เอาหละ...ได้เวลาสนุกแล้วสิๆ(วันนี้มาแนวเทเลทัพบี้น่ะ)...กรี๊ดๆ...ปิ๊งรักสลับขั้วจบแล้วอ่า...หนุกหนานๆชอบพระเอกมากๆ...โคตรหล่อเลย...เสียดายไม่น่าสักลายเลย...เอาหละเข้าเนื้อเรื่องกันดีกว่า
10
ราฟบอกให้ทำหน้าลิง!!!
"เอาหละครับ...ให้ผู้สมัครทุกคนมาเข้าแถว...แล้วราฟจะเลือกผู้ที่ผ่านด่านทั้งหมด30คน...ใครมาก่อนมีสิทธิก่อนนะคร้าบ"ห๊า!!...ให้นายราฟเลือกคนที่ทำหน้าลิงได้ถูกใจ30คนเหรอเนี่ย...อ๊าย!แต่ฉันเข้าแถวอยู่คนสุดท้ายเลยอ่า...ซวยๆๆๆ
แล้วจากนั้นทุกคนก็พยายามทำหน้าลิงให้ถูกใจราฟ...มีคนหนึ่งหน้าเหมือนลิงอยู่แล้ว...ราฟเลยให้ผ่านโดยไม่ต้องทำท่าลิงเลยซักนิด...อิจฉาอ่า(เอามั้ยฉันแต่งให้แกหน้าเหมือนลิง)ไม่เอาๆ...ไม่อิจฉาก็ได้ฟระ...และแล้วก็ถึงตายัยน้ำเน่า...ดูหน้ายัยนั่นแล้วตลกเป็นบ้า...เค้าให้ทำหน้าลิงแตตัวเองดันไปทำหน้าชะนี...เพราะว่าขณะที่มันทำหน้าลิงมันก็ส่งสายตายั่ยยวนไปให้นายราฟ...แบบว่าผั๊วๆๆอ่า
"มีผู้ผ่านด่านนี้ไปแล้ว29คน...เหลืออีก1...ใครจะเป็นผู้โชคดีคนนั้น..."พิธีกรประกาศ...อ๊ายๆ...เหลืออีกตั้ง10กว่าคน...กว่าจะถึงตาฉัน...ฮือๆๆ..หมดหวังแล้วเรา...ไม่ได้ๆๆ...ฉันจะยอมง่ายๆได้ไง...ฉันค่อยๆย่องแซงยัยถึกที่อยู่ข้างหน้าไปช้า
-หมับ-
"อย่าแซงดิยัยหน้าจืด"โห...ยัยถึก...แกกล้าด่าฉันถึงเพียงนี้เลยเหรอ...หนอยๆ...นังถึกไร้ทรวดทรงเอ้ย
ความหวังแรกก็พังลงไปแล้ว...สบจังหวะที่นนายราฟหันมาทางฉันพอดี...ฉันเลยส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เขา...แล้วนายนั่นก็ทำหน้าเหมือนว่าไม่รู้ไม่ชี้อะไรประมาณนี้...หนอยแหน่
ตอนนี้เหลือฝูงชะนีประมาณ5ตัวแล้ว...และฉันก็ภาวนาให้ทุกตัวไม่ผ่าน...จนตอนนี้เหลือยัยถึกกับฉัน2คนเท่านั้น...ยัยถึกบ้านี่ก็ทำเหมือนซะ...โอ๊ย!..แล้วฉันจะผ่านมั้ยเนี่ย...ฉันพยายามส่งสายตาอ้อนวอนไปให้นายราฟเต็มที่...หมอนั่นก็มีแต่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้...แล้วเบือนหน้าหนี...อะโด่เอ้ย
"สำหรับน้องมาช่า(ยัยถึกนี่ชื่อมาช่าเหรอเนี่ย...แหวะๆ...อี๊ๆๆ...หน้าอย่างกับเขมรผสมลาว...ดันมาชื่อเหมือพี่มาช่า...ดาราขวัญใจฉันอีก...หนอยๆ-บิว)ราฟ(แหมๆ...แทนตัวเองซะน่ารัก...เอ่อ...ราฟคิดว่าอย่างนั้นอย่างนี้นะครับ-บิว)(รู้สึกว่าบิวจะหมั่นไส้เยอะไปมั้ย-ผู้เขียน)ราฟต้องขอโทษด้วยนะครับ"นายราฟทำหน้าขอโทษได้สมจริงสมจัเหลือเกิ๊น...เชอะน่าจะไปสมัครเป็นดารานะ...ห๊า!!!!!!!!...นายราฟพูดว่าอะไรนะ!!
"ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ....ทำไมถึงเป็นแบบนี้หละราฟ...มาช่าไม่ดีครงไหนค่า(ตรงที่แกถึกไงฟระ)"ยัยมาช่าห้องไห้อย่างหนัก...นี่แสดงว่าฉันผ่านใช่มั้ยเนี่ย...เพราะเหลือฉันคนสุดท้ายแล้ว...ฉันก็ต้องผ่านแบบไม่ต้องทำหน้าลิงอ่าดิ...กรี๊ดๆๆๆ
"คุณบิวครับ...ไม่ต้องทำหน้าดีใจขนาดนั้นก็ได้ครับ...คุณต้องมาทำหน้าลิงให้ถูกใจผมก่อนจะผ่าน"อะไรนะ!!!...หนอยๆ...อีตาราฟบ้าเอ้ย
"ทำไมฉันต้องทำด้วย"ฉันว่ากวนๆ
"ก็ถ้าคุณไม่ทำผมก็ตัดคุณออกไป"นายราฟ!!...แสบมากนาย...แต่ฉันต้องทนใช่ม้ายยย
"เคๆๆๆ...ฉันทำก็ได้"แล้วฉันก็ทำปากจู่...กลอกตาไปมาอย่างน่ารัก
"นี่คุณคร้าบ...ผมให้ทำหน้าลิงไม่ใช่ทำหน้าปัญญาอ่อนนะครับ"หนอยๆ...ขนาดจะด่าฉันยังต้องรักษาหน้า...พูดครับพูดคร้าบอยู่อีก
"ได้ๆๆ"แล้วฉันก็ทำหน้าลิงอย่างเซ็งๆให้นายราฟดู
"ทำท่าด้วยดิ"นายราฟว่า
"ห๊า!...โอเคๆ...อย่าทำหน้าแบบนั้นดิ...ฉันทำก้อด้ายยยยยยยย"ฮือๆๆ...แล้วฉันก็ทำท่ากระโดดโลดเต้น...คันหัวคันหางไปเรื่อยๆ....
"ทำเสียงด้วย"นายนั่นว่า
"อะไรนะ!!!...โอเคๆๆ...ทำก้อทามมมมม"
"เจี๊ยกๆๆๆๆ"ฮือออ...สรุปฉันซวยที่สุดเลยอ่า...คิดว่าตัวเองจะสบายที่สุดแล้วนะเนี่ย...เอาไปเอามา...ฉันต้องทำเยอะกว่าคนอื่นๆอีก...คนอื่นๆก็แค่ทำหน้าลิง...ส่วนฉันทั้งทำหน้าลิง...ทำท่าลิง...แล้วยังทำเสียงลิงอีกต่างหาก....ฮือๆๆๆๆ...นายราฟจายร้ายยยยยยยยยยยยย
"เอาหละครับ...ผ่านแล้วครับ"นายราฟว่าหลังจากที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง...ฮึ่มๆๆๆ
"ค่ะ"ฉันพูดกระแทกแดกดันใส่หมอนั่น
"พัก10นาทีแล้วมาพบกับด่านที่3กันครับ"ฉันรีบวิ่งไปที่ซุ้มของกินทันที...หิวมากๆ...มีคนมากินแค่10กว่าคนเอง..อะโด่...มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย...ขนมหวานเต็มเลย...ฮิ้วๆๆ...หวานหมูฉันหนะสิ...อิอิ...แล้วฉันก็จัดการยัดขนมเข้าปากเต็มเลย
-10นาทีผ่านไป-
"ด่านที่3เป็นด่านวัดดวง...ใครที่ไปกินขนมที่ซุ้มของกินผ่านเข้ารอบบบบบบบบบ"กรี๊ดดด...ทำไมมันง่ายจังเลยอ่า...แต่ก็ดี
"แล้วด่านที่4ก็คือ...ใครที่น้ำหนักมากกว่า50ตกรอบ"พิธีกรประกาศหลังจากเสียงกรี๊ดหยุด
แต่ห๊า...เมื่อกี้ฉันกินขนมไปตั้งเยอะอ่า...แล้วจะผ่านมั้ยเนี่ย...ฮือๆ...น้ำหนักปกติ43...แต่เมื่อกี้ฉันกินไปตั้งเยอะอ่า
"ให้ทุกคนเดินมาชั่งน้ำหนักตรงนี้เลยนะครับ"แล้วฉันก็เดินไป...ประมาณคนที่4...3คนก่อนหน้าฉันล้วนแต่ตกรอบ...แล้วฉันจะผ่านมั้ยเนี่ย
"เชิญชั่งได้แล้วครับ"พิธีกรพูด...ขอเวลาทำใจแปบ...1...2...3..เอาหละ...เย้
แล้วฉันก็ถอดนาฬิกา...เอากระเป๋าออก...ถอดกำไล...ถอดสร้อย...ถอดเสื้อ..เอ้ย...ไม่ใช่ๆ..ถอดรองเท้า...จนเหลือแต่ตัวกับเสื้อผ้า...แล้วฉันก็ค่อยๆก้าวไปยืนบนตาชั่งทำตัวให้ลีบที่สุด...แล้วหลับตาปี๋...สิ่งศักดิ์ศิทธิ์ช่วยลูกด้วยเถิด...
"คุณหนัก...หนัก...49.9ครับบบบบบ"กรี๊ดดดดดดดดดดดด...ฉันรอดแล้ววววว
หลังจากนั้นก็มีคนที่ผ่านเข้ารอบทั้งหมด5คน...มีฉัน...กิ๊ฟ...เชอร์รี่...เมย์...และยัยน้ำเน่า...ไม่รู้มันผ่านเข้ามารอบนี้ได้ไงฟระ
"ในที่สุดก็มาถึงด่านสุดท้าย...ทุกคนจะต้องสามารถสั่งราฟได้ถึงจะมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวได้...โดยการ...ทำวิธีใดก็ได้ให้ราฟยอมจูบคร้าบบบบบบบบ"
"กรี๊ดๆๆๆๆ"ยัยชะนีทั้งหลายต่างพากันกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่...ตายๆๆๆ...ใครเป็นคนคิดเกมส์นี้วะโคตรหื่นเลย
"ใครเป็นคนคิดด่านนี้ค่ะ"ฉันถามพิธีกร
"คุณราฟครับผ๋ม"ตูว่าแล้ว...ไอ้บ้านี่หื่นชิบหาย
แล้วเราจะต้องทำให้ไอ้บ้านี้จูบให้ได้จริงๆเหรอเนี่ย...ช้านราบม้ายด้ายอ่า..ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เม้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ+โวตๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ช่วยกานๆๆนะค่ะ
นัทจาขอบพระคุณเป็นอย่างสูง