อ่าขอโทดน้าคร้าที่มาอัพช้าไปหน่อยคระ ยังไงก้อติดตามกันเยอะๆนะคระ วันนี้ยัยจอมจุ้นกับไอ้คุณโหด 2 พร้อมไห้ทุกคนได้อ่านกันแล้วคร้า~~
"มึงเอาไงกับกู!!!"
"...กึ๊ก..!!"
ความเดิมตอนที่แล้ว
ฉันถึงกับอึ้ง ตะลึงอยู่ท่านั้น เพราะผู้ชายคนหนึ่ง ตัวสูง ผิวขาวจัด หุ่นนายแบบ ผมทรงรากไทร หน้าตาแนวกอล์ฟ ไมค์ จัดว่าดีถึงดีที่สุด แล้วที่ฉันอึ้งก้อไม่ใช่เพราะตะลึงในความหล่อ แต่เป็นเพราะว่า...อีตาหน้าหล่อคนนี้เดินผ่านมาเจอประโยค 'มึงเอาไงกับกู' เต็มๆ และตอนนี้นายหน้าหล่อก้อหยุดเดินแล้วยืนจ้องหน้าฉันด้วยสายตาอาฆาตสุดๆ
ฉันรีบหันกลับมาสนใจบะหมี่เกี๊ยวในชามโดยอัตโนมัติ แต่นายคนนั้นก้อยังไม่ยอมไป ฉันใจหายวูบ ปากหนอปาก หาเรื่องเอาเท้ามาจูบอีกแล้ว นี่ถ้าอีตาหน้าหล่อตอบกลับมาว่า
'แล้วมึงเอาไงกับกู' ขึ้นมา ฉันคงแย่แน่เลย
ฉันรีบก้มหน้าคีบบะหหมี่เข้าปากรวดเร็ว พยายามทำท่าสนใจอาหารอร่อยสุดฤทธิ์ แล้วก้อแอบชำเหลืองมอง ก้อยังเห็นนายหน้าหล่อคนนั้นกำลังหันไปจ้องหน้ายัยไวน์ ตายล่ะหว่า ยัยไวน์มันจะโดนต่อยหรือเปล่านี่ แต่ถ้าโดนก้อดีเหมือนกันนะ มันจะได้คุยอวดลูกอวดหลานว่า ครั้งนึงนะ พ่อเคยถูกต่อยเพราะผู้หญิงด้วย หุหุหุ แต่ว่าไปแล้ว อย่างยัยไวน์มันมีโอกาสได้เป็นพ่อคนรึเปล่านะ ก้อไม่แน่ใจเหมือนกัน เอิ๊กๆๆ
และแล้วไม่นาน...นายหน้าหล่อคนนั้นก้อเดินออกไป
"เฮ้อ !!"ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด"ยัยไวน์กรี๊ดเสียงลั่น ฉันรีบตะครุบปากแทบไม่ทัน
"คนอะไร้! หล่อจังเลยอะ เมื่อกี้เค้าสบตาฉันด้วยแกกรี๊ดๆ" ยัยไวน์พูดถึงนายหน้าหล่อคนนั้นต่อด้วยความเพ้อ เป็นที่รู้กันทั้งคณะ ว่ายัยไวน์ปิ๊งผู้ชายขาวสูง
"พ่อแม่ให้อะไรกินเป็นอาหารเนี่ย หล่อจังเลยอ่ะ เคยเห็นที่ไหนนะ หน้าคุ้นมากๆเลย สงสัยว่าฉันเคยเห็นเมื่อชาติที่แล้ว เป็นเนื้อคู่ฉันน่ะ" ยัยไวน์หันมาโม้ฉันต่อ
อืม...ว่าไปแล้ว อีตาหน้าหล่อเมื่อกี้ก้อคุ้นๆจิงๆแหละ เหมือนว่าเคยเห็นที่ไหนนะ....อ๋อ!! นึกออกแล้ว
"ไอ้โหด!!"ฉันโพล่งออกมาอย่างนึกได้
"อะไรของแก ใครไอ้โหด คนหน้าตาดีคนนั้นหรอ?" ยัยไวน์ถามเสียงแข็งมองด้วยสายตาหาเรื่องเต็มที่
"ไวน์ แกจำวันงานประกวดเดือนดาวได้ปะ" แล้วฉันก้อเริ่มเล่าย้อนไปเมื่อเทอม 1 ในงานประกวดเดือนดาวมหาวิทยาลัย นายหน้าหล่อหรือ 'ไอ้โหด' ที่ฉันเรียกก้อประกวด แถมยังผ่านเข้ารอบสามคนสุดท้าย เป็นตัวเก็ง คู่แข่งคนสำคัญของนายอิ๊ก ที่คณะฉันส่งเข้าประกวด แต่อยู่ดีๆไอ้โหดก้อกระโดดลงจากเวทีไปชกคนที่เดินอยู่ที่ถนน ก้อเลยถูกตัดสิทธิ์ แล้วนายอิ๊กก้อได้เป็นเดือนมหาลัย
พวกฉันก้อเลยตั้งฉายาไห้นายนั่นว่า 'ไอ้โหด'
"จำได้ละ อุ้ย! เจอไกล้ๆนายนั่นหน้าตาดีกว่าวันประกวดอีกนะ" ยัยไวน์ยังเพ้อถึงไอ้โหดไม่เลิก
"แกไม่กลัวโดนต่อยหรอ ตาคนนั้นยิ่งโหดๆนะแก เมื่อกี้เค้าโคตรลุ้นเลยกลัวมันจะต่อยแก ดูหน้าดิ อย่างโหดอ่ะ" ฉันพูดด้วยความสยองเมื่อนึกถึงหน้าหล่อๆ แต่โหดนั่น
"ถ้าฉันถูกต่อย- - -ก้อเพราะใครล่ะ?" ยัยไวน์หันมาทางฉันส่งสายตาประมาณว่า 'เพราะเมิง'
"แต่ว่าไปแล้ว ถ้าถูกต่อยก้อดีนะ เค้าจะได้สัมผัสมือของสุดหล่อคนนั้น ยัยไวน์กุมมือทำท่าเพ้อฝัน
เฮ้อ!! ดูท่า...ยัยไวน์มันจะเป็นเอามากจิงๆนะเนี่ย +_-"
หลังผ่านการเรียนอันโชกโชนถึงสองสัปดาห์ของการเรียนภาคที่ 2 แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเรียนสองปี มากกว่าสองสัปดาห์ ก้อเพราะว่า งานเยอะ เรียนหนัก เวลาพักก้อไม่มี คณะไกลผู้ไกลคน แม้จะติดถนนก้อเถอะ ยิ่งบางวันเรียนที่คณะแล้วก้อเข้าไปเรียนในศูนย์เรียนรวมที่อยู่ข้างในมหาวิทยาลัย (ทึกคนคนสงสัยว่าแล้วคณะฉันไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัยหรือไง... นั่นคือความคิดที่ถูกต้องคะคณะเรารักสันโดษห่างไกลจากผู้คนสุดๆ) เสร็จแล้วก้อมาเรียนคณะอีก ฉันงี้! วิ่งไปมาอย่างกะนักวิ่งทีมชาติ ยกตัวอย่างเช้าวันจันทร์วันนี้ดป็นต้น
ขณะที่ฉันกำลังเซ็งๆเพราะต้องเรียน Gross (กายวิภาคศาสตร์) แตเช้า ข้าวปลาก้อยังไม่ได้กินเดี๋ยวค่อยรอไปกินพร้อมเพื่อนตอนเรียน lab gross ละกัน
"ดรีม" เสียงห้าวแต่นุ่มชวนฟังดังขึ้น ฉันที่กำลังก้มหน้าเดินด้วยสภาพดังซอมบี้รีบเงยหน้าไปยิ้มหวานสุดชีวิต ก้อเพราะเสียงนี้ ฉันจำได้ว่าเป็น...
"พี่นะ!! สวัสดีคะ" ฉันยิ้มหวานดุจดั่งได้มงกุฎนางสาวไทยยี่สิบสมัยซ้อนพี่นะยิ้มไห้ ฉันงี้แทบละลายตรงนั้นเลย
"มาเรียน Gross หรอ?" เห็นมั้ย พี่นะรู้ด้วยว่าฉันมาเรียน Gross หุหุพี่นะต้องแอบสนใจฉันอยู่เหมือนกันแน่ๆเลย (ความจิงปี 1 มีเรียนในคณะแค่ตัวเดียว คือ Gross ถ้าเดาไม่ถูกก้อแปลก
"คะ แล้วพี่นะจะไปไหนคะ"
"พี่จะไปทานข้าวน่ะ แล้วดรีมทานข้าวเช้ามาหรือยังล่ะ ไปทานข้าวด้วยกันมั้ย" หุหุหุ ทุกคนคงจะรู้คำตอบใช่มั้ยว่าฉันจะตอบว่าอย่างไร ถ้าไม่ใช่...
"ตกลงคะ"แล้วฉันก้อรีบดึงมือพี่นะไปอย่างรวดเร็ว เพราะอะไรน่ะหรอก้อถ้าช้าแล้วยัย น.ส.พ มาฉันจะทำยังไงล่ะ
แล้วเราก้อไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหารสุดไฮโซของคณะเราพี่นะกินข้าวผัดกุ้งของโปรด ส่วนฉันก้อบะหมี่เกี๊ยวของโปรดฉันนั่นเอง
"วันลอยกระทงปีนี้ปี 1 ทำอะไรล่ะ" พี่นะถามถึงงานวันลอยกระทงที่ทุกปีเด็กปี 1 ต้องขายของเพื่อหาเงินเข้ารุ่น
"ขายลูกชิ้นปิ้งคะ" ฉันตอบด้วยรอยยิ้ม พยายามทำท่าไห้น่ารัก
"แล้วตอนปีพี่นะทำอะไรคะ"
"ก้อขายลูกชิ้นปิ้งนั่นแหละ ฮะฮะ เป็นร้านอาหารประจำคณะเลยนะ" แม้มุกมันแป้ก แต่ฉันก้อขำ ก้อเพราะคนน่ารัก พูดอะไรก้อน่ารักไปหมด
"แล้วดรีมขายหรือเปล่า" พี่นะถามต่อ
"ขายคะ ปี 1 ทุกคนต้องเปลี่ยนเวรกันมาขาย พี่นะต้องมาช่วยซื้อนะคะ" ฉันทำหน้าตาน่ารักรักน่าเอ็นดู
"จ้ะ" พี่นะรับคำ ฉันงี้ ยิ้มจนปากจะฉีก ก้อถ้าพี่นะมาจะได้ไปลอยกระทงกับฉันไง
"แล้วไปลอยกระทงกันนะคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พยายามไม่ไห้สั่น ไม่ตื่นเต้น พูดไห้เหมือนกับชาวรุ่นพี่คนอื่นๆ พยายามไม่เขิน พี่นะยิ้มไห้แล้วพยักหน้า
"ครับ" ฉันงี้หน้าบานเป็นจานดาวเทียวเลยแหละ อีกสองวันก้อจะถึงวันลอยกระทงแล้ว อยากไห้ถึงวันนั้นเร็วๆจังเลย ^_^