33
ความจำเสื่อมOoO
โอ๊ย!เสียงผู้ชายคนหนึ่งร้องขึ้น ทำให้ฉันรีบตื่นทันทีอย่างตกใจ
ราฟ นายเป็นอะไรเสียงนั่นก็คือเสียงของราฟนั่นเอง
ธะ-เธอ...เป็นใคร...อึ้ง...อย่าบอกนะว่าราฟจะความจำเสื่อมเหมือนในหนังไทยอะ...ไม่นะๆ
นะ-นายจำฉันไม่ได้จริงๆเหรอฉันลองถามราฟอีกครั้งเพื่อความชัวร์ว่าฉันไม่ได้หูฝาด
ใช่ แล้วฉันเป็นใคร เธอเป็นใคร เราเป็นอะไรกัน แล้วหัวฉันโดนอะไรเนี่ย โอ๊ย!ราฟร้องอย่างบ้าคลั่งแล้วเอามือที่กุมหัวออก...กรี๊ด!เลือดเต็มหัวราฟเลย ฉันจะเป็นวิน(วิน=ลม)
................................................................
-ราฟเซย์-
บิว! โรคเก่ากำเริบอีกแล้วเหรอเนี่ย ใช่แล้วหละครับ ผมไม่ได้ความจำเสื่อมเลย ผมแค่จะอำบิวเล่นเฉยๆ แต่เรื่องหัวแตกเนี่ยไม่ได้ล้อเล่นแน่ และผมก็ลืมไปว่าบิวกลัวเลือดมาก...
แล้วผมก็จัดการทำแผลที่หัวและแขนที่โดนยิงทันที ถ้าเผื่อเธอตื่นขึ้นมาเห็นเลือดผมแล้วสลบไปอีกจะทำไง...แต่ตอนนี้ชักจะหิวขึ้นมาซะงั้น ไปหาผลไม้แถวนี้ดูดีกว่า
................................................................
-บิวเซย์-
ไม่น้า
นี่ฉันฝันเหรอเนี่ย ฉันฝันว่าราฟความจำเสื่อม ไม่สิ...นั่นเป็นความจริงต่างหาก ฮือๆๆ ทำไมเรื่องของเราถึงเหมือนกับละครไทยเลยหละ ที่พระเอกความจำเสื่อม จำนางเอกไม่ได้ แล้วก็แยกทางกันหนะ โฮๆๆ ชีวิตสาวของฉันที่ต้องการความรักจากผู้ชายคนหนึ่งสลายหายไปแล้ว
แล้วนี่ราฟหายไปไหนแล้วหละ หรือว่า ราฟทิ้งฉันไปแล้ว โฮๆๆๆ ไอ้ป่าบ้านี่ก็กว้างชิบหายเลย เหมือนในเรื่องจำเลยรักเลย แล้วฉันก็เป็นแอ๊ฟ (เสียใจจนเป็นบ้าไปแล้วนางเอกตู)
-จึ้กๆ-
ตัวอะไรมาสะกิดไหล่ฉันฟระเนี่ย ไม่กล้าหันไปมองเลย ถ้าเกิดเป็นโจรสลัดหละ(เรียกว่าโจรป่าจะดีกว่านะ) ฉันต้องหาอาวุธก่อนสิ ใช่แล้วๆ ไม้อยู่นั่น ฉันรีบคว้าไม้มาแล้ว
-โป้ก-
อ๊ากๆนี่มันราฟนี่หว่า ตายๆๆ ทำไมฉันโก๊ะจังฟระเนี่ย
ราฟ ฉันขอโทษ ฉันนึกว่าโจรป่าอ่าฉันรีบถลาเข้าไปดูแขนราฟทันที เพราะฉันฟาดเต็มๆแขนราฟเลย
เฮ้ย! อย่าเข้ามา แขนฉันมีเลือด ถ้าเธอเห็นเลือดแล้วสลบไปอีกหละ ฮะ!ฉันแค่เอาไม้ฟาดแค่นี้ ทำไมเลือดออกหละ
ฉันแค่ฟาดนาย ทำไมถึงเลือดออกหละฉันถามราฟ และพยายามไม่มองแขนเขา
ก็ฉันโดนยิงไง ลืมแล้วเหรอ สมองมดจริงๆ โดนยิง! ตอนไหนกัน คิดสิๆ อ๋อๆๆ ตอนที่อยู่ด้านบนหนะเหรอ นี่ฉันลืมได้ไงเนี่ย แต่เฮ้ย! ทำไมราฟจำได้หละ
ไหนว่าความจำเสื่อมไงหละ ทำไมถึงจำเรื่องโดนยิงได้ฉันถามด้วยความงงยกกำลังสอง
ยัยเบ๊อะเอ้ย ฉันแค่แกล้งเธอเฉยๆ นี่ไม่ใช่หนังไทยนะ ที่พระเอกจะความจำเสื่อมอะแล้วราฟก็เขกหัวฉันไปทีหนึ่ง ทำไมถึงชอบเขกหัวฉันอยู่เรื่อยนะ มันเจ็บนะเฟ้ย
แสดงว่านายไม่ได้ความจำเสื่อมเหรอ กรี๊ดๆฉันพูดจบก็วิ่งไปกอดราฟทันที อ๊ายๆ ดีใจๆ
ก็ใช่หนะสิ
ไอ้พวกบ้าเอ้ย เกือบทำพวกเราตายแหนะคิดแล้วเจ็บใจจริงๆ ไอ้แก๊งค์บ้านั่นน่าจะโดนจับขังคุกให้รู้แล้วรู้แรดไปเลย
ถามจริงๆเหอะ นายทำไรพวกมันมากกว่าเอารองเท้าฟาดหน้ากับเอาขวดปาหัวรึเปล่าเนี่ย ดูมันจะจองล้างจองผลาญเราเหลือเกินฉันถามราฟอีกครั้ง เพราะยังสงสัยเรื่องนี้อยู่
ก้อ...มีอีกเยอะ
เช่น...ฉันเว้นไว้ให้ราฟตอบ
ให้มันก้มกราบขอโทษเธอด้วย แล้วก็เดินสี่ขา บราๆๆ
โห! ถึงว่าหละ มันจะแค้นนักไม่คิดเลยว่าสามีฉันจะซาดิสได้ขนาดนี้
.................................................
ราฟ! ปล่อยฉันนะฉันที่โดนมัดแขนมัดขาไว้กับเตียงขอร้องราฟให้ปล่อยตัวเป็นอิสระ
ฮ่าๆๆๆ ถ้าปล่อยมันก็ไม่มันส์สิราฟที่ตอนนี้ถือแส้หนังสีดำหัวเราะเหมือนคนบ้า
แต่เราเป็นแฟนกันนะฉันหาข้ออ้างเพื่อเอาตัวรอด
ฮ่าๆๆๆไม่มีข้อยกเว้น ย้าก!แล้วราฟก็เอาแส้ฟาดตัวฉัน
กรี๊ดๆๆๆๆ
-นั่นคือความคิดของบิว ซึ่งไม่ใช่เรื่องจริง-
นี่ฉันคิดอะไรเพ้อเจ้ออยู่นี่!!!
คอมเม้นแอนโวตด้วยนะคะ
ตอนนี้ไม่หนุกเท่าไหร่ก็ขอโทษด้วยน้า
เพราะโดนแม่เทศไป หัวเลยไม่แล่นเท่าที่ควร
/1
