26

ภารกิจสำเร็จแล้ว!!!

"ไม่เอา"ฉันว่าแล้วฉันก็เดินหนี

แต่เขาก็ไม่ลดละเดินตามฉันมา

"บอกหน่อยเหอะ น้าคร้าบ"เขาอ้อนเป็นเด็ก

"ไม่"ฉันบอกเสียงเด็ดขาด  ทำไงได้ก็คนมันอายหนี่ 

"แสดงว่าเธอไม่ได้ชอบฉันใช่มั้ย  ถ้างั้นฉันก็จะตัดใจ"เขาว่าแล้วทำหน้าเศร้าสร้อย แล้วค่อยๆเดินห่างออกไปทีละก้าว แต่ละก้าวของเขานั้นทำให้ใจของฉันสั่นไหว

"ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน!!!"ฉันตะโกนดังลั่น

แล้วเขาก็ค่อยๆหันกลับมา

"ฉันก็รู้อยู่แล้วหละว่าเธอชอบฉัน"เขาว่าแล้วยิ้มทะเล้น

"นายราฟ!"ฉันตะโกนแล้ววิ่งไล่เขาทันที

"คร้าบ" ราฟว่าแล้วรีบวิ่งหนี  "จ้างให้ก็ตามไม่ทันหรอก ฮะฮะฮ่า" ราฟว่าแล้ววิ่งไปวิ่งมาหลบหลีกฉัน

"หยุดเดี๋ยวนี้น้า"ฉันว่า "นายแกล้งฉันอะ"ฉันว่าแล้วหยุดวิ่งเพราะตอนนี้เหนื่อยเหลือเกิน

"ถ้าไม่ทำแบบนี้  เธอก็ไม่พูดว่าชอบฉันหรอก"เขาว่าแล้วค่อยๆเดินมา

"เออ แล้วตอนนี้รู้ยังหละ แฮกๆ"ฉันว่าแล้วหอบไปด้วย

"รู้แล้วคร้าบผ๋ม"ราฟว่าแล้วก้มลงหอมแก้มฉันฟอดใหญ่

"นี่!"ฉันตีแขนเขาไปหนึ่งฟาด

"แต่ฉันยังเจ็บใจไม่เลิก ไอ้บ้านั่นมัน...มัน...เฮอะ  ไว้คราวหลังฉันจะทำให้มากกว่าไอ้สารเลวนั่นให้ได้"ราฟว่าอย่างหนักแน่น  หนอย  ลามกเอ้ย

"ลามก  แต่ฉันจะไม่ยอมให้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกแน่"ฉันบอกเขาด้วยสายตาจริงจัง

"ยกเว้นฉัน"เขาบอกด้วยสีหน้าทะเล้น

-ป้าบ-

"นี่แหนะ"ฉันฟาดแขนเขาอีกที

"โอ๊ย  เจ็บน้า"เขาว่าแล้วถูแขนป้อยๆ "อย่างนี้ต้องชดใช้"เขาว่าแล้วค่อยๆก้มหน้าลงมาช้าๆ  ฉันรีบเอามือมากั้นระหว่างปากของเขากับฉันได้อย่างหวุดหวิด

"นี่  อย่านะ ชอบเล่นทีเผลออยู่เรื่อย"ฉันว่าแล้วถอยหนี

"เฮอะ  งอนๆๆ จูบแค่นี้ก็ไม่ได้"เขาว่า

"งอนก็งอนดิ ใครสน"ฉันว่า

"ได้ งั้นขอเรียกน้ำย่อยนิดหนึ่งนะ"เขาว่าแล้วหอมแก้มฉันอีกฟอดใหญ่

"โอ๊ย นี่นายหอมแก้มหรือว่ากัดแก้มฉันกันแน่"ฉันว่าแล้วถูแก้ม

"อย่าถูนะ"เขาว่าแล้วจับมือฉันไว้

"เออ  ฉันมีเรื่องอยากจะถามนายอย่างหนึ่ง"ฉันว่าอย่างจริงจังเมื่อคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

"ไรครับ"เขาว่ายิ้มๆ

"ทั้งๆที่นายก็รู้ว่าฉันต้องการให้นายมาเป็นแฟนฉันเพียงเพราะเป็นคำเดิมพันนั่น  แต่นายก็ยังชอบฉัน เป็นเพราะอะไร"ฉันว่า

"เธอรู้แค่ว่าฉันรักเธอ และเธอก็รักฉันก็พอ"ราฟว่าน้ำเสียงจริงจัง

"อืม"ฉันว่า

แล้วเขาก็เดินเข้ามากุมมือฉันไว้

"เราเป็นแฟนกันเถอะ"เขาว่าแล้วจุมพิตลงบนหลังมือฉัน

"โอเช"ฉันว่าอย่างดีใจ

เยสๆ  ในที่สุดฉันก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว  ได้ถึงโชค2ต่อ ได้ทั้งคนรักและชนะเดิมพัน  ฮึฮึ  ยัยน้ำเน่า  วันจันทร์แกตายแน่  หึหึ  ฉันจะให้ยัยนี่ทำอะไรดีน้า  ให้เป็นคนใช้คอยติดตามฉันดีมั้ยน้า  ไม่เอาๆอย่างนี้ฉันก็เบื่อขี้หน้ายัยนี่พอดีหนะสิ

"บิว"จู่ๆราฟก็ตะโกนเสียงดัง

"ห๊ะ  มีอะไร  ทำไมต้องตะโกนด้วย"ฉันว่าแล้วหันไปหาเขา

"ก็เธอหนะสิ  ยิ้มอยู่ได้"เขาว่า

"ทำไงได้  ก็คนมันดีใจ"ฉันว่าแล้วเดินไปเข้าห้องพัก

"เฮ้ๆๆ  รอด้วยสิ"ราฟว่าแล้ววิ่งตามหลังมาจนทัน

"วันนี้นอนด้วยกันนะ"ราฟว่าทะเล้นๆ

"ทะลึ่งๆ  เป็นแค่แฟน"ฉันว่าแล้วสะบัดหน้าหนี

"งั้นถ้าฉันเป็นสามีเธอ เธอต้องยอมนอนกับฉัน"เขาว่าด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

"ในหัวสมองนายคิดได้แต่เรื่องพันนี้รึไง"ฉันว่าพร้อมกับจิ้มที่หัวเขา

"ก็เออหนะสิ"เขาว่าอย่างจริงจัง "พอเราแต่งงานกัน เราจะมีลูกซัก2-3คน คิดว่าดีมั้ย"แล้วเขาก็หันมาถามฉัน

"ใครจะไปแต่งงานกับนายมิทราบ"ฉันว่าแล้วเดินหนี

"เธอไง"เขาว่า

"รอชาติหน้าตอนบ่ายๆเถอะ"ฉันว่า

"โห  ใจร้ายจัง"เขาว่าหน้าม่อย

"ตรงไหน"

แล้วเขาก็ยื่นนิ้วชี้มา  หมายจะจิ้มตรงนมน้มฉัน  แต่ฉันรู้แกวรีบเอาแขนขึ้นมาบัง

"ลามกที่ซู้ดดดดดดดดดดดด"

แฮะๆคงไม่โดนแบนหรอกน้า

ยิ่งแต่งยิ่งหื่นอ่า

ยังไงก็เม้น+โวตด้วยนะเคอะ

อิอิ

ขอบอกว่านิยายเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆนะคะ

ยังไงก็ติดตามด้วยหละ