ขอโทษที่มาอัพช้านะคะ...เน็ตเสียเมื่อวาน...พึ่งเล่นได้วันนี้...ยังไงก็ขอโทษน้าค่า...ความเดิมตอนที่แล้วคือ...หลังจากที่บิวและเหม่เมโดนนายปากด๊อกถามเกี่ยวกับเรื่องรูป...เบสก็ได้บอกว่าเขาชอบเหม่เม...ทำให้แฟนคลับราฟและเบสไม่พอใจเข้ามาทำร้ายบิวและเหม่เม...ราฟมาช่วยบิว...และพาไปพักและทะแผลที่บ้านเนื่องจากไม่รู้จักบ้านของบิว

---

17

ช้านเสียเวอร์จิ้น

-บิวเซย์ไฮ-

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฉันค่อยๆลืมตาอย่างยากลำบาก...เพราะฉันปวดเมื่อยไปทั้งตัว...ใช่แล้ว...เมื่อวานฉันโดนพวกแฟนคลับวงเพลย์บอยรุมตืบนี่นา...แล้วที่นี่ที่ไหนเนี่ย...ห้องกว้างมากๆ...ใหญ่กว่าห้องฉันอีก...แถมสะอาดกว่าร้อยเท่า(ห้องเค้าไม่ได้สะอาดเว่อร์แต่ห้องแกโคตรสกปรกมากกว่า)...ฉันพยายามดันตัวให้ลุกขึ้น...แต่ลุกเท่าไหร่ก็ไม่ขึ้น...นี่ฉันหนักพุงตัวเองเหรอเนี่ย...ไม่ม้าง...แต่เอ...ฉันหนักพุงจริงๆ...พอก้มลงไปดู...เฮ้ยยยยยยยยยยยย...อกอีแป้นจะแตก...มือคร้ายยยยย

"กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ฉันกรี๊ดอย่างหนัก...อย่าบอกนะว่าฉันโดนปล้ำ...พอมองดูเสื้อผ้า...กรี๊ด...เสื้อฉันหายไปไหน...แล้วนี่มันเสื้อใครเนี่ย...

"อืมๆๆ"ชายคนนั้นพึมพำ

"นี่นาย...ตื่นสี๊ๆๆๆๆๆ"ฉันเขย่าบุรุษลึกลับ

"ตื่นแล้วๆ"แล้วเขาก็ค่อยๆหันหน้ามาทางฉัน...ตอนแรกเขานอนเอาหน้าฟุบกับหมอนเลยมองไม่เห็นหน้า

"นายราฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ"ฉันตะโกนสุดเสียง

"นี่เธอ...จะตะโกนทำไมเนี่ย"นายนั่นว่า

"ก็นาย...ปะ-ปล้ำช้านหนิ"ฉันว่าน้ำตาซึมๆ

"ห๊ะ"นายราฟทำหน้าตกใจ.."อ๋อ...ทำไมหละ...ก็เธออยากยั่วฉันเอง"นายราฟว่ายิ้มๆ

"นี่นาย!...ฉันไปยั่วนายตอนไหนกัน"ฉันว่างงๆปนโกรธ

"นี่เธอทำเป็นจำไม่ได้ว่าเมื่อคืน...เธออ้อนฉันให้นอนด้วย...จำไม่ได้เหรอ"นายราฟว่า...กรี๊ด...นี่ฉันเป็นคนแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

"จะ-จริงเหรอ"ฉันว่า...แล้วน้ำตาก็ไหลทะลัก..."ฮือๆๆ...นี่...อึก...ฉันเสีย...อึก...เวอร์..อึก...จิ้นให้...อึก...นายแล้วใช่...อึก..ไหม...ฮือๆๆ...พ่อ-แม่หนู...อึก...ขอโทษ...ฮือๆๆๆๆๆๆๆ"ฉันร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง

"คุณหนูค่ะ...เกิดอะไรขึ้น...ป้าได้ยินเสียงคนร้องไห้"จู่ๆป้าคนหนึ่งก็เปิดประตูพรวดเข้ามา

"นั่น...อึก...ใครอ่า..ฮือๆ"ฉันว่าแล้วร้องไห้ต่อ

"อ่าว...คุณหนู...มีเรื่องอะไรเหรอค่ะ"ป้าคนนั้นว่างงๆ

"ไม่มีไรครับป้า...ป้าไปทำงานต่อเถอะ"นายราฟว่า

"แล้วเราจะทำยังไงดี...ถ้าพ่อ-แม่รู้เรื่องฉันต้องตายแน่ๆ...ฮือๆ"ฉันว่า...แล้วคิดย้อนหลังถึงเรื่องเมื่อวาน...ความทรงจำค่อยๆผุดขึ้นมา...เมื่อวานฉันโดนรุมอย่างหนัก...แล้วนายราฟก็มาช่วย...พอฉันเห็นเลือดฉันก็สลบไปหนิ...แล้วฉันจะไปยั่วราฟตอนไหน...ใช่แล้ว"แต่นี่...เมื่อวานฉันสลบ...จะไปยั่วนายตอนไหน"ฉันว่าอย่างผู้ที่ฉลาดขึ้นหน่อยๆ

"นี่...เธออย่าบอกนะว่าเธอจจำไม่ได้...ให้ฉันเล่าเรื่องเมื่อคืนให้ฟังอีกมั้ย...จะได้ฟื้นความจำ"นายราฟพูดอย่างจริงจัง...นี่แสดงว่าฉันเสียเวอร์จิ้นจิงๆใช่มั้ยยยยยยยยยยยยยยย

"นายอย่าบอกใครน้า...ขอร้อง"ฉันว่าอย่างอ้อนวอน

"ได้...แต่เธอต้องทำตามคำสั่งของฉันทุกอย่าง...จนกว่าเราจะจบม.5"ห๊า...ฉันต้องทำตามคำสั่งนายนี่ไปตลอด3เดือนเหรอเนี่ย...ฉันจะบ้าตาย...ถ้านายนี่ให้ฉันไปเป็นนางบำเรอของเขา...ฉันจะทำยังไงหละ

"นี่เธอ...คิดไรอยู่...ฉันไม่คิดสั้นขนาดนั้นหรอก"...นี่นายอ่านใจฉันได้ด้วยเหรอเนี่ย

"ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...ฉันอยากจะบ้าตาย...ทำไมชีวิตฉันต้องมาพบกับจุดจบแบบนี้ด้วยเนี่ย"ฉันโวยวาย...เพราะเมื่อก่อนที่ยังไม่รู้จักนายนี่...ชีวิตของฉันสงบสุขจะตายไป...

"เธอหนะโชดดีแล้วนะรู้มั้ยที่ฉันยอมมีอะไรๆด้วย...คนอื่นต้องการแค่ไหนรู้มั้ย..."นายนั่นว่าอย่างหลงตัวเอง

"เย้ๆๆๆๆๆๆๆ...ฉันต้องดีใจแบบนี้ใช่มั้ย"ฉันทำท่าทางดีใจ...แล้วถามเขาด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย

"เอ่อ...ใช่แล้ว"นายราฟอ่ำอึ้ง...แล้วตอบยิ้มๆ..."เธอควรไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับบ้านได้แล้ว"

"ฮือๆ...ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้เลย"ฉันร้องไห้

"เอาหน่าเรื่องมันเกิดไปแล้ว...ย้อนกลับมาไม่ได้"นายราฟว่าปลอบใจ

"นายก็พูดได้นี่...นายเป็นผู้ชาย...ฉันเป็นผู้หญิง...ถ้าเกิดฉันท้องป่องขึ้นมาจะว่ายังไง...ฮือๆๆ"ฉันร้องไห้อีกรอบ

"ฉันจะแต่งงานกับเธอเอง"นายนั่นว่า

"ห๊า...ฉันหูฝาดไปแล้วแน่ๆ...เพลย์บอยอย่างนายนี่นะจะยอมสละโสดง่ายๆ"ฉันว่าอย่างเหลือเชื่อ

"จริงๆ...ถ้าเธอท้องนะ...555+...อย่างเธอคงไม่ท้องง่ายๆหรอก"นายนั่นว่าขำๆ...

"ขอให้เป็นแบบนั้น..."ฉันว่าเศร้าๆ

"เอาเถอะ...ฉันจะไม่บอกใคร...ถ้าเธอทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง...สัญญา"นายนั่นชูนิ้วก้อยขึ้นมา

"ปัญญาอ่อน...ฉันกำลังซีเรียสเข้าใจมั้ย"ฉันว่าแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ

-ราฟเซย์-

หลังจากที่เธอไปเข้าห้องน้ำ...ผมก็นึกเศร้าใจขึ้นมา...นี่ผมแกล้งเธอแรงไปรึเปล่าเนี่ย...เวลาที่เห็นเธอร้องไห้...ทำไมใจผมมันต้องเจ็บไปด้วยหละ...ทั้งๆที่ความรู้สึกนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นกับผมเลย...นี่ผมเป็นอะไรไปแล้วเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย

---

น่าจะอัพยาวขึ้นแล้วน้า

ขอกำลังใจจากโวต+เม้นของเพื่อนๆด้วยน้า

ขอบคุณจริงๆๆๆๆๆ