36
ไม่นะ!!!
-ปัง-
ทุกคนอยู่ในความสงบ เจ้าหน้าที่ตำรวจล้อมไว้หมดแล้วเสียงลุงคนนำทางให้พวกกลองตะโกนดังขึ้นโดยซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่...ใช่แล้ว นี่คือแผนการของกลอง คือหลอกพวกทำผิดกฏหมายให้คิดว่าพวกเขาเป็นตำรวจแล้วหลอกล่อให้พวกทำผิดกฎหมายปล่อยตัวประกันซึ่งก็คือราฟกับบิว ออกมา
เฮ้ยหนี!เสี่ยมังกรร้องขึ้นอย่างกระวนกระวาย
หยุดอยู่กับที่ ไม่งั้นเราอาจจะต้องใช้กำลังเสียงเบสที่แอ๊บขรึมตะโกนดังขึ้น
ก๊ากๆๆ ดูพวกนั้นดิ กลัวจนฉี่ราดเลยอะเบสพูดออกมาค่อยๆเพื่อให้ได้ยินแค่คนในกลุ่ม
จุ๊ๆ อย่าเสียงดังดิเหม่เมเอ็ดเบส
ไอ้ก๊วก พวกแกทำงานกันยังไงวะ ถึงได้ปล่อยให้ตำรวจโผล่มาได้เสี่ยเล้งกระซิบด่าลูกน้องของตนผ่านเครื่องติดต่อที่ติดไว้ในรูหูของตน เสี่ยเล้งได้เตรียมการมาอย่างดี เพราะคิดจะล้างแค้นเสี่ยมังกรที่เคยปล้นอาวุธของตนมา โดยให้ลูกน้องกระจายให้ทั่วรัศมี
อะไรนะเสี่ย ผมไม่เห็นตำรวจสักคนเลยลูกน้องเสี่ยเล้งพูดตามความจริง
จริงเหรอเสี่ยเล้งเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ได้แต่ลังเลใจ
ส่งตัวประกันมาภายใน5วินาที ไม่เช่นนั้น ทางตำรวจจะระดมยิง 1...2...3...4...
ยอมแล้วครับๆแล้วเสี่ยเล้งก็เดินไปปล่อยตัวราฟกับบิว ขณะที่เดินไปนั้นเสี่ยเล้งได้ทำการติดต่อกับลูกน้องที่ออกล่าตระเวนในระยะ
ขณะที่บิวกับราฟเดินไปได้ครึ่งทาง เสี่ยเล้งก็ได้สัญญาณจากลูกน้องว่าไม่มีตำรวจในระยะ 100 เมตรนี้แน่นอน จึงทำให้เสี่ยเล้งโกรธมากที่โดนหลอกจึงเล็งปืนไปที่บิวกับราฟเพื่อฆ่าให้ตาย แต่บิวหันไปเห็นทัน
ราฟ!!บิวผลักราฟล้มลงไปกระแทกกับก้อนหินก้อนใหญ่ จนราฟสลบไป
-ปัง-
เ-ชี่-ย เอ้ยเสี่ยเล้งสบทออกมา แล้วเดินตรงไปยังบิวกับราฟ ซึ่งตอนนี้บิวอุ้มราฟขึ้นมากอด น้ำตาไหลพราก
เสี่ยเล้งเล็งไปที่เป้าหมายอีกครั้งซึ่งก็คือบิวกับราฟ ชั่วเสี้ยววินาที มีปืนอีกกระบอกเล็งไปที่หัวของเสี่ยเล้ง
เอาปืนทิ้งซะ ไม่งั้นกรูยิงแม่งสมองกระจายแน่กีร์ต้าคำรามออกมาด้วยเสียงอันทรงพลัง
รื้ออย่าหาเหาใส่หัวดีกว่า ลูกน้องอั๊วะมีเป็นสิบ รื้อยอมซะดีกว่าถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่เสี่ยเล้งก็ยอมเอาปืนวางไว้บนพื้นไปแล้ว
แกลองหันไปดูลูกน้องแกใหม่สิกีร์ต้าว่า แล้วแสยะยิ้มออกมา
แล้วเสี่ยเล้งก็หันมาพบลูกน้องตัวเองที่ตอนนี้โดนชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเอาปืนเล็งที่หัวกันหมด
แล้วพวกของกลองก็จัดการมัดพวกเสี่ยเล้งกับเสี่ยมังกรไว้กับตั้นไม้อย่างแน่นหนา
ราฟๆ ตื่นสิ นายเป็นอะไรไปบิวร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง ในครั้งนี้บิวเห็นเลือดสดๆที่ออกมาจากหัวของราฟอยู่ตรงหน้าแต่ไม่มีวี่แววที่จะกลัวเหมือนเคยเลย เพราะในใจบิวตอนนี้กลัวว่าราฟจะเป็นอะไรไปมากกว่า
บิว เราต้องส่งราฟไปโรงพยาบาลนะแล้วกลองก็แบกราฟขึ้นบ่าแล้วเดินกลับไปที่ๆถ่ายทำ
ขณะที่เดินทางกลับ
ดีนะคะที่ลุงมีพวกเยอะ ไม่งั้นราฟกับบิวคงแย่กว่านี้แน่เลยเหม่เมกล่าวชื่นชมลุงที่เป็นคนนำทางให้
และดีที่ลุงเป็นคนรอบคอบ โทรไปเรียกลูกน้องที่อยู่ละแวกนี้มา ไม่งั้นราฟกับบิวหัวแบะแน่เบสพูดออกขำๆ แต่ที่จริงใจไม่ได้ขำไปกับหน้าเลย
แต่ตอนนี้เพื่อนคุณกำลังแย่ไม่ใช่เหรอลุงว่าเครียดๆ
โหย ไอ้ราฟมันหัวแข็งจะตาย มันไม่ตายง่ายๆแน่เบสพูดขำๆ แต่ที่จริงก็กลัวว่าราฟจะเป็นอะไรรึเปล่า
พูดไปเหอะ ถ้าราฟเป็นอะไรไป ได้หัวเราะจนตายแน่ๆเหม่เมประชดเบส
ราฟจะไม่เป็นอะไรแน่ๆ เฮ้ย ต้าโทรไปแจ้งตำรวจดิ
แล้วกีร์ต้าก็โทรไปแจ้งตำรวจเรื่องผู้ค้าอาวุธเถื่อนให้ตำรวจทราบและไปจับกุม
ขอโทษที่มาอัพช้ามากๆๆๆๆๆๆนะคะ
พอดีนัทขึ้นม.4แล้ว
งานเยอะมากๆๆเลย
แถมอีกอย่าง ก็คิดเนื้อเรื่องไม่ออกสักที
ตอนนี้ไม่ค่อยหนุกก็อย่าว่ากันนะคะ
รู้ไหมว่าตอนที่นัทแต่งอ่า
โดนแม่ด่าด้วยนะ
ว่าตอนไหนจะเลิกแต่งนิยายสักทีอ่า
เซ็ง เครียดมากเลย
35
โดนจับ
-หมับ-
ย้ากๆ ปล่อยเรานะ ไอ้พวกบ้าจู่ๆก็มีไอ้ถึก2ตัวมาจับกุมพวกเราไว้ แล้วลากไปที่ๆพวกมันยืนอยู่ โห มีแต่คนหน้าโหดๆแล้วใส่สูทกันทุกคนเลย แถมมีอาวุธครบมืออีกต่างหาก นี่ฉันพาตัวเองกับราฟมาตายเหรอเนี่ย โอ้ว...ไม่นะ ฉันอยากแต่งงานกับราฟก่อนน้า
อาจจะเป็นสายของตำรวจก็ได้นะครับเสี่ยไอ้หน้าเห่ยตัวหนึ่งหันไปบอกเสี่ยส้ง
อั๊วะว่าไม่น่าจะใช่นะ แต่จับพวกมันไว้ก่อนก็ดี พอเราเสร็จธุระกันแล้วค่อยจัดการกับไอ้2ตัวนี้ทีหลังไอ้เสี่ยส้งว่า...หนอย ไม่มีทางที่แกจะฆ่าฉันได้ เพราะฉันเป็นเซล่ามูนอูนอูนๆๆ
พวกรื้อจับ2ตัวนี้ไปมัดไว้ก่อนไปแล้วไอ้ถึก2ตัวก็เข้ามาล็อคตัวฉันกับราฟไปมัดไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง
ปล่อยนะโว้ย!!!ฉันตะโกนลั่นป่า
เฮ้ย หาอะไรมาอุดปากมันไว้ดิ เสียงดังชิ-บ-ห-า-ย
ครับเสี่ยแล้วไอ้ถึกตัวไหนไม่รู้ก็เอาผ้าสีดำมาอุดปากเราไว้
ทีนี้เราก็มาคุยเรื่องธุรกิจกันต่อเถอะ..ว่าไงเอาอาวุธมาครบไหมห๊า! พวกค้าอาวุธเถื่อนเหรอเนี่ย ฉันกับราฟคิดผิดทั้งคู่ ไม่ใช่ทั้งค้ายาบ้าอย่างที่ราฟบอกและไม่ใช่ค้าสัตว์ป่าอย่างที่ฉันคิด
ตรวจดูดิ...เฮ้ย เอาอาวุธมาให้เสี่ยมังกรดูดิเสี่ยส้งสั่งลูกน้อง
...........................................................................................
มาทางด้านเพื่อนๆของราฟกันดีกว่า
นี่ลุง ตอนไหนจะเจอเพื่อนผมเนี่ย เราเดินทางมาไกลแล้วนะกีร์ต้า...ชายหนุ่มผู้ที่ไม่มีความสุขุมพูดขึ้นด้วยอารมณ์ร้อน
ลุงก็ไม่รู้เหมือนกัน จากข้อมูลที่เพื่อนคุณ(หันหน้าไปทางกลอง)ให้ข้อมูลมา เราก็น่าจะใกล้ถึงแล้วนะชายวัย40อัพพูดด้วยสีหน้าสุขุมหนักแน่น
เฮ้ย ไอ้ต้า อย่าใจร้อนนักดิวะ พวกนั้นไม่หนีไปไหนหรอกกลอง...ผู้ที่สุขุมที่สุดในกลุ่มพูดขึ้น
บิว เธอจะต้องไม่เป็นอะไรนะกีร์ต้าคิดในใจ....ใช่ เขายังไม่เลิกรักบิวเลย ทุกครั้งที่เห็นบิวอยู่กับราฟเขาต้องปวดใจมาก แต่เขาก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นบิวมีความสุข
เออๆ ก็ตรูเหนื่อยหนิฟระกีร์ต้าโกหก
ดูฉันดิ ไม่เห็นเหนื่อยเลย เก่งใช่ไหมหละเบส...ชายหนุ่มผู้ที่สดใสร่าเริงตลอดเวลาพูดอวด(ออกจะติ๊งต๊อง-เหม่เมฝากมาบอก)
เก่งม๊ากมากเลยหละเหม่เมหันมาประชดเบส
ใช่ไหมหละเบสแกล้งเล่นต่อ
ชู่ว...เงียบๆ มีคนอยู่แถวนั้นลุงคนนำทางพูดเสียงเบาหวิว เพื่อให้ได้ยินกันแค่กลุ่มพวกเขา แล้วชี้มือไปด้านหน้า ซึ่งมีคนกลุ่มหนึ่ง ใส่สูทสำดำ
นั่นราฟกับบิวนี่เหม่เมกระซิบบอกเพื่อนๆอย่างตกใจ
เฮ้ย ทำไมพวกนั้นถูกจับตัวไว้ฟระกลองพูดอย่างตกใจเช่นกันกับเหม่เม
แล้วเราจะทำยังไงดีหละ ดูเหมือนพวกนั้นจะเป็นพวกทำธุรกิจผิดกฎหมายด้วยนะนั่นเหม่เมออกความเห็น
โทรแจ้งตำรวจดิกีร์ต้าเสนอความเห็น เพราะเขาจนหนทางแล้ว ถ้าไม่แจ้งตำรวจก็ไม่รู้จะช่วยบิวกับราฟได้ยังไง ไม่ใช่ว่าปอดแหกนะ ก็พวกนั้นพากันยกโขยงมาเต็มเลย ถ้าพวกนั้นมีน้อยจะว่าไปอย่าง
เราทำอย่างนั้นไม่ได้กลองพูดอย่างขัดใจตัวเอง เพราะจริงๆแล้วเขาก็อยากแจ้งตำรวจเหมือนกัน
โธ่เว้ยกีร์ต้าสบถ
มันต้องมีทางอื่นสิ ช่วยกันคิดหาทางออกหน่อยสิเหม่เมพูดเอาจริงเอาจัง ซึ่งดูแล้วน่าเกรงขามยิ่งนัก
แล้วพวกเขาก็จับกลุ่มกันคิดหาวิธีกัน
........................................................................
-บิวเซย์-
ฮือๆ ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ใช้ลูกไม้ตื่นๆเหมือนในละครไทยดีไหม เช่น โอ๊ย! พี่หนูปวดท้องฉี่ หรือ พี่บอดี้การ์ดสุดหล่อขา ปล่อยฉันไปเถอะ ถ้าตกลงปล่อยฉันไปฉันจะยอมมีอะไรๆกับคุณกรี๊ดๆ นี่ฉันคิดอะไรออกไปเนี่ย น่าเกลียดมาก ทุกท่านคะ ถือว่าเมื่อกี้นี้ฉันไม่ได้คิดอะไรเลยนะคะ
โอ๊ย! อ๊ดอัด(โอ๊ย! มดกัด)มดแดงเต็มเลยอ่า ฮือๆ เจ็บจัง ทำไมฉันต้องมาโดนไอ้มดบ้านี่กัดตั้ง2ครั้งในเวลาใกล้เคียงกันด้วย แถมดูเหมือนว่าราฟจะไม่โดนกัดสักนิด สงสัยไอ้มดที่มันกัดฉันจะเป็นตัวเมียแน่เลย (อ่าว ทำไมหละ)ก็เพราะมดตัวเมียพวกนี้มันหลงเสน่ห์ราฟไง เลยไม่กัดราฟ ถ้าเป็นตัวผู้หนะ ไม่มีทางกัดฉันหร้อกเพราะฉันเสน่ห์แรง (แม้กระทั่งสัตว์เนี่ยนะ)ช่ายแว้ว
อีนังนั่นมันพูดอะไรหนะ เฮ้ย มึงไปบอกให้มันเงียบๆหน่อย เดี๋ยวเสี่ยๆว่าบอดี้การ์ดหน้าส้นคนหนึ่งพูดขึ้น
แล้วบอดี้การ์ดหน้าเห่ยอีกคนก็เดินเข้ามา
เงียบๆ ถ้าไม่อยากมีผัวเป็นมือปืนไอ้บอดี้การ์ดหน้าเห่ยว่า
อ๊ดอันอัดอี่อว่า(มดมันกัดนี่หว่า)แล้วฉันก็รีบกระเถิบไปใกล้ๆราฟเพื่อหนีมด
พูดแม่งไรวะมันว่าแล้วเดินไปเลย
เฮ้ยๆ...เสี่ยส้งส่งสัญญาณมาแล้วบอดี้การ์ดคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆฉันกระซิบบอกบอดี้การ์ดอีกคน
เออ พร้อมแล้ว
เฮ้ย เสี่ยส้ง คิดจะโกงอั๊วะเหรอ ทำไมไม่เห็นมีอาวุธเลยเสียงเสี่ยมังกรพูดขึ้นอย่างโกรธปนตกใจ
แล้วที่รื้อส่งคนไปปล้นอาวุธอั๊วะตอนนั้นหละ รื้อจะว่าไงตอนนี้มือปืนของเสี่ยทั้ง2ถือปืนเล็งใส่กัน แต่ดูเหมือนพวกของเสี่ยส้งจะเป็นต่ออยู่
อั๊วะไม่ได้ทำ รื้อมีหลักฐานเหรอฆ่ากันเลยๆ ฉันจะได้รอด เอิ้กๆ เริ่มสนุกแล้วสิ
ถึงอั๊วะไม่มี อั๊วะก็รู้ว่ารื้อทำ อย่าพูดมากเลยดีกว่า วันนี้จะเป็นวันตายของแกสิ้นเสียงนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาทันที
-ปัง-
ขอโทษที่มาอัพไม่ตรงเวลานะคะ
เมื่อวานมันคิดอะไรไม่ออกอะ
เจ้าแบล็คแมนมันกวน(หมา)
ยังไงก็ช่วยโวตกันอีกน้าอีก36ก็500แล้ว
อิ อิ
ตอนนี้มันไม่ค่อยตลกก็อย่าว่ากันน้า
สมองมันไม่แล่นเลย
แต่ก็ต้องมาอัพเพราะเลยกำหนดมาแล้ววันนึง
34
ซวยๆๆๆๆ
เอานี่ผลไม้ กินซะแล้วราฟก็ยื่นผลไม้ต่างๆมาให้ มีกล้วย กล้วย กล้วยแล้วก็กล้วย-_-!
จะกินไม่กิน ถ้าไม่กินก็เอาคืนมา-_-ราฟทำท่าจะแย่งคืนไป แต่ฉันคว้ากล้วยมากอดไว้แน่น ใครจะไม่กินหละ...กำขี้ดีกว่ากำตดเฟร้ย
ง่ำๆๆและแล้วฉันก็หม่ำกล้วยจนหมดเครือ อิ่มแปล้เลยอ่า^o^
งั้นเราออกเดินทางกันต่อเถอะ
นายหาทางกลับไปข้างบนได้แล้วเหรอ^O^ฉันถามอย่างมีความหวัง
เปล่าแง่ว ไอ้เราก็นึกว่าหาทางออกเจอแล้วYoY
แล้วนายจะไปทางไหน ถ้าเกิดหลงป่าหละ-O-
เธอมากับใครราฟพูดอวดๆ
หมะ...ราฟสุดหล่อค่าฉันจะพูดว่าหมาแล้วเชียว แต่พอหันไปสบตาอันดุร้ายของเขาฉันก็เลยต้องอ่อนน้อมไว้ก่อน
ดี งั้นตามมา
คร้าบแล้วฉันก็คิดอะไรขึ้นมาได้ ทำไมเราไม่โทรไปหาเพื่อนๆแล้วให้พวกนั้นมาช่วยหละ
เออใช่ เธอนี่แสนรู้จริงๆ^o^
ไม่ใช่หมาเฟร้ย ฉันควาย เอ้ย! ฉันคนเฟร้ย-_-!
แล้วฉันก็ล้วงหามือถือทันที เฮ้ย!! มือถือหาย สงสัยหายตอนตกน้ำ เสียดายจริงๆ พึ่งซื้อเดือนที่แล้วเอง
ของฉันหายอ่า นายพกมือถือมารึเปล่า
เดี๋ยวดูก่อน(ราฟล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง)อ๊ะ นี่ไงแล้วราฟก็กดโทรทันที
ไอ้กลองปิดเครื่องราฟบอก
เบสหละ
แล้วราฟก็โทรออกอีกครั้ง
มันไม่รับสาย สงสัยลืมไว้ในห้องตามเคยราฟบอกอย่างอารมณ์เสีย
เหม่เมหละ
ฉันไม่มีเบอร์ยัยนั่น-_-
ฉันก็จำเบอร์เหม่เมไม่ได้ แล้วกีร์ต้าหละ โทรดิๆ
แล้วราฟก็กดอีกครั้งอย่างหัวเสีย
ราฟ! มึงอยู่ไหนกันวะ กูหาพวกมึงแทบแย่ ตอนแรกคิดว่ามึงตายไปแล้วนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะตายยากขนาดนี้เสียงกีร์ต้าดังลอดสายออกมา
เออๆ กูยังไม่ตายเฟร้ย อย่าแช่งดิวะ-_-!!
กูไม่ได้แช่ง กูเป็นห่วงเฉยๆ(กีร์ตา)
เออ กูขอคุยกับไอ้กลองดิ
เออ(กีร์ต้า)
เฮ้ยกลองโทรแจ้งตำรวจพื้นที่ดิ ให้ออกตามหาพวกเรา
ไม่ได้ๆ เดี๋ยวนักข่าวก็แห่กันมาหรอก เดี๋ยวพวกเราจะออกตามหาพวกแกเอง แล้วตอนนี้เราก็ได้ผู้ชำนาญป่ามาคนหนึ่งแล้ว เขาจะนำทางให้เรา พวกแกอยู่ที่ไหนเนี่ย(กลอง)
กูก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าถูกน้ำพัดมาเรื่อยๆ
เออ งั้นพวกแกรออยู่ที่เก่านะ เดี๋ยวพวกเราจะไปตามทางน้ำ
เออๆ
แล้วราฟก็วางสายไป และเราก็รอๆๆๆๆๆๆๆ
ผ่านไป1ชม. แล้วเราก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนกลุ่มหนึ่งเดินมา
ใช่พวกนั้นแน่เลยฉันว่าแล้วรีบลุกขึ้น(เพราะตอนนี้นั่งเอาเท้าจุ่มลงน้ำอยู่)
เดี๋ยวๆ เผื่อไม่ใช่ ไปหลบก่อนดีกว่า เพื่อความปลอดภัย