บทที่ 1

"มึงเอาไงกับกู"

ทุกคนเชื่อมั้ยว่า ประโยคนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของชั้น

        "แกดูสิ น.ส.พ มันก็รู้ว่าเค้าชอบพี่นะอยู่ มันยังทำแบบนี้อีก"เสียงชั้นโวยวายดังรอบทิศ เมื่อชั้นพูดถึง น.ส.พ(อ่านว่า นอสอพอ)ที่เป็น Code ที่ชั้นเรียกว่ายัย'พลอย'จอมจุ้น เพื่อนร่วมคณะที่มักมาก่อกวน กีดกันและขัดขวางทางรักระหว่างชั้นกับพี่นะ...พี่ปี2 สุดหล่อที่ชั้นหมายปองทั้งๆที่ ยัย น.ส.พ ก้อบอกเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับพี่นะ ที่ไกล้ชิด ที่ชอบคุยด้วยก้อเพราะบ้านอยู่ไกล้กัน รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ แล้วที่ติดตามพี่นะตลอดก้อเพราะจะช่วยเรื่องชั้น

          แต่จิงๆแล้วนะ ชั้นว่า ยัย น.ส.พ คือ "มารหัวใจ"ของชั้นตัวจิงเลยแหละ !!

          "เค้าว่ามันต้องแอบชอบพี่นะอยู่แน่เลย"ยัยไวน์ เฮ้ย !! ไม่ใช่ๆ นายไวน์ต่างหากล่ะ เพื่อนผู้ชายแต่ใจเป็นหญิง มาดแมน หุ่นบึ้ก เพื่อน love ที่นั่งโซ้ยบะหมี่ตรงข้ามเป็นคนบอก เพราะขณะนี้ เราสองคน มานั่งโซ้ยบะหมี่เกี๊ยวรอบดึกที่ร้านรถเข็นหน้า 7-11 แถวๆหอพัก

          "แล้วพี่นะจะรู้มั้ยแก"ชั้นถามด้วยความกังวล นี่ถ้าพี่นะหลงรักยัย น.ส.พ ขึ้นมาจะทำยังไง รักแท้ยิ่งแพ้ไกล้ชิดอยู่ด้วย

          "ไม่หรอกแก แต่ถึงรู้คงไม่สนใจหรอก ระหว่างยัย น.ส.พ กับแกนะไอ้ดรีม !! ชั้นว่าพี่เค้าเลือกแกว่ะ"ยัยไวน์ตอบด้วยความมั่นใจ (หรือเปล่า) ทำไห้ชั้นยิ้มกว้าง แม้ว่ายัยไวน์จะโกหกหรือไม่ก็ตาม

           แต่มันก้อคงจะจริงแหละ ก้อยัย น..ส.พ ทั้งเตี้ย ใส่แว่น หน้าเห่ย ผิดกับชั้น หุหุ ลืมแนะนำตัว ชั้นชื่อดรีม เป็นนิสิตสัตวแพทย์ ปี 1 มหาวิทยาลัยชื่อดัง ชั้นตัวสูง ผิวสองสี ผมยาว หน้าตาดี นิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน พูดคำหยาบไม่เป็น ใสซื่อ ไม่ชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน โกหกไม่เป็น และที่สำคัญ ชั้นไม่เคยหลงตัวเอง !

           "เค้าก้อว่างั้นแหละ"แล้วชั้นก้อหัวเราะเสียงดังด้วยความสะใจ ยัยไวน์หันมามองหน้าชั้นด้วยสายตาประมาณว่า 'กล้าเนอะ'

           "แล้ววันนี้ยัย น.ส.พ มันทำอะไรแกอีกล่ะ"ยัยไวน์ถามพร้อมก้มหน้าโซ้ยบะหมี่ต่อ

           "อ๋อ! ก้อตอนเย็นเค้าไปเจอพี่นะที่ชมรม Rabies (คือชมรมควบคุมและป้องกันโรคพิษสนัขบ้า) พี่นะเข้ามาคุยกับเค้าก่อนด้วย"ชั้นเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเย็น

           "ก้อดีแล้วนิที่พี่นะมาคุยกับแกก่อน มันไม่ดีตรงไหนอ่ะ"ยัยไวน์ถามด้วยความไม่เข้าใจ

           "ดีบ้าอะไรล่ะ พี่นะมาหาชั้น แล้วก้อบอกว่า 'พี่ออฟยังไม่มีแฟน น้องดรีมสู้ๆนะ' ชั้นพูดเลียนเสียงและท่าทางของพี่นะ

           "อ้าว! ทำไมพี่นะพูดงั้นล่ะ"

           "ก้อใช่นะสิ เค้างี้ งงเป็นไก่ตาแตกเลย พี่อ๊อฟไหนเค้าก้อไม่รู้จัก ยังไม่ทันที่จะอธิบาย ยัย น.ส.พ ก้อวิ่งมาชวนพี่นะไปกินข้าวเย็น พี่นะก้อเลยบอกว่า จะชวนพี่อ๊อฟไปด้วยนะ ยัย น.ส.พ ก้อหันมาชวนเค้า แล้วแกคิดว่าเค้าจะไปมั้ยอ่า เค้าก้อไม่ไปอยู่แล้ว"แล้วชั้นก้อก้มหน้าคีบหมูแดงเข้าปาก

           "แกก้อเลยโมโหที่ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นกับพี่นะ แต่ต้องมากินบะหมี่กับชั้นเหรอ?" ยัยไวน์ทำสีหน้าเซ็งๆไส่ฉัน ฉันรีบส่ายหน้า

            "ไม่ใช่ๆ คืองี้ หลังจากที่ ยัย น.ส.พ กินข้าวเสร็จก้อโทรมาหาฉัน ถามว่า'ทำไมดรีมไม่ไปกินข้าวด้วยล่ะ เราอุส่าห์วางแผนไห้ดรีมไปกินข้าวกับพี่นะ' เค้าก้อเกือบจะขอบคุณล่ะ แต่เค้าก้อนึกถึงเรื่องพี่อ๊อฟก้อเลยถามว่า รู้เรื่องพี่อ๊อฟมั้ย ยัย น.ส.พ ตอบหน้าตาเฉยว่า 'อ๋อ! ก้อดรีมเคยบอกเราว่า ชอบผู้ชายใจดี เป็นผู้ใหญ่ เรียบร้อย นี่นา เราก้อเลยไปบอกพี่นะว่าดรีมชอบผู้ชายแบบพี่อ๊อฟปี'

โอ้โหแก!! เค้านะโกดม้ากมาก โมโหขั้น Peak แทบจะเอาเก้าอี้ทุ่มหัวมันเลยแบบควายก้อรู้ว่าผู้ชายที่เค้าพูดถึงหมายถึงพี่นะ ไม่ใช่พี่อ๊อฟอะไรนั่น น.ส.พ มันยังเสียงหวานบอกอีกนะว่า 'พี่นะจะได้ปรับปรุงตัวให้เหมือนที่ดรีมชอบไง แล้วก้อได้หึงดรีมด้วย เราทำเพื่อดรีมเลยนะ' โอ้โหแก!! เค้านะโมโหมากมาย ขอโทดซักคำก้อไม่มี เค้าอยากจะกระชากคอเสื้อมันขึ้นมา"ฉันพูดพร้อมทำท่ากระชากคอเสื้อประกอบ หน้าตาโหดมากมาย ยัยไวน์ทำหน้าเสีย

             "แกหันไปทางอื่นสิ"แล้วก้อผลักฉันจากที่หันหน้าไปทางยัยไวน์ไห้หันออกไปด้านนอกที่มีคนเดินผ่านไปมา

             "แล้วก้อถามว่า"ฉันยังคงทำท่ากระชากคอเสื้อต่อ หน้าโหดเหมือนฆาตรการ โรคจิตและน้ำเสียงหน้ากลัวดุจดั่ง ยัย น.ส.พ อยู่ตรงหน้าพร้อมกับประกาศก้องว่า ...

            "มึงจะเอายังไงกับกู!!!"

              ...กึ๊ก!!...

( โปรดติดตามตอนต่อไปคะ   ชอบไม่ชอบก้อบอกกันนะคะจะได้กลับไปปรับปรุงใหม่  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคะ