อ่าขอโทดน้าคร้าที่มาอัพช้าไปหน่อยคระ ยังไงก้อติดตามกันเยอะๆนะคระ  วันนี้ยัยจอมจุ้นกับไอ้คุณโหด 2 พร้อมไห้ทุกคนได้อ่านกันแล้วคร้า~~

"มึงเอาไงกับกู!!!"

"...กึ๊ก..!!"

ความเดิมตอนที่แล้ว

       ฉันถึงกับอึ้ง ตะลึงอยู่ท่านั้น เพราะผู้ชายคนหนึ่ง ตัวสูง ผิวขาวจัด หุ่นนายแบบ ผมทรงรากไทร หน้าตาแนวกอล์ฟ ไมค์ จัดว่าดีถึงดีที่สุด แล้วที่ฉันอึ้งก้อไม่ใช่เพราะตะลึงในความหล่อ แต่เป็นเพราะว่า...อีตาหน้าหล่อคนนี้เดินผ่านมาเจอประโยค 'มึงเอาไงกับกู' เต็มๆ และตอนนี้นายหน้าหล่อก้อหยุดเดินแล้วยืนจ้องหน้าฉันด้วยสายตาอาฆาตสุดๆ

        ฉันรีบหันกลับมาสนใจบะหมี่เกี๊ยวในชามโดยอัตโนมัติ แต่นายคนนั้นก้อยังไม่ยอมไป ฉันใจหายวูบ ปากหนอปาก หาเรื่องเอาเท้ามาจูบอีกแล้ว นี่ถ้าอีตาหน้าหล่อตอบกลับมาว่า

         'แล้วมึงเอาไงกับกู' ขึ้นมา ฉันคงแย่แน่เลย

         ฉันรีบก้มหน้าคีบบะหหมี่เข้าปากรวดเร็ว พยายามทำท่าสนใจอาหารอร่อยสุดฤทธิ์ แล้วก้อแอบชำเหลืองมอง ก้อยังเห็นนายหน้าหล่อคนนั้นกำลังหันไปจ้องหน้ายัยไวน์ ตายล่ะหว่า ยัยไวน์มันจะโดนต่อยหรือเปล่านี่ แต่ถ้าโดนก้อดีเหมือนกันนะ มันจะได้คุยอวดลูกอวดหลานว่า ครั้งนึงนะ พ่อเคยถูกต่อยเพราะผู้หญิงด้วย หุหุหุ แต่ว่าไปแล้ว อย่างยัยไวน์มันมีโอกาสได้เป็นพ่อคนรึเปล่านะ ก้อไม่แน่ใจเหมือนกัน เอิ๊กๆๆ

          และแล้วไม่นาน...นายหน้าหล่อคนนั้นก้อเดินออกไป

          "เฮ้อ !!"ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

          "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด"ยัยไวน์กรี๊ดเสียงลั่น ฉันรีบตะครุบปากแทบไม่ทัน

          "คนอะไร้! หล่อจังเลยอะ เมื่อกี้เค้าสบตาฉันด้วยแกกรี๊ดๆ" ยัยไวน์พูดถึงนายหน้าหล่อคนนั้นต่อด้วยความเพ้อ เป็นที่รู้กันทั้งคณะ ว่ายัยไวน์ปิ๊งผู้ชายขาวสูง

          "พ่อแม่ให้อะไรกินเป็นอาหารเนี่ย หล่อจังเลยอ่ะ เคยเห็นที่ไหนนะ หน้าคุ้นมากๆเลย สงสัยว่าฉันเคยเห็นเมื่อชาติที่แล้ว เป็นเนื้อคู่ฉันน่ะ" ยัยไวน์หันมาโม้ฉันต่อ

           อืม...ว่าไปแล้ว อีตาหน้าหล่อเมื่อกี้ก้อคุ้นๆจิงๆแหละ เหมือนว่าเคยเห็นที่ไหนนะ....อ๋อ!! นึกออกแล้ว

           "ไอ้โหด!!"ฉันโพล่งออกมาอย่างนึกได้

           "อะไรของแก ใครไอ้โหด คนหน้าตาดีคนนั้นหรอ?" ยัยไวน์ถามเสียงแข็งมองด้วยสายตาหาเรื่องเต็มที่

           "ไวน์ แกจำวันงานประกวดเดือนดาวได้ปะ" แล้วฉันก้อเริ่มเล่าย้อนไปเมื่อเทอม 1 ในงานประกวดเดือนดาวมหาวิทยาลัย นายหน้าหล่อหรือ 'ไอ้โหด' ที่ฉันเรียกก้อประกวด แถมยังผ่านเข้ารอบสามคนสุดท้าย เป็นตัวเก็ง คู่แข่งคนสำคัญของนายอิ๊ก ที่คณะฉันส่งเข้าประกวด แต่อยู่ดีๆไอ้โหดก้อกระโดดลงจากเวทีไปชกคนที่เดินอยู่ที่ถนน ก้อเลยถูกตัดสิทธิ์ แล้วนายอิ๊กก้อได้เป็นเดือนมหาลัย

           พวกฉันก้อเลยตั้งฉายาไห้นายนั่นว่า 'ไอ้โหด'

           "จำได้ละ อุ้ย! เจอไกล้ๆนายนั่นหน้าตาดีกว่าวันประกวดอีกนะ" ยัยไวน์ยังเพ้อถึงไอ้โหดไม่เลิก

           "แกไม่กลัวโดนต่อยหรอ ตาคนนั้นยิ่งโหดๆนะแก เมื่อกี้เค้าโคตรลุ้นเลยกลัวมันจะต่อยแก ดูหน้าดิ อย่างโหดอ่ะ" ฉันพูดด้วยความสยองเมื่อนึกถึงหน้าหล่อๆ แต่โหดนั่น

           "ถ้าฉันถูกต่อย- - -ก้อเพราะใครล่ะ?" ยัยไวน์หันมาทางฉันส่งสายตาประมาณว่า 'เพราะเมิง'

           "แต่ว่าไปแล้ว ถ้าถูกต่อยก้อดีนะ เค้าจะได้สัมผัสมือของสุดหล่อคนนั้น ยัยไวน์กุมมือทำท่าเพ้อฝัน

           เฮ้อ!! ดูท่า...ยัยไวน์มันจะเป็นเอามากจิงๆนะเนี่ย +_-"

           หลังผ่านการเรียนอันโชกโชนถึงสองสัปดาห์ของการเรียนภาคที่ 2 แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเรียนสองปี มากกว่าสองสัปดาห์ ก้อเพราะว่า งานเยอะ เรียนหนัก เวลาพักก้อไม่มี คณะไกลผู้ไกลคน แม้จะติดถนนก้อเถอะ ยิ่งบางวันเรียนที่คณะแล้วก้อเข้าไปเรียนในศูนย์เรียนรวมที่อยู่ข้างในมหาวิทยาลัย (ทึกคนคนสงสัยว่าแล้วคณะฉันไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัยหรือไง... นั่นคือความคิดที่ถูกต้องคะคณะเรารักสันโดษห่างไกลจากผู้คนสุดๆ) เสร็จแล้วก้อมาเรียนคณะอีก ฉันงี้! วิ่งไปมาอย่างกะนักวิ่งทีมชาติ ยกตัวอย่างเช้าวันจันทร์วันนี้ดป็นต้น

          ขณะที่ฉันกำลังเซ็งๆเพราะต้องเรียน Gross (กายวิภาคศาสตร์) แตเช้า ข้าวปลาก้อยังไม่ได้กินเดี๋ยวค่อยรอไปกินพร้อมเพื่อนตอนเรียน lab gross ละกัน

          "ดรีม" เสียงห้าวแต่นุ่มชวนฟังดังขึ้น ฉันที่กำลังก้มหน้าเดินด้วยสภาพดังซอมบี้รีบเงยหน้าไปยิ้มหวานสุดชีวิต ก้อเพราะเสียงนี้ ฉันจำได้ว่าเป็น...

          "พี่นะ!! สวัสดีคะ" ฉันยิ้มหวานดุจดั่งได้มงกุฎนางสาวไทยยี่สิบสมัยซ้อนพี่นะยิ้มไห้ ฉันงี้แทบละลายตรงนั้นเลย

          "มาเรียน Gross หรอ?" เห็นมั้ย พี่นะรู้ด้วยว่าฉันมาเรียน Gross หุหุพี่นะต้องแอบสนใจฉันอยู่เหมือนกันแน่ๆเลย (ความจิงปี 1 มีเรียนในคณะแค่ตัวเดียว คือ Gross ถ้าเดาไม่ถูกก้อแปลก

         "คะ แล้วพี่นะจะไปไหนคะ"

         "พี่จะไปทานข้าวน่ะ แล้วดรีมทานข้าวเช้ามาหรือยังล่ะ ไปทานข้าวด้วยกันมั้ย" หุหุหุ ทุกคนคงจะรู้คำตอบใช่มั้ยว่าฉันจะตอบว่าอย่างไร ถ้าไม่ใช่...

         "ตกลงคะ"แล้วฉันก้อรีบดึงมือพี่นะไปอย่างรวดเร็ว เพราะอะไรน่ะหรอก้อถ้าช้าแล้วยัย น.ส.พ มาฉันจะทำยังไงล่ะ

         แล้วเราก้อไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหารสุดไฮโซของคณะเราพี่นะกินข้าวผัดกุ้งของโปรด ส่วนฉันก้อบะหมี่เกี๊ยวของโปรดฉันนั่นเอง

         "วันลอยกระทงปีนี้ปี 1 ทำอะไรล่ะ" พี่นะถามถึงงานวันลอยกระทงที่ทุกปีเด็กปี 1 ต้องขายของเพื่อหาเงินเข้ารุ่น

         "ขายลูกชิ้นปิ้งคะ" ฉันตอบด้วยรอยยิ้ม พยายามทำท่าไห้น่ารัก

         "แล้วตอนปีพี่นะทำอะไรคะ"

         "ก้อขายลูกชิ้นปิ้งนั่นแหละ ฮะฮะ เป็นร้านอาหารประจำคณะเลยนะ" แม้มุกมันแป้ก แต่ฉันก้อขำ ก้อเพราะคนน่ารัก พูดอะไรก้อน่ารักไปหมด

         "แล้วดรีมขายหรือเปล่า" พี่นะถามต่อ

         "ขายคะ ปี 1 ทุกคนต้องเปลี่ยนเวรกันมาขาย พี่นะต้องมาช่วยซื้อนะคะ" ฉันทำหน้าตาน่ารักรักน่าเอ็นดู

         "จ้ะ" พี่นะรับคำ ฉันงี้ ยิ้มจนปากจะฉีก ก้อถ้าพี่นะมาจะได้ไปลอยกระทงกับฉันไง

         "แล้วไปลอยกระทงกันนะคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พยายามไม่ไห้สั่น ไม่ตื่นเต้น พูดไห้เหมือนกับชาวรุ่นพี่คนอื่นๆ พยายามไม่เขิน พี่นะยิ้มไห้แล้วพยักหน้า

        "ครับ" ฉันงี้หน้าบานเป็นจานดาวเทียวเลยแหละ อีกสองวันก้อจะถึงวันลอยกระทงแล้ว อยากไห้ถึงวันนั้นเร็วๆจังเลย ^_^

บทที่ 1

"มึงเอาไงกับกู"

ทุกคนเชื่อมั้ยว่า ประโยคนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของชั้น

        "แกดูสิ น.ส.พ มันก็รู้ว่าเค้าชอบพี่นะอยู่ มันยังทำแบบนี้อีก"เสียงชั้นโวยวายดังรอบทิศ เมื่อชั้นพูดถึง น.ส.พ(อ่านว่า นอสอพอ)ที่เป็น Code ที่ชั้นเรียกว่ายัย'พลอย'จอมจุ้น เพื่อนร่วมคณะที่มักมาก่อกวน กีดกันและขัดขวางทางรักระหว่างชั้นกับพี่นะ...พี่ปี2 สุดหล่อที่ชั้นหมายปองทั้งๆที่ ยัย น.ส.พ ก้อบอกเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับพี่นะ ที่ไกล้ชิด ที่ชอบคุยด้วยก้อเพราะบ้านอยู่ไกล้กัน รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ แล้วที่ติดตามพี่นะตลอดก้อเพราะจะช่วยเรื่องชั้น

          แต่จิงๆแล้วนะ ชั้นว่า ยัย น.ส.พ คือ "มารหัวใจ"ของชั้นตัวจิงเลยแหละ !!

          "เค้าว่ามันต้องแอบชอบพี่นะอยู่แน่เลย"ยัยไวน์ เฮ้ย !! ไม่ใช่ๆ นายไวน์ต่างหากล่ะ เพื่อนผู้ชายแต่ใจเป็นหญิง มาดแมน หุ่นบึ้ก เพื่อน love ที่นั่งโซ้ยบะหมี่ตรงข้ามเป็นคนบอก เพราะขณะนี้ เราสองคน มานั่งโซ้ยบะหมี่เกี๊ยวรอบดึกที่ร้านรถเข็นหน้า 7-11 แถวๆหอพัก

          "แล้วพี่นะจะรู้มั้ยแก"ชั้นถามด้วยความกังวล นี่ถ้าพี่นะหลงรักยัย น.ส.พ ขึ้นมาจะทำยังไง รักแท้ยิ่งแพ้ไกล้ชิดอยู่ด้วย

          "ไม่หรอกแก แต่ถึงรู้คงไม่สนใจหรอก ระหว่างยัย น.ส.พ กับแกนะไอ้ดรีม !! ชั้นว่าพี่เค้าเลือกแกว่ะ"ยัยไวน์ตอบด้วยความมั่นใจ (หรือเปล่า) ทำไห้ชั้นยิ้มกว้าง แม้ว่ายัยไวน์จะโกหกหรือไม่ก็ตาม

           แต่มันก้อคงจะจริงแหละ ก้อยัย น..ส.พ ทั้งเตี้ย ใส่แว่น หน้าเห่ย ผิดกับชั้น หุหุ ลืมแนะนำตัว ชั้นชื่อดรีม เป็นนิสิตสัตวแพทย์ ปี 1 มหาวิทยาลัยชื่อดัง ชั้นตัวสูง ผิวสองสี ผมยาว หน้าตาดี นิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน พูดคำหยาบไม่เป็น ใสซื่อ ไม่ชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน โกหกไม่เป็น และที่สำคัญ ชั้นไม่เคยหลงตัวเอง !

           "เค้าก้อว่างั้นแหละ"แล้วชั้นก้อหัวเราะเสียงดังด้วยความสะใจ ยัยไวน์หันมามองหน้าชั้นด้วยสายตาประมาณว่า 'กล้าเนอะ'

           "แล้ววันนี้ยัย น.ส.พ มันทำอะไรแกอีกล่ะ"ยัยไวน์ถามพร้อมก้มหน้าโซ้ยบะหมี่ต่อ

           "อ๋อ! ก้อตอนเย็นเค้าไปเจอพี่นะที่ชมรม Rabies (คือชมรมควบคุมและป้องกันโรคพิษสนัขบ้า) พี่นะเข้ามาคุยกับเค้าก่อนด้วย"ชั้นเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเย็น

           "ก้อดีแล้วนิที่พี่นะมาคุยกับแกก่อน มันไม่ดีตรงไหนอ่ะ"ยัยไวน์ถามด้วยความไม่เข้าใจ

           "ดีบ้าอะไรล่ะ พี่นะมาหาชั้น แล้วก้อบอกว่า 'พี่ออฟยังไม่มีแฟน น้องดรีมสู้ๆนะ' ชั้นพูดเลียนเสียงและท่าทางของพี่นะ

           "อ้าว! ทำไมพี่นะพูดงั้นล่ะ"

           "ก้อใช่นะสิ เค้างี้ งงเป็นไก่ตาแตกเลย พี่อ๊อฟไหนเค้าก้อไม่รู้จัก ยังไม่ทันที่จะอธิบาย ยัย น.ส.พ ก้อวิ่งมาชวนพี่นะไปกินข้าวเย็น พี่นะก้อเลยบอกว่า จะชวนพี่อ๊อฟไปด้วยนะ ยัย น.ส.พ ก้อหันมาชวนเค้า แล้วแกคิดว่าเค้าจะไปมั้ยอ่า เค้าก้อไม่ไปอยู่แล้ว"แล้วชั้นก้อก้มหน้าคีบหมูแดงเข้าปาก

           "แกก้อเลยโมโหที่ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นกับพี่นะ แต่ต้องมากินบะหมี่กับชั้นเหรอ?" ยัยไวน์ทำสีหน้าเซ็งๆไส่ฉัน ฉันรีบส่ายหน้า

            "ไม่ใช่ๆ คืองี้ หลังจากที่ ยัย น.ส.พ กินข้าวเสร็จก้อโทรมาหาฉัน ถามว่า'ทำไมดรีมไม่ไปกินข้าวด้วยล่ะ เราอุส่าห์วางแผนไห้ดรีมไปกินข้าวกับพี่นะ' เค้าก้อเกือบจะขอบคุณล่ะ แต่เค้าก้อนึกถึงเรื่องพี่อ๊อฟก้อเลยถามว่า รู้เรื่องพี่อ๊อฟมั้ย ยัย น.ส.พ ตอบหน้าตาเฉยว่า 'อ๋อ! ก้อดรีมเคยบอกเราว่า ชอบผู้ชายใจดี เป็นผู้ใหญ่ เรียบร้อย นี่นา เราก้อเลยไปบอกพี่นะว่าดรีมชอบผู้ชายแบบพี่อ๊อฟปี'

โอ้โหแก!! เค้านะโกดม้ากมาก โมโหขั้น Peak แทบจะเอาเก้าอี้ทุ่มหัวมันเลยแบบควายก้อรู้ว่าผู้ชายที่เค้าพูดถึงหมายถึงพี่นะ ไม่ใช่พี่อ๊อฟอะไรนั่น น.ส.พ มันยังเสียงหวานบอกอีกนะว่า 'พี่นะจะได้ปรับปรุงตัวให้เหมือนที่ดรีมชอบไง แล้วก้อได้หึงดรีมด้วย เราทำเพื่อดรีมเลยนะ' โอ้โหแก!! เค้านะโมโหมากมาย ขอโทดซักคำก้อไม่มี เค้าอยากจะกระชากคอเสื้อมันขึ้นมา"ฉันพูดพร้อมทำท่ากระชากคอเสื้อประกอบ หน้าตาโหดมากมาย ยัยไวน์ทำหน้าเสีย

             "แกหันไปทางอื่นสิ"แล้วก้อผลักฉันจากที่หันหน้าไปทางยัยไวน์ไห้หันออกไปด้านนอกที่มีคนเดินผ่านไปมา

             "แล้วก้อถามว่า"ฉันยังคงทำท่ากระชากคอเสื้อต่อ หน้าโหดเหมือนฆาตรการ โรคจิตและน้ำเสียงหน้ากลัวดุจดั่ง ยัย น.ส.พ อยู่ตรงหน้าพร้อมกับประกาศก้องว่า ...

            "มึงจะเอายังไงกับกู!!!"

              ...กึ๊ก!!...

( โปรดติดตามตอนต่อไปคะ   ชอบไม่ชอบก้อบอกกันนะคะจะได้กลับไปปรับปรุงใหม่  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคะ