“เฮ้อ…=O=;;”

     ฉันถอยหายใจยาวๆมาเป็นรอบที่ร้อยแปดแล้ว…เบื่อ!! ไซเรนก็มัวแต่นั่งผสมนู่นผสมนี่อยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็หายเข้าไปข้างหลัง เดี๋ยวก็โผล่ออกมาพร้อมกับหนังสือกองโต ฉันคาดว่าเค้าคงจะเข้าไปในห้องสมุดขนาดย่อมของเค้า

     “เบื่องั้นหรอ?”

     “อาฮะ…เบื่อมากเลยด้วย!!”

     ฉันแอบแดกดันเค้านิดๆ คนที่โดนล่ามขาเอาไว้อยู่กับที่ คงจะอารมณ์ดีอยู่หรอกมั้ง!! พอฉันอยากเข้าห้องน้ำก็ไม่ให้เข้า กลัวว่าฉันจะหนี!! แต่พอหลังๆ เค้าชักจะทนไม่ไหว…จึงให้ฉันไปเข้าโดยห้ามล็อคประตู!! ดูเค้าทำกับเพศแม่สิ!!

     “อยากอ่านหนังสือมั้ย?”

     “หะ?…ยะ อยากสิ!! ตอนนี้ฉันเบื่อจะแย่แล้ว!”

     หวังว่าไซเรนจะมีการ์ตูนไร้สาระให้ฉันอ่านมั่งล่ะนะ!! ถ้ามีแต่หนังสือศัพท์ยากๆ…ฉันคงมีโรค ‘เบื่อ’ ติดตัวไปตลอดชีวิตนี้แน่TOT

     เมื่อไซเรนมาปลดปล่อยฉันแล้ว!! ฉันก็เดินตามเค้าเข้าไปในห้องสมุดขนาดย่อมที่ฉันเดินผ่านตอนนั้น

     แชะ!! พรึ่บ!!

     “โหO[]O”

     ฉันเผลอหลุดปากอุทานออกมา…ตอนดูมืดๆก็เห็นว่าหนังสือมันเยอะมาก แต่พอยิ่งเปิดไฟ…หนังสือเยอะกว่าห้องสมุดของโรงเรียนอีกมั้งเนี่ย!! มีแต่หนังสือ…หนังสือ…และก็หนังสือ!

     “อยู่ในนี้นะ…”

     ไซเรนเดินออกไป แต่แล้วเค้าก็ชะงัก เดินกลับมาดูในห้องนี้อีกรอบ

     “ทำไมหรอ??”

     “เปล่า…เลือกอ่านตามสบายเลยนะ ถ้าเธออ่านออก^^”

     นั่นไง!! ฉันว่าแล้วเชียว มันคงจะต้องเป็นหนังสือที่มีแต่ภาษาอังกฤษ ศัพท์ยากๆ เรียนกับอาจารย์มาลินีนี่ไม่ช่วยอะไรเลยแฮะ-__- มัวแต่พูดภาษาแอคโค่จนฉันเรียนไม่รู้เรื่อง เอื้อง เอื้อง เอื้อง

     “อืม…”

     ฉันไล่นิ้วไปตามสันหนังสือ หวังว่าจะเจอชื่อเรื่องที่ฉันคุ้นตาบ้าง…เอ่อ อะไรวะเนี่ย- -?? ซารามากึ้ก!! ชื่อหนังสือทำไมแปลกอย่างนี้ล่ะ!! มะ มันใช่หนังสือเปล่าวะ-0- เมื่อรู้สึกว่ามันไม่รู้เรื่อง ฉันก็ไล่นิ้วไปเรื่อยๆอีก ไซเรนเค้าไม่อ่านนิตยสารผู้หญิงบ้างหรือไง!! เดี๋ยวก็ตกเทรนด์กันพอดี บู่ๆ-O-

     ปวดตาT_T

     ฉันจึงทรุดลงนั่งตรงมุมห้อง…เบื่อยิ่งกว่าเก่าอีก!! ไม่มีหนังสือเล่มไหนที่ฉันพอจะอ่านได้เลยมั่งหรือไงกัน!!

     แล้วสายตาที่กำลังจะปิดด้วยความเบื่อของฉัน ก็ไปจ๊ะเอ๋เข้ากับ…กองหนังสือนับสิบที่ถูกเก็บอย่างไม่เป็นระเบียบใต้ชั้นหนังสือ หนังสืออะไรกันนะ?? ฉันรีบคลานอย่างรวดเร็วตรงที่กองหนังสือนั้นทันที บางเล่มที่กระจายออกมาจากข้างใต้ พอจะทำให้ฉันเห็นว่ามันคือ…ท่อนล่างของผู้หญิง โดยทีกางเกงในบิกินี่ตัวจิ๋วปิดอยู่ ไม่รู้ว่าจะใส่ทำไมกัน ตัวแค่นี้!!

     ฝึ่บ!!

     ฉันลากมันออกมาทั้งกองทันที O_O!! ในแต่ละเล่ม ก็จะมีผู้หญิงร่างเล็กร่างใหญ่พากันยืนแอ่นอก โชว์ตรงนู้นโชว์ตรงนี้ ไม่ใส่เสื้อบ้างล่ะ ไม่ใส่กางเกงในบ้างล่ะ หือ…อะไรนี่?

     ‘สาวน้อยรูริ สะท้านทรวง สะท้านใจชาย’

     ฉันรีบรวบรวม ปะติดปะต่อกองหนังสือนี้…ด้วยสมองอันน้อยนิด จึงทำให้ฉันคิดได้ว่ามันคือ…

     หนังสือโป๊!!!!

     กรี๊ดดดดด ไซเรนมันอ่านหนังสือโป๊!! มีเป็นสิบๆเล่มเลยด้วย อี๋…คนลามก! คะ คน…คนบ้า!! พวกจิตไม่ดี ชอบดูคนอื่นเค้าโป๊!! ไซเรนเป็นคนที่น่ากลัว และไม่น่าไว้ใจอย่างร้ายแรง!! มิน่าล่ะ…ตอนที่พาฉันเข้ามา เค้าต้องชะโงกหน้ามาดูอีกรอบ เพื่อดูความเรียบร้อยนี่เอง!!

     ฝึ่บๆ!!

     ฉันรีบถีบ ขอย้ำว่า ถีบ! เจ้าพวกหนังสือโป๊เข้าไปใต้ชั้นเหมือนเดิม…ไม่ไหวแฮะไม่ไหว ต้องพยายามอย่าอยู่ใกล้ไซเรน=O=

     เค้าอ่านหนังสือโป๊เหมือนผู้ชายทั่วไป…อ๊ายยย ดีจังเลย

     มะ มันหน้าดีใจตรงไหนยะ-0- เอาเถอะ…ฉันไม่ถือสาหัวใจตัวเองตอนนี้แล้ว เพราะมันถูกไอ้ยาบ้าๆนั่นครอบงำอยู่! ฉันลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่…และฉันจะไม่เฉียดเข้ามาในห้องสุมดนี้อีกแล้ว!!

     “ไม่อ่านแล้วหรอ?”

     ไซเรนถามขึ้น ทันทีที่เค้าเห็นฉัน ใบหน้าของเค้ายังคงจดจ่ออยู่กับการทดลอง

     “ไม่…ไม่อ่านแล้ว แหะๆ^^;;”

     “เธอมานอนที่เตียงนี้สิ!!”

     ไซเรนชี้ไปที่เตียงสีขาว คล้ายๆกับเตียงที่โรงพยาบาลอะไรประมาณนั้น…เฮือก!! เดี๋ยวนะ-__-…มะ เมื่อกี้เค้าชวนฉันขึ้นเตียง อย่างนั้นหรอ??

     นายจะ…ทำอะไรฉัน!!

     “อะ อือ”

     ฉันเดินเข้าไปด้วยอาการขาสั่น! เหงื่อแตกพลั่ก! พ่อแก้วแม่แก้ว…ช่วยคุ้มครองลูกด้วยนะเจ้าคะT^T ลูกไม่อยากเสียเวอร์จิ้นให้กับคนโรคจิต สติเฟื่อง!!

     “ทำไมเธอเดินช้าจังฮะ…เร็วๆหน่อยได้มั้ย!!”

     ฮือๆ ดูเค้าสิ…เค้าหื่นกระหายที่จะทำอะไรฉันTOT

     “อะ อือ”

     ฉันขึ้นไปนอนบนเตียงตามสั่งของเค้า…ไซเรนชะโงกหน้ามามองฉัน แล้วก็เดินไปข้างหลังห้อง ฮ้า…พ่อแก้วแม่แก้วอีกครั้งจ๋าTOT ช่วยคุ้มครองลูกด้วยนะเจ้าคะ!!

     แล้วไซเรนก็กลับมาพร้อมกับสมุดจดเล่มบางๆ ทันใดนั้น!! เค้าก็ก้มลงมาจนแทบชิดจมูกO_O!! ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดอยู่บนใบหน้าของฉัน ฮือๆ…เค้าจะทำอะไรฉันจริงๆด้วยอ้ะ!!

     แปะ

     ไซเรนจับข้อมือข้างซ้ายของฉันเอาไว้…ฉันถูกเค้าพันธนาการไว้เรียบร้อยแล้ว>___< ยูโร เรียล! นายรู้สึกห่วงฉันแล้วก็รีบวิ่งมาช่วยฉันสะทีสิ!!

     ตึกตักๆๆๆๆๆๆๆ

     ไซเรนยังคงจ้องหน้าฉันอยู่ ฉันแทบจะรู้สึกว่า…ตัวเองหยุดหายใจไปแล้วด้วยสายตาของไซเรน ในหัวขาวโพลน คิดอะไรไม่ออก ตัวชาไปหมดเลย!!

     “สี่สิบห้าครั้ง ต่อสิบห้าวินาที”

     หือO_O??

     ไซเรนลุกขึ้น แล้วก็จดยิกๆลงบนสมุดของเค้า…คะ เค้าทำอะไรของเค้า-0-

     “นี่แสดงว่าฤทธิ์ยายังออกมาไม่มากเท่าที่ควรเลยนะ…เพราะฉะนั้น! เธอคงยังต้องเป็นหนูทดลองต่อไปอีกหลายวันเลยล่ะ”

     หา~!! นี่ฉันงงไปหมดแล้วนะเนี่ย!!

     “ไม่ต้องมาทำหน้างงเลย เพนนี…เมื่อกี้ฉันจับชีพจรเธอดู มันเต้นเร็วกว่าคนที่วิ่งมาเหนื่อยๆอีกนะ…แต่ถ้าฤทธิ์ยามันออกมาโดยสมบูรณ์แล้ว…ฉากเมื่อกี้ เธอคงจะจับฉันจูบไปแล้วล่ะ^^”

     “วะ ว่าไงนะ!!!”

     “เธอมันสมองกลวงจริงๆแฮะ…เอาล่ะ นับตั้งแต่วันนี้ไป เธอก็ไว้ใจไม่ได้แล้ว เพราะฉันไม่รู้ว่า…เธอจะโดดเข้ามาลวนลามฉันเมื่อไร!!”

     “ไอ้คนสติเฟื่อง!!…นายต่างหากล่ะที่ไว้ใจไม่ได้!! เมื่อกี้ฉันเจอหนังสือโป๊ของนายเต็มไปหมดเลย!!”

     -__- ชิ้ง…ไซเรนหันกลับมาจ้องหน้าฉัน ปากหนอปากTOT ไม่น่าพูดอะไรอย่างนั้นออกไปเลย!! พ่อแก้วแม่แก้วอีกสักครั้งจ๋า ช่วยลูกช้างให้แคล้วคลาดจาดคนบ้ากามหน้าตาดีคนนี้ด้วยนะจ๊ะY^Y

     “เมื่อกี้…เธอว่าไงนะ-O-++”

     งานเข้าแล้ว!! ฉันรีบกระโดดลงจากเตียงทันที หมายมั่นปั้นมือว่าจะวิ่งไปให้ถึงประตู! แต่ทว่า…

     หมับ!! พรืด! ปึ้ก!!

     ไซเรนคว้าแขนของฉันเอาไว้ได้เสียก่อน แล้วเค้าก็ลากฉันจนไปชนกับแผงอกแข็งๆของเค้า-/ / /- ตอนนี้ฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารินรดใบหู อ๊ายยย>O<

     เคร้งๆๆ

     “ตอนแรกก็กะจะล่ามแค่ขา…แต่ตอนนี้เอาแขนดีกว่า จะได้ไม่ต้องไปหยิบอะไรมั่วซั่ว!!”

     แกว่งเท้าหาเสี้ยนจริงๆเลยฉัน!! ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นมือถูกล่ามไปสะแล้ว แงแง…จะหยิบอะไรก็ลำบาก

     “ก็นายนั่นแหละ!!…ใครเค้าสั่งเค้าสอนให้อ่านหนังสือโป๊กันเล่า!!”

     “ผู้ชายเค้าก็เป็นแบบนี้กันทุกคนนั่นแหละ-__-++”

     “เพื่อนฉันไม่เห็นเป็นสักคน!!”

     เรียลก็เงียบๆ ยูโรก็ไม่ได้ส่อแววอะไรแบบนั้น และที่แน่ๆก็คือ…เจ้าสองตัวมันไม่มีตังค์ซื้อหนังสือพรรค์นี้หรอก-O-;;

     “เพื่อนเธอ…มันแต๋ว!!!”

     “ไม่ได้แต๋ว!!…ยูโร กับ เรียล…เค้าไม่สติเฟื่องเหมือนนายต่างหาก!!!”

     “อ๋อเหรอ…”

     ปังๆ!!

     เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะก่อนที่ไซเรนจะได้พูดอะไรต่อ!! ไซเรนเดินอย่างหัวเสียไปที่ประตู ก่อนจะเปิดมันออก!!

     “พวกนาย…เป็นใคร- -?”

     ฉันรีบกระโดดขึ้นมาดูทันที แต่นายไซเรนก็ยืนบังสะมิด! แต่เสียงที่ตอบกลับมาจากผู้มาเยือนนั่นทำให้ฉันจำได้แม่น!!

     “พวกเรามาหาเพนนี”

     “ยูโร!! เรียล!! ฉันอยู่ในนี้>O<”

     ฉันตะโกนแทบจะสุดเสียงเลยทีเดียว…ในที่สุด พวกแกก็มาหาฉันแล้ว!! ฉันรักพวกแกที่สุดเลย>_< อยากจะวิ่งเข้าไปกอด แต่ก็ดันโดนล่ามมือสะนี่-0- หึย..

     “พวกนาย…เป็นเพื่อนของยัยสมองกลวงนี่เหรอ?”

     “ใช่…พวกเราอยากจะคุยอะไรกับเค้าหน่อยน่ะ!!”

     โอ…เรียลจ๋าT^T ฉันรักแกที่สุดเลย>O< ถ้าแกพาฉันกลับนะ ฉันจะเลี้ยงขนมแกจนหมดตูดเลยนะ

     “ตามสบาย”

     ไซเรนหลีกทางให้ เค้าเดินผ่านฉันไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ…ฉันมองตามเค้าไปนิดหน่อย ก็เห็นว่าเค้าเข้าไปในห้องสมุด คิก…จะไปเก็บหนังสือโป๊ล่ะซี้~

     “พวกแกพาฉันกลับทีเหอะนะ ไม่ไหวแล้ว!! ไซเรนบอกว่ายาที่ให้ฉันกินนะ เค้ายังไม่ได้คิดวิธีแก้เลย…แล้วเค้าก็จะให้ฉันเป็นหนูทดลองอย่างนี้ต่อไปเรื่อยด้วยTTOTT”

     ฉันพูดรัวๆ จนเหมือนหายใจทางเหงือกไปแล้ว น้ำตาที่ถูกกลั้นมานานก็ค่อยๆไหล…อยู่ต่อหน้าคนอื่น ไม่มีวันหรอก ที่จะได้เห็นน้ำตาของฉัน! แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าเจ้าสองคนนี่ล่ะก็…น้ำตาท่วมจอ!!!

     “ใจเย็นน่าใจเย็น…”

     ยูโรลูบหัวฉันไปมาอย่างปลอบโยน

     “เพนนี…ฉันว่าแกอยู่ที่นี่ ก็ไม่จะเป็นอะไรเลยน้า~ ออกจะสบาย…แล้วอีกอย่าง! แกก็จะได้หาสมุดจดของไซเรนด้วยไง!!”

     เรียลกระซิบเสียงเบา กลัวว่าไซเรนจะได้ยินเสียก่อน

     “โฮ่…แล้วพวกแกทำอะไรวะ!! ปล่อยให้ฉันทำอยู่คนเดียว มันไม่ไหวนะเว้ยTOT”

     “พวกฉันจะมาช่วย…ในเวลาที่แกต้องการไง^^ ไปก่อนนะ”

     ยูโรกับเรียลก็ได้จากฉันไปอีกครั้งหนึ่ง…อ๊ากกกก ฉันไม่รักพวกแกแล้ว!! ทิ้งกันได้ลงคอเลยนะ แถมมายัดเยียดให้ฉันหาสมุดจดของไซเรนอีก ฮึก…ดีไม่ดี หาไป อาจจะต้องมาเจอหนังสือโป๊อีกก็ได้ แงแง ชีวิตรันทดTTOTT

     แล้วพวกนายจะมาช่วยในเวลาที่ฉันต้องการยังไงล่ะ??

     “คุยเสร็จแล้วหรอ”

     “อะ อือ…ฟืดๆ”

     ฉันรีบเช็ดน้ำมูก เช็ดหน้าเช็ดตาให้เรียบร้อย…ไม่อยากให้นายไซเรนรู้เลยว่าฉันร้องไห้>.< ฉันไม่อยากจะให้ใครเห็นน้ำตาของฉันนอกจากยูโรกับเรียล!!

     “วันนี้…ฉันจะให้เธอนอนในห้องของฉันนะ”

     “เฮ้!! นายจะไม่ให้ฉันกลับบ้านเลยใช่มั้ย!! ฉันไม่ใช่พวกแฟนคลับของนายนะ! ที่จะทำตามคำสั่งของนายได้ทุกอย่างเลยน่ะ”

     ฉันจะได้นอนห้องของไซเรนงั้นหรอ ว้าวๆๆ น่าตื่นเต้นดีจังเลย><

     โผล่มาอีกและ-0- โผล่มาอีกแล้วไอ้ความเรียกร้องจากใจ!!

     “แต่เธอเป็น…หนูทดลองของฉัน!! เพราะฉะนั้น เธอต้องฟังคำสั่งของฉัน…อ้อ! หรือว่าเธอคงจะไม่อยากหายเป็นปกติใช่ม้า~ อยากรักฉันต่อไปล่ะสิ^^”

     แหงก=O=;;

     “ฉันจะเป็นหนูทดลองของนาย!! แล้วนายก็ช่วยๆคิดยาแก้ให้มันเสร็จเร็วๆด้วย ชิ!”

     ฉันยืนกอดอกใส่เค้าด้วยความโมโห…คนเห็นแก่ตัว!! เอาเรื่องยามาอ้างนี่นา คอยดูเหอะนะ สมุดจดของนายจะหายไม่รู้ตัว>O<

     “สัญญาแล้วนะ เพนนี~”

     เค้าพูดเย้าเสียงหวาน ทำให้สาวๆแทบละลาย แต่สำหรับฉันมันไม่!! ไม่มีทางใช้ได้ผลสำหรับฉันเลยแม้แต่เศษเสี้ยว

     จะละลายแล้ว โอ๊ยย เสียงของไซเรนช่างหวานเหลือเกิน>/ / /<

     ยกเว้นใจของฉัน=O=;;

     “นายจะให้ฉันอาบน้ำบ้างมั้ยเนี่ย”

     ฉันถามขึ้น หลังจากที่อาการเบื่อเริ่มมากขึ้นและฉันก็ชักจะเหม็นกับกลิ่นตัวเอง!! เหม็นเปรี้ยวๆยังไงก็ไม่รู้ด้วยT^T ผมก็เหนียวไปหมด อยากสระใจจะขาด>O<

     “ก็เข้าไปอาบสิ ใครเค้าหามเธอไว้ล่ะ!!”

     “ก็แล้วใครมาล่ามฉันไว้ล่ะ!! แล้วอีกอย่าง…จะให้ฉันใส่เสื้อผ้าชุดไหน”

     “เดี๋ยวฉันหาให้น่า~ ไปๆ อยากอาบก็ไปอาบ…ตัวเธอเหม็นโคตรๆ-..-“

     ไซเรนไขกุญแจที่ล่ามมือฉันออกไป ฉันรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว อ๊ากก ห้องน้ำจ๋า รอฉันแปปน้า><

     ปัง!! คลิกๆ!!

     หวังว่าไซเรนคงจะไม่ใช้กุญแจมาไขออกดื้อๆหรอกนะ-0- เอ…เค้าใช้สบู่กลิ่นอะไรนี่?? ว้าว! หอมเป็นบ้าเลยอ้ะ แต่ถึงยังไง…ก็ยังสู้สบู่กลิ่นกุหลาบของยูโรมันไม่ได้-w-

     ฉันรีบจัดแจงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก กระโดดลงไปในอ่าง ปั้ก!! …ลืมไปว่าน้ำยังไม่ได้ใส่-0- เจ็บก้นเลยT_+ ฉันจึงเปิดให้น้ำมันไหลออกมาอย่างช้าๆเหมือนนางเอกโฆษณายาสีฟัน เอ๊ย สบู่! ฮ้า…รู้สึกสบายเนื้อสบายตัวอย่างรุนแรง!!

     พรึ่บ!!

     ฟะ ไฟดับO_O! เฮ้…มันดับได้ไงอ้ะ ฝนก็ไม่ได้ตกนี่นา!!…แงแง มืดตื๊ดตื๋อเลยTOT ใครก็ได้…ช่วยหนูด้วย>O< นายไซเรนทำทดลองอะไรแปลกๆจนไฟดับหรือเปล่าเนี่ย!!

     “อับแอ้~!!”

     “กะ กะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด>O<”

แง่มๆ มาแร้วคร่าตอนที่ 3>< ตอนต่อไปก้อจารีบแต่งรีบอัพนะค๊า><