8
นายจะบ้าหรอ ไซเรน!! ฉันนี่นะ?
ก็ใช่น่ะสิ!!
นายเอาส่วนไหนคิดเนี่ย= =??
ก็ทุกส่วนของฉันนั่นแหละ ยัยสมองกลวง!!! ขอร้องล่ะ! ช่วยทำให้สมองกลวงๆของเธอเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดหน่อยได้มั้ย
ฉันจะพยายาม= =
ฟังฉันดีๆอีกครั้งเพนนี ไอ้หมอนั่น! มันไม่น่าไว้ใจสักนิด!! และฉันคิดว่ามันคงจะเล็ง เอ่อ คงจะ เอ่อ เล็งมาที่เธอ!!
แน่ะๆ นายเป็นห่วงฉันล่ะสิ~
เอ่อ คือว่า อ่า เอาเป็นว่า! ช่วงนี้เธอก็ระวังๆตัวไว้หน่อยละกัน!!
ทำไมนายถึงชอบทำอะไรไม่ชัดเจนเลย!!
ช่างฉันๆๆ
เค้าโบกมือไล่อย่างกระวนกระวาย นักเรียนใหม่อย่างเคลเวอร์ มีอะไรที่น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ?? ดูเค้าไม่น่าจะมีพิษสงอะไรขนาดนั้นเลยนี่!!
ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เสียงมันผิดกับที่คนอื่นเวลาเคาะเลย ปกติจะเป็นเสียงปังๆ! ทำไมวันนี้คนเคาะถึงนุ่มนวลนักล่ะ??
ค่ะ O_O!!
ฉันแทบจะลมจับ ล้มพับลงไปมันตรงนั้น!! แต่โชคดีที่มือมันยังคงยึดขอบประตูเอาไว้ได้ เพราะคนที่มายืนอยู่ตรงหน้าฉัน คือ เคลเวอร์!!
อ้า หวัดดี เธอคงจะเป็น เพนนี คนที่มาช่วยในการทดลองของไซเรนใช่มั้ย^^
ชะ ใช่ค่ะใช่!!
ไซเรนอยู่ใช่มั้ย? ฉันจะมาคุยกับเค้าหน่อย^^
อยู่ค่ะ เชิญตามสบายเลย
ฉันรีบเอี้ยวตัวหลบให้เคลเวอร์เดินเข้ามา ปะทะกับสายตาเย็นชาจากไซเรน! แต่เคลเวอร์ก็ดูจะไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด เค้ากลับคลี่ยิ้มออกมาได้เป็นเด็กๆอีกต่างหาก!!
คือ ฉันอยากจะมาดูห้องทดลองของนายน่ะ เห็นผ.อ.บอกว่าจะสร้างให้เหมือนของนายเลย ถ้าตรงไหนฉันไม่ชอบ ฉันอยากจะบอกให้เค้าแก้เอาไว้ก่อน^^
ตามสบาย
แต่เสียงไม่ได้ตามสบายไปด้วยเลย เค้าแสดงความไม่ต้อนรับแขกออกมาอย่างโจ่งแจ้ง!!
อืม เท่าที่ฉันดู ฉันก็ชอบแบบนี้นะ! แต่ขาดตรงสีสันเนี่ยสิ ถ้านายไม่ว่าอะไร!~ ฉันจะขอยืมตัวสาวของนายไปด้วยหน่อยได้มั้ย?
หาO_O!!
ไม่ต้องตกใจไปๆ ฉันอยากให้เค้าดูพวกเรื่องสีสัน ฉันคิดว่าผู้หญิงมีหัวทางด้านนี้^^
นายคงจะต้องถามเจ้าตัวเค้าเอง!!
นี่ เพนนี มันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอกนะ~!!
คะ คือ ไม่ได้กลัวอะไรหรอก แต่ว่า
ฉันชำเลืองสายตาไปทางไซเรน อยากจะได้คำตอบที่เค้าคิด คำตอบที่เค้าไม่อยากให้ฉันไป! ฉันอยากได้ยินมัน หรือแม้แต่ทาง สายตา
- -+
ไซเรนเองก็ชำเลืองมามองฉัน แต่สายตาเค้าไม่ได้มีความหมายอะไรเลยนอกจากความโกรธ!
ฉัน ไม่ไปดีกว่า ขอโทษด้วยนะเคลเวอร์^^;;
ฉันตอบไปและได้แต่ยิ้มแหยๆ เคลเวอร์พยักหน้ารับรู้ เฮ้อ~ ทำให้คนหล่อผิดหวังมันรู้สึกอย่างนี้นี่เอง ช่วยไม่ได้จริงๆ เกิดมาหน้าตาดี(แหวะ-0-)
หลังจากที่เคลเวอร์เดินคอตกออกไปแล้ว ฉันก็หันไปหาไซเรน
นาย รู้สึกยังไง ที่ฉันพูดออกไปอย่างนั้น?
เค้าเงียบ- - เหมือนไม่ได้ยินคำถามของฉันเลยแม้แต่น้อย! เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออยู่นั่นแหละ! ชีวิตนี้นายเคยรู้จักอะไรที่มันสนุกๆ มีชีวิตชีวาบ้างมั้ย!!
ฉันถาม ได้ยินมั้ย?
ไปรอที่เตียง ฉันจะไปหยิบสมุดมาจด
เค้าพูดเสียงห้วนไม่ต่างกับตอนที่พูดกับเคลเวอร์เลย!! ฉันไปทำอะไรให้เค้าอีกล่ะ? ปฏิเสธโอกาสดีๆที่จะได้อยู่คนกับคนหล่อไปแล้วแท้ๆ- -+
ฉันขึ้นไปนอนรอบนเตียงอย่างที่เค้าบอก อึดอัด-___-!!
เอาล่ะ ยื่นแขนซ้ายออกมา
ฉันไม่ขยับ! และไม่คิดจะขยับด้วย โทษฐานที่นายไม่ยอมพูดกับฉัน!!>O< ไซเรนมองฉันเหมือนมองนักเรียนดื้อๆคนหนึ่ง ก่อนที่เค้าจะกระชากแขนของฉันออกมาเอง
ทำไมนายไม่ตอบคำถามฉัน?
เพราะฉันไม่มีคำตอบ
นายจะไม่มีคำตอบได้ยังไง!! ก็ตอนที่เคลเวอร์บอกกับนาย นายดูอารมณ์เสียมากนี่นา!! ฉันก็เลยคิดว่า ถ้าฉันตอบตกลง นายจะโมโห!!
เธอคิดเองเออเองหมดเลยนี่
อ้อ ถ้าฉันตอบตกลงไป นายก็จะไม่ว่าอะไรใช่มั้ย!!
อารมณ์โกรธพุ่งปี๊ดๆ-__-++ ฉันอุตส่าห์แคร์ความรู้สึกนายนะไซเรน!! ฉันอุตส่าห์คิดว่านายจะไม่อยากให้ฉันไปจริงๆ
อย่าเพิ่งน้อยใจไปสิT^T ไซเรนอาจจะเป็นคนขี้อาย คงจะไม่กล้าพูดก็ได้!!
กลับมาอีกแล้ว=__=
ฉันจะว่าอะไรเธอล่ะ มันเป็นสิทธิ์ของเธอนี่?
ก็ดี!!
ฉันลุกขึ้นมาจากเตียง เดินตรงไปที่ประตู และกระชากมันออกด้วยความโมโห!! ขอให้เคลเวอร์ยังอยู่แถวนี้ทีเถอะ! ฉันเหลียวซ้าย แลขวา ก็ไม่พบใครเลยบนตึกนี้ ทุกคนเข้าเรียนหมดแล้วนี่นะ~!! แต่ก็พอดีกับที่ภารโรงมิ่ง หรือลุงมิ่งที่มาลากคอเจ้าแว่นนั่นไปเดินผ่านมาพอดี พร้อมกับกล่องใบใหญ่ที่บังตัวแกเองจนมิด!!
ลุงมิ่งคะ คือ ลุงมิ่งพอจะรู้บ้างมั้ยคะ ว่าห้องทดลองห้องใหม่ไปทางไหน?
อ๋อ เดินตรงไปจนสุดตึกนี้แหละจ้ะ^^
ขอบคุณค่ะ
ฉันไม่รอช้า รีบสาวเท้าก้าวฉับๆตรงไปหาห้องทดลองของเคลเวอร์ทันที โชคดีชะมัด!! เค้ากำลังตรวจดูนู่นดูนี่อยู่ในห้องพอดีเลย!!
อ้าว เพนนี^^ มีอะไรงั้นหรอ??
คือ ฉันอยากจะมาช่วยนาย ขอโทษที่เมื่อกี้ปฏิเสธไป คือ ไม่ได้ตั้งใจ^^;;
ตะกุกตะกักขั้นหนักเลยฉัน!! จะตื่นเต้นไปทำไมเล่า หมอนี่มันก็หน้าตาดีเหมือนไซเรนนั่นแหละ!! ใจเย็นเพนนี ใจเย็น-__-
ไม่เป็นไรๆ เอ้า! เข้ามาดูสิ
เคลเวอร์ผายมือออกมาอย่างสุภาพ ต่างกับไซเรนลิบลับ-__-++
อืม ห้องคล้ายๆกับของไซเรนเลยนะ แต่ว่า ดูเล็กๆกว่า คงเป็นเพราะ ห้องของไซเรนมีทั้งห้องน้ำ! ห้องครัว! ห้องนอน! อยู่ด้วย
น่าอิจฉาไซเรนจังเนอะ^^
นั่นสิ
แปล๊บ~
โอ๊ย!!>O<
เป็นอะไรO_O เจ็บตรงไหนงั้นหรอ!?
คะ คือ ไม่รู้สิ อยู่ดีๆมันก็เสียวแปล๊บขึ้นมาน่ะ คงไม่เป็นอะไรมากหรอก
ฉันพยายามฝืนยิ้ม ฉันจะเป็นโรคหัวใจหรือเปล่า- -? เพราะเมื่อกี้มันปวดขึ้นมาที่หัวใจอย่างไม่มีสาเหตุ!!
ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่อยากอยู่กับผู้ชายคนนี้เลย! ฉันอยากกลับไปหาไซเรน ฉันอยากจะเจอหน้าเค้า ได้โปรด โฮๆๆTOT
ทำไมถึงเรียกร้องอย่างนี้เล่า!!
แต่แล้วก็ไม่ทันที่ฉันจะได้ขัดใจตัวเอง ขาฉันมันก็ก้าวฉับๆออกมาจากห้องของเคลเวอร์อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ตรงกลับมาที่ห้องของไซเรน!!
ปัง~!!
ประตูถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ไซเรนตาเบิกกว้างขึ้นมา! ถ้าฉันเป็นเค้า ฉันก็คงจะตกใจไม่ใช่น้อยเลยล่ะ~!! คนที่อยู่ดีๆก็หุนหันออกไป เผลอแผลบเดียวก็กลับมายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว!
นายมันนิสัยไม่ดีที่สุดเลย!! แค่ฉันห่างนายไปอยู่กับเคลเวอร์นิดเดียว! ฉันก็ทนไม่ไหว ต้องรีบกลับมาหานาย!! ฮึก เมื่อไรนายจะหายาแก้ได้สักที!!TOT
รู้อย่างนั้นแล้ว ก็ทำตัวดีๆ อยู่ใกล้ๆฉัน
ฉันไม่ใช่ตุ๊กตานะ! จะได้มาจับฉันวางไว้ตรงนี้แล้วฉันก็จะไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเลย!! ฉันเป็นคน มีความรู้สึก เข้าใจมั้ย!!
ไปจำคำพูดแบบนั้นมาจากไหนเนี่ย? คมชะมัด
ไซเรนพูดพลางหยิบ ที่ล่ามขาของฉัน!! เค้าเดินตรงเข้ามาหาฉันอย่างไม่รีรอ
เคร้ง!!
เค้าล่ามมันเข้ากับขาของฉันเรียบร้อยT^T ฉันกลับมาถูกล่ามอีกครั้งแล้ว! ไม่น่าเลย ไม่น่าคิดวางแผนกับเจ้าสองตัวนั่น! ไม่น่าคิดที่จะเข้ามาในนี้ โฮTOT ชีวิตฉันมันรันทด!!
นายจะไม่ให้ฉันไปเรียนเลยใช่มั้ย?
เดี๋ยวฉันสอนให้เอง ไม่ต้องห่วง~
โฮๆๆๆๆTTOTT
หยุดร้องได้แล้วน่า~
โฮๆๆๆๆTTOTT ฉันจะร้องจนกว่าน้ำตาฉันจะไม่มี!!
ตามใจ
ห้านาทีผ่านไป
โฮๆๆๆๆTTOTT
ฉันชำเลืองมองไปทางเค้า ไม่สนใจเลย!! ไม่มีทีท่าเลยสักนิดหนึ่ง ชิ! คนใจแข็ง คนใจดำ! มีมั้ยที่คิดจะสำนึกผิด!! หยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาให้กันบ้าง!!
ฝึ่บๆ~
ราวกับว่าเค้ารู้สิ่งที่ฉันคิด!! ไซเรนหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาฉันออกอย่างเบามือ
ร้องไห้อยู่ได้ ยัยสมองกลวง!! เธอคิดจะร้องจนน้ำตาไม่มีได้งั้นหรอ? บ้าไปแล้ว!!
ถึงไซเรนจะบ่น แต่รอยยิ้มที่มีอยู่ตรงมุมปากนั่น ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาเยอะเลย!! อย่างน้อยเค้าก็ไม่ปล่อยให้ฉันร้องไห้จนน้ำตาหมดจริงๆล่ะ- -
ตึกตักๆๆๆๆ
O o??
ไม่ใช่ คราวนี้ที่หัวใจเต้นแรง ไม่ใช่เพราะฤทธิ์ยา! ใจที่เต้นแรงส่งผลให้เลือดสูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้าของฉันอย่างรวดเร็วจนใบหน้าฉันรู้สึกร้อนไปหมด!!
เธอหน้าแดง ?
คะ คือ ฉันเลือดเยอะ^^
ฉันรีบหันหน้าหนีออกจากใบหน้าแสนจะหล่อเหลาของเค้า ถ้ายังจ้องกันต่อไป หน้าฉันได้แดงยิ่งกว่าตกถังน้ำมะเขือเทศแหงๆ!!
คนเลือดเยอะนี่สมองกลวงกันทุกคนเลยมั้ยเนี่ย ฮ่ะๆๆ^^
-O-;;
เข็มสั้นชี้ไปที่เลขห้า เข็มยาวก็เริ่มเลื้อยมาที่เลขหก! ห้าโมงครึ่งแล้ว>Oทำไมวันนี้ถึงให้บรรยากาศหดหู่พิกลนะ? แม้แต่ไซเรนเอง เมื่อสองสามนาทีที่แล้ว มือถือของไซเรนดังขึ้น เค้าเข้าไปคุยในห้องนอนตั้งแต่ห้าโมงกว่าจนตอนนี้ห้าโมงครึ่งแล้ว! เค้ายังไม่ออกมาให้ฉันเห็นเลย- -* หรือว่า คุยจนหลับ!! ไม่หรอกน่า~
แอ๊ด .
นั่นไง!! เค้าออกมานั่นแล้ว หน้าตาแย่ลงอย่างเห็นได้ชัดเลย!!
มีอะไรหรอ?
แม่ฉันโทรมา อยากให้วันนี้ฉันไปกินข้าวเย็นด้วย พอฉันบอกว่าติดการทดลองอยู่!! แม่ก็บอกให้หอบมาทำที่บ้าน ซึ่งมันก็หมายความว่า! ฉันจะต้องพาเธอไปด้วย= =
ไม่เห็นจำเป็นเลย!! นายหอบงานไป ส่วนฉันก็นอนเฝ้าห้องอยู่นี่?
และจะเป็นโอกาสดีให้ฉันไปนั่งจ๋องอยู่หน้าตู้เซฟสีดำ! โดยที่ไม่รู้วิธีเปิดมันออก- -
จะบ้าหรือไง!! ผู้ชายคนไหนเค้าจะทิ้งผู้หญิงเฝ้าห้องไว้คนเดียวกัน? เดี๋ยวไอ้เจ้าแว่นหัวขโมยนั่นมันก็ย้อนกลับมาอีกหรอก
พอพูดถึงเจ้าแว่นโรคจิตนั่น ฉันก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที!!!
ฉันไปกับนายก็ได้=.=
ดี ไปเก็บเสื้อผ้าเธอมาสักสองชุด อ้อ ชุดนักเรียนด้วย!!
ฉันหายเข้าไปในห้อง หยิบเสื้อผ้าสำหรับนอนที่คิดว่ามันดูดีที่สุด- - ก็แหม บ้านของไซเรนคงจะรวยน่าดูนี่นา~ พ่อแม่ของเค้าก็คงหัวสูงน่าดู!!
เมื่อเรียบร้อยแล้ว ฉันก็เดินออกมาจากห้อง ไซเรนได้ไปรออยู่ข้างนอกแล้วเรียบร้อย เอ แล้วเข้าเรเชิลล่ะ??
นี่ ไซเรน!! แล้วเจ้าเรเชิลล่ะ? นายจะเอามันไปด้วยหรือเปล่า
ไม่ต้องๆ แม่ฉันไม่ชอบมัน!!
ฉันชะเง้อมองกลับเข้าไปในห้องอีกรอบเพื่อดูว่ามันเรียบร้อยมั้ย โอเค! เรียบร้อยๆ~ เฮ้อ บ้านของไซเรนจะใหญ่กว่าบ้านของฉันสักแค่ไหนกันนะ? สักสิบเท่าได้มั้ง คิกๆ
ยิ้มอะไรอยู่คนเดียว- -?
เปล่า~ แค่อารมณ์ดี^^
บ้าล่ะสิไม่ว่า เอ้า! รีบเดินหน่อยสิ แม่ฉันไม่ชอบคนไปสายหรอกนะ
ชักจะเกร็งมากขึ้นทุกทีๆ!! ท่าทางแม่ของไซเรนคงจะเนี้ยบจัด! เป็นระเบียบทุกกระเบียดนิ้ว! ใส่เพชรใส่พลอยวูบวาบไปทั้งตัว!! แล้วก็เอาแต่ชี้หน้าด่าคนที่ทำไม่ถูกใจ
เอื๊อก ฉันจะไหวมั้ยเนี่ย!!!
รีบมาอัพให้ก่อนรุ้ยค่ะ-..- เดี๋ยวจะไม่มีเวลา เหอๆ~
อยากจะถามผู้อ่านสักหน่อยอ่าค่ะ
คือ..............
ในความคิดของแตงเองนะคะ แตงคิดว่ามันออกจะน่าเบื่อไป...
ทุกคนคิดอย่างนั้นหรือเปล่า??
บอกมาได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงจายยย-v-
แตงรับด้ายยยยยยยยยยยยยย~
สมัครสมาชิก