30

จมน้ำ!

"เฮ้ย! พวกบ้า แฟนฉันสวยอยู่แล้ว  ใช่ไหมคร้าบ ^o^"ราฟเริ่มแก้ตัวเพราะตอนแรก เขาก็ร่วมแหวะกับพวกเพื่อนๆ

"เฮ้ย!!! เป็นแฟนกันตอนไหนวะ OoO"กีร์ต้าเบิกตากว้าง พูดเสียงดัง

"เมื่อวาน  ทำไม -_-"ราฟพูดเสียงเขียว นี่นายคิดว่าเพื่อนนายชอบฉันเหรอไงยะ

"ก็ฉันคิดว่ากำลังจะจีบยัยนี่อะดิ โห ไม่นะ เหยื่อลอยไปเข้าปากไอ้ราฟแล้ว ToT"โอ้!มายบุดด้า...เบส (มุกเหรอเนี่ย...ขำมาก-_-;;;)

นายกีร์ต้าจะจีบฉันเหรอเนี่ย O.Oไม่อยากเชื่อ  ตอนแรกหละแกล้งฉันดีนัก  ที่แท้เพราะอยากให้ฉันสนใจ  แผนการล้ำลึกจริงๆ(หลงตัวเองซะไม่มี)

"เฮ้ยๆๆ  ไม่ได้นะโว้ย  ยัยนี่เป็นของฉัน –O-"ราฟพูดแล้วดึงฉันไปไว้ด้านหลัง เหมือนกำลังป้องกันศัตรูที่มารุกรานให้ฉัน -_-;

"น้อยๆหน่อย  กูไม่เอาก็ได้วะ-_-;  เหม่เมยังว่าง ^o^"กีร์ต้าพูดแล้วหันไปส่งสายตาที่เซ็กซี่มั๊กมากไปให้เหม่เม  ขอนอกใจแปบนะราฟ

พอเห็นว่ากีร์ต้าไปให้ความสนใจเหม่เมราฟก็ดึงฉันมาไว้ที่เดิม-_-;

"เฮ้ยๆๆ  ป้าเป็นของฉันนะ -O-"เบสรีบแย้งทันที

"ทะลึ่งและๆ  ฉันไปเป็นของนายตั้งแต่ตอนไหน -_-;" ใช่ๆเห็นด้วย ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย

"เห็นไหม  งั้นฉันจะจีบ ^o^"กีร์ต้าว่าขำๆ

"และฉันก็ไม่สนคนเจ้าชู้ด้วย -_-;"เหม่เมพูดเน้น จนกีร์ต้าหน้าเสียไปเลย

"เห็นไหมๆ ฉันไม่ได้เจ้าชู้โว้ย >o<"เบสอวดกีร์ต้า

"เออ!  กูไม่เอาก็ได้วะ  เหล่สาวแถวๆนี้ก็ได้ เชอะ! -*-"

จากนั้นผู้กำกับก็เดินมาเพื่อบอกฉากที่จะถ่ายทำกัน

"ให้บิวไปเดินเล่นแถวๆชายหาด และต้องแอ๊บหน้าให้สวยตลอดเวลาเข้าใจมั้ย(หนูไม่ต้องแอ๊บก็สวยอยู่แล้วคะ^o^) เดินเล่นไปเรื่อยๆ ส่วนหนุ่มๆก็นั่งเล่นแถวเปลแล้วมองบิวตาเป็นมันเลย  เข้าใจมั้ย (เราทั้งหมดพยักหน้า ยกเว้นเหม่เมเพราะไม่มีบท ก๊ากๆๆ ^o^) แค่เนี่ยแหละ ไปลองซ้อมๆดูก่อน" แล้วพวกเราก็ไปประจำที่ทันที

อะไรจะง่ายปานนี้  กะอีแค่ไปเดินเล่นแล้วเก๊กหน้าสวย  สบายๆ~

"เอาหละ  เริ่ม"

แล้วฉันก็เดินไปเดินมา  วนไปอยู่นั่นแหละ จนผู้กำกับร้องบอกให้เอาใหม่

"บิว  เดินให้เป็นธรรมชาติหน่อยสิ  เหมือนกับว่าเธอกำลังมีความสุขหนะ  เข้าใจ๋"ผู้กำกับแนะนำ

"อ๋อๆ  ทำตัวเป็นธรรมชาติใช่มั้ย...คะ"ฉันเกือบลืมพูดคำว่า คะ เพราะผู้กำกับทำตัวเหมือนวัยรุ่นเลยทำให้ฉันคิดว่าเป็นรุ่นเดียวกัน  แต่พอเห็นหน้าฉันจึงนึกได้ทันที เพราะหน้าแก่มาก-_-;;;

"เริ่มได้"

ให้ทำตัวเป็นธรรมชาติใช่ปะ  ฉันจึงวิ่งค่อยๆไปมาแล้วโบกมือเหมือนกับเด็กอนุบาล แล้วร้องเพลง โบกมือขึ้นแล้วหมุนๆโบกมือขึ้นโบกไปมา~ ลาลันล้าเย้ๆๆ^o^

"OK. ผ่านๆ แต่เพลงเนี่ย ไม่เอาก็ได้ ^-^"ผู้กำกับพูดแล้วยิ้มให้

จากนั้นเราก็เริ่มถ่ายจริง แล้วก็ผ่านไปอย่างเรียบร้อย สมบูรณ์แบบ

"ฉากสุดท้ายเป็นฉากที่บิวจมน้ำ  แล้วราฟก็จะลงไปช่วย  แล้วก็มีฉากผายปอดด้วย(โอ้ว! O.O)  แต่ต้องถามราฟกับบิวว่าจะจูบจริงจูบปลอม(จูบปลอม !!) แต่พี่(ลุงมากกว่า -_-,,)อยากให้จูบจริงนะ  จะได้สมบทบาท" ผู้กำกับพูดพร้อมกับชี้มือกำกับ

"จูบจริง -,.-/เอาแบบปลอมๆ!!"ฉันกับราฟพูดพร้อมกัน

"จูบจริงเหอะ ยังไงๆเธอก็เป็นแฟนราฟไม่ใช่เหรอ ไม่เสียหายหรอก"เหม่เมว่า โห จุ๊ๆๆๆ เป็นเพราะอย่างนี้แหละเด็กไทยถึงได้ใจแตก...เอ๊ะ...เหมือนด่าตัวเองทางอ้อมเลยแฮะ-_-;

"เอาเหอะเพื่อนรัก เพื่องาน"เบสว่า

"หน่านะ แต่ถ้าเธอไม่ยอม ฉันก็จะจูบจริง"ราฟพูดเสียงเด็ดขาด

"เออๆๆๆ"ฉันว่าอย่างเสียไม่ได้

"ฉากนี้จะไม่มีซ้อมนะ  เอาจริงเลย"ผู้กำกับบอก  แล้วบอกรายละเอียดให้ฉันว่าควรจะทำยังไงถึงจะดูจมน้ำสมจริง

แล้วเราก็เริ่ม

ฉันเดินลงไปในน้ำลึกประมาณเอว  พอผู้กำกับส่งสัญญาณบอกว่าโอเค  ฉันก็เริ่มย่อตัวลงแล้วทำเป็นจมน้ำ  แค่กๆ น้ำทะเลเข้าปาก  แหวะๆเค็มๆ -O-  อ๊ายๆเข้าตาด้วยอ่า  ฮือๆ  โดยไม่รู้ตัว ฉันก็ลงไปในน้ำที่ลึกขึ้น  จนตอนนี้ฉันยืดสุดๆแต่ก็ยังจมหัวอยู่  น้ำเริ่มเข้าตา ปาก หู จมูก คิ้ว เอ้ย! อันหลังไม่เกี่ยว แล้วฉันก็เริ่มหายใจไม่ออก ToT และสติก็ดับวูบลง

-ราฟเซ-

ขณะนี้ผมกำลังจะว่ายน้ำลงไปช่วยบิว ซึ่งมันอยู่ในบท  แต่แฟนผมเนี่ยก็เก่งซะจริง ^o^ แกล้งจมน้ำเหมื้อนเหมือน  รู้สึกตะงิดๆใจอยู่นะ  คะ-คงไม่ได้จมจริงๆหรอกนะ  ยัยนี่ยิ่งเฟอะฟะอยู่ด้วย  ผมรีบวิ่งลงไปทันที  ผมปลอบตัวเองว่าบิวไม่ได้จมจริงๆ

พอไปคว้าตัวเธอมาได้  เธอก็หมดสติไปแล้ว ไม่นะ...บิว  ผมรีบว่ายน้ำเข้าฝั่งแล้ววางเธอไว้บนพื้น  ผมป้ำหน้าอกเธอหลายครั้ง  แต่ก็ไม่ได้ผล  ผมจึงต้องผายปอด

-แค่กๆ-

"บิว!"ผมตะโกนเรียกชื่อเธอแล้วดึงเธอเข้ามากอดแน่น

"เค็มจัง"บิวพูดเบาๆ แล้วหลับไป -_-;

"คัท!!! เยี่ยมมาก ^o^นี่เป็นการแสดงที่สมบทบาทมากจริงๆ"พี่โจพูดแล้วตบมือให้ผมดังลั่น

"บิวจมน้ำจริงฮะ"ผมพูดเสียงเขียวแล้วอุ้มเธอเข้าห้องพัก

"ห๊า!!!" ทุกคนตะโกนเสียงดัง  เพิ่งจะรู้เหรอเนี่ย-_-;;;;

29

นางเอกเอ็มวีคนใหม่

“โอ๊ยๆๆ  ปวดฉิ่งฉ่องจริงๆ  เอ่อ ราฟ ฉันไปฉี่ก่อนน้า”ฉันแกล้งเป็นว่าตัวเองปวดฉี่ ทั้งๆที่ไม่ได้ปวดเลย  ทำไงได้ ถ้ายังอยู่ตรงนี้ต่อไป มีหวังบอกความจริงไปหมดแน่ๆ  แล้วทีนี้ทุกคนก็จะคิดว่าฉันเป็นคนไม่ดี

แล้วฉันก็รีบสปีดออกวิ่งทันที  พอวิ่งไปได้สักพักฉันก็หยุดวิ่งแล้วเดินไปนั่งเปลใต้ต้นไม้  เฮ้อ!  เกือบไปแล้ว ไม่น่าเอาลูกอมบ้าๆนี่มาไว้ในกระเป๋ากางเกงตัวเองเลย  จนเผลอกินไปได้

“นี่!”

“เฮ้ย! ระ-ราฟ O.O”จู่ๆราฟก็โผล่มา  ฮือๆๆ  คนที่ไม่อยากเจอในตอนนี้กลับโผล่มาให้เจอ

“ทำไม  ตกใจอะไรนักหนา”ราฟว่าแล้วนั่งข้างๆฉัน

“เอ่อ  ปะ-เปล่า”ฉันว่าตะกุกตะกัก

“ไหนว่าปวดฉี่  ทำไมไม่ไป”ราฟพูดอย่างรู้ทันว่าฉันโกหก

“ลืม”ฉันตอบง่ายๆสั้นๆ  “งั้นไปดีกว่า^o^” 

“เดี๋ยว-_-”ในขณะที่กำลังจะลุกจากเปล ราฟก็จับแขนฉันไว้

“อะไร?”

“เธอเป็นคนแกล้งน้ำหวานใช่ไหม”ราฟพูดแล้วส่งสายตาพิฆาต ชิ้งๆๆมา

“เปล๊า เอ่อ  ใช่ -_-^^^” ตายๆๆ ฤทธิ์ของลูกอมออกแล้ว  ทำไงดี  พอโกหกไปได้สักพัก ปากมันก็พูดความจริงออกมา

“ยังไงกันแน่?”ราฟถามงงๆ

“ไปฉี่ๆๆ”ฉันว่าแล้วรีบวิ่ง  แต่ก็ไปได้ไม่ไกล ราฟก็ตามมาทันแล้วคว้ามือฉันไว้

“บอกความจริงมาเลย -_-!”ราฟว่าเสียงเขียว

ส่วนฉันกำลังต่อต้านฤทธิ์ลูกอมนี้อยู่  ทำไงดี  โอ๊ยๆๆ  ฉันจะบ้าตาย  ฉันต้านทานไม่ไหวแล้ว  บอกก็บอกสิ  แค่ความจริง  ความลับไม่มีในโลกนี้  ใช่มั้ย!!!

“ใช่ๆๆๆ   ฉันแกล้งยัยน้ำเน่าเอง  ก็มันอยากมาแกล้งฉันก่อนทำไม”ฉันพูดอย่างเด็ดเดี่ยว แน่วแน่

“แล้วเธอก็แกล้งคืนไป10เท่า...ใช่มั้ย”ราฟว่าเสียงอ่อนลง

“ใช่แล้ว^o^”

“ทำไมเธอดื้ออย่างนี้  ถ้าเกิดเขาจับได้ว่าใครเป็นคนทำเธอจะเดือดร้อน”

“แสดงว่านายจะไปบอกคนอื่นใช่มั้ย”ฉันพูดเสียงเขียว

“ถึงฉันไม่บอกเขาก็รู้อยู่ดี”

“อ๋อเหรอ  นายอย่าพูดเข้าข้างตัวเองเลยดีกว่า  นายยังชอบยัยน้ำเน่าอยู่ใช่ไหม”ฉันพูดเสียงสั่น

“ฉันไม่เคยชอบน้ำหวาน”

“แล้วทำไมต้องมาดุฉันด้วย”

“นั่นเป็นเพราะฉันเป็นห่วงเธอต่างหาก”ราฟพูดแล้วดึงฉันเข้าไปกอด  แต่ฉันผลักเขาออกห่าง

“นายโกหก”

“ฉันไม่ได้โกหก”ราฟพูดแล้วจ้องตาฉัน

“พิสูจน์สิ”ฉันพูดจบ ราฟก็พุ่งเข้ามาแล้วจูบฉันอย่าง เอ่อ พูดไม่ถูก จะว่าดุเดือดก็ไม่ใช่ จะว่าหวานซึ้งก็ไม่เชิง  สรุป หลากหลายรสชาติเอามารวมกัน  แต่เอ๊ะ  ฉันจะไปเคลิบเคลิ้มรสจูบของเขาทำไม >///< ฉันไม่ได้ให้เขาพิสูจน์แบบนี้  ฉันจึงผลักเขาออก

“ทำไมหละ  ฉันพิสูจน์ให้เธอเห็นอยู่นี่ไง”ราฟพูดยิ้มๆ

“อีตาบ้า  ฉันไม่ได้ให้พิสูจน์แบบนี้ >O<”ฉันพูดเขินๆ

“แล้วจะเอาแบบไหนหละ”ราฟพูดเสียงเจ้าเล่

“นายแค่อย่าไปบอกคนอื่นสิ  ว่าฉันเป็นคนทำ...แค่นี้  ทำได้มะ!”ฉันพูดเสียงดังแก้เขิน

“โอเคครับ  แต่มีข้อแม้”

“ว่า?...”

“ต้องทำต่อจากเมื่อกี้”ราฟพูดแล้วส่งสายตาเซ็กซี่มาให้

“คนลามก!”ราฟนี่นะ  ไม่เคยพ้นเรื่องพวกนี้เล้ย  เอะอะๆก็จูบ-_-^^^

แล้วเรา2คนก็เดินกลับที่ชายหาด...หลังจากที่ฤทธิ์ลูกอมหมดไปแล้ว

“ไปไหนกันมา  รู้ไหม  ยัยน้ำเน่ายกเลิกการถ่ายเอ็มวีแล้ว”เหม่เมพูดเมื่อฉันกับราฟเดินไปหา

“ก็ดีแล้วไง ^o^”ฉันว่ายิ้มๆ

“ดีตรงไหน  ทีมงานหัวปั่นกันไปเลย  จู่ๆนางเอกเอ็มวีก็ยกเลิกงาน”กีร์ต้าพูดขึ้น

“ก็หาคนใหม่สิ”ฉันพูดอย่างไม่ต้องคิด  ก็แค่นางเอกเอ็มวียกเลิกงาน  ก็หาคนใหม่สิ  ยากอะไร

“ปัญหามันก็คืออันนี้แหละ”กลองพูดหลังจากที่ไม่มีบทอยู่นาน

“จะยากอะไรหละ  ใครๆก็อยากเป็นนางเอกคู่กับราฟกันทั้งนั้น”ฉันพูด

“ก็ใช่  แต่เราก็ต้องเลือกคนที่เหมาะสมสิ  ใช่ปะ”กีร์ต้าพูด

“ก็ใช่” ฉันพูด  “ก็คัดเลือกไปสิ  มาบอกฉันทำไม”

“ก็ทีมงานไม่ถูกใจใครสักคน  เรื่องมากชะมัด  อย่างนี้แหละพวกคนแก่”เบสพูดอารมณ์บ่จอย

“แล้วมาบอกฉันเพื่อ?”ฉันพูด

“ก็ผู้กำกับเขาอยากให้เธอเป็นนางเอกเอ็มวี”กลองพูด

“ก็แค่ให้ฉันเป็นนางเอกแทน เฮ้ย!O.O จะบ้าเหรอ ไม่เอาๆ”ฉันรีบปฏิเสธพัลวัน(พิมพ์ถูกเปล่าเนี่ย)

“นี่แหละคือปัญหา  ถ้าเธอไม่เป็นนางเอกเราก็ถ่ายเอ็มวีกันไม่ได้”กีร์ต้าพูด

“เอาหน่า  เธอไปแกล้งน้ำหวานทำไม  ก็แค่เป็นนางเอกแค่นี้  เธอทำได้อยู่แล้ว”ราฟกระซิบบอกฉัน   อย่างนี้มันก็มัดมือชกนี่หว่า  ฮึ่ยๆๆ

“ก็ได้...”ฉันตกลงอย่างไม่มีทางเลือก

“เย้ๆๆ^O^”ยัยเหม่เมดีใจอย่างออกนอกหน้า

แล้วช่างแต่งหน้า-ทำผมก็เข้ามารุมฉันกันใหญ่  อย่าเข้ามานะเฟร้ย  ฉันสู้นะ

“เอ่อ  พวกพี่แค่จะมาแต่งตัวให้เฉยๆนะคะ  น้องไม่ต้องตั้งการ์ดขนาดนั้นก็ได้”เจ๊คนนั้นพูดเมื่อเห็นฉันตั้งการ์ดจะสู้

“เอ่อ คะๆ”ฉันพูดแล้วนั่งลงให้เจ๊พวกนั้นรุมทึ้ง

จนผ่านไปเกือบ30นาที

“คุณน้องเนี่ย  แต่งหน้าขึนขึ้นนะคะ  เจ๊หละอิจฉา >o<”เจ๊แต่งหน้าพูดแล้วจับหน้าฉันหันซ้ายหันขวา  เอ่อ  เจ๊เบาๆก็ได้นะ นี่มันหน้าคนนะเฟร้ย-_-^

แล้วฉันก็เดินไปหาพวกราฟทันที  ทุกคนต่างมีสีหน้าเหมือนเห็นนาตาลี เกลโบวา ก็ไม่ปาน ^o^

“เป็นไง  สวยใช่มั้ยหละ”ฉันพูดยิ้มๆ

“แหวะๆ”หนอย พวกนี้ จะชมกันสักนิดก็ไม่ได้

มาดูกันว่าบิวจะต้องแสดงเอ็มวียังไง

ติดตามต่อตอนหน้านะจ๊ะ

28

ยัยน้ำเน่า  แกต้องตาย!!!

แล้วฉันก็ไปซื้ออุปกรณ์ในการแก้แค้นมาเต็มถุงใหญ่เลย  มีทั้งน้ำหวานทำให้ตด  ขี้ปลอม(แบบที่เหม็นจริงเหมือนจริง) ผงคันที่อยู่ในรูปแป้ง  หวีผสมขี้(เวลาหวีจะมีขี้ติดไปด้วยแล้วจะออกฤทธิ์ในเวลา10นาที  เหม็นมากๆๆด้วย)  ยาถ่าย  ผงทำให้เรอตลอดเวลา  ลูกอมปากเสีย(เวลาที่ลูกอมออกฤทธิ์ คนที่อมจะพูดความจริงออกมาทุกอย่าง  คล้ายๆสัจเซรุ่มของศาสตราจารย์เสนปหนะ) และอีกมากมาย

โฮะๆๆๆ  แกไม่รอดแน่ยัยน้ำเน่า  เล่นกะไผบ่เล่น มาเล่นกะเฮา(รู้สึกจะลาวแตกและ)

ในที่สุดก็ถึงเวลาชำระแค้นสักที  ฉันได้วางแผนร่วมกับเหม่เม2คน  แล้วแยกย้ายกันไปจัดการ 

คุณผู้อ่านอยากรู้เหรอคะว่าพวกเราไปทำไรมาบ้าง  เรื่องนี้ของุบงิบนะ  รอดูผลดีกว่า

ตอนนี้ก็รอแต่เวลาเท่านั้น  ก๊ากๆๆๆๆ(หัวเราะบ้าอะไร) ป่าว หัวเราะล่วงหน้าไง ไม่อยากจะคิดสภาพยัยน้ำเน่าเล้ย เอิ๊กๆๆๆ

แล้วเรา2คนก็ไปแสนแหลนแถวๆยัยน้ำเน่าที่ตอนนี้กำลังรอเข้าฉาก

แล้วยัยน้ำเน่าก็เริ่มลงมือเกาหน้า  หัว  หาง อย่างเมามัน...ตอนนี้ผงคันออกฤทธิ์แล้ว  เย้ๆๆ

"เป็นอะไรไปคะ  คุณน้ำหวาน"ช่างแต่งหน้าถามขึ้นเมื่อเห็นยัยน้ำเน่าเกาหนักมากขึ้น

"เอ่อ  แป้งผับมันหมดอายุรึเปล่าคะ  ทำไมมันคันอย่างนี้"ยัยน้ำเน่าว่าอย่างเรียบร้อย  เชอะ  ดูมันยังดัด-จะ-ริตอยู่อีกเรอะ

"เปล่าหนิคะ  พี่พึ่งซื้ออาทิตย์ที่แล้วเองนะคะ"ช่างแต่งหน้ารีบแก้ตัว  ยัยน้ำเน่าโง้เอ้ย ที่แกคันหนะเป็นเพราะผงแป้งคันของฉันเองยะ ฮิฮิ

แล้วช่างตัดผมก็หวีผมให้ยัยน้ำเน่า ซึ่งหวีนั่นก็เป็นหวีที่พวกเราไปซื้อมาเองหละ  หวีที่ทำให้ขี้ติดผมแถมยังส่งกลิ่นอันรัญจวรอีกด้วย

“น้ำเย็นๆมาแล้วคะ”ทีมงานคนหนึ่งยกน้ำมาเสริฟให้ยัยน้ำเน่า

ฉันรีบหันไปหาเหม่เมทันที  เหม่เมยักคิ้วให้หนึ่งที  เพื่อบอกว่าน้ำแก้วนั้นฉันเป็นคนเอาผงตดและเรอไปใส่เอง เจ๋งไหมหละ  ฉันยิ้มให้เหม่เมแล้วลุ้นให้ยัยน้ำเน่ารีบกินน้ำนั่นซะ

“เอ่อ  น้ำหวานว่า น้ำหวานได้กลิ่นอะไรเหม็นๆนะคะ”ยัยน้ำเน่าทำท่าจะกินน้ำแต่ก็หยุดชะงักแล้วหันไปพูดกับช่างทำผมซึ่งตอนนี้กำลังทำหน้าเหมือนกำลังอมขี้อยู่  สงสัยจะรู้แล้วมั้งว่าได้กลิ่นขี้จากหัวยัยนี่

“ปะ-เปล่านี่คะ”ช่างทำผมว่าตะกุกตะกักไม่กล้าบอก

“อืม”ยัยน้ำเน่าขานแล้วดื่มน้ำนั่นจนหมดแก้ว  แกตายแน่ๆๆๆ  ก๊ากๆๆ ทั้งตดทั้งเรอทั้งเหม็นทั้งอาย  ก๊ากๆๆๆ อีกไม่นานแกต้องอายอย่างสุดขั้วอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนในชีวิตนี้แน่ ฟันธง!!!

“เอ แต่คราวนี้กลิ่นมันรุนแรงขึ้นนะคะ  น้ำหวานว่ามันต้องอยู่แถวนี้แน่นอนเลย”ยัยน้ำเน่าว่าแล้วเดินไปวนมาเพื่อหากลิ่นเหม็นนั้น  โอ๊ยยัยโง่  แกหายังไงๆก็ไม่เจอหร้อกเพราะมันอยู่บนหัวแกไง้ 

และนั่นทำให้ทีมงานทุกคนได้กลิ่นอันน่ารัญจวรนี่ด้วย และต่างก็มองยัยน้ำเน่าทุกคน 

“เอ่อ  น้องนะ-น้ำหวานคะ  พะ-พี่จะบะ-บอกว่า...”จู่ๆเจ๊คนหนึ่งก็เดินมาหายัยน้ำเน่าแล้วทำหน้าผะอืดผะอม

“ว่าอะไรคะ”ยัยน้ำเน่าถาม

“กลิ่นเหม็นๆๆนั่นหนะ  พะ-พี่ว่ามันมาจะ-จาก....”แล้วเจ๊นั่นก็เงียบไป  ทำให้ยัยน้ำเน่าทำหน้าตั้งคำถาม แล้วเพลงคำถามของเฟย์ฟางแก้วก็ลอยมาแว่วๆ  ได้แต่ตั้งคำถามแต่ไม่กล้าถามเธอสักครั้ง ได้แต่ตั้งความหวังข้างในหัวใจ ที่จริงแค่อยากรู้ว่าเธอนะคิดเหมือนฉันไหม อยากให้เธอมองตาและตอบคำถามหัวใจ ไม่รู้เมื่อไหร่ เธอจะได้ตอบมันสักที  ช่างเป็นใจซะจริ๊งๆ

“จากหัวขะ-ของน้องนั่นแหละคะ”ในที่สุดเจ๊นั่นก็รวบรวมกำลังพูดออกไป  ฉันเชียร์ใจจะขาดแหนะกว่าจะพูดออกมาได้

แล้วยัยน้ำเน่าก็อ้าปากกว้างแล้วเรอออกมาเสียงดัง  ที่จริงยัยนี่แค่ตกใจ แต่พอดีฤทธิ์ยาเรอดันมาออกฤทธิ์พอดิบพอดี 

“อ๊ายๆๆๆ”ยัยน้ำเน่าร้องเสียงดัง นั่นทำให้ทุกคนหันมามองยัยนี่เป็นตาเดียว  แม้กระทั่งตากล้อง  ก็เอากล้องมาบันทึกวีดีโอไว้ด้วย  แกได้อายแทบแผ่นดินหนีแน่ โฮะๆๆ

แล้วยัยน้ำเน่าก็จับผมตัวเองอย่างรังเกียจแล้วเอามาดู  จากนั้นก็กลั้นใจเอามาดม 

“อ้วก”แล้วยัยน้ำเน่าก็วิ่งออกไปเพื่ออ้วก  แต่ก่อนที่จะได้วิ่งยัยนี่ก็ตดทิ้งท้ายไว้ด้วย

ทำให้ฉันกับเหม่เมหันไปแท็กมือกันเบาๆ  เป็นอันว่าภารกิจนี้สำเร็จแล้ว  เยสๆๆๆ  ฮาฮ่าฮ่า  ก๊ากๆๆๆๆ  สะใจโว้ยยยย

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น”จู่ๆราฟก็เดินมาหาพวกเราพร้อมกับเพื่อนๆเขา  แล้วทำสีหน้าจับผิดฉัน

“เปล๊าน้า  จู่ๆยัยนั่นก็ตดเองน้า  เรอด้วย”ฉันว่าขำๆ