หลังจากที่เราซื้อของอะไรเพิ่มเติมนิดหน่อยแล้ว ฉันก็ช่วยนายเวียร์ขนของขึ้นรถ (วันนี้นายนั่นเสียตังค์ไปเป็นหมื่นๆ เลย ฮ่าๆ) รู้สึกว่าเขาจะลงทุนมากๆ เลยเกี่ยวกับการประชดยัยบิกีนี่เนี่ย =o= เวลาตอนนั้นประมาณห้าโมงเย็น นายเวียร์พาฉันมาส่งที่บ้าน แล้วเขาก็ต้องตกใจไปอีกหลายตลบว่าทำไมบ้านฉันถึงได้โทรมขนาดนี้ =_= แหม๋ บ้านฉันมันก็ไม่ได้โทรมอะไรเท่าไหร่หนิ แค่เป็นบ้านหลังเล็กๆ ตามพนังมีรอยแตกหน่อยๆ หลังคามีรอยรั่วนิดๆ พื้นก็ร้าวอะบิด แค่เนี้ย ทำตกใจ =_= แต่ก็นะ อนาถเนอะ นางเอกเรื่องนี้ ฮ่าๆๆๆ

                “พรุ่งนี้ฉันจะมารับเธอที่นี่แล้วเราจะเริ่มแผนการแก้เผ็ดยัยบิกีนี่กัน” นายเวียร์พูดหลังจากที่เขาช่วยฉันขนของเข้าบ้านเรียบร้อยแล้ว

                “ฉันจะขี่จักรยานไปโรงเรียน =_=”

                “ฉันจะมารับเพื่อความสมจริง =0=”

                “ไม่จำเป็น ฉันจะขี่จักรยาน!”               

                “มารับ!”

                “ขี่จักรยาน!”

                “มารับ!”

                “ขี่จักรยาน >O<!”

                “มารับก็มารับสิว้อย! +0+”

                “ขี่จักรยานสิโว้ย! นายอยากมารับก็มารับ แต่ถ้าฉันไม่อยู่บ้านก็ไม่รู้ด้วย!” ว่าแล้วฉันก็โดดเข้าบ้านไปในบัดดล ทิ้งให้นายเวียร์ยืนเป็นหุ่นไล่กาอยู่หน้าบ้าน ฮ่าๆ พรุ่งนี้ฉันจะขี่จักรยานไปโรงเรียน ใครก็ห้ามฉันไม่ได้หรอก >O<~

                เย็นวันนั้นระหว่างรอแม่กลับบ้าน ฉันก็จัดแจงเอาของที่ซื้อมาจัดเรียงเข้าตู้และทำความสะอาดบ้านอย่างสวยงาม ฮ่าๆๆๆๆ ต้องขอบใจนายเวียร์ที่ทำให้บ้านฉันหมดกลิ่นอายของความจนไปได้นิดหนึ่ง *0* ฉันเอาเสื้อผ้าที่เขาซื้อมาให้ไปเก็บข้างบนห้อง ซื้อมาเยอะชิบเป๋ง ตั้งสี่ห้าถุง เวลาเขาใช้เงินไม่เคยรู้สึกเสียดายมั้งรึไง =o= เอ…แล้วเขาไซส์เสื้อผ้าฉันได้ไงอ่ะ แต่ช่างเถอะ เพราะมันมีแต่ชุดสวยๆ ทั้งนั้นเลย เสาร์อาทิตย์นี้ฉันเอาไปอวดไอ้พีทกะเยลลี่ดีกว่า ฮ่าๆ >O< พีทกับเยลลี่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขของฉันเองแหละ แต่ฐานะมันสูงกว่าฉัน แบบว่า อย่างน้อยก็ไม่ลำบากอ่ะนะ เรารู้จักกันและสนิทชิดเชื้อกันเพราะว่าตอน ม.1 มันขอลอกการบ้านฉันเป็นประจำ =_=

                ค่ำนั้นแม่ถามคำถามไปร้อยพันแปด ก็จะให้ไม่ถามได้ไงล่ะ กลับบ้านมาบ้านก็เปลี่ยนไป เสื้อผ้าก็เต็มตู้ อาหารก็เลิศหรู แล้วคำถามแม่แต่ละข้อนะ… ‘รุ้ง นี่ลูกไปขายตัวมาเหรอ’ ‘ไปปล้นเขามาใช่มั้ย!’ ‘ลูกไปมีอะไรพัวพันกับการขนส่งยาบ้ารึเปล่า? ’ เหอะ =_= คิดในแง่ดีมั้งก็ไม่ได้นะแม่! อะโด่ ขายตัว ปล้น ยาบ้า คิดมาได้! ฉันเลยบอกแม่ไปว่าเพื่อนที่โรงเรียนมันเลี้ยง แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังลองผ้าถุงใหญ่ ใส่แล้วใส่อีก เฮ้อ เห็นแม่มีความสุขแบบนี้ฉันก็ดีใจ แม่ไม่ได้ยิ้มแบบนี้มาหลายปีแล้วล่ะ ^^

---------------------------------------------------

โฮะๆ เอามาอัพแล้วนะทุกท่าน

สั้นได้ใจ

- -* อย่าเพิ่งด่ากันนะ ช้านเข้ามาตามคำขอของมิต + หมิว  >O<

ลง 3 ตอนรวด กิ้วๆ - -*

แล้วคงจะดองไปอีกนาน เอ้ย คงไม่ได้ - -*

แค่นี้แหละ บ๊ายบาย

++ ขอให้สนุกกับการอ่านนะค๊า 555 ++