20
จุดเริ่มต้นของเหม่เม2
-วันต่อมา-
ขณะที่เดินผ่านห้อง5/20...ฉันก็จ๊ะเอ๋เจอนายปัญญาอ่อนนั่น...
"หวัดดีป้า"นายนั่นว่า
"ป้าบ้านแกเหรอ...ไอ้ปัญญาอ่อน"ฉันว่าแล้วทำท่าจะเดินผ่าน
"หนอยๆ...ผ๋มจะปล่อยป้าไปง่ายๆไม่ได้หรอกนะ"นายนั่นว่า
"อ๋อเหรอ...กลัวตายหละ"ฉันว่าแล้วเบ๊ะปากใส่
"หน้าตาไม่ดีแล้วยังทำหน้าทุเรทอีกป้าเนี่ย"นายนั่นว่า
"แล้วนายหน้าตาดีตายหละ"ฉันว่าแล้วยื่นหน้าไปใกล้ๆนายนั่น
"หน้าตาดีกว่าป้าแล้วกัน"นายนั่นว่าแล้วยื่นหน้ามาใกล้ฉันอีก
"ตรงไหนยะ"ฉันว่าแล้วสังเกตใบหน้าของเขา...จะว่าไปหมอนี่ก็น่ารักดีน้า...คล้ายๆคิมคีบอมแห่งSJ
"ตรงนี้ไง"แล้วหมอนั่นก็ชี้ไปทั่วใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา...ไม่ค่อยอยากจะยอมรับเท่าไหร่ว่าเขาหล่อ
"ถ้าแบบนี้หล่อ...อย่างฉันก็สวยแล้วยะ"ฉันว่าแล้วชี้ที่หน้าตัวเอง
"ถ้างั้นก็สรุปว่าเราหน้าตาดีทั้งคู่"นายนั่นสรุปเอง
"เอาหละๆ...ฉันจะไปห้องแล้ว"ฉันว่า
"ก็ไปดิ"นายนั่นว่า
"นายก็อย่างเดินมาบังทางเดินฉันดิ"ฉันว่า...เพราะฉันเดินซ้าย...นายนี่ก็ไปซ้าย...ไปขวานายนี่ก็ไปขวา...
"เธอก็พยายามหาทางออกเองดิ"นายนั่นว่า
"ได้"..แล้วฉันก็วิ่งซิกแซก...แต่นายนี่ก็ตามทัน...หนอย..ฉันเลยผลักนายนี่จนล้มลงไป...ถ้านายนี่ล้มอย่างเดียวก็ไม่ว่าอะไรหรอก...แต่นายนี่ดันดึงฉังลงไปด้วย...ทำให้ๆ...ปากของนายนี่โดนตาฉันเต็มๆ(เรื่องอื่นจะต้องโดนปากใช่มะ...แต่เรื่องนี้ขอเป็นแบบแปลกๆ)...
-แชะๆ-
จู่ๆก็มีเสียงชัตเตอร์ดังรัว...พอมองเหนือขึ้นไปเป็นนักข่าวของโรงเรียน....ฉันรีบผละออกจากอ้อมแขนของนายนั่นทันที...และรีบแก้ต่างให้ตัวเอง
"มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ...มันเป็นอุบัติเหตุ"ฉันพูดประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...แต่พวกนักข่าวก็เอาแต่กดชัตเตอร์แล้วไม่ฟังคำจากฉันทั้งสิ้น
หลังจากวันนั้น1วัน...ฉันก็โดนพวกแฟนคลับนายเบสทำร้ายอย่างหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล4-5วัน...โดยที่นายเบสไม่แม้แต่จะมาเยี่ยม...ทั้งๆที่เขาทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้...มันน่าเจ็บใจชะมัดเลย
หลังจากที่ฉันออกมาจากโรงพยาบาล...ฉันก็ไปด่าหมอนี่ทันที...แล้วบอกว่าจะไม่ขอพบคนอย่างนายอีก...แต่ฉันไม่ได้บอกเรื่องที่ฉันโดนพวกแฟนคลับเขาซ้อมฉันจนฉันต้องเข้าโรงพยาบาลเลยแม้แต่น้อย...ทุกวันฉันพยายามหลบหน้านายนี่ทุกครั้งที่เจอกัน...
จนในวันนี้...วันที่ยัยบิวบิ้วได้ไปเป็นผู้จัดการส่วนตัวของราฟ...และฉันได้เป็นผู้ช่วยยัยบิวบิ้ว...มันทำให้ฉันได้พบนายนี่ทุกวัน...เซ็งมากมาย...ทุกวันนายนี่ต้องมากวนประสาทฉัน...จนรู้สึกรำคาญใจมาก...ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันไม่ชอบนายนี่...หรือว่าฉันกลัวว่าตัวเองจะเผลอใจไปชอบนายนี่เข้าซะแล้ว...ก็หน้าตายังกะคิมคีบอมแหนะ...
เฮ้อ...นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของฉัน...เอาใจช่วยฉันด้วยน้า...
เม้น+โวตด้วยน้า
ใครที่เม้น+โวตแล้วก็ขอบคุณมาก
ใครที่อ่านก็ขอบคุณเหมือนกัน
อิอิ