษๆ...ก็ฉันอยากเซอร์ไพรส์เธอนี่นา-0-"

     "เซอร์ไพรส์แบบนี้น่ะหรอ? ฉันไม่ขำเลยนะ!!!TOT" แม็กนั่มรั้งตัวฉันเข้าไปกอด แล้วเค้าก็โยกเยกไปมาเพื่อปลอบโยนฉัน หึย...ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ!

     "นี่...เจอกันเค้าทักกันแบบนี้หรอเนส? ทั้งๆที่ฉันกะว่าเซอร์ไพรส์เธอแล้ว จะได้รอยยิ้มซะอีก"

     "ก็นายทำให้ฉันยิ้มไม่ออก!!!...แล้วตัวฉันเองนี่แหละ ที่เป็นสาเหตุให้นายเข้าโรงพยาบาล ...ฉันไม่กล้ายิ้มหรอก" ที่เค้ากอด ฉันก็ขัดขืนนิดหน่อย แต่ว่าตอนนี้ไม่แล้ว...ฉันปล่อยตัวไปตามสบายกับอ้อมกอดของเค้า

     "มันเป็นอุบัติเหตุน่าเนส...ถ้าเธอโทษตัวเอง แสดงว่าเธอไม่รักฉัน>0<" นายใช้คำพูดนี้เลยหรอ!! ถ้างั้นฉันก็ไม่โทษตัวเองหรอก เพราะฉันรักนายยย

     "ไม่โทษก็ไม่โทษ..." เหมือนกับว่า ที่ฉันร้องไห้มาทั้งหมด ไร้ค่า!!- - พอฉันได้คุยกับแม็กนั่ม ได้กอดเค้าเหมือนเดิม มันก็ทดแทนกันได้จนเกินเลยด้วยซ้ำ!!!

     "ต่อไปนี้ฉันจะอยู่ข้างๆเธอนะเนส^^"

     "เอ๋O_O? ในโรงเรียนหญิงล้วนเนี่ยนะ!!!"

     "ใช่แล้ว...สภาพแวดล้อมดีนี่นา ฉันชอบ กึ๋ยๆ@__@" ใช่สิ! นายไปอยู่ที่ไหน นายมันก็ป๊อปปูล่านี่นา ชิๆ คนลามก!!!

     "แม็กนั่ม-_______-++"

     "ขอโทษคร้าบๆ~!! แม็กนั่มไม่นอกใจเนสหรอกคร้าบ~!!" เค้าว่าอย่างอ้อนๆพร้อมกับซบลงบนใหล่ของฉัน ฉันเองก็ทำอย่างนั้นเหมือนกัน

     "แน่นะ- -?"

     "ไม่แน่ครับ>____<"

     "แม็กนั่ม!!!>___________<" ฉันว้ากใส่หูเค้า

     "คร้าบผม~!! ...แต่ที่แน่ๆสำหรับฉันนะ ก็คือ..."  แม็กนั่มเลื่อนเข้ามาใกล้ๆกับใบหูของฉัน ก่อนจะพูดด้วยนำเสียงอันเซ็กซี่ ทุ้ม นุ่ม ลึกบาดใจ>/ / /<

     "แม็กนั่มรักเนสที่สุดเลย!!!!"

     [ END ]

จบแร้ววววววววววววววววววววววววว

เหนื่อยยากเย็นมากค่ะ-0-

หลังจากจบเรื่องนี้แล้ว ก้อจะพัก รอเจ๊เอลฟ์ฟี่!!!

เจ๊แกงานเยอะ นิยายได้ตีพิมพ์แย้ววว

ส่วนแตงก้อกำลังแต่งอีกเรื่องเอาไว้ส่ง สนพ

ถ้าไม่ได้...ก้อเอามาลงในนี้นี่แหละค่ะ แหะๆๆ

แตงจะทิ้งระยะหน่อยนะคะ ต้องแต่งเรื่องต่อไปที่จะลงงงง

และรอเจ๊เอลฟ์ฟี่สุดที่รักของแตง

5555+

รักคนอ่านมากมายเลยค่า

จ๊วบบบบบบบบบบบบบบบบ>3<

เพลงของปาล์มมี่เข้ากับตอนที่แล้วมากมายอ่าค่ะ แตงคิดงั้น-0-